Кіріспе

Сербиялық бортсерік (1950–2016)

Весна Вулович (3 қаңтар 1950 – 23 желтоқсан 2016) – парашютсыз ең биік құлаудан аман қалған сербиялық бортсерік: 10 160 метр немесе 33 330 фут. 1972 жылғы 26 қаңтарда JAT рейсі 367-нің жүк бөлімінде болған жарылыстан кейін ол жалғыз аман қалды, нәтижесінде ұшақ Чехословакияның (қазіргі Чехияның бір бөлігі) Србска-Каменице қаласының жанында құлады. Ұшу қауіпсіздігін зерттеушілер жарылысты портфельдегі бомбаға байланысты деп санайды. Югославия билігі эмигрант-хорват ұлтшылдары кінәлі деп күдіктенді, бірақ ешкім тұтқындалмады. Жарылыстан кейін Вулович бірнеше күн комада жатты және бірнеше ай ауруханада емделді. Оның бас сүйегі сынып, үш омыртқасы, екі аяғы, қабырғалары және жамбас сүйегі зардап шекті. Бұл жарақаттар салдарынан ол уақытша белден төменге паралич болды. Вулович толыққандай жазылып кетті, бірақ әрі қарай сәл ақсап жүрді. Ол оқиға туралы ештеңе есіне алмады және апаттан кейін ұшудан қорқып көрген жоқ. Бортсерік қызметіне қайта оралуға ниет білдіргеніне қарамастан, Jat Airways (JAT) оған жүк келісімшарттарын келіссөз жүргізуге жауапкершілік тапсырды, себебі оның ұшуда болуы тым көп назар аударуы мүмкін деп санады. Вулович Югославияда танымал болды және ұлттық батыр деп есептелді. Югославияның ыдырауы кезінде үкіметке қарсы наразылыққа қатысқандығы үшін Вулович 1990 жылдардың басында JAT-тан босатылды, бірақ оның тұтқындалуының жағымсыз жариялануынан қауіптенгендіктен үкімет оны тұтқындаудан аулақ болды. Сербия Социалистік партиясы 2000 жылғы қазан айындағы Бульдозер революциясында биліктен қуылғанға дейін ол демократияны қолдайтын белсенді ретінде жұмысын жалғастырды. Кейіннен Вулович Сербияның Еуропалық Одаққа кіруін жақтады және Демократиялық партиядан үгіт-насихат жүргізді. Өмірінің соңғы жылдарын оқшау өмір сүріп, аман қалғандыққа байланысты өкінішпен күресті. Ажырасқаннан кейін Вулович 2016 жылы қайтыс болғанға дейін Белградтағы пәтерінде аз зейнетақымен жалғыз өмір сүрді.

Ерте өмір

Весна Вулович 1950 жылдың 3 қаңтарында Белградта дүниеге келді. Оның әкесі кәсіпкер, ал анасы фитнес-инструктор болған.

