Кіріспе
Нью-Йорк штатының Лонг-Айленд аймағындағы Ойстер-Бейде орналасқан музей – Рейнхам Холл – Англияның Норфолк графтығындағы шалғайдағы үй. Шамамен 400 жыл бойы бұл үй Тауншендтер әулетінің резиденциясы болып келді. Үй өзінің атын Рейнхамс деп аталатын бес ауылға берді және оның қорқынышты орын екені айтылады, соның ішінде барлық уақыттағы ең танымал әуесқой фотосуреті түсірілген – баспалдақтан төмен түсетін әйгілі қоңыр әйел. Дегенмен, фотосуреттен кейін бұл әуесқой сирек көрінеді деп хабарланады. Оның ең белгілі тұрғыны – Чарльз Тауншенд, 2-ші виконт Тауншенд (1674–1738), Лордтар палатасының жетекшісі болған.
Raynham Hall is a country house in Norfolk, England. For nearly 400 years it has been the seat of the Townshend family. The hall gave its name to the five estate villages, known as The Raynhams, and is reported to be haunted, providing the scene for possibly the most famous ghost photo of all time, the famous Brown Lady descending the staircase. However, the ghost has been allegedly seen infrequently since the photo was taken. Its most famous resident was Charles Townshend, 2nd Viscount Townshend (1674–1738), leader in the House of Lords.
Сәулет
Рейнхам Холл – Норфолк графтығының ең сәнді үйлерінің бірі. 1619 жылы құрылысы дұрыс басталмағаннан кейін, 1621 жылы көп мөлшерде Кеттон тасы жиналды, ал 1622 жылы қайта басталды. Сэр Роджер Тауншендтің 1637 жылы қайтыс болуына дейін құрылысы шамамен аяқталды, бірақ кейбір бөлмелер жабдықталмаған болып шықты. Архитектор сэр Роджер Пратт Тауншендтің қайтыс болғаннан кейін бірнеше жыл өткен соң оны көргенде, кейіннен былай деп еске алды: «Салынғалы бері көп уақыт өтпегенде мен онда біраз уақыт болдым, онда ешқандай әшекейлеме болған жоқ. Ұзындығы, биіктігі және енінің пропорциясының үйлесімділігінде рухани нәрсе болды, ол рационалды жанға әсерлі болды». Рейнхам Холл «Англиядағы өзінің түріндегі алғашқы үй» болды ма, жоқ па, генеалог Г.Е. Кокейн оның «осы кезеңдегі ең көрнекті ауылдық үйлердің бірі» екенін айтты. Мүмкін, сэр Роджердің масоны Уильям Эдж Рэйнеммен бірге Еуропаға үш жылдық саяхат жасауының нәтижесінде, 1620 жылы онымен бірге «Англияда және Англиядан тыс» жиырма сегіз аптаға төлегенінің әсері болды. Рейнхам үйі жергілікті дәстүрден бас тартып, итальяндық үлгі мен жоспарға сәйкес салынды. Еңкейген шатыры мен голландтық қақпаларын ескермегенде, Рейнхамды шамамен бір ғасырдан кейін салынған үй деп қате түсінуге болады. Рейнхамның Иниго Джонстың ықпалымен салынған болуы мүмкін деген тұжырымдары Джонстың өзіне қатысты бұрынғы оңтайлы пікірлерді жоққа шығарды: сэр Джон Саммерсон оның дизайны туралы пікірін былай қорытындылады: «Оны кім салғанын білмейміз, бірақ Тауншендке Иниго Джонсқа жақын жерде жұмыс істеген адамның көмегі тигенін болжауға болады, мүмкін Ньюмаркетте». Николас Купер оны «көптеген жаңа элементтердің қосындысы, көбінесе Джонстың стильінде, Лондоннан және, мүмкін, Ньюмаркеттегі Принцтің резиденциясынан алынған» деп санайды, ал Говард Колвин Рейнхамды «Джонстың ерте суреттерінде кездесетін мотивтердің керемет жиынтығы, оның жеке жұмысынан гөрі оның стилін зерделі бейнелейді» деп сипаттайды.
