Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық аутдорман Эрл В. Шаффер (8 қараша 1918 жыл - 5 мамыр 2002 жыл) - американдық аутдорман және автор, 1948 жылдан бастап "Жаңылған" (кейіннен "Түпнұсқа Жаңылған") деп танылды, себебі ол Апалачиан жолының (АТ) бүкіл ұзындығын бір маусымда жаяу өтуге алғашқы рет әрекеттенді. Ол сонымен қатар ағаш шебер, радар және радио орнатуға маманданған әскер қызметшісі, және антиквариат сатушы болып жұмыс істеген.
American outdoorsman
Earl V. Shaffer (November 8, 1918 – May 5, 2002), was an American outdoorsman and author known from 1948 as The Crazy One (and eventually as The Original Crazy One) for attempting what became the first publicized claimed hiking trip in a single season over the entire length of the Appalachian Trail (AT). He also worked as a carpenter, a soldier specializing in radar and radio installation, and an antique dealer.
Өмірбаян
Шаффер Пенсильвания штатының Йорк қаласында дүниеге келді, ол АТ-дан шамамен жиырма миль қашықтықта орналасқан және ол өмірінің соңына дейін осы жерде тұрды. 1930 жылдардың соңында ол көршісі және жақын досы Уолтер Уайнмиллермен бірге серуендеді, соғыс аяқталғаннан кейін бүкіл АТ-ны бірге басып өтуді жоспарлады. Шаффер 1941 жылы әскерге қатарына жазылды, Перл-Харборға шабуыл болған кезде жаттығуын аяқтаған еді, және 1945 жылға дейін Оңтүстік Тынық мұхитындағы алдыңғы шептегі радист ретінде қауіпті және қиын қызмет атқарды. Оның досы Уайнмиллер де Тынық мұхитындағы соғыс қимылдарында қатысты және Иво Джима аралында қаза тапты. 1948 жылы ол Грузия штатындағы Оглеторп тауынан (сол кездегі жолдың оңтүстік басы) саяхатын бастады. Көп тозығы жеткен бут киіп, әскерлік рюкзағын алып, пеш пен шатырсыз – ол 124 күнде, күніне орташа есеппен 17 мильден жүріп, Мэн штатындағы Катахдин тауына жетті. 1998 жылы ол 79 жасында, 2 мамырдан 21 қазанға дейін (штаттық саябақтың ресми жабылуынан алты күн кейін) 173 күнге созылған тағы бір солтүстікке қарайғы саяхат жасады, бұл саяхатты Дэвид Дональдсонмен ("48-ші жылдың рухы" деп белгілі) алғашқы саяхатының 50 жылдығына арнады. Кейін ол осы саяхатынан алған жазбаларын "Аппалачи жолына арналған гимн" деген жұмыс атауымен "Аппалачи жолы: Тауларға қайта шақыру" кітабына айналдырды. Шафферге бауыр қатерлі ісігі диагнозы қойылды және 2002 жылдың 5 мамырында осы ісіктен туындаған асқынулар салдарынан қайтыс болды. Оның соңғы серігі Дональдсон оның қасында болды. 2011 жылдың 17 маусымында ол Аппалачи жолының Даңқ залына, Аппалачи жолы мұражайында, негіздейтін мүше ретінде енгізілді.
