Кіріспе

Карл Клиндуорт (25 қыркүйек 1830 – 27 шілде 1916) – неміс композиторы, виртуоз пианист, дирижер, скрипкашы және музыка баспагері. Ол Франц Листтің шәкірті болған, кейін оның ең жақын ізбасары мен досы атанды, сондай-ақ композитор Ричард Вагнермен де жақын қарым-қатынаста болды, оны өте құрметтеді. Вагнер мен Эдвард Даннреутер сияқты әріптес музыканттар оны жоғары бағалады. Оның шәкірттерінің ішінде Ханс фон Бюлов, Георгий Катор және Этельберт Невин болды.

Отбасы

Клиндуорт 1830 жылы Ганноверде Карл Август Клиндуорт пен Доротея Вильгельминаның (1800–1853), туған тегі Ламмингер, сарай баспагері Йоханн Томас Ламмингердің (1757–1805) қызы болып дүниеге келді. Ол дипломат және барлау агенті Георг Клиндуорт пен сағатшы Карл Фридрих Феликс Клиндуорттың (1788–1851) әкесінің інісі болды. Бала кезінде жас Клиндуорт скрипка сабақтарын алды және фортепианода өздігінен ойнауды үйренді. Луи Спор оны скрипкадан шәкірт ретінде қабылдамағандықтан, 17 жасында ол саяхаттаушы театр труппасына табысты скрипкашы және дирижер ретінде қосылды. 1850 жылы ол Ганновердегі Neue Liedertafel басшылығын қабылдады. 1852 жылдың жазында Клиндуорт Веймарға барып, Франц Листтен фортепиано сабағын алды және көп ұзамай оның ең жақын шәкірттері мен достарының біріне айналды. Ол сонымен қатар Рихард Вагнермен де дос болды.

Мансап

1854 жылы Клиндуорт Лондонға барды. Шопеннің екінші фортепиано концертін қайта оркестрлеу арқылы, сондай-ақ Виннифред Уильямсты тәрбиелеп, оны жақсы "Вагнерит" етіп өсіргендігі үшін музыкалық шығармалардың редакторы ретінде үлкен даңққа ие болды. Ол Альканның соло фортепиано концертінің бірінші бөлімін оркестрледі, сондай-ақ композитордың барлық минор тоналыстағы сегізінші этюдын оркестрледі, бірақ кейін басқалар оның барлық үш бөлімін де оркестрледі. Ол 1916 жылы Ораниенбургке жақын Столпеде 85 жасында қайтыс болды.