Тиллия мен Мак: Американдық эротикалық комикстер тарихы

Кіріспе

Порнографиялық комикс кітаптар, Тихуана библиялары (сонымен қатар сегіз беттік, Тилли мен Мак кітаптары, Джиггс пен Мэгги кітаптары, Джо Джо кітаптары, блюздер, көк библиялар, сұр арқалар және екі метрлік) – 1920 жылдардан 1960 жылдардың басына дейін АҚШ-та шығарылған ладоньға сыятын эротикалық комикстер. Олардың танымалдылығы Ұлы депрессия кезеңінде шарықтау шегіне жетті. Тихуана библияларының көпшілігі сол кездегі танымал газет комикстерінің әдепсіз пародилері болды, мысалы, "Блонди", "Барни Гугл", "Мун Маллинс", "Попей", "Тилли Тойлер", "Катценжаммер балалары", "Дик Трейси", "Кеші жетім Энни" және "Әкесін тәрбиелеу". Басқалары Мэй Вест, У.С. Филдс, Кларк Гейбл, Джоан Кроуфорд, Маркс ағайындары, Кэри Грант, Жан Харлоу, Бейб Рут, Лу Гериг және Джо Луис сияқты танымал кино және спорт жұлдыздарының кейіпкерлерін пайдаланды, кейде олардың аттары аздап өзгертілді. Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін барлық оқиғалар күлкілі, ондаған жылдар бойы ауыздан ауызға тараған белгілі ұятсыз әңгімелердің мультфильмдік нұсқалары болды. Бұл кітапшалардың суретшілері, жазушылары және баспагерлері көбінесе анонимді болды, өйткені олардың жариялануы заңсыз және құпия болды. Суреттердің сапасы әртүрлі болды. Мазмұны ашық сексуалдық оқиғалардан тұрды, көбінесе танымал газет комикстерінің кейіпкерлері, киножұлдыздары және (сирек) саяси тұлғаларды авторлық құқық пен ар-намыс заңдарын ескермей және рұқсатсыз пайдаланды. Тихуана библиялары сол кездегі танымал мәдениетте кездесетін этникалық стереотиптерді бейнеледі, бірақ Тихуана библиясының бірі ("Сен нацистсің") Германиядағы яһудилерге көбірек төзімділік танытуды сұрап, баспагердің қысқа хабарымен аяқталды.

Кейіпкерлер

Тилли мен Мак Тихуана библияларының алғашқы жұлдыздары болды деп есептеледі, сондай-ақ танымал газеттік комикстен – "Әкесін іздеу" комиксінен Мэгги мен Джигс та. Тиллиден кейін көп ұзамай Винни Винкл, Демп Дора, Дикси Дуган, Фрици Риц, Элла Синдерс және басқа да таныс комикстегі кейіпкерлер пайда болды. Библияларда ең көп кездесетін Попай мен Блонди 1930-шы жылдары ең танымал кейіпкерлер болды. Алғашқы атақты библиялар 1926 жылы жаңалықтар беттерінде жарияланған Перси және Дэдди Браунинг ісі сияқты нағыз өмірдегі газет-таспадағы сексуалдық дау-жанжалдарға негізделген. Ең танымал кейіпкер Мэй Уэст болды, бірақ сол дәуірдегі Голливудтың барлық ірі жұлдыздары Тихуана библияларында бейнеленген. Тилли немесе Блонди сияқты танымал комикстегі кейіпкерлер он суретшінің салған 40 сегіз беттік комиксінде кездесуі мүмкін. "Мырза Ұзақөмір" салған он кітаптан тұратын толық серия танымал бандиттерге арналған: Легс Даймонд, Ал Капоне және Машиналық Мылтық Келли. "Эльмер Зилч" атты суретші Джек Демпси сияқты танымал боксшылар туралы сегіз комикстен тұратын жинақ салған. Тағы бір он беттік жинақты Мырза Ұзақөмір салған, онда Snow White кейіпкерлері пайда болған, әрбір жеті гном өз X-рейтингі бар аталымында ойнаған. Он кітаптан тұратын серияның форматы библияларды басып шығаруға қолданылатын баспа машиналарын шектеулерімен байланысты болды, сондықтан бір уақытта он атаудан тұратын жинақты басып шығару ыңғайлы болды. Олар үлкен параққа қатар тізіліп, содан кейін жолақтарға бөлініп, біріктіріліп, бүктеліп, тігіліп шығарылды. Әдетте, жаңа ондық жинақ әр екі ай сайын шығарылып, олардың барлығын бір суретші салған, онда он мультфильм кейіпкері немесе танымал тұлға бейнеленген. 1935 жылы бірнеше ай бойы Элмер Зилч және оның баспагерлері он беттік форматпен тәжірибе жасады, олар сегіз беттік форматта төрт серияда екі тонды мұқабалармен, сондай-ақ "Сатушылар" сериясымен (он серия) шығарылды. Бұл сериядағы әрбір панельді күрделі өрнектелген арабеска шекарасы қоршап тұрды, бұл жалғанға қарсы құрылғы ретінде ойластырылған болуы мүмкін, өйткені оны қайта жасау қиын болды, ал серия коллекционерлерге "Өрнекті шекаралар" сериясы ретінде белгілі болды. Осы стильде шыққан 42-ге жуық библия коллекционерлерге белгілі, ал олардың көпшілігі сегіз беттік қысқартылған нұсқаларда қайта басылып шыға бастады. Көбінесе қосылған екі бет Zilch салған қосымша әзіл-қалжың панельдері болды. Комикстегі кейіпкерлер мен танымал тұлғалардан басқа, библияларда такси жүргізушілері, өрт сөндірушілер, саяхатшы сатушылар (және фермердің қыздары), мұз сатушылар, қызметшілер және т.б. сияқты аты жоқ кейіпкерлер де кездеседі. Библиялар үшін арнайы жасалған қайталанатын кейіпкерлер өте аз болды; Мырза Ұзақөмірдің "Фуллер Бруш адамы" солардың бірі болды, онда үйден-үйге саудагер Тед бас рөлде ойнаған он эпизодтық сегіз беттік оқиғалар сериясы болды. Көптеген коллекционерлер үшін бұл серия Тихуана библиясы жанрының ең көрнекті үлгісі болды. 1950 жылдары Сенаттың рэкеттік тергеулері кезінде Нью-Йорк бизнесмені Эйб Рубиннен Чикаго полициясының лейтенантынан алынған "Фуллер Бруш адамы" комикс сериясының түпкілікті баспашысы және таратушысы болғаны туралы қауесеттің рас емеуі сұралды. "Фуллер Бруш адамы" оқиғалары сабақтастықтың нашар көшірмесі болды (мысалы, "Келесі аптада мені Таллахассиге жіберді" немесе әр бөлімнің басында осындай сөздер), бірақ әрбір сегіз панельдік оқиға өздігінен аяқталды. Сегіз беттік форматта айтылған жалғыз нағыз сериалдық оқиғалар Блэкджектің Фифи, Мейзи және Тесси атты түпкілікті кейіпкерлері бар үш оқиғасынан тұрды, олар "Жалға беріледі" деген тақырыппен үш немесе төрт бөлімге созылды.