Shaffer was born in rural York, Pennsylvania, which lies approximately twenty miles from the AT, and which he always made his home. In the late 1930s he hiked with a neighbor and close friend, Walter Winemiller, and they made plans to hike the whole of the AT together, after the war that they anticipated the US would eventually enter. Shaffer enlisted in the army in 1941, was well along in his training at the time of the Pearl Harbor attack, and did arduous and risky service as a forward area radioman in the South Pacific into 1945. His friend Winemiller served in the Pacific Theater as well, and died in the Iwo Jima landings. In 1948, he began the journey from Mt. Oglethorpe, in Georgia (the trail's southern end at that time). With sparse equipment that would be regarded as grossly inadequate by most of the through hikers since – he used worn boots, his army rucksack, and no stove or tent – he reached Mt. Katahdin in Maine, in 124 days, averaging 17 miles per day. In 1998, he claimed another northward through hike (at age 79) from May 2 to October 21 (six days past official closing of the state park), in 173 days, for the 50th anniversary of his first one, with David Donaldson (known as "The Spirit of '48"). He later developed his notes from this trip, under the working title "Ode to the Appalachian Trail", into The Appalachian Trail: Calling Me Back To The Hills. Shaffer was diagnosed with liver cancer, and died of its complications soon after on May 5, 2002. Donaldson, his most recent through hike companion, was at his bedside. On June 17, 2011, he was inducted into the Appalachian Trail Hall of Fame at the Appalachian Trail Museum as a charter member.
Ұзақ қашықтыққа жаяу жүру
Ерл Шаффер Аппалачи жолының бүкіл ұзындығын үздіксіз бір жолмен басып өткен алғашқы адам ретінде белгілі. Мұндай жаяу жүрістерді "thru-hike" деп атайды, бұл "жолдан өту" деген сөздерден шыққан.
Earl Shaffer is best known as the first person to hike the entire length of the Appalachian Trail in one, continuous journey. Such hikes have come to be known as “thru hikes” from the words, “hiking through.”
"Thru-hike" түсінігі бастапқыда ұзақ жолдың бір басынан екінші басына дейінгі үздіксіз сапарды білдірген. Алайда, 21-ғасырда Аппалачи жолына қатысты талаптар жеңілдетілді, соның нәтижесінде 12 ай ішінде аяқталған Аппалачи жолының толық басылуы мойындалады. Ерлдің А.Т. thru-hike кезінде мұндай талаптар болған жоқ.
The original concept of a thru hike was a continuous journey from one end of a long trail to the other. In the 21st century, however, the requirements with respect to the Appalachian Trail have been relaxed to recognize a hike of the entire Appalachian Trail completed within a single period of 12 months. This was not the case at the time of Earl’s A. T. thru hikes.
1965: Аппалач жолының екі бағытын да басып өткен алғашқы адам
Апалачиан жолымен байланысты көп жылдық ерікті еңбектен кейін, Эрл 1965 жылы екінші толық жорықты бастады, Мэн штатындағы Катахдин тауынан жолға шығып, жақында жолдың оңтүстік нүктесі деп белгіленген Спрингер тауында аяқтады, бұл бұрынғы Оглеторп тауын алмастырды. Осы жорықты аяқтағаннан кейін Эрл Шаффер Апалачиан жолын екі бағытта – солтүстікке қарай, Джорджиядан Мэнге және оңтүстікке қарай, Мэннен Джорджияға толық аяқтаған бірінші адам болып танылды.
After many years of volunteer work related to the Appalachian Trail, Earl undertook a second thru hike in 1965, starting from Mount Katahdin in Maine and finishing at Springer Mountain, which had recently been designated the Trail's southern terminus, replacing Mount Oglethorpe. On completing this hike, Earl Shaffer became the first person known to have completed thru hikes of the Appalachian Trail in both directions: northbound, from Georgia to Maine, and southbound, from Maine to Georgia.
1998: Аппалач жолынан өткен ең қарт адам
1948 жылы тарихи өрлеуін аяқтағаннан кейін елу жыл өткен соң, таулар Эрлді соңғы, солтүстікке қарайғы саяхатқа шақырды, ол оны сол кезде Аппалачи тау жолының толық саяхатын аяқтаған ең қарт адам ретінде таныстырды. Эрл бұл "50 жылдық мерекелік" саяхатын 79 жасында, 80 жасқа толуына екі апта қалғанда аяқтады. Эрлдің 1948 жылғы саяхаты туралы "Көктеммен бірге жүру" атты еңбегі Аппалачи тау жолын сақтау қорымен жарияланды. Оның соңғы саяхаты Эрл Шаффер қоры басып шығарған екі кітапта баяндалған. "Аппалачи тау жолы: Мені қайтадан төбелерге шақыру" – Барт Смит түсірген Аппалачи тау жолының суреттерімен толыққан, үлкен форматтағы, "кофе үстелінің өлшемімен" кітап. "Аппалачи тау жолына арналған мақтау" – Эрлдің соңғы саяхаты туралы кішкентай, жекелеген әңгіме, поэзиялық "ода" форматында жазылған. Бұл шектеулі, нөмірленген басылым, әлі де қолжетімді.