JAT 367 рейсі

JAT 367 рейсінің қосалқы экипажы Стокгольмнен Белградқа Копенгаген мен Загребте аялдама жасап, 1972 жылдың 25 қаңтарында Данияға келді. Дегенмен, Вулович Данияға алғаш рет келгендіктен, оған қатты қуанғанын айтты. Экипажтың бүкіл түстен кейінгі уақыты мен келесі күнгі таңы бос болды. Вулович көрікті жерлерді тамашалауға ниеттенгенімен, әріптестері сауда жасауды талап етті. Ол былай деп есіне алды: «Әркім отбасысына бір сыйлық алуды қалады». Сондықтан мен олармен бірге саудаға баруға мәжбүр болдым. Олар өліп бара жатқандарын сезімдірді. Бұл туралы тікелей айтпағанмен, олардың көңіл күйін байқадым. Ал капитан 24 сағат бойы бөлмесінен шықпады. Ол мүлде сыртқа шығуға ынталамады. Таңертеңгі тамақта орынбасар ұшқыш өз ұлы мен қызы туралы басқа ешкімде бала жоқтай сөйледі». «Кеш болғандықтан, біз терминалда тұрып, ұшақтың тұрғанын көрдік», - деді Вулович. «Мен барлық жолаушылар мен экипаж ұшақтан түсіп жатқанын көрдім. Бір ер адам қатты ашуланғандай болды. Оны тек мен ғана емес, басқа экипаж мүшелері де, тіпті Копенгагендегі станция басқарушысы да байқады. Менің ойымша, ол бомбаны багажға салған адам. Ол Стокгольмде багаж тіркеп, Копенгагенде түсіп, қайтадан ұшаққа отырмаған сияқты». Әуе қауіпсіздігін зерттеушілер Вуловичтің аман қалуын DC-9 ұшағының фюзеляжында азық-түлік арбасына қалып, ұшақтың қалған бөлігінен бөлініп, жерге құлауымен байланыстырды. Кабинадағы қысым төмендеген кезде жолаушылар мен қалған экипаж мүшелері ұшақтан сыртқа шығып, қаза тапты. Тергеушілер Вулович ішке тығылып, ұшақ қатты орманды және қармен жабылған тау беткейіне бұрыштап құлағанын, бұл құлаудың күшін азайтқанын болжады. Вулович бортпроводница болуға үміттене бастаған кезде өзінің төмен қан қысымы туралы білгенін және медициналық комиссиядан өте алмайтынын түсінгенін, бірақ бұрын шамадан тыс кофе ішіп, емтиханды сәтті тапсырғанын айтты. Югославия билігі 367-ші рейсті құлатуға өздері кінәлі болуы мүмкін деген күдікке іштенді. Апат болған күні Венадан Загребке бағыт алған пойыздың бортында бомба жарылып, алты адам жарақат алды. Оқиғадан кейін, өзін хорват ұлтшылы деп таныстырған бір адам швед газеті Kvällsposten редакторына қоңырау шалып, 367-ші рейстің бомбалануына жауапкершілікті өз мойнына алды. Бірде-бір адам ұсталған жоқ. Кейін Чехословакияның азаматтық авиация басқармасы жарылысты портфельдегі бомбаға байланысты деп мәлімдеді.

Паралич пен қалпына келтіру

Апаттан кейін Вулович бірнеше күн комада жатты, бас сүйегі сынып, миға қан құйрылған. Оның екі аяғы сынды, үш омыртқасы зақымданды, оның біреуі толығымен қирады. Құлаудан кейін он айдың ішінде Вулович қайтадан жүре бастады, бірақ қалған өмірі бойы ақсап жүрді, омыртқасы мәңгілік бұрылып қалды.

Атак-даңқ

1972 жылдың қыркүйегінде Вулович бортсервисі ретінде жұмысын жалғастыруға дайын екенін білдірді. Апаттан кейін Вулович Югославия президенті Иосип Броз Титоның құрметіне ие болды, ал серб халық әншісі Мирослав Илич "Vesna stjuardesa" ("Стюардесса Весна") атты ән жазды. Вулович әдеттегідей ұшып жүрді, басқа жолаушылар оны рейстерде көріп таңғалып, оның қасына отыруға тырысты. 1977 жылы, хорваттың Večernji list газетінде жарияланған мақалаға сәйкес, Вулович 1975 жылы үйленген. 1990 жылдардың басында Вулович күйеуінен ажырасты. Вулович өзінің басынан өткен оқиғалармен күресу үшін психотерапиядан бас тартып, дінге бет бұрды және берілген православие христиан дінін қабылдады. Ол өзінің басынан өткен қиындықтар оны оптимистке айналдырғанын айтты. "Мен неге қабілетті екенімді білсең, сен де кез келген нәрсені жеңе аласың", - деді ол. Хорнунг Андерсен бұл жұптың дәлелдерінің тек жанама екенін мойындады. Вулович журналистердің айтқандарын білетінін, бірақ оқиға туралы есінде болмағандықтан, оны растай да, жоққа шығара да алмайтынын мәлімдеді, өзінің құлауы туралы әңгімелерден "жалыққанын" айтты. 2016 жылдың желтоқсан айында Вуловичтің достары оның телефон қосылысына жауап бермей қалғаннан кейін оның денсаулығына алаңдады. 23 желтоқсанда есікті бұрып ашқан құлыпшылар оның денесін пәтерінен тапты. Ол 27 желтоқсанда Белградтағы Жаңа Көперісте жерленді.