Померелия герцогі Мсцівой II: Өмір және билік күресі
Mestwin II, Duke of Pomerania
Мествин II: Померельский герцог, представитель династии Самборидов. Война за Гданьск, плен у Тевтонского ордена, управление Померелией (1273-1294). История Польши.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
II Мештуин (Mściwój II немесе Mszczuj II) (1220 – 25 желтоқсан, 1294) – Самборидтер әулетінен шыққан Померелия герцогы. 1273 жылдан 1294 жылға дейін Померелияны жеке биледі.
Mestwin II (Mściwój II or Mszczuj II) ( 1220 – December 25, 1294) was a Duke of Pomerelia, member of the Samborides dynasty. He ruled Pomerelia as a sole ruler from 1273 to 1294.
Ерте өмір
Мествин II – Святпольк II мен Премислидтер әулетінің ханшайымы Евфрозинаның ұлы болды. Жас кезінде, 1243 жылы әкесі мен Орден арасындағы келісімнің бір бөлігі ретінде кепіл ретінде Тевтон орденіне алынды. Бірақ Орден келісімдегі өз міндеттемелерін орындамады және Мествин II-ні 1248 жылға дейін (Австриядағы Орден қамалында біраз уақыт) ұстап қалды, содан кейін ғана босатып жіберді.
Mestwin II was the son of Swietopelk II and the Přemyslid dynasty princess Eufrozyna. As a young man, in 1243 he was taken into the Teutonic Order custody as a hostage, part of the ceasefire agreement between his father and the Order, but the Order did not keep their part of this agreement and failed to return Mestwin II who was held by them until 1248 (for some time in the Order castle in Austria) when finally released.
Қуаттылық алу
Тевтон орденінен тұтқыннан оралғаннан кейін, шамамен 1250 жылы оның әкесі Местовин II-ні Свице (Швец) провинциясының герцогы етіп тағайындады, ал әкесі қайтыс болған соң 1266 жылы ол Гданьск (Данциг) үшін кіші әйелімен күресті бастады, осылайша 1273 жылға дейін жалғасқан Померелия азамат соғысы басталды. Ол кіші әйелімен және ағаларымен күресіп, жеңіске жетіп, 1273 жылы Померелияның басты князі және жалғыз билеушісі атанды. Ол Померелияның барлық жерлерін біріктірді (Любишево (Любшау) князі Самбор II және Белоград князі Рацибор Белогардский қайтыс болғаннан кейін).
Most likely upon returning from Teutonic Order captivity his father made Mestwin II the Duke of Świecie (Schwetz) province circa 1250, and upon his father's death he began his challenge against his younger brother for Gdańsk (Danzig) in 1266, starting the so called Pomerelian Civil War that lasted until 1273. He fought his younger brother and uncles until he emerged victorious and finally became the principal Pomerelia prince and sole ruler in 1273. He united all the lands of Pomerelia (after the death of his uncles, Sambor II, prince of Lubiszewo (Lübschau) and Racibor Białogardzki, prince of Białogarda.
