Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық журналист және УФОлог (1930–2009)
көркем образ
American journalist and UFOlogist (1930–2009)
the fictional character
Джон Альва Киль, шын аты Альва Джон Киль (25 наурыз 1930 жыл – 3 шілде 2009 жыл), американдық журналист және белгілі уфолог, "Көбелектердің болжамдары" кітабының авторы ретінде ең жақсы танылады.
John Alva Keel, born Alva John Kiehle (March 25, 1930 – July 3, 2009), was an American journalist and influential ufologist who is known best as author of The Mothman Prophecies.
Ерте өмір
Кил Нью-Йорктің Хорнелл қаласында әнші және топ жетекшісінің ұлы болып дүниеге келді. Оның ата-анасы көп ұзамай ажырасып, Кил анасы қайта тұрмысқа дейін Нью-Йорктің Перри қаласында әжесі мен атасымен өсті. Ол өте ерте жасынан-ақ сиқырға ғашы болды және достары оны "Гудини" деп атады. Ол сиқыр, юмор, ғылым, саяхат және авиация туралы оқуды ұнататын. Оның алғашқы әңгімесі он екі жасында сиқыршылар журналында жарияланды. Он төрт жасында ол жазушы болуға шешім қабылдады. Ол "Перри Херальд" газетінде "Килдің ізін суыру" деген баған жазды, "Луннарит" атты ғылыми-фантастикалық журнал шығарды және Нью-Йорктегі журналдарға үнемі әңгімелер жіберіп тұрды. Он алты жасында ол мектептегі барлық ғылым курстарын оқып бітіріп, мектепті тастап, толық уақыт жазуға бел буды.
Keel was born in Hornell, New York, the son of a singer and bandleader. His parents soon divorced and Keel was raised by his grandparents in Perry, New York until his mother remarried. He was fascinated by magic from an early age and was known as "Houdini" by his friends. He loved reading about magic, humor, science, travel, and aviation. His first story was published in a magicians' magazine when he was twelve years old. At age fourteen he was determined to become a writer. He had a column in the Perry Herald named Scraping The Keel, he published a science fiction fanzine named The Lunarite and he routinely sent stories to magazines in New York. At the age of sixteen he had taken all of the science courses at his school and decided to quit school and write full time.
Жазушы және журналист ретінде алғашқы еңбек жолы
Он жеті жасында ол жазушы ретінде өмір сүру үшін Нью-Йоркке көшіп келді. Ол Гринвич Виллиджде тұрып, поэзия журналының редакторы болды. Ол газеттерге еркін еңбек етіп, жергілікті радио мен теледидар арналарының сценарий жазушысы және "Сіздер басқыншылыққа ұшыраған жыныстық жынды ма?" секілді мақалалардың авторы болды.
At seventeen he relocated to New York City to make a living as a writer. He lived in Greenwich Village and became the editor of a poetry magazine. He worked as a freelance contributor to newspapers, scriptwriter for local radio and television outlets, and author of pulp articles such as "Are You A Repressed Sex Fiend?"
АҚШ әскері үшін жұмыс
Ол Корея соғысы кезінде АҚШ армиясына әскерге алынды. Радио және теледидар саласында жұмыс істегендіктен, ол Франкфурт қаласындағы «Америка күштері желісі» радиостанциясына бекітіліп, радио бағдарламаларын жазуға кірісті. Бір жылдың ішінде ол желінің өндіріс жетекшісі болды. Екі жылдық әскери қызметі аяқталған соң, оған әскери қызметте азаматтық жұмыс ұсынылып, ол оны қабылдады. Ол армияда психологиялық соғыс саласында, пропаганда жазу бойынша оқытылғанын мәлімдеді.
He was drafted into the US Army during the Korean War. Because he had worked with radio and television he was assigned to the radio station American Forces Network at Frankfurt, Germany and started writing radio programs. Within one year he was the chief of productions for the network. When his two years of military service ended he was offered and accepted a civilian job for the Army. He claimed that while in the Army he was trained in psychological warfare as a propaganda writer.