Tillie and Mac are thought to have been the first Tijuana bible stars, along with Maggie and Jiggs from the popular newspaper strip Bringing Up Father. Tillie was soon followed by Winnie Winkle, Dumb Dora, Dixie Dugan, Fritzi Ritz, Ella Cinders, and other familiar comic strip characters stamped in the same mold. Making the most appearances in the bibles, Popeye and Blondie were the most popular characters in the 1930s. The first celebrity bibles were based on real life newspaper tabloid sex scandals such as the Peaches and Daddy Browning case which made headlines in 1926. Ten years later, an entire series of bibles by one unknown artist obscenely lampooned Wallis Simpson and the King of England. By far the most popular celebrity character was Mae West, but virtually every major Hollywood star of the era was featured in the Tijuana bibles. A popular comic strip character such as Tillie or Blondie might appear in as many as 40 eight pagers drawn by ten artists. An entire series of ten bibles drawn by "Mr. Prolific" was based on famous gangsters; Legs Diamond, Al Capone, and Machine Gun Kelly were featured, while the artist working under the alias "Elmer Zilch" drew a set of eight comics about famous boxers such as Jack Dempsey. Another set of ten bibles drawn by Mr. Prolific featured radio stars, including Joe Penner and Kate Smith. Blackjack drew a set of ten comics using characters from Snow White, with each of the seven dwarfs starring in his own X rated title. The ten book series format was dictated by the limitations of the printing equipment used to print the bibles, which made it convenient to print a set of ten titles at a time, side by side on a large sheet which was then cut into strips, collated, folded, and stapled. Typically, a new set of ten would be issued every couple of months, all drawn by the same artist, featuring ten cartoon characters or celebrities. For several months in 1935, Elmer Zilch and his publishers experimented with a ten page format, issued with two tone covers in four sets of eight, plus one set of ten (the "Salesmen" series) in the eight page format. Each panel in this series was surrounded by an intricate engraved arabesque border, possibly intended as an anti counterfeiting device as it was hard to reproduce, and the series became known to collectors as the "Ornate Borders" series. Only 42 bibles are known by collectors to have been issued in this style, and most of them were soon being reprinted in truncated eight page versions. Often the added two pages were simply filler gag panels drawn by Zilch. In addition to comic strip characters and celebrities, many bibles featured nameless stock characters like cab drivers, firemen, traveling salesmen (and farmer's daughters), icemen, maids, and the like. Very few original recurring characters were created expressly for the bibles; Mr. Prolific's "Fuller Brush Man" was one, in which a door to door salesman named Ted starred in a series of ten episodic eight page adventures. To many collectors, this series was the epitome of the Tijuana bible genre. During the Senate racket investigations of the 1950s, a New York businessman named Abe Rubin was asked if there was any truth to the rumor picked up by a Chicago police lieutenant that he had once been the original printer and distributor of "the Fuller Brush Man series of comics". The Fuller Brush man stories made a very weak stab at continuity (e. g., "The following week I was sent to Tallahassee" or some such words at the commencement of each installment), but each eight panel story was self contained. The only real serial stories told in the eight pager format were three tales by Blackjack, featuring original characters named Fifi, Maizie, and Tessie, in "To be continued" narratives which stretched through three or four installments each before concluding.

