Кіріспе
Линкольнширдегі Корольдік әуе күштері станциясы, Англия. Корольдік әуе күштері Дигби, басқаша RAF Дигби деп белгілі, Скопвикке жақын және Линкольнширде, Линкольн қаласының оңтүстік-шығысында 19 шақырым (11.6 миль) қашықтықта орналасқан Корольдік әуе күштері станциясы. Станцияда Бірлескен күштердің Бірлескен командасының Барлау тобының бөлігі – Бірлескен қызмет сигналдары ұйымы орналасқан. Басқа бөлімшелерге RAF Aerial Erector School, No. 54 сигналдар бөлімі және No. 591 сигналдар бөлімі кіреді. Бұрын RAF оқу және истребитель әуежайы болған бұл станция, елдегі ескі Корольдік әуе күштері станцияларының бірі болып саналады, одан бұрын 1915 жылы ашылған және Корольдік әуе күштерінен үш жыл бұрын құрылған RAF Northolt ғана ескі. Дигбидегі ұшу 1953 жылы тоқтатылды.
Royal Air Force Digby otherwise known as RAF Digby is a Royal Air Force station located near Scopwick and 11.6 mile (19 km) south east of Lincoln, in Lincolnshire, England. The station is home to the tri service Joint Service Signals Organisation, part of the Joint Forces Intelligence Group of Joint Forces Command. Other units include the RAF Aerial Erector School, No. 54 Signals Unit and No. 591 Signals Unit. Formerly an RAF training and fighter airfield, it is one of the country's older Royal Air Force stations, predated only by RAF Northolt, which is the oldest and predates the Royal Air Force by three years, having opened in 1915. Flying at Digby ceased in 1953.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
1917 жылғы жаз айларында Корольдік Әскери-Теңіз Флотының ұшқыштары үшін әуеайлақ ұшу жаттығуларына қолданылғанын көрсететін ескі фотосуреттер бар, бірақ мұны растайтын ешқандай құжат табылмаған. Суреттерде заманауи ангарлар, қоймалар және ұшақтар шөбі бар ұшу-қону жолақтарында орналасқан, ал Кранвеллдегі HMS Daedalus базасынан келген Корольдік Әскери-Теңіз Флотының курсант ұшқыштары форма киіп, оқу алып жатыр. 1917 жылғы қарашада Скопвик әуеайлағында өткен конференцияның хаттамасы тіркелген, онда оның оқу базасына айналуға жарамдылығы расталды. 1918 жылғы 12 қаңтарда Соғыс министрлігі бұл жерді ресми түрде «Корольдікті қорғау ережелері» бойынша иелену туралы бұйрық берді. Персоналға арналған алғашқы тұрғын үйлер шатырдан жасалған, ал алғашқы ұшқыштар 1918 жылғы 28 наурызда келді, оларға бұрынғы Корольдік теңіз жаяу әскерінің авиаторы, майор Джон Х. Д’Альбиак басшылық етті. Топ Хантингдонширдегі Корольдік Ұшу корпусының Портхолм Медоу әуеайлағынан шығып, Скопвикке көшіп келді, сонымен қатар Handley Page бомбалаушыларын әкелді. RAF Scopwick әуеайлағы олардың келуімен ресми түрде ашылды деп есептелді, бірақ жаңадан құрылған Корольдік Әуе Күштері ресми түрде төрт күннен кейін, 1918 жылғы 1 сәуірде ғана құрылды. Д’Альбиак RAF Scopwick-тің бірінші командирі болып тағайындалды. 1918 жылғы қарашадағы жұмыс есебінде барлық құрылыс жұмыстары аяқталғаны көрсетілген. No. 59 оқу базасы RAF деп белгіленген, ал оның бастапқы құрамында 10 x Handley Page 0/100, 18 x FE2EB/DS және 30 x Avro 504K ұшақтары болғаны түнгі бомбалаушыларды даярлайтын орталық екенін көрсетеді. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде RAF Scopwick-тің көрген жалғыз оқиғасы – неміс дирижаблінің бомбалауға талпынысы болды, бірақ бомбалары станцияны өткіріп, жақын жердегі далаға түсті. Жабылу қысқа ғана болды, ал 1924 жылғы маусымда No. 2 Ұшу оқу мектебі RAF Duxford-тан келді. Мектеп Avro 504, Bristol Fighters және Sopwith Snipes ұшақтарында ұшты және жаңа пилоттарды истребительдерде ұшуға даярлауға маманданған, әдеттегідей негізгі жаттығу ұшақтарында оқып, кейін истребительдерге көшудің орнына. Мектепке қанатты командир Сидни «Крэшер» Смит DSO AFC басшылық етті, ол ұшақтарын жобаланғаннан гөрі күшті қондыруға бейім болғандықтан осылай аталды, тіпті бір күні үш ұшақты қондырған. Смит бес жылдан кейін Дигбиге топ капитаны ретінде оралып, станция командирі лауазымында екінші рет қызмет етті. Смит орнына тағайындалған офицер – болашақта үлкен жетістіктерге жететін Артур Теддер, кейіннен Лорд Теддер және Корольдік Әуе Күштерінің маршалы болды. 