Швейцарияның Шмидт-Рубин мылтығы: Тарихы мен түрлері
Schmidt–Rubin
Швейцарияның Schmidt-Rubin мылтықтары (1889-1958): Rudolf Schmidt-тің тік тартылатын құлпы мен Eduard Rubin-нің патрондары. Тарихы, модельдері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шмидт-Рубин мылтықтары – 1889 жылдан 1958 жылға дейін Швейцария армиясында қолданылған мылтықтар сериясы. Олар Рудольф Шмидт өнертапқан тік иісті бұрандалы механизммен ерекшеленеді және Эдуард Рубиннің GP90 7.5×53.5 және GP11 7.5×55 Шмидт-Рубин патрондарымен жұмыс істейді.
The Schmidt–Rubin rifles were a series of Swiss Army service rifles in use between 1889 and 1958. They are distinguished by the straight pull bolt action invented by Rudolf Schmidt and use Eduard Rubin's GP90 7.5×53.5 and GP11 7.5×55 Schmidt–Rubin rifle cartridge.
Шмидт Рубин 1889 жыл
Модель 1889 жылдан 1958 жылға дейін Швейцарияда қолданылған Шмидт-Рубин мылтықтарының алғашқы үлгісі болды. Мылтық, оның механизмін жасаған полковник Рудольф Шмидт және оқ-дәрісін жасаған полковник Эдуард Рубиннің есімдерімен аталады. Мылтықтың өндірісі 1891 жылы басталды. Тіке иінтікті механизм пайдаланушыға иінтікті тікелей кері тартып, механизмді ашып, соққыны керіп, атылған патронды бірден шығарып тастауға және содан кейін иінтікті алға итеріп, жаңа патронды орналастырып, механизмді жабуға мүмкіндік береді. Бұл, дәстүрлі иінтікті механизмнен өзгеше, оның иінтігін кері тарту алдында көтеруді қажет етеді. Мылтықтың ұзындығы шамамен мылтықша ұзындығында болып, еркін қозғалатын стволы, 12 оқтық дүңгіршесі және стволының ұшына дейін созылатын ағаштан жасалған жинағышы бар. Шмидт-Рубин 1889 өз заманы үшін жетілген қару болды және стандартты оқ-дәрі ретінде мыс қабықталған оқтарды қолданған алғашқы мылтықтардың бірі еді. Ол кезде Еуропада қолданылатын оқтардың көпшілігі, Mle 1886 Lebel мылтығының металл қабықталған 8 мм оқын қоспағанда, .45 калибрлі болды, ал полковник Рубиннің 1882 жылы жасаған GP90 7.5×53.5 мм оқ-дәрісінің революциялық .308 калибріне қарсы келді. Оқ "қағазбен оралған" болды: оқ қағазбен оралған, оқтың ашық қорғасын бөлігін жауып, ал оқтың ұшына болат қақпақ орнатылған. Қағаз орауыш стволда қорғасынның жиналуын болдырмауға көмектесті. 1923 жылы, Модель 1889 өндірісі тоқтатылғаннан соң, GP90/23 7.5×54.5 мм оқ-дәрісі қағаз орауышсыз, оның орнына оқтың айналасына толық қабықталған күйде шығарылды. Модель 1889 ақырында Модель 1896, Модель 96/11, Модель 1911 және Модель 1911 карабині сияқты ізбасар үлгілерімен алмастырылды.
The Model 1889 was the first in the series of Schmidt–Rubin rifles that served Switzerland from 1889 to 1958. The rifle takes its name from the designer of its action, Colonel Rudolf Schmidt, and the designer of its ammunition, Colonel Eduard Rubin. Production of the rifle began in 1891. The straight pull bolt action allows the user to pull the bolt straight back to unlock the action, cock the striker, extract, and eject the spent cartridge in one motion, and then push the bolt forward to chamber a round and lock the action. This is as opposed to a traditional bolt action, which requires the user to lift the bolt handle to unlock the action before pulling the bolt back. The rifle is roughly musket length with a free floating barrel, 12 round magazine, and wood stock that extends almost to the tip of the barrel. The Schmidt–Rubin 1889 was an advanced weapon for its time, and one of the first rifles to use copper jacketed ammunition as its standard ammunition. Most of the bullets used in Europe at the time, except for the Mle 1886 Lebel rifle metal jacketed 8mm bullet, were around .45 caliber, as opposed to the revolutionary .308 caliber of the GP90 7.5×53.5mm round designed by Col. Rubin in 1882. The round was "paper patched": the bullet was surrounded by a piece of paper, covering the exposed lead shank of the bullet while a steel cap covered the nose of the bullet. The paper patch helped prevent lead fouling of the bore. In 1923, long after the discontinuation of the Model 1889, the GP90/23 7.5×54.5mm round was produced without the paper patching instead using a full jacket around the bullet. The Model 1889 was eventually replaced by its successor models, including the Model 1896, Model 96/11, Model 1911, Model 1911 carbine.