Fifty years after the completion of his historic 1948 hike, the mountains called Earl back for a final, northbound thru hike that established him as the oldest person at the time to have completed a thru hike of the Appalachian Trail. When Earl completed this “50 Anniversary” hike, he was 79 years old and just two weeks short of his 80th birthday. Earl’s account of his 1948 hike, Walking with Spring, is published by the Appalachian Trail Conservancy. His final hike is recorded in two books published by the Earl Shaffer Foundation. Appalachian Trail: Calling Me Back to the Hills is a large format, “coffee table size” book that is richly illustrated with photographs of the Appalachian Trail taken by Bart Smith. Ode to the Appalachian Trail is a smaller, more personal account of Earl’s final hike written in a poetic, “ode” format. It is a limited, numbered printing for which copies are still available.
Эрл Шаффердің жазуы
1948 жылы Аппалачи жолымен алғашқы толық саяхатын жасағанда Эрл Шаффер өзінің басынан өткен оқиғаларын жанды да егжей-тегжейлі сипаттады. Эрлдің фотосуреттерімен қатар, оның саяхат күнделігі де ол 2000 мильден астам қашықтықты үздіріссіз бір сапарда бағындырған алғашқы адам екенін растау үшін пайдаланылды. Жергілікті тұрғындармен және басқа жаяу жүргіншілермен болған кездесулер, оқиғалар, өлеңдер және табиғатта тапқан тыныштық туралы ойларға толы бұл жинақ кейіннен оның ең танымал кітабы – «Көктеммен серуендесу» деп жарияланды. Алғашқы «Қара кітап» Эрлдің көптеген заттарымен бірге Вашингтондағы Америка тарихы ұлттық мұражайындағы Смитсонов институтының тұрақты коллекциясының бір бөлігі болып табылады. Эрлдің 1948 жылғы саяхат күнделігі еріктілер тарапынан сканерленіп, жазылған және толық нұсқасы онлайн көрме ретінде қолжетімді.
During his groundbreaking first thru hike of the Appalachian Trail in 1948, Earl Shaffer documented his adventures in vivid detail. Along with his photographs, Earl's trail diary was used to confirm that he was the first ever person to complete the more than 2,000 mile long trail in one continuous journey. Filled with stories of interactions with locals and other hikers, stories of adventure, poetry, and reflections on the stillness he found in nature, this compilation was later published as his best known book, Walking with Spring. The original "Little Black Book" is part of the Smithsonian Institution's permanent collection at the National Museum of American History in Washington, D. C. along with many of Earl's belongings. Earl's 1948 trail journal has been both scanned and transcribed by volunteers and is available to read in its entirety as an online exhibit here.