Қатыстықтар
1269 жылы одақтастар іздеп жүргенде, Мествин II славян жерлерінің есебінен кеңейіп, әрқашан агрессивті Бранденбург маркграфтарымен одаққа кірісті, Хошчно шарты арқылы, және әскери және қаржылық көмекке ие болу үшін оларға адалдық серт берді және Помералияның бірнеше қалалары (Свице және Бялогард) бойынша құрмет көрсетті. Мествин II-нің інісі, Померанияның Вратислав II, негізгі Помералиялық герцог және Гданьск (Данциг) билеушісі, 1271 жылы Мествин II және оның жаңа одақтасының күшімен өз герцогтығынан қуылды. Бұл әрекет Вратислав II және Самбор II-нің Мествин II-ге қарсы әскери науқанына және оның өзінің рыцарьлары мен ақсүйектерінің оған қарсы бүлік көтеруіне әкелді. Қиындықтармен қоршалған және тіпті қысқа мерзімге тұтқынға алынған (1270 жылы), Мествин II Гданьск қаласын Бранденбург герцогы Конрадқа берді, ол қаланы ұстап тұрды, бірақ 1273 жылы күш қолдану арқылы оны қаладан бас тартуға мәжбүр етті, өйткені ол анасының туысы Болеслав Побожный, Ұлы Польша герцогымен жаңа одақ құрғаннан кейін күшейді. Жеңілген Вартислав II Куявияның Земомыслдан, Иноцлав герцогынан пана сұрады және Орденнен көмек тіледі, бірақ ол 1271 жылы Вишоградта күтпеген жерден қайтыс болды. Мествин II-нің қалған ер туыстары, оның інілері Самбор II және Рацибор, Орденмен және түрлі Пиаст князьдерімен одақтасып, Мествин II-нің оларға қарсы әрекеттерінен Померелиядағы иеліктерін жоғалтты және Орденмен және олардың қыздарымен Куявияда (Самбор) және Силезияда (Рацибор) баспана іздеді. Екі інісі де 1270-ші жылдарда қайтыс болды, Мествин II біріктірілген Померелия герцогтығының жалғыз билеушісі болды. Енді ол Бранденбург, Орден, Померания және Пиаст князьдерінен қарсылыққа тап болды. Орденнің әрекеттері нәтижесінде ол Висланың оң жағалауындағы қамалдары мен ауылдарын, сондай-ақ оның інісі Самбор II Орденге қалдырған Гневтің маңызды сол жағалаудағы Померелиялық бекінісін беруге мәжбүр болды, Мествин II 1282 жылы Папаның араласуымен және мәжбүрлі түрде бұл талапты мойындады. Бұл қысымдар Мествин II-ді Ұлы Польшаның Болеслав және оның мұрагері Пшемысл II-мен одағын нығайтуға мәжбүр етті.
In 1269, while searching for allies, Mestwin II entered into an alliance with expanding at the cost of Slavic lands and ever aggressive Brandenburg margraves, Treaty of Choszczno, and most likely in return for military and financial help he gave oath of fealty and paid homage over a couple Pomeralian towns (Świecie and Białogard) to these dukes. Mestwin's brother Wratislaw II of Pomerania, principal Pomerelian duke and ruler of Gdańsk (Danzig), was forced out of his duchy by Mestwin II and most likely his new ally in 1271. This action resulted in Wratislaw II and Sambor II military action against Mestwin II, and his own knights and nobles rebelled against him. Surrounded by adversity and even taken prisoner (for a short time in 1270) Mestwin II gave the possession of Gdansk to the Brandenburg duke Conrad who was holding the city of Gdansk until Mestwin II forced them to resign from their possession of the city by use of force in 1273, having been strengthened by new alliance with his maternal cousin Bolesław Pobożny, the duke of Great Poland. Defeated Wartislaw II found refuge with Ziemomysł of Kuyavia, the duke of Inowrocław and sought assistance from the Order, but he died unexpectedly in Wyszogród in 1271. The remaining male relatives of Mestwin II, his uncles Sambor II and Racibor, allied with the Order and various Piast princes, lost their possession within the Pomerelia due to Mestwin II actions against them, and also sought refuge with the Order and their daughters in Kujawy (Sambor) and Śląsk (Racibor). Both uncles died in the 1270s leaving Mestwin II the sole ruler of all unified Duchy of Pomerelia. Now he was faced with challenges from Brandenburg, the Order, Pomeranian and Piast princes. As a result of the Order actions he was forced to give his castles and villages on the right bank of Vistula to them, and also the important left bank Pomerelian stronghold of Gniew, willed to the Order by his uncle Sambor II, a claim Mestwin II recognized under duress and Papal mediation in 1282. These pressures forced Mestwin II to tighten his alliance with Greater Poland's Bolesław and his successor Przemysł II.
