Жапон шефі Хироюки Сакаи – француз тағамын шебері. "Темір шеф" телешоуының жұлдызы, "Темір шефтердің королі" атағын жеңіп алған. Француз ас өнері, рецепттер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Жапондық аспазшы (туған 1942)
Japanese chef (born 1942)
Хироюки Сакай (坂井 宏行) – француз тағамдарын дайындауға маманданған жапондық аспазшы. Сакай ең белгілісі – «Темір шеф» жапон телешоуындағы екінші, соңғы және ең ұзақ қызмет еткен «Темір шеф француз». Ол 1994 жылдың басында алғаш рет пайда болды (Ютака Ишинабе зейнеткерлікке шыққаннан кейін) және шоудың келесі тоғыз маусымында да қатысты. Сакайдың «Темір шефтер» арасындағы жеңіс көрсеткіші үшінші орында, одан бұрынғы «Темір шеф француз» Ютака Ишинабе және алғашқы «Темір шеф жапон» Рокусабуро Мичиба ғана жоғары тұрады. Шоудың әйгілі финалында жеңіске жеткеннен кейін ол «Темір шефтердің патшасы» атанды, онда барлық белсенді «Темір шефтер» қатысты. Ол әлемдегі ең үздік шеф Ален Пассарды «Ұзын Ганг тауығы» шайқасының финалында жеңіп шықты. «Темір шеф» бағдарламасындағы оның көрсеткіші – 70–15–1. Оның телевизиялық айрық белгісі – қызыл француздық аспазшының киімі; ол «Аспаздық аренаға» (Kitchen Stadium) қолында нэси білтесін ұстап кіреді. Ол тағамдарын ұсыну өнері үшін «француз тағамдарының Делакруасы» деп аталады. Балықтан дайындалған тағамдардағы оның керемет жетістіктері шоу жанкүйерлеріне «Теңіз өнімдерінің Сакай» деген лақап ат берді.
Hiroyuki Sakai (坂井 宏行) is a Japanese chef who specializes in French cuisine. Sakai is best known as the second, final, and longest serving Iron Chef French on the Japanese television show Iron Chef, first appearing at the beginning of 1994 (after Yutaka Ishinabe retired) and continuing to appear over the show's nine further seasons. Sakai has the third best winning percentage of the Iron Chefs, trailing only his Iron Chef French predecessor, Yutaka Ishinabe and the first Iron Chef Japanese Rokusaburo Michiba. He was named the "King of Iron Chefs" after emerging victorious from the show's grand finale, a tournament involving all the active Iron Chefs. He went on to defeat the top chef in the world, Alain Passard, in the final Long Gang Chicken battle. His record on Iron Chef is 70–15–1. His television trademark is a red French chef's costume; he rises into Kitchen Stadium holding a nashi pear in his hand. He is often described as the "Delacroix of French cuisine" because of the presentation of his dishes. His formidable record in fish challenges led to fans of the show giving him the nickname, "Seafood Sakai".
Мансап
Сакай бастапқыда продюсер Тошихико Мацуодан Iron Chef бағдарламасына қатысу туралы шақыру алған, бұл ұсыныс қонақ үй рестораторы Кихачи Кумагай арқылы жасалған. Сакай қызметкерлерінің ықпалымен келісім берді, бағдарлама тағы алты айға созылады деп ойлап, оған екі-үш рет қатысады деп сенген. Бірақ алты айлық мерзім алты жылға дейін ұзарды. Iron Chef-тің алғашқы кезеңінде Сакай Рокусабуро Мичибамен (онынан он екі жыл үлкен шеф-аспаз) және сол кездегі үш Iron Chef-тің ең жасы және тәжірибесіз Чен Кеничимен бірге "ортаңғы Iron Chef" болды. Жанкүйерлер бұл кезеңді Iron Chef-тің ең күшті шеф-аспаздары болған дәуір деп санайды. Сакайдың Iron Chef-ке тағайындалуына аспаздық ортада көбінесе теріс реакция болды, себебі сол кезде Iron Chef-тің беделі төмен еді, көптеген аспаздар бұл олардың мансабына нұқсан келтіретініне сенді. Бірақ кейбіреулері француз тағамдарын дайындауға бір сағаттан кем уақыт кететініне күмәнданды. Алайда, бағдарлама танымал бола бастағанда, аспаздар, төрешілер және жанкүйерлер қолдауын білдірді. Сакайдың ұлының жұмыс берушісі қызметкерлерін мейрамханаға жиі жіберіп, оған қолдау көрсеткен. Көптеген аспаздар сияқты, Сакай да жеңіліске қиындықпен қабылдады. Алғаш жеңілгенде, өзінің жеңілісін жас аспазға, сонымен қатар өз мейрамханасының иесіне түсіндіруге тырысты, бірақ оның барлық қызметкерлері жаңалықты естігенде қынжылды. Оның қызы Сакай жеңілген сайын мектепте келекелденді, бірақ мұндай жағдай сирек болды. Басқалардан үйрену үшін Сакай қарсыластарының дайындаған