1934 жылы станцияға топ капитаны Т. Ли Малори басшылық етті, ол кейіннен әуе маршалы сэр Траффорд Ли Малори атанды және Ұлыбритания шайқасы кезінде Ұрыс командованиесіндегі ең көрнекті командирлердің бірі болды. 1929 және 1936 жылдар аралығында станцияның сыртқы келбеті күрт өзгерді, ал 1917/1918 жылдардағы ағаш ангарлардың, казармалардың және кеңселердің көпшілігі бұзылып, олардың орнына мықты кірпіштен салынған ғимараттар келді. Алғашқы жеті ангардың орнына екі жаңа ангар салынды, бірақ үшінші ангардың құрылысы кейінге шегерілді және ақырында ешқашан салынбады. Осы кезде салынған тұрғын үйлер, офицерлер клубы, станция штаб-пәтері, эскадрилья кеңселерi және отбасылық жатақханалардың көпшілігі бүгінге дейін сақталған және пайдаланылуда. No. 12 топ RAF Лима секторының операциялық бункері, қазір станция мұражайы, 1936 жылы 5000 фунт стерлинг сомасына салынған.
Екінші дүниежүзілік соғыс
RAF Дигби соғысқа өзінің бірнеше эскадрильяларымен, жақын маңдағы спутниктік аэродромдардан жұмыс істеп, олардың бақылауында болды – RAF Coleby Grange және RAF Wellingore. Дигбиден алғашқы ұшқан эскадрилья – 3 қыркүйектегі No. 46 эскадрильясы. Неміс шабуылы күтілуде деген хабарды алғандар, ештеңе таппады және қайтып оралды. 1939 жылдың қазан айында станцияға бірнеше эскадрилья келді. 10 қазанда Дигбиге Supermarine Spitfire ұшақтарымен No. 611 эскадрильясы RAF және Bristol Blenheim ұшақтарымен No. 229 эскадрильясы RAF келді. Бастапқыда No. 611 эскадрильясы басқа екі эскадрильямен – No. 44 эскадрильясы RAF және No. 144 эскадрильясы RAF, екеуі де Hampden жеңіл бомбалаушыларымен жабдықталған, бірлесіп оқу жаттығуларын өткізді. Қазан айының соңында Bristol Blenheim истребитель және эскорт эскадрильясы келді – No. 29 эскадрильясы RAF. Осы эскадрильямен бірге Гай Гибсон келді, ол кейіннен "Dambusters" командирі ретінде Виктория кресімен марапатталды. Гибсон 1936 жылы No. 2 FTS-ке қатысқанда станцияда ұшуға үйренгендіктен, Дигбидегі екінші қызметі болды. 1940 жылы Оңтүстік Уэльстегі Пенархта үйленген кезде Гибсон әлі де Дигбиде болды. 1939 жыл аяқталғанда король Георг VI RAF Дигбиге үш ресми сапарының біріншісін жасады. No. 46 эскадрильясын тексеруден басқа, ол Дигби мен жақын маңдағы бірнеше стансалардың истребитель ұшқыштарына марапаттар тапсырды. Марапат алғандардың арасында алғашқы DFC-ін алған Гай Гибсон да болды. 1940 жылдың тамыз айының соңында бір ғана неміс Junkers Ju 88 бомбалаушысы тұманнан кенеттен пайда болып, станцияға бомба тастады, бірақ олардың барлығы ұшу-қону жолақтары мен ғимараттарды өткізіп, ашық жерде жарылды. 1941 жылдың ақпан айында Дигбиге алғашқы канадтық истребитель эскадрильялары келді. No. 1 (Канадтық) эскадрильясы және No. 2 (Канадтық) эскадрильясы тиісінше No. 401 эскадрильясы RCAF және No. 402 эскадрильясы RCAF болып қайта нөмірленді; екі эскадрилья да Hurricane ұшақтарымен жабдықталған. Канадтық Дигби қанаты 1941 жылдың 24 сәуірінде құрылды, ол кезде станция үш қосымша эскадрильяны алды – Boulton Paul Defiant ұшатын No. 409 эскадрильясы RCAF, No. 411 эскадрильясы RCAF және Supermarine Spitfire ұшақтарымен ұшатын No. 412 эскадрильясы RCAF. 1941 жылы RAF Дигби бірнеше неміс бомбалаушы шабуылдарына ұшырады және көптеген зардаптар шекті. 12-ші топтық сектордың операциялық орталығын одан әрі қауіптен алыс жерге көшіруге шешім қабылдады және ол Бланкни Холлдың батыс қанатындағы сәнді орынға көшті, онда соғыс аяқталғанға дейін қалды. 