Кępno келісім-шарты
1282 жылы Местовин II және Ұлы Польшаның жаңа герцогы, болашақ Польша патшасы Пржемысл II алғашқыда құпия сақталған Кюпно шартын жасасты. Екі герцогтіктің магнаттары мен дворяндары бекіткен шарт бойынша Местовин мен Пржемысл II donatio inter vivos арқылы немесе барлық иеліктері бойынша мұрагер атанды. Мествин II 1294 жылы қайтыс болғанға дейін Померелияны билегені белгілі. Кюпно шарты іс жүзінде Померелия мен Ұлы Польшаны біріктіріп, Пьяст әулетінің Польша княздықтарын қайта біріктірудің ұзақ процесін бастады. Мествин II тірі кезінде Ұлы Польшаның ақсүйектері мен магнаттары Померелиядағы лауазымдар мен иеліктерге гранттар мен тағайындамалар алды. 1287 жылы екі ханзада Слупск қаласында тағы бір мұрагерлік шартқа қол қойды, оған Шчециннің Богуслав IV (Богислав IV, Померания герцогы) атты тағы бір батыс славян ханзадасын қосты. Бұл шарт 1291 жылы Накло қаласында бекітіліп, жарияланды. Бұл шарттар Бранденбург маркасы мен Тевтон орденінің осы славян герцогтіктері мен провинцияларының аумақтарына қарсы агрессивті саясатының тікелей нәтижесі болды.
Mestwin II and Przemysl II, new duke of Greater Poland and future king of Poland, concluded the Treaty of Kępno in 1282 that was at first kept secret. The treaty, confirmed by magnates and nobles of both duchies, made both Mestwin and Przemysł II either a successor per donatio inter vivos or successor in all his possessions. It is known that Mestwin II remained the Pomerelia ruler until his death in 1294. It seems that the treaty of Kępno in fact unified Pomerelia and Greater Poland, starting the long process of reunification of Polish principalities by the Piast dynasts. During the life of Mestwin II nobles and magnates of Greater Poland received grants and appointments to Pomerelian offices and estates. In 1287 both princes entered into another successor treaty in Słupsk, and there they included in their succession treaty another Western Slavic prince, Bogusław IV of Szczecin (Bogislaw IV, Duke of Pomerania). This treaty was confirmed and arrangement made public in Nakło, in 1291. These treaties resulted directly from aggressive policies of March of Brandenburg and the Teutonic Order against the territories of these Slavic duchies and provinces.
Қарым-қатынастар
Оның үш әйелі болған. Біріншісі – Бренна және Веттин герцогы Дитрих I-нің қызы, принцесса Юдит, ол 1275 жылға дейін қайтыс болды. Содан кейін ол шамамен 1275 жылы Ополе Пяст принцессасы Евфросинаға үйленді, олар 1288 жылы ажырасты. Ал соңында, 1292 жылы қайтыс болған, аса таныс емес Сулиславаға үйленді. Оның екі қызы болды: Прибислав II-ге үйленген Катарина (Катерина) және, ақырында, славян немесе неміс князіне үйленген Евфемия. Ол Гданьск қаласында қайтыс болып, цистерциандық Олива монастырында жерленді. Оның саркофагы сақталмаған, көбінесе 1577 жылы Гданьск әскері патша Стефан Баториге қарсы көтеріліс соғысы кезінде монастырды өртеп тастағанда қираған. Дегенмен, Самборидтер әулетінің жиынтық қабірі әлі де сақталған, ол 1615 жылы Олива аббаты Давид Конарски құрған.
He had three wives. First came princess Judith, daughter of Ditrich I duke of Brenna i Wettin, who died before 1275, then he married Piast princess Euphrosyne of Opole circa 1275 and they divorced in 1288, and finally married rather unknown Sulisława who died in 1292. He had two daughters: Katarzyna (Katherine), who married Pribislaw II, and Eufemia, eventually married to a Slavic or German prince. He died in Gdańsk and was buried in the Cistercian Oliwa monastery. His own sarcophagus did not survive, most likely having been destroyed when the army of Gdańsk burned down the abbey during their rebellious war against king Stephen Báthory in 1577. However, the cumulative sepulcher of the Samboride dynasty still remains, founded in 1615 by one of the Oliwa abbots, Dawid Konarski.