Эрл Шаффердің поэзиясы
Ерл «көктеммен бірге жүріп» кетер алдында әскери тәжірибесінің барлығын поэзиялық күнделікке жазды. Күнделіктің бір бөлігі жылдам «марш» ырғағында, баллада төрттіктермен және ұйқаспен жазылған. Ол «Дошбойдың саяхаты» деп аталады. Күнделіктің басқа бөлімдерінде ол ағылшын және батырлық сонеттері, сондай-ақ еркін өлең мен баллада сияқты түрлі поэзиялық формалармен тәжірибе жасады. Ол өзімен бірге Киелі кітап, ұйқас сөздігі және Рудярд Киплингтің өлеңдер жинағын алып жүрді. Поэзиялық күнделігі арқылы ол Оңтүстік Тынық мұхитында аралдан аралға саяхат жасаған сигнал корпусының адамы ретіндегі саяхатын ғана емес, сонымен қатар нақты шайқастарды, соғыс машиналарын, соғыс кезеңіндегі жаңалықтарды және арал мәдениеттерін де жазды. Бұл өлеңдер екі томдық жинаққа біріктірілді. «Мен көктеммен бірге жүрдім» деген жинақта «Дошбойдың саяхаты» бар, ол оның әскери мансабының балладалық шолуы. «Күн батудың оңтүстігінде» Тынық мұхитындағы соғысты, шайқастар мен мәдениеттің куәгерлерінің баяндамаларын ерекше сипаттайды. 1948 жылы Аппалач тау жолының барлық ұзындығын басып өту туралы шешім – бұрын ешкім жасаған емес нәрсені жасау ғана емес, сонымен қатар досы Уолтерді құрметтеу және ол соғысқа байланысты ауыр жағдайын «соғыстан арылу» үшін жасалған әрекет болды. Жыл сайын мыңдаған жақындағы соғыс ардагерлері дәл осы себеппен Аппалач тау жолында саяхат бастайды. Эрл Шаффердің 1948 жылғы саяхатынан кейін жарияланған ақпарат Аппалач тау жолының танымалдығын арттырып, көптеген жаңа саяхатшыларды әкелді. Оның көптеген әндері Аппалач тау жолына деген махаббатына және Екінші дүниежүзілік соғыстағы сарбаздық тәжірибесіне арналған. Оның музыкасы «Always in April» және «Trail of the Tropic Moon» альбомдарына жинақталған. «Always in April» альбомы негізінен Эрлдің Аппалач тау жолындағы тәжірибесіне арналған әндерден тұрады. «Trail of the Tropic Moon» альбомында Эрлдің Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Оңтүстік Тынық мұхитында қызмет еткенде және Пенсильванияға оралғаннан кейін жазған музыкалық шығармалары бар. Эрлдің музыкасын Earl Shaffer Foundation веб-сайтынан цифрлық форматта жүктеуге болады.
Before Earl "walked with spring" he documented his entire Army experiences in a poetic journal. A portion of the journal was written in a fast moving "marching" rhythm with ballad quatrains and end rhyme. It is titled "The Doughboy Odyssey." In other sections of his journal, he experimented with different poetic forms such as the difficult English and Heroic sonnet forms as well as free verse and the ballad. He had with him a Bible, rhyming dictionary, and a book of Rudyard Kipling poetry. Through his poetic journal, he not only documented his South Pacific odyssey from island to island as a Signal Corps man, but also specific battles, war machinery, war time news, and island cultures. These poems have been compiled into two volumes. Before I Walked With Spring includes "The Doughboy Odyssey" which is a ballad review of his entire military career. South of the Sunset specifically describes the war in the Pacific Theater with eyewitness accounts of battles and cultures. The decision to attempt hiking the entire length of the Appalachian Trail in 1948 was not only the challenge of doing something never done before, but also to honor his friend Walter and "walk off the war" as he described his own war trauma. Every year thousands of recent war veterans begin their trek on the Appalachian Trail for the same reason. Publicity following Earl Shaffer’s 1948 thru hike increased public awareness of the Appalachian Trail and brought to it many new hikers. Many of his songs are dedicated to his experience and love of the Appalachian Trail, and to his experience as a soldier during WWII. His music is compiled into albums that include Always in April and Trail of the Tropic Moon. Always in April is an album of songs primarily focused on Earl's experience on the Appalachian Trail. Trail of the Tropic Moon contains music written by Earl while he was stationed in the South Pacific during World War II and after he returned home to Pennsylvania. Earl's music can be downloaded digitally on the Earl Shaffer Foundation website.