1941 жылы канадтықтармен бірге қызмет етуге бірнеше RAF эскадрильясы келді; No. 92 эскадрильясы RAF және No. 609 эскадрильясы RAF екеуі де Биггин-Хилл әуежайынан демалысқа және сауығуға келді. RAF Дигбиде соншама көп әуешілер болды, тіпті екі офицерлік асхана да олардың барлығын қабылдай алмады. Бірнеше эскадрилья жақын маңдағы Эшби Холлды өз офицерлерінің асханасы ретінде иеленді және зал соғыс аяқталғанға дейін осы рөлде болды, содан кейін күйреп, оның мүлкі бұзылды. Америкада туған ұшқыш және ақын Джон Гиллеспи Маги, канадтық әуе күштері үшін ұшып жүргенде, 1941 жылдың 11 желтоқсанында RAF Дигбиде No. 412 (истребитель) эскадрильясымен 19 жасында қаза тапты. Маги RAF Wellingore спутниктік аэродромынан Spitfire ұшағымен ұшып кетті және Дигбидің оңтүстігіндегі Роксхолм ауылының үстінен бұлт арқылы төмендеп келе жатып, RAF Cranwell-ден көтеріліп келе жатқан Airspeed Oxford ұшағымен әуеде соқтығысты. Маги жергілікті әуеайлақтардан 49 басқа авиаторлармен және бес неміс ұшқышымен бірге Скопвик шіркеуінің соғыс қабірлері бөлімінде жерленген. Оның қабіріне оның "Жоғары ұшу" поэмасының бірінші және соңғы жолдары жазылған: Соғыс кезінде әуеайлақты күзету міндеттерін бастапқыда әртүрлі армия бөлімшелері, кейіннен RAF полкінің бірнеше эскадрильялары атқарды. 1941 жылдың ақпан айында Дигбиді Корольдік Уэльстік фюзилерлердің B ротасы күзетті. 1941 жылдың ортасынан 1942 жылға дейін Дигбиді 70-ші батальонның D ротасы күзетті. 1944 жылдың басында Дигбиде барлық резиденттік эскадрильялар мен бірнеше қонақ эскадрильялар, соның ішінде бірнеше чех және бельгиялық эскадрильялар, D күні шабуылына дайындық үшін жаттығулармен айналысты. Шабуыл болған кезде барлық эскадрильялар Франциядағы жаулап алынған әуеайлақтарға көшірілді және Дигбиге көшкен "көшпенді қала" айналды. "Жоқ" деп жауап бергенде ғана "Жоқ" деп жауап береміз. No. 116 эскадрильясы RAF аз сандағы Airspeed Oxford ұшақтарымен әуе шабуылына қарсы оқу ролінде, ал екі эскадрилья ескі Blenheim ұшақтарымен шығыс жағалауда радиолокациялық калибрлеу үшін ұшты. Станция белгісі 1952 жылдың шілдесінде берілді және ақ кранды клен жапырағының үстінде бейнеленген. Станцияның ұраны Icarus Renatus – "Қайта туған Икар" деген мағынаны білдіреді және станцияның "күтім мен техникалық қызмет көрсету" кезеңінен кейін қайта жандануымен байланысты. 1953 жылдың қаңтарында барлық бөлімдер мен оқу мектептері таратылған немесе көшірілген кезде Дигбиде ұшу тоқтатылды және станция 1954 жылдың қазанына дейін күтім мен техникалық қызмет көрсетуге алынды, содан кейін жоспарланған сигналдық бөлімдерді құруға дайындық жұмыстары басталды. No. 399 сигналдық бөлімі 1955 жылдың қаңтарында келді және 15 ақпанда толыққанды жұмыс істейтінін мәлімдеді, ол No. 2 ангарда (қазіргі станциялық спортзал) орналасқан. Екінші бөлім, No. 591 сигналдық бөлімі 1955 жылдың шілдесінде келді және No. 1 ангарда (Солтүстік) жұмысын құрды. 1959 жылдың қыркүйегінде Сымдық операторлар мектебі және антенналарды орнатушылар мектебі Дигбиде студенттерді оқытуды бастау үшін құрылды. Станция 1970 жылдардан бастап және жаңа мыңжылдыққа дейін өз қызмет аясын үнемі кеңейтіп келді. 1994 жылы британдық армия бөлімдері келді, кейіннен Корольдік теңіз күштері қосылды. Американдық бөлімдердің қосылуы Дигби тарихындағы жаңа кезеңнің басталуын білдірді. 1998 жылдың 1 қыркүйегінде 399 сигналдық бөлімі Лафбородан келген жаңа Арнайы сигналдық қолдау бөлімімен бірігіп, Бірлескен сигналдық бөлімін (Дигби) құрды. No. 54 сигналдық бөлімі 2014 жылы құрылды және Ұлыбританияның барлық әуеден алынған электрондық бақылау деректерін өңдеу, пайдалану және таратуды қамтамасыз етеді. Бұл бөлім RAF Waddington штаб-пәтері орналасқан No. 1 барлау, қадағалау және тану қанатының құрамына кіреді.