Тарих

"Тихуана библиялары" термині алғаш рет 1940 жылдардың соңында Оңтүстік Калифорнияда айтылды және олар Мексиканың Тихуана қаласынан шекара арқылы контрабандалық жолмен әкелінген деген бұрыс түсінікпен байланысты. Бір әңгіме бойынша, Тихуанадағы ең арзан қонақүйлерде түндегендер Гидеон Киелі кітабының орнына "Тихуана библиясын" табатын. 1930 жылдары көптеген алғашқы библияларда "London Press", "La France Publishing" және "Tobasco Publishing Co." сияқты Лондон, Париж және Гаванадағы болмаған компаниялардың жалған мөрлері болды. "Tobasco" мөрін пайдаланған танымал таралым бірнеше жыл бойы жер асты нарығында болды және 60-қа жуық "Тихуана библиясының" атауларымен қатар, көптеген памфлеттік эротикалық әдебиеттерді де басып шығарды, олардың көпшілігі түпнұсқа болды. "Тихуана библиялары" ерлер жиналатын орындарда – барларда, боулинг орталықтарында, гараждарда, темекі дүкендерінде, шаштараздар мен бурлеск үйлерінде 25 центтен сатылды. Бір баяндамашы еске алады:

Соғыс кезінде кәмелетке жетіп, АҚШ Әскери-теңіз күшінде қызмет еттім және журнал сату орындарында, автобус станцияларында, теңгелік ойын автоматтарында және шаң басқан ескі кітап дүкендерінде оларды көргенімді есімде сақтаймын. Өндірістің соңғы жылдары, 1950 жылдардың соңы мен 1960 жылдардың басында, кішкентай кітап дүкендері мен қызықты заттар сататын дүкендер олардың негізгі тарату орталықтары болған сияқты. Бір жағынан, "Тихуана библиялары" алғашқы жер асты комикстері болды. Олар газеттік комикстерді қайта басып шығаратын кезде, түпнұсқа материалдарды ұсынды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін "Тихуана библиясының" сапасы мен танымалдылығы төмендеді. Пошта арқылы жібергенде, пошта инспекторларын алдау үшін күрделі схемалар қолданылды, олар поштаны қайта жіберуді, бір рет қолданылатын пошта жәшіктерін және жоқ мекенжайларды қамтыды. Пошта қызметкерлерінің осы схемаларды жеңудегі табысы, библиялардың көбінесе пошта арқылы емес, жергілікті жерде сатылуына басты себеп болды. Сатушы жергілікті ережелерді бұзғаны үшін ұсталса және сотталса, жазасы федералдық қылмыс жасаған жағдайдағыдан әлдеқайда төмен болды: әдетте сатушы 30 күндік жазамен, 100 доллар айыппұлмен немесе алғашқы рет жасалған жағдайда жергілікті ұсталғаннан кейін сотқа шақырылды. 1930 жылдардың ортасында коммерциялық тасымалдауға қол жеткізу оңай болмай қалды, сондықтан өндірушілер өнімдерді автомобильдер мен фургондармен елдің әртүрлі жер асты қоймаларына өздері апара бастады, заңдағы олқылықтан пайдаланып, жеке көлікпен штаттар арасында порнография тасымалдау федералдық қылмыс емес еді (сол кезде). Библиялардың кішкентай өлшемі оларды тасымалдауды жеңілдетті; 50 000 библия көліктің багажына сыятын. Жасырын тарату орталықтары жертөлелерде, шатырларда және артқы көшедегі гараждарда, Нью-Йорк қаласынан Канзас-Ситиге дейін шығыстан батысқа қарай созылған үлкен қалалар тізбегінде орналасқан, бұл ескі Ұлттық жолдың бағытын шамамен ұстанды және Оңтүстік пен Жаңа Англияны порнография үшін тұтқындалу қауіпті орындар деп сақтандырды. (Дегенмен, Бостонның Сколлей алаңы "Тихуана библияларын" демалыс алған теңізшілерге арналған шағын, жаңалық дүкендерінен оңай сатып алуға болатын танымал орын болды.) Бизнес әрқашан қолма-қол ақшамен жүргізілді, жергілікті дистрибьюторларға көп көлемде сатып алу үшін жомарт жеңілдіктер берілді, содан кейін олар оларды бөлшек саудагерлерге қайта сатты. Жергілікті дистрибьюторлар ұйымдасқан қылмыс синдикаттарының мүшелері емес, заңсыз қара нарықта бизнеспен айналысатын шағын кәсіпкерлер болды. Сол сатушылар арзан, белгісіз презервативтермен де айналысты. Дистрибьютордың "аумағы" үлкен қала, бірнеше округтер немесе бүкіл штат болуы мүмкін, аумақтық шекараларды ұлттық дистрибьюторлар белгіледі, олар әр жергілікті дистрибьюторға жеткізілген тауарлар мөлшерін оның тағайындалған аумағында оңай сатылатын мөлшермен шектеу арқылы жағдайды реттеді. 1930 жылдары миллиондаған "Тихуана библиялары" басылып, сатылды, бұл библиялардың өркендеген кезеңі болды. Бірақ Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда жаңа "Тихуана библияларының" саны күрт төмендеді, және индустрия ешқашан қалпына келмеді. "Тихуана библияларының" құлдырауына себеп болған факторлар полиция шабуылдары және соғыстың басында әскери қызметке шақырылған доктор Рэнкиннің зейнеткерлікке шығуы, сонымен қатар соғыс кезінде қағаз бен баспа материалдарының жетіспеушілігі болуы мүмкін. Ескі библиялардың баспа тақталары үнемі қайта басылып тозғандықтан, олардың беті бос қалды, ал полиция шабуылдарында жоғалған түпнұсқа тақталар шебер емес, жаңадан оймаланған тақталармен ауыстырылды. Нарықтағы "Тихуана библияларының" сапасы төмендеді және сатылым күрт төмендеген сайын бағалар да төмендеді. Соғыстан кейін бизнес жанданғанда, жаңа библиялардың сапасы өте нашар болды: олар нашар салынған, жаман басылған, ал он жыл бұрынғы жұмыстармен салыстырғанда әңгімелер амалсыз және балаларша болды. Соғыстан кейінгі дәуірдің жетекші суретшісі, мырза Дислексик, сурет салу талантының жоқтығымен және ағылшын тілін білмеуімен танымал болды. Оның ең танымал туындысы "Саяхатшы уағызшы" – Эрскин Калдвеллдің (Journeyman) романының ұзақ, қиындықпен қайта баяндалуы, содан кейін мырза Дислексик Калдвеллдің өзін тағы бір "Тихуана библиясының" жұлдызы етіп жасады ("Эрскин Калдвелл атасының кек алуында").