Жазушы және журналист
Әскери қызметтен кейін ол Париж, Берлин, Рим және Мысырда шетелдік радио тілшісі болды. 24 жасында ол жұмыстан тоқталып, төрт жыл бойы Таяу Шығыс және Оңтүстік-Шығыс Азияны аралап саяхаттады. Ол үнділік арқанмен әрекет етушілерді табуға, факирлер мен йогилерді зерттеуге, тіпті Йетиді іздеуге тырысты. Сол саяхаты оның алғашқы жарық көрген кітабы – Jadoo (1957) болды.
After his time with the military he was a foreign radio correspondent in Paris, Berlin, Rome and Egypt. At age 24 he resigned and traveled for four years around the Middle East and south east Asia. He tried to find performers of the Indian rope trick, investigate fakirs and yogis and he even tried to track the Yeti. That journey became his first published book, Jadoo (1957)
1960 жылдары ол теледидарда жұмыс істеді. Ол «Play Your Hunch» ойын шоуының бас жазушысы болды және «Mack & Myer for Hire», «Chuck McCann Show», «Clay Cole Show», «Get Smart», «The Monkees» және «Lost in Space» телесериалдары үшін материалдар жазды. Ол Гарри Гиббс псевдонімімен бірнеше роман жазған. 1966 жылы «Тағдырдың құбылмалы саусағы» атты көркем роман жазды, оның шамамен 600 000 данасы сатылды. 1966 жылы «Playboy» журналы оны НЛО туралы мақала жазуға шақырды, бірақ оның жұмысы қабылданбады және жарияланбады. Дегенмен Кил осы тақырыпқа қызығушылық танытты. Оның айтуынша, ол 20 штатқа сапар шегіп, мыңдаған куәгерлермен сұхбаттасқан, олардың жүздегенімен терең зерттеу жүргізген. Бұл материалдар оның «Трояндық ат операциясы» кітабында пайдаланылды. Ол сондай-ақ Батыс Вирджиния штатындағы Пойнт-Плезант қаласына бірнеше рет барып, өзінің ең танымал кітабы – «Мотманның болжамдары» (1975) тақырыбындағы құбылыстарды зерттеді. Оның НЛО туралы сұхбаттары мен ойлары «Flying Saucer Review», «Flying Saucer», «Saga» және «Saucer News» сияқты журналдарда жарияланды. Ол 1968-69 жылдары Конгресс кітапханасының техникалық кеңесшісі, ал 1968-71 жылдары ғылыми зерттеулер кеңсесі мен радиология бюросының арнайы кеңесшісі болды, содан кейін Денсаулық сақтау, білім және әлеуметтік қамқорлық департаментінің кеңесшісі болды. Ол Сценаристтер гильдиясының мүшесі болды.
During the 1960s, he worked for television. He was the chief writer for game show Play Your Hunch and wrote for tv series such as Mack & Myer for Hire, the Chuck McCann Show, the Clay Cole Show, Get Smart, The Monkees and Lost in Space. He wrote some novels using the pseudonym, Harry Gibbs. In 1966 he wrote a fiction novel named The Fickle Finger of Fate. It sold an estimated 600,000 copies. In 1966 Playboy asked him to write an article about UFOs for the magazine, but his work was rejected and never printed. Keel had however become interested in the subject. He claims to have traveled to 20 states and interviewed thousands of witnesses, several hundreds of them in depth. The material was used in his book Operation Trojan Horse. He also made repeated visits to Point Pleasant, West Virginia, and investigated sightings that was the topic of his best known book, The Mothman Prophecies (1975). His interviews and thoughts concerning UFOs were published in magazines such as Flying Saucer Review, Flying Saucer, Saga and Saucer News. He was a technical advisor to the Library of Congress (1968 69), and special consultant to the office of Scientific Research and Bureau of Radiology (1968 71), before becoming a consultant to the Department of Health, Education and Welfare. He was a member of the Screenwriters Guild.
Паранормальды зерттеулер
Кил "уфологияның ең көп оқылатын және ықпалды авторларының бірі" деп есептеледі. Зерттеуші ретінде ол жаңалыққа толы және даулы болды. "Күлдірген пайғамбарлықтар" фильмінің сценарийшісі Ричард Хатем Килді паранормальды жазушылардың Хантер С. Томпсоны деп атады.