Not long after it was built I was some while in it, while it had no ornament at all There was somewhat in it divine in the symmetry of proportions of length, height and breadth which was harmonious to the rational soul. Whether or not Raynham Hall was "the first of its kind in England" as the genealogist G. E. Cokayne averred, it was certainly "one of the outstanding country houses of the period." Perhaps because of the three year grand tour of Europe which Sir Roger had undertaken, accompanied by his mason, William Edge of Raynham, whom he paid in 1620 for twenty eight weeks accompanying him "in England and out of England". Raynham was built in an entirely new style, abandoning native tradition and following the Italian form and plan. Except for its hipped roof and Dutch gables, Raynham could easily be mistaken for a house built nearly a century later. Raynham's indications that it may have been influenced by Inigo Jones have superseded earlier optimistic attributions to Jones himself: Sir John Summerson summarized his view of its design, "We do not know who designed it, but may infer that Townshend had the assistance of somebody who had worked in proximity to Inigo Jones, possibly at Newmarket." Nicholas Cooper finds it "a medley of up to date elements, largely Jonesian and derived from London and probably also from the Prince's Lodging at Newmarket," Howard Colvin finds Raynham "a remarkable epitome of motifs that appear in Jones's earlier drawings an intelligent reflection of his style rather than a personal work."
Аңыз
1713 жылы Чарльз Тауншенд, 2-ші виконт Тауншенд, Роберт Уолполдың ең әдемі әпкесі Доротиге үйленді. Ол оның екінші әйелі болды, және сол замандағы әңгімелерде ол бұрын Лорд Уортонның сүйіктісі болған деген қауесет тарады, "оның мінезі соншалықты жаман, ал оның әйелінің мойынсұнушылығы соншалықты белгілі болғандықтан, ешбір жас бойжеткен олардың үйінің шатырында жиырма төрт сағаттан артық қауіпсіздігіне кепілдік бере алмас еді". Леди Тауншенд 1726 жылы жерленді. Уолпол Тауншендтің Норфолк округіндегі көршісі де, қайын інісі де болды, бірақ олардың арасындағы саяси және жеке дау-жанжал Уолполдың Хоутон-холл сарайын салғандығымен одан әрі ушықты. Лорд Хервидің айтуынша, "Лорд Тауншенд Рейнемдегі өз үйін Норфолк округінің астанасы деп есептеді және Хоутонның сәнін арттырған әрбір тасты Рейнемнің мәртебесін төмендету деп қарады".
Уильям Кенттің қосымшалары
Кейінгі кеңейтулер мен интерьерлерді 2-ші виконт Тауншенд үшін Уильям Кент жобалаған, ол Солтүстік фасадындағы фронтиспистің егжей-тегжейін Иниго Джонстың стиліне жақындастырды, оның стилі Британияда палладиандық үлгінің негізін қалады. 1725-1732 жылдары Рейнемде жұмыс істеген Кент Рейнемге солтүстік қанатты қосты және интерьерін безендірді, онда Кенттің ең жақсы жұмыстарын көруге болады, әсіресе, күрделі өрнектелген сәулеттік шамыраңқыштарда, сәулеттік есік жақтауларында, нишалар мен мүсіндерді алдау арқылы салынған боялған баспалдақта және "Белисарий" бөлмесіндегі мозаиканы еліктейтін боялған төбеде. 1730 жылы аяқталған Мармурлы залдың әсерлі әрі әдемі төбесі, Лорд Тауншендтің гербінің мотивімен, 19-ғасырда кейде Иниго Джонстың өзіне жатқызылды. Мемлекеттік асханада Кент римдік жеңіс аркасы стиліндегі экранды енгізді, ол 1732 жылы оны көрген лорд Оксфордты қатты ашуландырды: "Север аркасы, көшеде тұруға арналған бөлмеге ғимаратты енгізу үшін шынымен абсурдты нәрсе".
Суреттер
ХХ ғасырда бірнеше рет сатылғанына қарамастан, көптеген әдемі портреттер әлі күнге дейін Кенттің Рейнемдегі сәнімен көзге түсетін бөлмелерін безендіріп тұр. Принцесса бөлмесіндегі оның әдемі қара және ақ мәрмәр каминінің қасында ілінген сурет, белгілі ван Дайк суреті "Шарльз І-нің балаларына" дайындалған алғашқы эскиз деп есептеледі. 1904 жылға дейін Рейнемде Кнеллер мен Рейнольдстың бірнеше көрнекті отбасылық портреттері сияқты, тағы да көптеген суреттер болды. Ең танымал және құндысы – Сальватор Розаның "Белизарий" туындысы, оны Пруссия королі Фридрих Вильгельм I, 2-ші виконт Тауншендке сыйлаған. Бұл 1804 жылы 5000 фунт стерлингке бағаланған, бірақ жүз жыл өткен соң 273 фунт стерлингке сатылды. Чарльз Тауншенд, 8-ші маркиз Тауншенд, қазіргі уақытта сарайдың иесі.