I came of age during the war and served in the United States Navy, and I recall seeing them behind the counter at magazine stands and bus terminals, in penny arcades, and in dusty little second hand bookshops. During their last years of production, the late 1950s and early 1960s, the little second hand book and curio shops seem to have been their primary distribution outlets. In some senses, Tijuana bibles were the first underground comix. They featured original material at a time when legitimate American comic books were still reprinting newspaper strips. After World War II, the quality and the popularity of the Tijuana bible declined. When the mails were used, complex schemes were used to foil postal inspectors, involving mail forwarding, one time use postal boxes, and non existent addresses. The high success rate of the postal authorities in defeating these schemes is the main reason that bibles were generally sold locally rather than through the mails. When a seller was arrested and prosecuted for violating a local ordinance, the penalties were far lower than if a federal offense was committed; usually a seller got off with a 30 day sentence, a $100 fine, or probation after a local arrest, at least on a first offense. Easy access to commercial shipping was suddenly cut off in the mid 1930s, so manufacturers began driving the products themselves to various underground depots around the country in cars and vans, taking advantage of a loophole making it not a federal crime (at that time) to take pornography across state lines in a private vehicle. The small size of the bibles made them easy to transport; 50,000 bibles could fit in the trunk of a car. Clandestine distribution centers were located in basements, lofts, and back alley garages in a chain of large cities on an east–west axis from New York City to Kansas City, loosely following the route of the old National Road and generally avoiding the South and New England which were regarded as dangerous places to be arrested for pornography. (Boston's Scollay Square, however, was a notorious place where Tijuana bibles could readily be purchased at seedy, hole in the wall novelty shops patronized by sailors on leave.) Business was always done on a strictly cash basis, with generous discounts for bulk purchases to the local distributors who then resold them to retail vendors. The local distributors were not members of organized crime syndicates, but seedy small businessmen in an illegal black market business. The same vendors also handled cheap, off brand black market condoms. A distributor's "territory" might be a large city, several counties, or an entire state, with the territorial boundaries being assigned by the national distributors, who regulated things by limiting the amount of goods delivered to each local distributor to the quantity that could readily be sold inside his (or in at least one instance, her) assigned territory. Millions of Tijuana bibles were printed and sold in the 1930s, the heyday of the bibles. But the number of new Tijuana bible titles being produced took a nosedive at the beginning of World War II, and the industry never recovered. Factors in the decline of the Tijuana bibles at this time may have included police raids and the retirement of Doc Rankin, who was called up by the military at the beginning of the war, along with wartime shortages of paper and printing supplies. Printing plates of older bibles were worn down through continued reprintings until they were nearly blank, and original plates lost in police raids had to be replaced with new plates crudely recut by hamfisted, untrained amateur engravers. The quality of Tijuana bibles available on the market suffered, and prices dropped as sales plummeted. When the business was revived after the war, the quality of new bibles was dismal: they were poorly drawn, badly printed, and the stories were amateurish and puerile compared to the work of a decade before. Mr. Dyslexic, the leading artist of the postwar era, was possessed of an almost staggering lack of drawing talent matched only by his bad taste and ignorance of the English language. His best known work "Traveling Preacher" is a lengthy, labored over retelling of a novel by Erskine Caldwell (Journeyman), whom Mr. Dyslexic then proceeded to acknowledge by making Caldwell himself the star of another scabrous Tijuana bible ("Erskine Caldwell in Grandpa's Revenge").

