Кіріспе

Француз химигі Шарль Фредерик Герхардт (21 тамыз 1816 – 19 тамыз 1856) – Эльзаста туған және Париж, Монпелье және өзінің туған қаласы Страсбургте жұмыс істеген француз химигі.

Өмірбаян

Ол Страсбургте дүниеге келді, онда гимназияда оқыды. Кейін ол Карлсруэ технология институтында білім алды, онда Фридрих Вальхнердің лекциялары алғаш рет химияға деген қызығушылығын оятты. Содан кейін Лейпцигтегі коммерциялық мектепке түсті, онда химияны Отто Линне Эрдманнан оқыды, ол оның қызығушылығын химияның теориялық мәселелеріне деген құштарлыққа дейін дамытты. 1834 жылы үйіне оралғаннан кейін әкесінің ақ қорғасын зауытына кірді, бірақ көп ұзамай бұл іс оған ұнамайтынын түсінді. Бірнеше айдан кейін әскери өмір де оған жараспады, ол неміс химигі Юстус фон Либигтің көмегімен қызметтен босады. Дрезденде қысқа уақыт тұрғаннан кейін, 1836 жылы Либигтің зертханасында оқуға және жұмыс істеуге Германияның орталық бөлігіндегі Гиссен университетіне барды. Гиссенде 18 ай өткен соң, 1837 жылы ол қайтадан зауытқа кірді. Бірақ ол әкесімен тағы да дауласып, 1838 жылы Либиг берген ұсыныс арқылы Парижге келді. Парижде ол Жан-Батист Дюманың лекцияларын тыңдады және Аугуст Кахормен (1813–1891) бірге эфир майларын, әсіресе зығыр майын, Мишель Эжен Шеврольдің лабораториясында зерттеді. Осы уақытта ол Либигтің жазбаларын оқыту және аудару арқылы күнкөрісін қамтамасыз етті. 1841 жылы Дюманың ықпалымен Монпелье ғылымдар факультетінде химия профессоры болып тағайындалды және 1844 жылы титулды профессор атанды. 1842 жылы ол Париждегі достарын органикалық қосылыстарды жіктеу жөніндегі мақаласының мазмұны мен стилімен ренжітті. Кейін ол «Précis de chimie organique» (1844–1845) еңбегін жариялады. 1845 жылы Либиг оған және оның пікірлеріне шабуыл жасады, бұл шабуыл жеке тұлғаға қатысты болғанымен, оның меценатының кеңесін елемеуіне байланысты толығымен таңқаларлық емес еді. Екеуі 1850 жылы татуласты, бірақ оның достарымен келіспеушілік табиғаты Монпельедегі қызметінен кеткеннен кейін басқа қызметке орналасуын қиындатты, әсіресе ол провинцияға баруға құштар емес еді. 1848 жылы ол Монпельеден арнайы зерттеулерін жалғастыру үшін демалысқа шықты және сол жылдан бастап 1855 жылға дейін Парижде тұрды. Осы кезеңде ол үлкен үміттермен «Практикалық химия мектебін» (École de chimie pratique) құрды. Алайда, бұл үміттері ақталуға тиіс болмады, ал 1855 жылы 1854 жылы Цюрих политехникалық институтындағы химия кафедрасының ұсынысын қабылдамай, Страсбургтегі ғылым факультеті мен политехникалық мектепте химия профессоры қызметін қабылдады. Ол келесі жылы өзінің соңғы томының басылымдарын тексеріп бітіргеннен кейін қайтыс болды. Осы соңғы еңбегінде оның барлық идеялары мен жаңалықтары жинақталған.

Жұмыс

Герхардт химиялық формулалардың жазуын реформалау жөніндегі еңбектерімен танымал (1843–1846). Ол қышқыл ангидридтерін де зерттеді және ацетилсалицил қышқылын синтездеді, бірақ ол тұрақсыз және таза емес түрінде болды. Герхардт көбінесе замандасы Огюст Лоранмен байланыстырылады, олар екеуі де химиялық қосылыстар теорияларына үлкен қызығушылық танытты. Сирек кездесетін герхардтит минералы оның құрметіне аталған.

Өлім

Ол 1856 жылы 19 тамызда, 40 жасқа толуына екі күн жетпей, күрт қызбадан қайтыс болды.