Airfield guarding duties during the war were covered initially by a variety of Army units and later by several squadrons the RAF Regiment. In February 1941, Digby was guarded by B Company of the Royal Welch Fusiliers. From the middle of 1941 until 1942 Digby was guarded by D Company of the 70th Battalion Royal Welch Fusiliers. During early 1944 Digby was a hive of activity with all of the resident squadrons and several visiting squadrons, including several Czech and Belgian squadrons, taken up with training for D day invasion support. When the invasion took place all of the squadrons relocated to captured airfields in France and Digby became an almost deserted 'ghost town'. All that remained were No. 116 Squadron RAF flying a small number of Airspeed Oxfords in an anti aircraft training role and two squadrons flying elderly Blenheims for radar calibration off the east coast. The station badge was awarded in July 1952 and depicts a white crane superimposed over a maple leaf. The station's motto Icarus Renatus means Icarus Reborn and relates to the short period when the station was under 'care and maintenance' and then re activated. Flying ceased at Digby when all units and training schools were disbanded or relocated during January 1953 and the station was placed on care and maintenance until October 1954 when building works commenced in preparation for the establishment of the proposed signals units. No. 399 Signals Unit arrived in January 1955 and declared itself fully operational on 15 February, located in No. 2 hangar (now the station gymnasium). The second, No. 591 Signals Unit arrived in July 1955 and set up operations in hangar No. 1 (North). In September 1959 the Wireless Operators' School and the Aerial Erectors' School were established at Digby to begin training their respective students. The station continued to expand its scope of operations steadily from the 1970s and into the new millennium. British Army elements arrived in 1994 and were later joined by the Royal Navy. The addition of US detachments signalled the start of yet another era in the history of Digby. On 1 September 1998 399 Signals Unit merged with the newly arrived Special Signals Support Unit from Loughborough to form the Joint Service Signal Unit (Digby). No. 54 Signals Unit was established in 2014 and provides processing, exploitation, and dissemination of all UK air derived electronic surveillance data. The unit forms part of No. 1 Intelligence Surveillance Reconnaissance Wing which has its headquarters at RAF Waddington.
Негізгі бірліктер
RAF Дигби базасындағы атақты бөлімдер.
Бірлескен қызмет сигналдарын ұйымдастыру
Бірлескен қызмет сигналдары ұйымы Қорғаныс барлауының бірлескен күштері барлау тобының құрамындағы бөлім болып табылады. Ол стратегиялық шешім қабылдау және операцияларды тікелей қолдайды және барлық үш түрлі әскерден құралған персоналдан тұрады. JSSO сонымен қатар қарулы күштердің бекітілген және орналасқан бөлімшелеріне операциялық қолдау көрсету мақсатында жаңа байланыс жүйелері мен техникаларын зерттейді. Бірлескен қызмет сигналдық бөлімі (Digby) – JSSO құрамындағы бірнеше Бірлескен қызмет сигналдық бөлімшелерінің (JSSU) бірі және Ұлыбритания Қарулы Күштеріне арналған мамандандырылған байланыс ақпараттық жүйелерді қамтамасыз етеді.
Аэропортты салушы мектебі
RAF Aerial Erector School AES – RAF Cosford-тағы №1 радио мектебінің бөлімшесі болып табылады және Қарулы Күштер мен азаматтық персоналға оқу береді.
Әуе оқу корпусы
Трент Wing Air Training Corps Линкольншир, Ноттингемшир және Дербиширдегі 31 АТК эскадрильясының қызметкерлерін және курсанттарын басқарады.
Мұражай
RAF Дигбиде сектор операциялық бөлмесі мұражайы да орналасқан, ол 1997 жылдың 30 мамырында әуе бас маршалы сэр Джон Эллисон ашқан. Мұражай қайырымдалықтар есебінен қаржыландырылады және әдетте мамыр айының бірінші жексенбісінен қазан айының бірінші жексенбісіне дейін жексенбі күндері сағат 11.00-ден бастап, немесе арнайы келісім бойынша жұртшылыққа ашық болады.