Суретшілер

Тихуана Библиясын жасаған анонимді суретшілер туралы көп мәлімет жоқ. Уэсли Морс (кейіннен Базука Джоны суреттеген) Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін шыққан көптеген Библиялардың авторы, әсіресе 1939 жылғы Әлемдік көрмеден шабыттанған он шақты атауды салған. Морс – газет комикстерін пародиаламаған, өз кейіпкерлерін жасауды ұнатқан жалғыз маңызды Тихуана Библиясы суретшісі. Көптеген кітаптарда 1930 жылдары Тихуана Библиясының жүздеген данасын жасаған еркін карикатурист Док Ранкин туралы айтылады, бірақ бұл әлі дәлелденбеген. Ранкин Манхэттеннің орталығында, Мэйси дүкенінің қарамағысында студиясы болған, онда тапсырыс бойынша коммерциялық өнер туындыларын жасаған, сондықтан көмекшілердің қатысуы мүмкін. Зерттеушілер өркендеген кезеңінде 10 немесе одан да көп Библия салған оннан жиырмаға дейін суретшілердің стильдерін ажырата алатынын мәлімдеді, ең өнімді суретшілер (Мырза Өнімді және Элмер Зилх) әрқайсысы 150-ден 200-ге дейін атау шығарды; одан кейін Уэсли Морс, Блэкджек және Мырза Дислексик, әрқайсысы жартысына жуық шығарды. Осы бес суретші Тихуана Библиясының жартысын салған болуы мүмкін. 1950 жылдары екі анонимді суретші де болды, олардың әрқайсысы 60-80 дананы арзан бағамен, әрқайсысы 10 центтен сатқан, ал клиенттердің көп бөлігі жоғары сынып оқушыларынан тұрған. Бұл кезеңдегі Библия серияларында «Bellhop Kicks Dog» және «Archie» тақырыбындағы комикстер сияқты атаулар болды. Кейбір сарапшылар Мырза Өнімді мен Элмер Зилх бір суретші болуы мүмкін, екі стильде жұмыс істеп, өнімділігін арттыруға тырысқан деп санайды. «Элмер Зилх» деген автор аты 1934 және 1935 жылдары нарыққа шыққан Тихуана Библиясының бірнеше данасында кездеседі, ал осы суретшінің ерекше «үлкен аяқ» стиліндегі карикатурасы көптеген басқаларында да көрінеді. «Элмер Зилх» аты «Баллиху» журналының талисманы болған ойдан шығарылған кейіпкерге сілтеме жасайды. Салынған әр түрлі оқиғалардың жалпы саны белгісіз, бірақ Арт Шпигельман 700 мен 1000 арасында деп есептейді. Бұл кітаптар қайта-қайта басылып, қайта суреттелді, қайта аталды және пираттық түрде таратылды, ал түпнұсқалар алғаш шыққаннан кейін ондаған жылдар өткен соң оқылмайтын «nth generation» көшірмелері тарады. Бүгін көріп жүрген Тихуана Библиясының көп бөлігі 1950 жылдардан бері қайта басылған. Сегіз беттіктерден басқа, көбірек беттері бар және үлкен форматта басылған, әдетте мұқият салынған және жақсы басылған қымбат «16 беттіктер» де болды. Бұл сегіз беттіктерге қарағанда қымбат және сирек кездесетін, бірақ суретшілердің ең жақсы жұмыстарын көрсетті.

Little is known about the anonymous artists who produced the Tijuana bibles. Wesley Morse (who later went on to draw Bazooka Joe) drew many of those appearing shortly before WWII, most notably about a dozen titles inspired by the 1939 World's Fair. Morse was the only major Tijuana bible artist who did not parody the newspaper comic strips, preferring to create his own characters. A number of books have alleged that freelance cartoonist Doc Rankin was the creator of hundreds of Tijuana bibles in the 1930s, although this remains unproven. Rankin had a studio in midtown Manhattan, directly across the street from Macy's department store, where he produced commercial artwork on commission, so there is the possibility that assistants were involved. Commentators have claimed to discern the styles of from a dozen to twenty artists who produced 10 or more bibles during their heyday, with the most productive artists (Mr. Prolific and Elmer Zilch) each drawing from 150 to 200 titles; followed by the output of Wesley Morse, Blackjack, and Mr. Dyslexic, who each produced about half that many. These five artists may have drawn half of all the Tijuana bibles ever done. There were also two anonymous artists in the 1950s who each drew about 60 to 80 cheaply produced titles, sold for a dime each to a clientele which allegedly consisted largely of high school boys. These late period bible series included such titles as "Bellhop Kicks Dog" and a number of "Archie" themed comics. A few observers believe that Mr. Prolific and Elmer Zilch may even have been the same artist working in two styles to vary his output and extend his shelf life. The byline "Elmer Zilch" appears on a number of Tijuana bibles which evidently came on the market in 1934 and 1935, and the same artist's unmistakable "big foot" cartoony style can be seen in many more. The name "Elmer Zilch" referred to a fictional character who was the mascot of the humor magazine Ballyhoo. The total number of distinct stories produced is unknown but has been estimated by Art Spiegelman to be between 700 and 1,000. These were endlessly reprinted, redrawn, retitled, and pirated, with nearly illegible "nth generation" copies circulating decades after the originals were first issued. The majority of old Tijuana bibles seen today are reprints dating from the 1950s. In addition to the eight pagers, there were also the more expensive "16 pagers", printed in a larger page size with more pages, and usually more carefully drawn and better printed. These were high priced and less common than the eight pagers but showcased the artists' best work.

