Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Баланың жамбасымен алдымен тууы – ми толқынының бұзылысы.
Birth of a baby bottom first
the brainwave abnormality
Жамбасымен туу – баланың басынан емес, жамбасынан алдымен тууы. Жүкті әйелдердің 3–5% (37–40 апталық жүктілік) жамбасымен туатын баласы болады. Балаға болатын мүмкін асқынулардың жоғары деңгейіне байланысты, жамбасымен туу әдетте жоғары тәуекелді болып саналады. Бірінші кезеңде, жүктіліктің 24-ші аптасына дейін, бойлық орналасу жиілігі артады, осы орналасудан туындаған жамбас немесе бас жағдайының үлесі тең болады. Бұл кезеңде жағдайлардың жиі өзгеруімен сипатталады. Осы кезеңде жамбасымен орналасқан ұрықтарда босану кезінде жамбас және бас жағдайы болуының ықтималдығы бірдей. Екінші кезеңде, жүктіліктің 25-35-ші аптасында, бас жағдайының жиілігі артады, ал жамбас жағдайының жиілігі төмендейді. Екінші кезеңде осы кезеңдегі ұрықтың жағдайы босану кезінде де сақталуының кездейсоқтықтан жоғары ықтималдығымен сипатталады. Бұл ықтималдылықтың артуы жамбас және бас жағдайлары үшін осы кезеңде біркелкі. Үшінші кезеңде, жүктіліктің 36-шы аптасынан бастап, бас және жамбас жағдайларының жиілігі тұрақты болып қалады, яғни жамбас жағдайы шамамен 3–4%, ал бас жағдайы шамамен 95%. Жалпы халықта мерзімінен бұрын туған кездегі жамбас жағдайының жиілігі, бала туған кездегі жамбас жағдайының жиілігімен сәйкес келеді. Жамбас жағдайында босану, егер ұрық бас жағдайына бұрылмаса, пайда болады. Бұл өзгермеудің себебі эндогендік және экзогендік факторларға байланысты болуы мүмкін. Эндогендік факторлар ұрықтың жеткілікті қозғала алмауымен, ал экзогендік факторлар ұрықтың қозғалысы үшін жеткіліксіз жатыр кеңістігімен байланысты. Жамбас жағдайының жиілігіне ана мен ұрықтың аурулары мен медициналық жағдайлары әсер етеді. Бұл факторлар болған кезде, жамбас жағдайының пайда болу ықтималдығы 4% пен 50% аралығында болады.
A breech birth is when a baby is born bottom first instead of head first, as is normal. Around 3–5% of pregnant women at term (37–40 weeks pregnant) have a breech baby. Due to their higher than average rate of possible complications for the baby, breech births are generally considered higher risk. During the first period, which lasts until the 24th gestational week, the incidence of a longitudinal lie increases, with equal proportions of breech or cephalic presentations from this lie. This period is characterized by frequent changes of presentations. The fetuses in breech presentation during this period have the same probability for breech and cephalic presentation at delivery. During the second period, lasting from the 25th to the 35th gestational week, the incidence of cephalic presentation increases, with a proportional decrease of breech presentation. The second period is characterized by a higher than random probability that the fetal presentation during this period will also be present at the time of delivery. The increase of this probability is gradual and identical for breech and cephalic presentations during this period. In the third period, from the 36th gestational week onward, the incidence of cephalic and breech presentations remain stable, i. e. breech presentation around 3–4% and cephalic presentation approximately 95%. In the general population, incidence of breech presentation at preterm corresponds to the incidence of breech presentation when birth occurs. A breech presentation at delivery occurs when the fetus does not turn to a cephalic presentation. This failure to change presentation can result from endogenous and exogenous factors. Endogenous factors involve fetal inability to adequately move, whereas exogenous factors refer to insufficient intrauterine space available for fetal movements. The incidence of breech presentation is affected by both maternal and fetal diseases and medical conditions. When these factors are present, the probability of breech presentation is between 4% and 50%.
