Эмми Дестинн: Чех опера әншісінің өмірі мен мансабы

Кіріспе

Эмма Дестинн (Ema Destinnová; 26 ақпан 1878 – 28 қаңтар 1930) – чех опера әншісі, драмалық сопрано. Ол Еуропа мен Нью-Йорк Метрополитен операсында мансап қуырды. Ол 19 және 20 ғасырлардағы ең ұлы опера әншілерінің бірі саналады.

Өмірбаян

Дестинн сол кездегі Австрия-Мажарстанның Прага қаласында Эмили Павлина Венчеслава Киттлова болып дүниеге келді. Оның отбасы көп ұзамай Прагадан кетіп, 14 жасқа дейін Милешовта өсті, онда оның әкесі кендерге иелік етті. 1892 жылы оны неміс тілін үйрену үшін Прагадағы неміс пансионына жіберді, ол пианино мен скрипкада ойнады, бірақ Ұлттық театрдың әртісі Анна Адамкова оған ән өнерін жетілдіруге кеңес берді. Оның 13 жасынан бері дауыс сабақтарын Мари фон Дрегер Лове Дестинн беріп келді, ал жас әнші өз мұғалімінің тегін құрмет көрсету үшін қолдана бастады. Дрезден операсындағы қысқа ғана кезеңнен кейін ол жұмыстан босатылды және 1897 жылы Прага Ұлттық театры оны қабылдаудан бас тартты. Ол 1898 жылдың 19 шілдесінде Берлин сарай операсында «Кавальерия рустикана» операсында Сантуцца рөлінде дебют жасады. Дестинн 1904 жылдың 2 мамырында Ковент-Гардендегі Корольдік опера театрында «Дон Джованни» операсында Донна Анна рөлінде Лондонда алғаш рет өнер көрсетті. Ол келесі екі маусымда бірнеше операларда, соның ішінде Карузомен бірге «Мадам Баттерфляйдың» Лондон премьерасында өнер танытты. Оның Метрополитен операсындағы дебюті 1908 жылы Берлин сарай операсымен жасаған келісімінен босатылғаннан кейін, Аида рөліндегі сәтті өнер көрсетуімен болды. Екі жылдан кейін Метте ол Пуччинидің «Фанчиулла дель Вест» операсының премьерасында, тағы да Карузомен және Артуро Тосканинидің жетекшілігімен Минни рөлін ойнады. Вагнер операларының жеңіл рөлдерінде үлкен жетістікке жеткенімен, оның спинто дауысы – үлкен диапазоны мен жарқын жоғары регистріне қарамастан – көбірек экспрессивті емес неміс музыкасына көбірек сай келді. Ол сондай-ақ француздық Кармен рөлінде, онда ол Кальвеге бәсекелес болды, және итальяндық Аида, Мадам Баттерфляй және Леонора («Трубадур») рөлдерінде де өте жақсы ойнады. Дестинннің мансабы Бірінші дүниежүзілік соғыста ауыр соққыға ұшырады. 1914 жылы соғыс басталғаннан кейін ол отанына оралды, бірақ патриоттық чех қарсыластарымен байланысы салдарынан оның паспорты алынып қойылды. Ол соғыс аяқталғанға дейін өз шатосында тұтқынға алынды. 1919 жылы Метке оралған кезде оның дауысы әлсіреген еді және Нью-Йорк көрермендерінің жүрегінде жаңа әншілер буыны оны ығыстырды, бірақ ол 1921 жылға дейін труппада ән айтуын жалғастырды. 6583 Destinn астероидінің негізгі белдеуі оның құрметіне аталған.

Destinn was born Emílie Pavlína Věnceslava Kittlová in Prague, in what was then Austria Hungary. Her family soon left Prague and until the age of 14, Emmy grew up in Milešov, where her father owned mines. In 1892, she was sent to a German boarding school in Prague to learn German, playing the piano and the violin, but Anna Adamcová, a member of the National Theatre, advised her to improve her singing. Her voice teacher since age thirteen had been Marie von Dreger Loewe Destinn, and the young singer began using her teacher's surname as a tribute. She was let go after the short engagement at the Dresden Opera and declined by Prague National Theatre in 1897. She debuted on 19 July 1898 at the Berlin Court Opera as Santuzza in Cavalleria rusticana. Destinn made her London debut at Covent Garden's Royal Opera House on 2 May 1904, as Donna Anna in Don Giovanni. She appeared there in several operas for the next two seasons, including the London premiere of Madama Butterfly with Caruso. Her Metropolitan Opera debut came in 1908 with an acclaimed performance of Aida, after she was released from her contract with the Berlin Court Opera. Two years later at the Met, she created the role of Minnie in the premiere of Puccini's La fanciulla del West, again opposite Caruso, and under the direction of Arturo Toscanini. While she was highly successful in the lighter roles of Wagner's operas, her spinto voice—although large in size, with a ringing top register—was better suited to German music of a less declamatory type. She also excelled in the French part of Carmen, in which she was said to rival Calvé, and in the Italian roles of Aida, Madama Butterfly and Leonora (in Il trovatore). Destinn's career suffered a fatal blow in World War I. She returned to her homeland after the start of the war in 1914, but her links with the patriotic Czech resistance caused her passport to be revoked. She was interned at her chateau for the remainder of the conflict. By the time that she returned to the Met in 1919, her voice had become rusty and she had been replaced in the hearts of New York audiences by a new generation of singers, although she did still continue to sing with the company until 1921. The main belt asteroid 6583 Destinn is named after her.