Полициямен қолға түсірілгендер

1930 жылы Дувер-Плейнс таулы шағын елді мекендегі шаштаразда екі Тихуаналық Киелі кітаптың әрқайсысы 25 центтен сатылуы жаңалықтардың бірінші бетінде жарияланды. Оқиға ашылды, 17 жасар жүдегенінің киімдерін жууға дайындап жатқан әпкесі оның джинсының артқы қалтасынан Киелі кітапты тауып, полицияға хабарлағаннан кейін. Кінәлі шаштараз оны тауармен қамтамасыз еткен Пукипсиден келген белгісіз біреуді айыптады (бірақ оның кім екені анықталған жоқ, бірақ мүмкін Тихуаналық Киелі кітаптардың алғашқы таратушысы Эйб Рубин, ол 1932 жылы жақын маңдағы Уингдейл ауылында тұтқындалған). Довер-Плейнсте сатылған екі Киелі кітаптың бірі "Қартайған ақсақал шығады" деп танылды, бұл кейіннен Тобаско баспасында қайта басылған Мэгги мен Джиггс туындысы. Тихуаналық Киелі кітаптарға қатысты алғашқы тұтқындау 1926 жылы Индиана штатының Терре-Хауте қаласында болды, онда Уайли орта мектебінің оқушысының шкафынан Киелі кітаптар табылды. Полиция бұл деректің көзін жергілікті газеттің бас редакторы Чарльз Джуеттке (Терре-Хауте Стар газетінің бас редакторы) және оның баспагер ұлына дейін анықтады. Сондай-ақ, кейбір Киелі кітаптар штат аралық шекарадан өтіп, Майо клиникасы орналасқан Рочестер қаласына (Миннесота штаты) жеткізілгендігі үшін оларға да айып тағылды. "Джуетт танымал комикстердің кейіпкерлері бейнеленген әдепсіз суреттер кітабының қайдан шыққанын анықтау бойынша жүргізілген тергеуден кейін тұтқындалды", - деп хабарлады жергілікті газет. "Тұтқындаулар үш-төрт апта бойы тыныш түрде жүргізілген тергеудің нәтижесінде болды, бірнеше Уайли орта мектебінің оқушылары жексенбілік газеттердегі ағымдағы комикстерге негізделген әдепсіз басылымға ие болды. Қосымша тергеу Джексон Джуетт баспасы компаниясы атымен тіркелген баспа кеңселерін іздестіруге әкелді, онда бірнеше мырыш қалыптар, сонымен қатар таратуға дайын кітапшалар тәркіленді. Сол кезде аға Джуетт баспаға тапсырыс алғанын және таратуды қадағалағанын айтты". Чарльз Джуетт алты айға мемлекеттік жұмыс үйіне сотталды, содан кейін әкесі мен ұлы Терре-Хаутеден кетіп қалды. Бүгінгі күні қандай нақты Киелі кітаптар қатысқаны белгісіз, бірақ ең ертедегі Киелі кітаптар кейде 1925 жылға дейін датыланады, әсіресе сол кезде мұқабасы немесе тақырыбы жоқ "Тилли мен Мак" және "Мэгги мен Джиггс" оқиғалары, және әрқашан сегіз беттен аспады. Кинси институтында Тилли мен Мактың ертедегі оқиғасы бар, онда Мак Тиллидің қоқыс себетінен пайдаланылған презервативті табады ("Бұл қайда кетті деп ойладым", - дейді ол қуантып). Мұрағатшының жазуынша, "Оклахома 1926 жылы алғаш рет көрінді". Тихуаналық Киелі кітаптар баспасөзде айтылған сирек жағдайларда, олар әдетте "мультфильмдер" деп белгісіз және нақты сипаттамасыз сипатталады. Бұл екіұшты термин, Cupples & Leon баспасынан шыққан кітаптар сияқты газеттердегі комикстердің лицензиялық жинақтарына оңай сілтеме жасай алады. Адамдар 1920 жылдардың соңында Полиция газетінің соңғы беттерінде пайда болған құпия және түсініксіз жарнамалардан "мультфильм кітаптарын" тапсырады, бірақ олардың қайсысын алатынын білудің жолы болмады. Кейде сатып алушыларға "не қалағандарын нақты айту" кеңес берілді. Егер жаңалық полиция шабуылына қатысты болса, онда "әдепсіз", "әдепсіз" немесе "жаман" сияқты нақтылаушы қосымша сөз қолданылуы мүмкін, мысалы, 1930 жылы Манхэттеннің орталығында болған тұтқындау туралы келесі жаңалық: Бенджамин Уайт, Веллингтон қонақ үйінде тұратын сатушы, арнайы сессияларда сотталу үшін өткізілді. Уайт 500 доллар кепілдік берді. Оны бас инспектор О'Брайеннің қызметкерлері детектив Уильям Амос, Вице-қоғамның Джон С. Самнер мен Чарльз Бамбергерлері өз пәтерінде тұтқындады. "Адамгершілік" крестшілерінен жүздеген кішкентай қағаздан жасалған кітаптар көшеде сатылып жатқаны туралы шағымдар келіп түсті. Бамбергер мен Амос тергеу жүргізді. Олар Уайттың Уэлингтондағы пәтерінен келгенін мәлімдеді. Олар жасырын жолмен оның бөлмесіне кірді. Кітаптар мен әдебиеттер тәркіленіп, Уайт тұтқындалды. Амос пен Бамбергер журналистерге кітаптар мен қағаздардың көзі Нью-Йорк штатының Кохус қаласында екенін айтты. Олар Уайт заттарды осы жерге жіберген деп айыптайды. Тихуаналық Киелі кітаптардың қаншалықты көп шығарылғанын полицияның хабарлауынан байқауға болады. 1942 жылы қарашада ФБР агенті П. Э. Фоксворт пен оның адамдары Манхэттендегі қоймаға және Оңтүстік Бронкстағы гараж үстіндегі төбе басында орналасқан баспаханаға шабуыл жасап, 8 миллион Киелі кітап тәркіледі. Шағын бизнесмендер Якоб пен Давид Бротман сол шабуылда тұтқындалды, сонымен қатар бірнеше серіктестері де тұтқындалды. Елде айналымдағы Тихуаналық Киелі кітаптардың көп бөлігі осы төбедегі баспаханада Babcock баспасында басылды. Бротман ағайындыларының туысы, олардың Манхэттендегі Джордж Вашингтон көпірінің астында орналасқан боулинг аллеясындағы серіктесі, 2250 шаршы футтық төбеге бір жыл бұрын жалдау шарттасқан. ФБР мәліметінше, төрт тонна материалды ел бойынша жіберуге дайындалған, ал жеті тоннасы бұрыннан жіберілген және Балтимор, Питтсбург, Кливленд/Акрон, Индианаполис және Канзас-Ситидегі аймақтық тарату орталықтарында ізделіп жатыр. Джей Гертцманның "Кітаптар мен ұрлықтар" кітабында Якоб Бротман Тихуаналық Киелі кітаптар саудасындағы негізгі ойыншылардың бірі ретінде танылды, және ол бұрын 1936 жылы Нью-Йорк қаласы газеттерінде жарияланған Төменгі Шығыс жағындағы төбеге жасалған ұқсас шабуылда тұтқындалған, нәтижесінде көптеген Киелі кітаптар, эротикалық ойын-сауық "оқырмандары", порнографиялық ойын карталары және жалаңаш фотосуреттер, сонымен қатар кесу және байланыстыру жабдықтары және полиция тәркілей алмаған қымбат заманауи баспа машинасы табылды, себебі ол жалға алынған болып шықты. Фирма ойын карталарын өндіруші ретінде жұмыс істеген. 1939 жылғы Әлемдік көрме кезінде көрменің орталық алаңында порнографиялық кітапшаларды сатқан адамдар Бруклин теңіз жағалауына жақын қоймаға дейін іздестірілді, онда Дэвид Бротман мен Бен Рейсберг (кейін Вирджинияда Луис Шомермен бірге қайтадан тұтқындалды) тұтқындалды және 350 000 басылған заттар мен фотосуреттер және 50 000 презервативтер, сонымен қатар баспа тақталары тәркіленді. Жиналмаушылар осы кезеңде бір атаудың 50 000 данаға дейін шығарылып, тәуелсіз жергілікті және аймақтық таратушылардың жерасты желісі арқылы ел бойынша таратылғанын бағалап есептейді, олардың көптегені бұрынғы контрабандашылар. Вирджинияның солтүстігіндегі Эндрю Хеплер немесе Питтсбургтегі Фрэнк Ланг сияқты жергілікті таратушы әдетте жаңа өнім пайда болғанда (әдетте 10 немесе 20 жаңа атау) 20 000 немесе одан да көп дананы көтерме партиялармен сатып алатын, жіберуді 100-дей Киелі кітаптан тұратын пакеттерге бөліп, тарату аумағында жүріп, оларды бильярд залдарына, жанармай бекеттеріне, шаштараздарға және таверналарға жеткізетін. Егер таратушы өзінің сапарында штат шекарасын кесіп өтпесе, оны (немесе кейбір жағдайларда оны) федералдық қылмыспен айыптау өте қиын болды, бірақ Хеплер ісінде билік оны Атланта түрмесіне бес жылға соттады - порнография таратуы үшін емес, оның серіктесімен табысқа қатысты алаяқтық жасағаны үшін. Нью-Йорк қаласында полиция шабуылдары ондаған жылдар бойы ара-араға жүргізілді, әдетте Джон С. Самнер мен Нью-Йорк қоғамының порнографияны басу жөніндегі жұмысының ықпалымен, қаланың өмірінде порнография саудасын тығыз бақылап отырды. Бостонда бұл функцияны Watch and Ward Society атқаратын, ол Нью-Йорктегі Самнер ұйымымен ақпарат алмасып, ...