Қауіпсіздікке әсер ететін факторлар
Бала тудырушының біліктілігі (және оның жамбас алдынан тудыру тәжірибесі) – Дәрігердің немесе акушердің біліктілігі және бұрын жамбас алдынан тудыруға көмектескендерінің саны маңызды. Жамбас алдынан туған балаларға қатысты қауіптердің көп бөлігі бала тудырушылардың қателіктерінен туындайды. Жамбас алдынан туудың көп бөлігі жоспарлы кесаров тілімімен жасалатындықтан, бала тудырушылардың жамбас алдынан тудыру дағдыларын жоғалту және нәтижесінде вагинальды жолмен туған кезде балаға зиян келтіру қаупінің артуы мүмкін. Жамбас алдынан туу түрі – толық жамбас алдынан туу вагинальды жолмен туғанда ең жақсы нәтижелерді көрсетеді, көптеген зерттеулер басы төменге қарап туған балалармен салыстырғанда нәтижеде ешқандай айырмашылық жоқ екенін көрсетеді. (Дегенмен, кейбір зерттеулер барлық жамбас алдынан туған балаларға жоспарлы кесаров тілімі жасау нәтижелерді жақсартады деп көрсетіп отыр. Бұл айырмашылықтың себебі әртүрлі зерттеулерде бала тудырған дәрігерлердің біліктілігі болуы мүмкін.) Толық жамбас алдынан туу ең қолайлы жағдайдың бірі, бірақ мұндай балалар босану кезінде жамбас алдынан аяқпен тууға ауысуы мүмкін. Аяқпен және тіземен жамбас алдынан туу кезінде көмекейдің түсуі және бас ілігіп қалу қаупі жоғары.
Birth attendant's skill (and experience with breech birth) – The skill of the doctor or midwife and the number of breech births previously assisted is of crucial importance. Many of the dangers in vaginal birth for breech babies come from mistakes made by birth attendants. With the majority of breech babies being delivered by cesarean section, there is more risk that birth attendants will lose their skills in delivering breech babies and therefore increase the risk of harm to the baby during vaginal delivery. Type of breech presentation – the frank breech has the most favorable outcomes in a vaginal birth, with many studies suggesting no difference in outcome compared to head down babies. (Some studies, however, find that planned caesarean sections for all breech babies improve outcome. The difference may rest in part on the skill of the doctors who delivered babies in different studies.) Complete breech presentation is the next most favorable position, but these babies sometimes shift and become footling breeches during labour. Footling and kneeling breeches have a higher risk of cord prolapse and head entrapment.
Менеджмент
Сәбидің басы төмен қалыпты жағдайда босанған кездегідей, жатырдың жиырылуы әдетте белгілі бір уақыт аралығымен болады және жатыр мойны біртіндеп жұқарып, ашыла бастайды. Көбінесе кездесетін жамбас алдында орналасқан жағдайда, сәбидің кенесі (аяқтары немесе тізелері емес) ананың кіші кезеңі арқылы бірінші болып төмен түсіп, қыннан шығады.
As in labour with a baby in a normal head down position, uterine contractions typically occur at regular intervals and gradually the cervix begins to thin and open. In the more common breech presentations, the baby's bottom (rather than feet or knees) is what is first to descend through the maternal pelvis and emerge from the vagina.
Кезереуіш немесе вагинальді босану
Егер нәресте төменгі жағымен туылса, босанудың қиынға соғуы және балаға зиян келтіру қаупі артады. Мысалы, баланың басы ананың жамбас сүйегі арқылы өтетін кезде, көбелек бауы қысылып, нәрестеге оттегімен қан жеткізуге кедергі келтіруі мүмкін. Осы және басқа да қауіптерге байланысты, дамыған елдерде жамбаспен келген балалар көбінесе жоспарлы кесарев қимасы арқылы туады. Екі балалы жүктіліктерде, бір немесе екі баланың жамбаспен келуі жиі кездеседі. Көбінесе егіздер ерте туғандықтан, олардың бұрылып жату мүмкіндігі болмайды. Егер екі бала да жамбаспен келсе және анасы ерте босануға түссе, кесарев қимасы ең қолайлы нұсқа болуы мүмкін. Екі ұрықты жүктіліктің 30-40% жағдайында бір ғана бала жамбаспен келеді. Мұндай жағдайда, балаларды вагинальды жолмен тудыруға болады. Бірінші бала, жамбаспен келмеген бала туылғаннан кейін, жамбаспен келген бала өзін-өзі бұрып алуы мүмкін. Егер бұрылмаса, тағы бір процедура жасалуы мүмкін – жамбасқа келген баланы сығу. Бұл процедурада акушер екінші егіздің аяқтарын ұстап, оны босану арнасына тартады. Бұл екінші егізді вагинальды жолмен тудыруға көмектеседі. Дегенмен, егер екінші егіз біріншісінен үлкен болса, екінші егізді вагинальды жолмен тудыруда қиындықтар тууы мүмкін және кесарев қимасы ұсынылуы керек. Кейде бірінші егіз (босану арнасына жақын егіз) жамбаспен, ал екіншісі баспен (тік) келеді. Мұндай жағдайда асқынулар қаупі қалыптыдан жоғары болады. Атап айтқанда, "құлыпталған егіздер" деп аталатын қауіпті асқыну кездеседі. Бұл екі баланың босану кезінде иектері бірімен бірі байланысып қалуы. Мұндай жағдайда жедел кесарев қимасы ұсынылады.
