Христа Людвиг: Германияның белгілі меццо-сопраносы (1928-2021)
Christa Ludwig
Хри́ста Лю́двиг (1928-2021) – неміс меццо-сопраносы, опера, лирика, және діни музыкадағы өнер шебері. Мансабы 50 жылға жуық, әйгілі рөлдері: Дорабелла, Леонора.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Неміс меццо-сопраносы (1928–2021)
German mezzo soprano (1928–2021)
Криста Людвиг (16 наурыз 1928 – 24 сәуір 2021) – неміс меццо-сопраносы, кейде драмалық сопрано, опера, лирика, оратория және массалар, құмарлықтар мен симфониялық әдебиеттегі соло сияқты маңызды діни туындыларды орындауымен ерекшеленді. Оның сахналық мансабы 1940-шы жылдардың соңынан 1990-шы жылдардың басына дейін, шамамен жарты ғасырға созылды. Ол көптеген халықаралық опера театрларында және фестивальдерде өнер көрсетті, соның ішінде 1955 жылдан 1994 жылға дейін Вена мемлекеттік операсында және Метрополитен операсында көптеген рөлдерде ән шырқады. Ол Моцарттың "Дорабелла", Бетховеннің "Фиделиодағы" Леонора, Вагнердің "Кундри" және Рихард Штраустың "Розенкавальеріндегі" Октавиан мен Маршаллина рөлдерімен есте қалады.
Christa Ludwig (16 March 1928 – 24 April 2021) was a German mezzo soprano and sometime dramatic soprano, distinguished for her performances of opera, lieder, oratorio, and other major religious works like masses, passions, and solos in symphonic literature. Her performing career spanned almost half a century, from the late 1940s until the early 1990s. She sang at many international opera houses and festivals, including at the Vienna State Opera from 1955 to 1994, and at the Metropolitan Opera in many roles. She is remembered for roles such as Mozart's Dorabella, Beethoven's Leonore in Fidelio, Wagner's Kundry, and both Octavian and the Marschallin in Der Rosenkavalier by Richard Strauss.
Ерте өмір және білім
Людвиг Берлинде музыкалық отбасында дүниеге келген. Әкесі, Антон Людвиг, әншілік мансабын баритон ретінде бастап, кейін тенор репертуарына ауысқан, сонымен қатар опера әкімшісі болған. Людвиг Ахен қаласында өскен, оның алғашқы дауыс сабақтарын анасы берген. Сегіз жасында Моцарттың «Солғай флейта» операсынан «Түн патшайымы» ариясын орындады. Жазба Deutsche Grammophon компаниясымен жасалған, ал Amadeo және кейін Orfeo компаниялары оны CD-де қайта шығарды. 1959 жылы ол алғаш рет АҚШ-та Чикаго лирикалық операсында Моцарттың «Così fan tutte» операсында Дорабелла рөлінде өнер көрсетті. Сол жылы ол Нью-Йорктегі Метрополитен операсында (Met) Эрих Лайнсдорфтың дирижерлігімен «Фигароның үйлену тойы» операсында Керубино рөлінде өнер көрсетті. Луи Бьянколли World Telegram and Sun газетіне жазған рецензиясында: «Ол кейіннен Met театрында 15 рөлде 121 қойылымда ән шырқады, ол тез арада көрермендердің сүйікті әртісіне айналды». Оның келесі рөлі, тағы да ер адам киімінде, Штраустың «Der Rosenkavalier» операсындағы Октавиан рөлі болды, оны тікелей эфирде Лайнсдорф дирижерлік етті, Лиза Делла Каса Маршаллин, Элизабет Сёдерстром Софи және Оскар Цервенка Met сахнасындағы Ochs рөлінде дебют жасады. Оның репертуарына Рихард Штраустың «Дайердің әйелі» (Die Frau ohne Schatten) операсының Met-тегі алғашқы қойылымдары, содан кейін (1969 жылы) «Розенкавальерде» Маршаллин, «Электрада» Клитемнестра, Вагнердің «Лоэнгрин» операсында Ортруд, «Тристан мен Изольдада» Бранге, «Рейн алтыны» мен «Валькирияда» Фрика, «Готтердәммерунгта» Валтрауте, «Парсифалда» Кундри, Бетховеннің «Фиделио» операсының атау рөлі, Берлиоздың «Трояндықтарда» Дидона, Массненің «Вертерінде» Шарлотта және Вердидің «Аида» операсында Амнерис рөлдері де кірді. Ол Шуберт, Шуман, Брамс, Вольф, Малер және Штраустың шығармаларымен қоса оркестрлермен солист ретінде өнер көрсетті. Ол Шуберттің «Қысқы саяхат» (Winterreise) шығармасын жазып, орындаған аз қалған әйелдердің бірі болды, сондай-ақ сол жылы Леонтин Прайс, Николай Гедда, Жерар Сузай және күйеуі Уолтер Берримен бірге Караджанның Ми минорындағы мессасының үшінші жазбасын жасады. 