Шмидт-Рубин үлгісі 1889/96
Шмидт-Рубин 1889/96 моделі 1889 жылғы модельге жаңару болды. Ең маңызды өзгеріс – құлыптағыштың тіректерін доңғалақтың артқы жағынан алдыңғы жағына жылжыту, бұл қабылдағышты сәл қысқартуға мүмкіндік берді. Бұл өзгеріс доңғалақ пен қабылдағышқа көбірек қысымды қабылдауға да мүмкіндік берді. Полковник Шмидттен 1889 жылғы модель үшін мұны жасауды сұраған, бірақ ол мүмкін емес деп бас тартқан. Полковник Вогельсганг және оның ассистенті Ребхольц бұл мәселені шешіп, егжей-тегжейлі жоспар жасады, ол күрделі болмаса да, қайта жабдықтауға уақыт қажет етті. Оқ жүйесі 1896 жылы қабылданды. 1911 жылы оқтың жылдамдығын арттыру үшін патрон өзгертілгенде, 1896 жылғы доңғалақтың жүйесі қолданылды. 89/96 үлгісіндегі винтовкалардың көп бөлігі 96/11 үлгісіне ауыстырылды; бастапқы түрінде сақталғандары аз ғана, олардың көпшілігі әскери емес, жеке коллекциялық винтовкалар.
The Schmidt–Rubin Model 1889/96 was the replacement for the 1889. The biggest change was moving the locking lugs from the rear to the front of the bolt sleeve, allowing the receiver to be slightly shortened. The change also allowed the bolt and receiver to handle more pressure. Colonel Schmidt was asked to do this for the model 1889, but refused, saying that it was not possible. Colonel Vogelsgang and his assistant Rebholz worked out the details, which were not complex but required time to retool. The rifle system was adopted in 1896. When the cartridge was modified in 1911 to increase the velocity of the bullet, the 1896 bolt system was used. Almost all the model 89/96 rifles were converted to 96/11; only a few remain in the original configuration, most of them private series rifles rather than military issue.
Шмидт-Рубин 1897 жылғы модельдегі кадет мылтығы
Шмидт-Рубин 1897 модельді кадет мылтығы, бұрынғы Веттерли мылтықтарын алмастыру мақсатында жасалған. Модель 97 мылтықтары бір рет атылатын, Schmidt-Rubin Model 89/96 мылтығының бұрандалы механизмін қолданды. Олар кадеттерге арналған, төмен қуатты GP90 7.5×53.5 мм патронымен жұмыс істеуге тиіс болды. Мылтықтың ату көздері жеңіл және стандартты оқтарға қарай баптауға арналған. Шамамен 7900 кадет мылтығы өндірілді.
The Schmidt–Rubin Model 1897 cadet rifle was intended as a replacement for the earlier Vetterli rifles. The Model 97 rifles were single shot, using the bolt mechanism of the Schmidt–Rubin Model 89/96 rifle. It was to use a reduced power GP90 7.5×53.5mm cartridge, for cadets. The rifles' sights were graduated both for the light and the standard loads. Approximately 7,900 cadet rifles were made.
1899/1900 үлгісіндегі қысқа мылтық
1899/1900 модельді қысқа мылтық – бұл танымал емес 1893 модельді Маннлихер тікелей иіспен тартатын карабинді алмастыру үшін қысқа мылтыққа жасалған сұранысқа берілген жауап. 99/00 модельді қысқа мылтық артиллерия және басқа да екінші бағыт әскерлері қолдануы тиіс еді. Жобалау 1900 жылдың ақпан айында басталды, ал өндіріс 1901 жылы басталды және 10 жылға созылды (18 750 дана жасалды). Ол бекініс әскерлеріне, артиллерияға, велосипед әскерлеріне және аэростат бөлімшелеріне берілді. 99/00 модельді қысқа мылтыққа 1889/92 модельді штык пен 1906 модельді штык орнатуға болады. GP11 патроны қабылданған кезде 99/00 және кейінгі 1905 модельді қысқа мылтықтардың көпшілігі K11 карабиніне айналдырылды; өте аз мөлшерде айналдырылмаған мылтықтар сақталған.
The model 1899/1900 short rifle was an answer to a call for a short rifle that would replace the unpopular Model 1893 Mannlicher straight pull action carbine. The 99/00 short rifle was meant to be used by artillery and other rear echelon troops. Design began in February 1900, and production began in 1901 and lasted for 10 years (18,750 were made). It was issued to fortress troops, artillerymen, bicycle troops, and balloon companies. The model 99/00 short rifle can be fitted with Model 1889/92 bayonet and the Model 1906 bayonet. Most of the 99/00 and later 1905 short rifles were converted to model K11 carbines when the GP11 cartridge was adopted; very few unconverted rifles remain.