When a baby is born bottom first there is more risk that the birth will not be straightforward and that the baby could be harmed. For example, when the baby's head passes through the mother's pelvis the umbilical cord can be compressed which prevents delivery of oxygenated blood to the baby. Due to this and other risks, babies in breech position are often born by a planned caesarean section in developed countries.]] In twin pregnancies, it is very common for one or both babies to be in the breech position. Most often twin babies do not have the chance to turn around because they are born prematurely. If both babies are in the breech position and the mother has gone into labour early, a cesarean section may be the best option. About 30–40% of twin pregnancies result in only one baby being in the breech position. If this is the case, the babies can be born vaginally. After the first baby who is not in the breech position is delivered, the baby who is presented in the breech position may turn itself around, if this does not happen another procedure may performed called the breech extraction. The breech extraction is the procedure that involves the obstetrician grabbing the second twin's feet and pulling him/her into the birth canal. This will help with delivering the second twin vaginally. However, if the second twin is larger than the first, complications with delivering the second twin vaginally may arise and a cesarean section should be offered. At times, the first twin (the twin closest to the birth canal) can be in the breech position with the second twin being in the cephalic position (vertical). When this occurs, risks of complications are higher than normal. In particular, a serious complication is known as Locked twins. This is when both babies interlock their chins during labour. When this happens an urgent cesarean section is recommended.
Баланы бұру
Сәбиді айналдыру, техникалық тұрғыда сыртқы бас ұсынысын өзгерту (ECV) деп аталады, бұл ананың қарын аймағына жұмсақ қысым жасау арқылы сәбиді бөккенімен алға қараған күйден баспен алға қараған күйге бұруды білдіреді. Жүктіліктің 36-40 аптасында ECV жасаған әйелдер, ECV жасалмаған әйелдерге қарағанда аналық жолмен босану мүмкіндігі жоғары және кесарево тілігі жасату мүмкіндігі төмен. Дыбыс қолдану, эпидуралды ауыртпау дәрілері, сәбиді қоршаған су мөлшерін арттыру және ECV алдында әйелге берілетін су мөлшерін көбейту сияқты басқа емдеулер де сәттілігіне әсер етуі мүмкін, бірақ бұл туралы нақты мәлімет беруге жеткілікті зерттеулер жоқ. Бұл техникалардың арасында: тізелерді кеудеге тарту, артқы еңкейту және моксибустия бар, оларды ана 34 аптадан кейін жасауға болады. Бұл техникалардың тиімділігін дәлелдейтін шектеулі мәліметтер бар.
Turning the baby, technically known as external cephalic version (ECV), is when the baby is turned by gently pressing the mother's abdomen to push the baby from a bottom first position, to a head first position. Women who have an ECV when they are 36–40 weeks pregnant are more likely to have a vaginal delivery and less likely to have a cesarean section than those who do not have an ECV. Other treatments such as using sound, pain relief drugs such as epidural, increasing the fluid around the baby and increasing the amount of fluids to the woman before the ECV could all effect its success but there is not enough research to make this clear. Some of these techniques include: a knee to chest position, the breech tilt, and moxibustion, these can be performed after the mother is 34 weeks pregnant. There is limited evidence that these techniques have any effect.