Keel is considered "one of ufology's most widely read and influential authors". As a researcher he was both original and controversial. Richard Hatem, the screenwriter for The Mothman Prophecies, has described Keel as the Hunter S. Thompson of paranormal writers.
Қара киім киген ерлер
Кил 1967 жылы жарияланған "Сага" ерлерге арналған шытырман оқиғалар журналындағы мақаласында "қара киім киген адамдар" терминін ойлап тапты.
Keel invented the term men in black in an article for the men's adventure magazine Saga published 1967.
Жерден тыс тіршілік иелері гипотезасының жоққа шығарылуы
1960 жылдардағы Дж. Аллен Хайнек және Жак Валле сияқты заманауи зерттеушілер ретінде, Кил бастапқыда сыртқы әлемнен келгендер туралы бағытталған гипотезаны растауға үміттенген. Бірақ бір жылдық зерттеулерден кейін Кил сыртқы әлемнен келгендер туралы гипотезаның негізсіз екеніне келді. Шындығында, Хайнек пен Валле де соңында осыған ұқсас қорытындыға келді. Килдің өзі жазғандай:
Like contemporary 1960s researchers such as J. Allen Hynek and Jacques Vallée, Keel was initially hopeful that he could somehow validate the prevailing extraterrestrial visitation hypothesis. However, after a year of investigations, Keel concluded that the extraterrestrial hypothesis was untenable. Indeed, both Hynek and Vallée eventually had a similar conclusion. As Keel himself wrote:
1967 жылы мен сыртқы әлемнен келгендер туралы гипотезадан бас тарттым, себебі менің жеке зерттеулерім психикалық құбылыстар мен НЛО арасындағы таңғажайып сәйкестікті көрсетті. Бұл нысандар мен көріністер міндетті түрде басқа планетадан келген болуы керек емес, тіпті материяның тұрақты құрылымы ретінде де қалыптаспауы мүмкін. Көретінімізді біз өзіміз көріп, осындай көріністерді қазіргі сенімдерімізге сәйкес түсіндіруіміз ықтимал. "UFOs: Operation Trojan Horse" және "The Eighth Tower" кітаптарында Кил адам емес немесе рухани интеллект көзінің белгілі бір бұрыс сенім жүйелерін тарату және нығайту үшін ұзақ жылдар бойы оқиғаларды сахналаған деп мәлімдейді. Мысалы, монстрлар, әруақтар және джин, Орта Еуропаның халық ертегілері, вампирлер туралы аңыз, 1897 жылғы құпия дирижабльдер, 1930 жылдардың құпия ұшақтары, құпия тікұшақтар, аномальды жаратылыстарды көру, полтергейст құбылыстары, жарық шарлары және белгісіз ұшу объектілері; Кил соңында осы аномалиялардың барлығының нақты құбылысты жасыру үшін жасалған жамылғы екенін болжады. Ол НЛО-дағы тұрғындарды сипаттау үшін "жұрттан тыс" терминін қолданды, олар адам емес, кез келген нысанға айнала алатын тұлғалар деп санайды. "Біздің мазаланған планетамызда" Кил Жерге келген шетелдік "қонақтардың" шын мәнінде қонақ емес, адам болуы мүмкін немесе болмауы мүмкін дамыған Жер цивилизациясы болуы мүмкін деген сирек қарастырылатын мүмкіндікті талқылады. Сондай-ақ, өлшемдер аралық өмір де қарастырылады. Кил НЛО интеллектісінің адамзатпен өзара әрекеттесуге ұзақ жылдар бойы қызығушылық танытқанын айтудан басқа, құбылыстың түпкі мақсаты туралы ешқандай гипотеза жасамады.