Шмидт-Рубин 1896/11 мылтығы
Шмидт-Рубин 1896/11 мылтығы, немесе 96/11 моделі – швейцариялық 89/96 мылтықтарының GP11 деп қабылданған күшті патронды қолдануға бейімделуі болды. GP11 патроны камерадағы қысымды арттырды, бірақ 89/96 механизмі оны оңай қабылдай алды. 89/96 мылтықтары үш ойықты оқпанды жаңа 4 ойықты оқпанға ауыстыру, дулығаға тапанша тұтқасын қосу, 1900 жылғы қысқа мылтықта қолданылатын 6 оқтың сыйымдылығы бар дүңгіршекке ауыстыру және атар тұғырларын жаңарту арқылы жаңғыртылды. Бұл мылтықтардың сыртқы түрін де жақсартты. Қажетті мылтықтар саны жеткіліксіз болғандықтан, 1911 жылғы модельге шағын өзгерістер енгізіліп, өндіріс басталды. 89/96 үлгісіндегі 127 000-нан астам мылтықтың көбі 96/11 стандартына сәйкес келтірілді.
The Schmidt–Rubin 1896/11 rifle, or the Model 96/11, was a Swiss upgrade to the 89/96 rifles they had, to use the more powerful cartridge adopted as the GP11. The GP11 cartridge operated at a higher chamber pressure, which the 89/96 action could easily handle. The model 89/96 rifles were modernized by changing the three groove rifled barrel to a new 4 groove type, adding a pistol grip to the stock, changing the magazine to the 6 round type used in the 1900 short rifle, and modernizing the sights. This also streamlined the appearance of the rifles. Because more rifles were needed than were available, the model 1911 rifle, with slight changes, was put into production. Almost all of the 127,000 plus model 89/96 rifles were converted to the 96/11 specifications.
1911 үлгісіндегі мылтық
Шмидт-Рубин мылтығының 1889 жылғы бастапқы нұсқасына қарағанда жақсартылған швейцариялық M1911 мылтығында бұранданың құлпы орта тұсында орналасқан, артқы жағында емес. Бұл механизмді нығайтып, Gewehrpatrone 11 немесе GP 11 деп аталатын күшті патронды қолдануға мүмкіндік берді. Бұл мылтықты 96/11 мылтығынан қисық түйреуіш және жартылай пистолет тұтқасы бар оқпанмен ажыратуға болады. Онда 300 метрден басталатын градуировкаланған тангенттік нысана көзделген. 1911 және 96/11 мылтықтары жоғары сапамен жасалған және өте дәл болды. Швейцария екі дүниежүзілік соғыс кезінде де бейтараптығын сақтағандықтан, қазіргі күйіндегі мылтықтар сол дәуірдегі басқа еуропалық мылтықтарға қарағанда жақсы сақталған.
An improvement over the original 1889 version of the Schmidt–Rubin rifle, the Swiss M1911 placed the locking lugs in the middle of the bolt, rather than at the rear, strengthening the action and allowing a more powerful cartridge, the Gewehrpatrone 11 or GP 11 to be used. It is distinguished from the 96/11 rifle by a curved buttplate and by a stock with an integral semi pistol grip. It uses a graduated tangent sight which begins at 300 meters. The 1911 and 96/11 rifles were made with excellent craftsmanship, and were exceptionally accurate. As Switzerland remained neutral through both world wars, remaining rifles are typically in far better condition than other European rifles of the time.
1911 үлгісіндегі карабин ("K11")
Қосымша әскерлер, атты әскерлер және тағы да бірқатар бөлімшелерге қысқа винтовка қажет болды, сондықтан швейцариялықтар винтовкадан кішірек және жеңіл, бірақ әсерлі дәлдігі бар 1911 жылғы үлгідегі карабин жасады. Ол Швейцария армиясының сүйікті қаруына айналды және оның танымалдылығы K31 үлгісін жасауға септігін тигізді. K11 карабинінің өндірісі 1900 және 1905 жылғы үлгідегі қысқа винтовкаларды жаңа талаптарға сәйкес қайта жасауды қамтыды; алдыңғы қысқа винтовкалар өте сирек кездеседі. K11 винтовкасы мен карабині Vogelsgang/Rebholz жасаған қарулардың соңғысы болды.
Support troops, cavalry, and certain other units required a shorter rifle, so the Swiss designed the Model 1911 carbine, smaller and lighter than the rifle, and still very accurate. It became a favorite of the Swiss Army, and its popularity contributed to the design of its successor the K31. Production of the K11 carbine included conversion of the model 1900 and 1905 short rifles to the newer specifications; the earlier short rifles are rarely found in their original state. The K11 rifle and carbine were the last of the Vogelsgang/Rebholz weapons produced.