Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапония, Шига префектурасы, Оцу қаласындағы тарихи Тендай буддалық ғибадатханасы
Historic Tendai Buddhist temple in Ōtsu, Shiga Prefecture, Japan
Энриаку-джи (延暦寺) – Киотоға қарайтын Оцудағы Хиэй тауында орналасқан Тендай монастыры. Ол 788 жылы Хэйан дәуірінің (794–1185) басында Сайчо (767–822) – Денгё Дайши деп те аталатын, Қытайдан Жапонияға Махаяна буддизмінің Тендай сектасын әкелген адам тарапынан негізделген. Одан бері ғибадатхана кешені бірнеше рет қайта құрылды, ең маңыздысы (бас залдың) 1642 жылы Токугава Иемцу тұсында жүзеге асты. Энриаку-джи – Тендай сектасының бас штабы және жапон тарихындағы ең маңызды монастырлардың бірі. Сондықтан ол ЮНЕСКО-ның «Ежелгі Киотоның тарихи ескерткіштері (Киото, Удзи және Оцу қалалары)» әлемдік мұрасының құрамына кіреді. Жодо шу, Жодо Шиншу, Сото Дзен және Ничирен буддизмінің негізін қалаушылары осы монастырда біраз уақыт өткізген. Энриаку-джи – сонымен қатар кайхогё (немесе «марафондық монахтар») тәжірибасының орталығы болып табылады.
Enryaku ji (延暦寺) is a Tendai monastery located on Mount Hiei in Ōtsu, overlooking Kyoto. It was first founded in 788 during the early Heian period (794–1185) by Saichō (767–822), also known as Dengyō Daishi, who introduced the Tendai sect of Mahayana Buddhism to Japan from China. The temple complex has undergone several reconstruction efforts since then, with the most significant (that of the main hall) taking place in 1642 under Tokugawa Iemitsu. Enryaku ji is the headquarters of the Tendai sect and one of the most significant monasteries in Japanese history. As such, it is part of the UNESCO World Heritage Site "Historic Monuments of Ancient Kyoto (Kyoto, Uji and Otsu Cities)". The founders of Jōdo shū, Jōdo Shinshū, Sōtō Zen, and Nichiren Buddhism all spent time at the monastery. Enryaku ji is also the center for the practice of kaihōgyō (aka the "marathon monks").
Тарих
Император Канмудың қолдауымен буддалық монах Сайчо 807 жылы жүз шәкіртін дінге қабылдады. Хией тауында қатаң тәртіп сақталды. Оның монахтары он екі жыл бойы оқып, медитация жасап, уединениеде өмір сүрді. Осы мерзімнен кейін ең жақсы оқушылар монастырдағы лауазымдарда қалды, ал қалғандары үкіметте қызметке орналасты. Өзінің қуатының шарықталу кезеңінде Энриаку-джи 3000-ға жуық қосалқы ғибадатханалар мен күшті жауынгер монахтар (僧兵) армиясынан тұратын алып кешен болды. X ғасырда Эннин және Энчиннің ізбасарлары арасында Тендай монахтарының мұрагерлік дауы туды. Бұл даулар Энриаку-джи мен Мии-дерадағы қарсы Тендай орталықтарына әкеп соқты, олар тиісінше Тау Ордені (山門) және Ғибадатхана Ордені (寺門) деп аталды. Дауларды шешу үшін жауынгер монахтар қолданылды, ал Тендай басшылары бәсекелестеріне қауіп төндіріп, тіпті монастырлық талаптарды орындау үшін астанаға аттанған жалдамалы әскерлерді жалдауға кірісті. Барлық мүмкін бәсекелестерді жою және елді біріктіру мақсатымен соғыс басшысы Ода Нобунага 1571 жылы Энриаку-джиге шабуыл жасап, ғимараттарды қиратып, монахтарды қырды, осылайша буддалық әскериленуге нүкте қойды. Энриаку-джидің қазіргі құрылыстары XVI ғасырдың соңынан бастап XVII ғасырдың бірінші жартысына дейін салынды, ол үкімет ауысқаннан кейін ғибадатхана қайта жаңартылған кезде болды. Тек бір шағын ғимарат – Саи-то кешенінен ұзақ, белгіленбеген жолдың бойында орналасқан Рури-до (るり堂, "Лазурит залы") ғана сақталды. Бұл құрылыс 13 ғасырға дейін барады және 20 ғасырдағы ауа райының нашарлауынан кейін екі рет жөнделді. Қайта құру кезінде кейбір ғимараттар басқа ғибадатханалардан, әсіресе Мии-дерадан көшірілді, сондықтан ғимараттардың өзі ескі болғанымен, олар әрқашан осы жерде болған жоқ. Бүгінде Энриаку-джидің көптеген ғимараттары үш аймақта орналасқан: То-до (東塔, "Шығыс пагодасы"), Сай-то (西塔, "Батыс пагодасы") және Йококава (横川). Монастырдың ең маңызды ғимараттары То-дода шоғырланған. Сай-то То-додан 20 минуттық жерде, көбінесе төмен қарай, орналасқан және бірнеше маңызды ғимараттарға ие. Йококава оқшау және сирек барылатын жер, шамамен 1 сағат 30 минуттық саяхатта, және автобуспен жетуге ыңғайлы, ол үш кешенді және таудағы басқа да жерлерді байланыстырады.