I abandoned the extraterrestrial hypothesis in 1967 when my own field investigations disclosed an astonishing overlap between psychic phenomena and UFOs The objects and apparitions do not necessarily originate on another planet and may not even exist as permanent constructions of matter. It is more likely that we see what we want to see and interpret such visions according to our contemporary beliefs. In his books UFOs: Operation Trojan Horse and The Eighth Tower Keel argues that a non human or spiritual intelligence source has staged whole events during a long period of time in order to propagate and reinforce certain erroneous belief systems. For example, monsters, ghosts and demons, the fairy faith of Middle Europe, vampire legends, mystery airships in 1897, mystery aeroplanes of the 1930s, mystery helicopters, anomalous creature sightings, poltergeist phenomena, spheres of light, and unidentified flying objects; Keel conjectured that ultimately all of these anomalies are a cover for the real phenomenon. He used the term "ultraterrestrials" to describe UFO occupants he believed to be non human entities capable of assuming whatever form they desire. In Our Haunted Planet, Keel discussed the seldom considered possibility that the alien "visitors" to Earth are not visitors at all, but an advanced Earth civilization, which may or may not be human. Interdimensional life is also considered. Keel did not state any hypothesis about the ultimate purpose of the phenomenon other than that the UFO intelligence seems to have a long standing interest with interacting with the human race.
Сын
2002 жылдың мамыр-маусым айларында Skeptical Inquirer журналында журналист Джон С. Шервуд, НЛО зерттеушісі Грей Баркердің бұрынғы әріптесі, Килдің тергеу кезеңіндегі жеке хаттарын талдап, жариялады. "Грей Баркердің Бунк кітабы" деген мақаласында Шервуд Килдің тергеу жүргізген кезде жазғандары мен Мотман туралы алғашқы кітабында жазғандары арасында маңызды айырмашылықтарды тапты, бұл кітаптың дәлдігіне күмән тудырды. Шервуд сондай-ақ, Килдің достары мен әріптестеріне әзілді және асыра бағаланған хаттар жазуымен белгілі болғанын, бірақ бұл айырмашылықтарды түсіндіруге көмектесуден бас тартқанын хабарлады.
In the May/June 2002 issue of Skeptical Inquirer, journalist John C. Sherwood, a former business associate of UFO researcher Gray Barker, published an analysis of private letters between Keel and Barker during the period of Keel's investigation. In the article, "Gray Barker's Book of Bunk," Sherwood reported finding significant differences between what Keel wrote at the time of his investigation and what he wrote in his first book about the Mothman reports, raising questions about the book's accuracy. Sherwood also reported that Keel, who was well known for writing humorous and outrageous letters to friends and associates, would not assist him in clarifying the differences.
Паранормальды тәжірибелер
Кейлдің досы Марк Коппола Кейлдің "адамдарға қарап, олардың қашан өлетінін біле алатынын" айтты.
Keel's friend Marc Coppola claimed that Keel "could look at people and tell exactly when they were going to die".
Қызықты деректер
Бірде оның визит карточкасында: "Джон А. Кил, ешқандай нәрсе бойынша сарапшы емес" деп жазылған. "Jadoo" кітабының қайта басылымдарында оны баспасы Barnes and Noble "нағыз өмірдегі Индиана Джонс" деп сипаттайды.
He once had a business card that read: John A. Keel, Not an Authority on Anything. In re prints of his book Jadoo he is described as "a real life Indiana Jones" by his publisher Barnes and Noble.
Жеке өмір
Кил тамақ пісірген жоқ. Оның Үсті-Батыс жағындағы жергілікті кафесі Эдгар деп аталды. Оның ең жақын достарының бірі – әріптес паранормальды құбылыстарды зерттеуші Иван Т. Сандерсон еді. Килдің пәтері "ондаған мыңдаған кітаптармен, қағаздармен үйіліп, қол жеткізуге тым биік үйілген" еді. Көп жыл бойы Кил Нью-Йорк қаласының Үсті-Батыс жағында тұрды. Ол өмірі бойы отбасы құрмады. Кил 2009 жылдың 3 шілдесінде Нью-Йоркте 79 жасында қайтыс болды.
Keel did not cook. His Upper West Side local eatery was named Edgar's. One of his closest friends was fellow paranormal researcher Ivan T. Sanderson. Keel's apartment was "littered with literally tens of thousands of books in stacks, and papers piled unreachably high". For many years, Keel resided in the Upper West Side of New York City. He was a lifelong bachelor. Keel died on July 3, 2009, in New York City, at the age of 79.