тағамдарын татып, жарыс аяқталғаннан кейін көмекшілерінен сұрақтар қоятын. Iron Chef-тен басқа, Сакай Аоямадағы La Rochelle мейрамханасының иесі және бас аспазы. Мейрамхананың аты Францияның Ла-Рошель қаласының атымен аталды, онда Сакай шәкірт ретінде біраз уақыт жұмыс істеген. Сакай Жапониядағы француз аспазшыларының Club des Trente ұйымының мүшесі. Ол үш жыл бойын Жапониядағы француз асханасының негізін қалаушы Фудзио Шидодан тәлім алды. Сериал аяқталғаннан кейін Сакай бірнеше Iron Chef арнайы бағдарламаларында қатысты. "Нью-Йорк Специал" бағдарламасында ол Америка Кулинарлық Институтына лосось дайындау туралы баяндама жасады, көмегін көрсеткен Iron Chef Italian Масахико Кобе болды. Ол сондай-ақ Iron Chef America: Battle of the Masters бағдарламасында Бобби Флейге (ол кезде ол форель дәмімен мұзқаймақ жасады) форель шайқасында жеңіліп, теңіз өнімдері шайқасында Марио Баталимен бірікті. 2009 жылы Сакай Жапонияның әр түрлі салалардағы ең көрнекті шеберлерін марапаттайтын Gendai no Meiko (Қазіргі шеберлер) сыйлығының иегері атанды. 2010 жылы Сакай MasterChef Australia 2-ші маусымының финалдық аптасында қонақ төреші болды. 2013 жылы Сакай Iron Chef Thailand бағдарламасына қонақ ретінде шақырылды.
Sakai was originally asked to be on Iron Chef by the producer Toshihiko Matsuo following the recommendation from hotel restaurateur Kihachi Kumagai. Sakai agreed after being convinced by his staff, believing the impression that the show would air for another six months, giving him two or three appearances. The six month tenure, as it turned out, turned into six years. The early era of Iron Chef saw Sakai being the "middle Iron Chef" along with Rokusaburo Michiba, a chef twelve years his senior, and Chen Kenichi, the youngest and least experienced of the three Iron Chefs at the time. It is often viewed by fans as the period when Iron Chef had the strongest Iron Chefs. Reactions to Sakai's appointment to Iron Chef were largely negative amongst chefs circles, largely because of the low stature of Iron Chef among chefs at the time which led many to believe would ruin their reputations as chefs, but others also believing that there was no possibility that any French dish would take less than one hour to prepare. However, as the show became more popular, chefs, judges, and fans became more supportive. It was said that Sakai's son's employer had his employees frequent the restaurant as a show of support. Like many chefs, Sakai did not take to losing very well. Upon his first loss, he had tried to be cheerful in explaining his loss to a younger chef who also owned his own restaurant, but his entire staff was mortified upon hearing the news. His daughter was teased in school whenever Sakai had lost although this was a fairly rare occurrence. In an effort to learn from others, Sakai often tasted food opponents had prepared, or grabbed assistants and asked them questions after the battle was over. Outside of Iron Chef, Sakai is the owner and head chef of the restaurant La Rochelle, in Aoyama. The restaurant was named after La Rochelle, a city in France where Sakai had spent some time as an apprentice. Sakai is a member of the Club des Trente, an organization of French chefs in Japan. Sakai was mentored by the Japan's pioneer of French Cooking, Fujio Shido for three years. After the series' run, Sakai appeared in several Iron Chef specials. In the "New York Special", he gave a presentation to the Culinary Institute of America on the preparation of salmon, assisted by Iron Chef Italian Masahiko Kobe. He also appeared on Iron Chef Amefica : Battle of the Masters, where he lost a trout battle to Bobby Flay (during which he created a trout flavored ice cream) and teamed up with Mario Batali in a seafood battle. In 2009, Sakai was named a recipient of the Gendai no Meiko (Contemporary Master Craftsmen) awards, honoring Japan's foremost artisans in various fields. In 2010, Sakai was a guest judge for the MasterChef Australia season 2 finals week. In 2013, Sakai was a Guest of Iron Chef for the Iron Chef Thailand.