With the support of Emperor Kanmu, the Buddhist monk Saichō ordained a hundred disciples in 807. Maintaining a strict discipline on Mt. Hiei, his monks lived in seclusion for twelve years of study and meditation. After this period, the best students were retained in positions in the monastery and others graduated into positions in the government. At the peak of its power, Enryaku ji was a huge complex of as many as 3,000 sub temples and a powerful army of warrior monks (僧兵). In the tenth century, succession disputes broke out between Tendai monks of the line of Ennin and Enchin. These disputes resulted in opposing Tendai centers at Enryaku ji and at Mii dera, known respectively as the Mountain Order (山門) and the Temple Order (寺門). Warrior monks were used to settle the disputes, and Tendai leaders began to hire mercenary armies who threatened rivals and even marched on the capital to enforce monastic demands. As part of a program to remove all potential rivals and unite the country, warlord Oda Nobunaga ended this Buddhist militancy in 1571 by attacking Enryaku ji, leveling the buildings and slaughtering monks. Enryaku ji's current structures date from the late 16th century through the first half of the 17th century, when the temple was reconstructed following a change of government. Only one minor building survived, the Ruri dō (るり堂, "Lapis Lazuli Hall"), which is located down a long, unmarked path from the Sai tō complex. The structure dates to the 13th century and was repaired twice during the 20th century following harsh weather. During reconstruction, some buildings were transferred from other temples, notably Mii dera, and thus the buildings themselves are old, though they have not always been at this location. Today, most of Enryaku ji's buildings are clustered in three areas: Tō dō (東塔, "East Pagoda"), Sai tō (西塔, "West Pagoda"), and Yokokawa (横川). The monastery's most important buildings are concentrated in Tō dō. Sai tō is a 20 minute walk away, primarily downhill from Tō dō, and also features several important buildings. Yokokawa is more isolated and less visited, about a 1:30 walk, and is most easily reached by bus, which connects the three complexes and other locations on the mountain.
Ұйымдасқан қылмыспен келісім
2006 жылғы 4 сәуірде Энриаку-джи Ямагучи гумидің бұрынғы басшылары үшін рәсім өткізді, ол Жапониядағы ең ірі якуза ұйымы. Мұндай ғибадатханалардағы рәсімдер Ямагучи гуми үшін қаражат жинау және күш көрсету мақсатында пайдаланылғандықтан, Шига префектурасының полициясы Энриаку-джиден рәсімді тоқтатуды сұрады. Өтінішті қабылдамай, Энриаку-джи рәсім үшін қылмыстық ақша алды және шамамен 100 жоғары деңгейдегі Ямагучи гуми басшыларының қатысуына рұқсат берді. "Асахи Шимбун" және "Йомиури Шимбун" газеттерінде жарияланған хабарлардан кейін Энриаку-джи бүкіл елде дауға себеп болды. Ғибадатхананы, якузаға қарсы күрес басқарған Жапония буддалық ғибадатханалар қауымдастығы (75 000 буддалық ғибадатхананы білдіретін) сынға алды. Нәтижесінде, 18 мамырда Энриаку-джидің барлық директоры қызметінен кетіп, веб-сайтында және 3000 филиалға жіберілген электрондық хаттар арқылы кешірім сұрады.
On April 4, 2006, Enryaku ji performed a ceremony for former leaders of Yamaguchi gumi, by far the largest yakuza organization in Japan. Because such temple ceremonies have been used for Yamaguchi gumi fund raising and demonstrations of power, the Shiga Prefectural Police requested that Enryaku ji cease performance of the ceremony. Rejecting the request, Enryaku ji received crime related money for the ceremony and allowed nearly 100 upper level Yamaguchi gumi leaders to attend. After reports in the Asahi Shimbun and Yomiuri Shimbun newspapers, Enryaku ji faced a nationwide scandal. The temple was also criticized by the Japan Buddhist Temple Association (representing 75,000 Buddhist temples), which led a movement against the yakuza. Finally on May 18, all representative directors of Enryaku ji resigned, apologizing on their website and in e mails which were sent to 3,000 branch temples.