1965 жылы ол Карл Рихтердің дирижерлігімен Бахтың Рождестволық ораториясын Гундула Яновиц, Фриц Вундерлих және Франц Красспен бірге жазды. 1967 жылы ол Бернштейнмен бірге Малердің екінші симфониясын орындады. Оның соңғы опералық өнері 1994 жылғы желтоқсанда Вена мемлекеттік операсында «Электра» операсында Клитемнестра рөлінде болды. 1999 жылы Регина Домераскидің «Менің өз дауысымда» атты ағылшын тіліндегі естелігі жарық көрді. Оның екінші естелігі, «Leicht muss man sein»: Erinnerungen an die Zukunft («Жеңіл болу керек»: болашаққа арналған естеліктер»), Эрна Куэста мен Франц Зоглауэрмен сұхбаттасу негізінде 2018 жылы жарық көрді. Людвиг 2021 жылдың сәуір айында 93 жасында Австрияның Клостернеубург қаласында дүние салды.
Ludwig was born in Berlin to a musical family. Her father, Anton Ludwig, who began his singing career as a baritone and later moved into the tenor repertory, was also an opera administrator, Ludwig grew up in Aachen, where her first voice teacher was her mother. At age eight, she sang an aria of the Queen of the Night in Mozart's The Magic Flute. The performance was recorded by Deutsche Grammophon, and reissued on CD by Amadeo and later Orfeo. She first performed in the U. S. at the Lyric Opera of Chicago as Dorabella in Mozart's Così fan tutte in 1959. The same year, she appeared at the Metropolitan Opera (Met) in New York City as Cherubino in The Marriage of Figaro, conducted by Erich Leinsdorf. Louis Biancolli wrote in his review for the World Telegram and Sun: She subsequently sang 121 performances in 15 roles with the Met, where she quickly became one of the audience's favourites. Her next role, again in trousers, was Octavian in Der Rosenkavalier by Strauss, in a live broadcast conducted by Leinsdorf, with Lisa Della Casa as the Marschallin, Elisabeth Söderström as Sophie, and Oskar Czerwenka in his Met debut as Ochs. Her repertoire there also included The Dyer's Wife in the Met's first performances of Die Frau ohne Schatten by Richard Strauss, then (in 1969) the Marschallin in Der Rosenkavalier, Klytemnestra in Elektra, Ortrud in Wagner's Lohengrin, Brangäne in Tristan und Isolde, Fricka in both Das Rheingold and Die Walküre, Waltraute in Götterdämmerung, Kundry in Parsifal, the title role in Beethoven's Fidelio, Didon in Les Troyens by Berlioz, Charlotte in Massenet's Werther, and Amneris in Verdi's Aida. She performed as a soloist with orchestras, including works by Schubert, Schumann, Brahms, Wolf, Mahler and Strauss. She was one of few women to tackle and record Schubert's Winterreise. and the Mass in B minor the same year, Karajan's third recording of the work, with Leontyne Price, Nicolai Gedda, Gérard Souzay and her husband Walter Berry. She recorded Bach's Christmas Oratorio conducted by Karl Richter in 1965, with Gundula Janowitz, Fritz Wunderlich and Franz Crass. She performed Mahler's Second Symphony with Bernstein in 1967. Her final live operatic performance was as Klytemnestra in Elektra for the Vienna State Opera in December 1994. an English translation by Regina Domeraski titled In My Own Voice was published in 1999. Her second memoir, "Leicht muss man sein": Erinnerungen an die Zukunft ("One must be lighter": memories of the future), as told to Erna Cuesta and Franz Zoglauer, was published in 2018. Ludwig died at her home in Klosterneuburg, Austria in April 2021, at the age of 93.