In 1930 the sale of two Tijuana bibles for 25 cents each, at the barber shop in the sleepy mountain hamlet of Dover Plains, was front page news. The affair was uncovered when a maiden aunt, going through her 17 year old nephew's clothes to prepare them for the wash, discovered the bibles in the back pocket of his jeans, and notified the police. The guilty barber blamed a mysterious stranger from Poughkeepsie who had supplied him with the merchandise (never identified, but possibly Abe Rubin, a pioneering Tijuana bible distributor, who was arrested in the nearby village of Wingdale in 1932). One of the two bibles sold in Dover Plains was identified as "The Old Man Steps Out", a Maggie and Jiggs title later reprinted by Tobasco. The earliest known Tijuana bible arrest occurred in Terre Haute, Indiana, in 1926, when a cache of bibles was discovered in a student's school locker at Wiley High School. Police traced the source back to a highly respected local newspaper editor named Charles Jewett (managing editor of the Terre Haute Star) and his son, a job printer. A federal charge was also placed against them because some of the bibles had been shipped across state lines to Rochester, Minnesota, home of the Mayo Clinic, where Cap'n Billy's Whiz Bang, America's leading outlet for guardedly smutty humor, is said to have gotten its start a few years earlier as a risque joke sheet passed around among the convalescing soldiers. "Jewett was arrested following an investigation by authorities of the origin of a book of indecent pictures in which popular comic strip characters figure," a local newspaper reported. "The arrests grew out of an investigation, which had been quietly going on for three or four weeks, following the finding that several Wiley high school boys were in possession of an obscene publication based on a current strip in the Sunday papers. Further inquiry led to a search of the printing offices conducted by Jackson Jewett, under the name of the Jewett Printing Company, where a number of zinc etchings, from which the strips were printed, together with a quantity of booklets, bound and ready for distribution, were seized. It was said at the time that the elder Jewett had taken the contract for printing the strips and had attended to their distribution." Charles Jewett was sentenced to six months in a state workhouse, and father and son left Terre Haute afterward. It is not known today which particular bibles were involved, but the earliest bibles are sometimes dated to 1925, particularly early "Tillie and Mac" and "Maggie and Jiggs" stories which were issued without covers or titles at the time, and were not always eight pages long. The Kinsey Institute has in its possession an early Tillie and Mac story involving Mac finding a used condom in Tillie's wastebasket ("I wondered where that had gone", she says brightly), which has an archivist's notation "First seen Oklahoma 1926". On the rare occasions that the Tijuana bibles were mentioned in the press, they were usually described vaguely and without identifying detail as "cartoon books", an ambiguous term that could just as easily refer to licensed collections of newspaper strips such as the Cupples & Leon reprint books. People would order "cartoon books" from the mysterious and ambiguously worded advertisements that appeared in the back pages of the Police Gazette starting in the late 1920s, but they had no way of knowing which they would receive. Buyers were sometimes advised to "state explicitly what you want". If a news story concerned a police raid, a clarifying adjective might be employed, such as "indecent", "lewd", or "obscene", as in the following 1930 news item about an arrest in midtown Manhattan:

Benjamin White, salesman, residing at the Hotel Wellington, was held for trial in Special Sessions when waiving examination on the charge of possessing countless allegedly indecent "cartoon" books, pictures and literature. White posted bond of $500. He was arrested in his apartment by detective William Amos of Chief Inspector O'Brien's staff and John S. Sumner and Charles Bamberger, of the Vice Society. The Vice crusaders received complaints hundreds of indecent small paper covered books were being sold on the streets. Bamberger and Amos investigated. They asserted that they came from White's apartment at the Wellington. By a subterfuge, they gained entrance to his room. Books and literature were seized and White arrested. Amos and Bamberger stated to reporters that the source of the books and papers was in Cohoes, N. Y. White, they alleged, had the stuff shipped here. The scale on which Tijuana bibles were produced can be gauged from the large hauls announced in police seizures. Eight million bibles were reported seized in one November 1942 raid by FBI agent P. E. Foxworth and his men on a Manhattan warehouse and a printing plant in the loft over a garage in the South Bronx. Small time businessmen Jacob and David Brotman were arrested in that raid, along with several associates. The majority of the Tijuana bibles circulating in the country were being printed in this loft on a Babcock press. The lease on the 2250 square foot loft had been taken out a year earlier by the Brotmans' brother in law, who was their partner in a bowling alley located in Manhattan under the George Washington Bridge. According to the FBI, four tons of material were ready to ship across the country, and seven tons had already gone out and were being rounded up at regional distribution centers in Baltimore, Pittsburgh, Cleveland/Akron, Indianapolis, and Kansas City. Jacob Brotman was identified as one of the main players in the Tijuana bible trade in Jay Gertzman's Bookleggers and Smuthounds, and he had previously been arrested in a similar raid on a Lower East Side loft reported in the New York City papers in 1936 which produced a large haul of bibles, erotic fiction "readers", pornographic playing cards, and nude photos, along with cutting and binding equipment and an expensive modern printing press which police could not confiscate because it turned out to be leased. The firm had been operating under the guise of a playing card manufacturer. During the 1939 World's Fair, men selling pornographic booklets on the midway at the fair were trailed to a warehouse near the Brooklyn Navy Yard where David Brotman and Ben Reisberg (who was later arrested again with Louis Shomer in Virginia) were arrested and a cache was seized of 350,000 printed items and photos and 50,000 condoms, along with printing plates. Collectors have estimated that as many as 50,000 copies would be produced of a single title in this period, and distributed around the country through an underground network of independent local and regional distributors, many of them former bootleggers. A local distributor such as Andrew Hepler in northern Virginia or Frank Lang in Pittsburgh would typically buy them in bulk batches of 20,000 or more as new product became available (typically 10 or 20 new titles), break the shipment into packets of 100 or so bibles, and drive around the distribution territory dropping them off at pool halls, gas stations, barber shops, and taverns. If the distributor did not cross a state line while making his rounds, it was very difficult to charge him (or her, in a few cases) with a federal offense, although in the Hepler case authorities were able to sentence him to five years in the Atlanta Penitentiary—not for distributing pornography, but on the charge that he had cheated his business partner on the proceeds. In New York City, police raids on the business were carried out at intervals for decades, usually at the instigation of John S. Sumner and the New York Society for the Suppression of Vice, which closely watched the trade in pornography in the city during the years of its existence. In Boston, this function was carried out by the Watch and Ward Society, which exchanged information with Sumner's organization in New York to coordinate their efforts. There was a similar group in Chicago, the Illinois Vigilance Association led by Rev. Philip Yarrow; while in Philadelphia the energetic Rev. Mary Hubbert Ellis, a Primitive Methodist minister, assembled an ad hoc coalition and terrorized the local smut industry with a series of raids for two years until her enemies and their lawyers were finally able to turn the tables and force her to leave town after she accepted a $100 donation from one of the dealers in exchange for not raiding his premises. Mr. Prolific mocks these foes in one of his bibles, in the form of a guardian of public morals named "Smuthound" who apprehends Betty Boop while she is engaged in having sex with a lifeguard on the beach (Betty Boop in "Improvising"). The FBI monitored the Tijuana bible trade but rarely made arrests. A large file of specimen bibles was maintained at FBI headquarters, eventually comprising over 5,000 items, for the purpose of tracing printers and distributors. As a result of the 1942 raids the FBI came into possession of thousands of engraved printing plates used to print the original bibles; these gathered dust in a storage cabinet at FBI headquarters for years awaiting a final decision on their destruction.