Арифметиканы үйренуде қиындықтар: Дискелькулия

Кіріспе

Арифметиканы үйрену немесе түсінудегі қиындықтар

Дискалькулия (,/d//ɪ//s//k//æ//l/'/k//juː//l//i//ə/) – арифметиканы, мысалы, сандарды түсінуді, сандармен жұмыс істеуді, математикалық есептеулер жасауды және математикалық фактілерді жаттауды үйрену немесе түсінуде қиындықтар тудыратын кемістік. Оны кейде «математикалық дислексия» деп те атайды, бірақ бұл салыстыру жаңылыстырады, себебі бұл екі түрлі синдром. Дискалькулия интрапариетальдық телімше айналасындағы аймақтағы бұзылыстармен байланысты. Дискалькулияның таралу деңгейі халықтың 3-6% аралығында деп есептеледі. Дискалькулия Тернер синдромымен және спина бифидасы бар адамдармен де байланысты. Математикалық қабілетсіздіктер мидың кейбір түрлерінің зақымдануы салдарынан туындауы мүмкін, мұндай жағдайда дискалькулияның орнына акалькулия термині қолданылады, ол туа біткен, генетикалық немесе дамушылық себептерге байланысты болады.

Белгілері мен симптомдары

Дискалькулияның ең алғашқы көрінісі әдетте субтизация тапшылығы болып табылады, яғни шағын топтағы нысандардың санын қысқаша көз жүгіртіп, санамай-ақ білу қабілеті. Бес жастағы балалар алты нысанды, әсіресе, ойындықтағы нүктелерді қарағанда, субтизациялай алады. Дегенмен, дискалькулиясы бар балалар аз нысандарды ғана субтизациялай алады, тіпті дұрыс жауап берген жағдайда да олардың жастастарына қарағанда санды анықтау үшін көбірек уақыт жұмсайды. Дискалькулия әртүрлі жаста әртүрлі түрде көрінеді. Оның белгілері бала өскен сайын анық байқалады, бірақ алғашқы көріністері мектепке дейінгі жаста да пайда болуы мүмкін. Дискалькулияның жиі кездесетін белгілері – есептеуде қиналу, уақытты түсіну және аналогтық сағатты оқудағы проблемалар, сандармен байланысты моторлық тізбектерді құрудағы қиындықтар, сондай-ақ сандарды қосу кезінде саусақтарды жиі пайдалану.

Балаларда тұрақтылық

Көптеген зерттеушілер дискалькулияны тұрақты бұзылыс деп есептейді, бірақ дискалькулияның қалыптасуы туралы мәліметтер әлі де келеңсіз. Мысалы, Mazzocco және Myers (2003) жүргізген зерттеуде зерттеушілер балаларды көптеген өлшемдер бойынша бағалап, ең тұрақты өлшемін ең жақсы диагностикалық критерий ретінде таңдады: TEMA 2 бойынша қатаң 10-шы пайыздық шегі. Тіпті ең жақсы критерийді қолданғанда да, олар балалардағы дискалькулия диагнозы уақыт өте келе тұрақты еместігін анықтады; төрт жыл ішінде диагноз қойылған оқушылардың бар болғаны 65%-ы кем дегенде екі жыл бойы диагнозбен тіркелді. Екі жыл қатарынан диагноз қойылған балалардың үлесі одан да азайды. Бұл дұрыс емес диагноз қойылған балалардың математика және кеңістіктік қабілеттерін жақсартуының нәтижесі ме, әлде жақсаруды көрсеткендер дұрыс диагноз алған, бірақ тұрақты емес оқу қиындығының белгілерін көрсеткені ме, әзірге белгісіз.

Ересектерде тұрақтылық

Дискалькулиямен ауырған ересектерді зерттеу өте аз, бірақ бар зерттеулер осы жағдай ересектік шақта да жалғасуы мүмкін екенін көрсетеді. Бұл ересек адамның өмірінің маңызды аспектілеріне әсер етуі мүмкін. Дискалькулиясы бар көптеген ересектер математиканы 4-сынып деңгейінде түсінуде қиналады. 1-4 сынып деңгейіндегі есептерді көптеген ересектер қалай шешу керектігін біледі, бірақ олар көбінесе "жайсыз қателер" жасап, дұрыс жауапты қате жібереді, бірақ бұл мәселеге немқұрайлылықпен қатысты емес. Ересектер математикалық есептердегі қателерін түзете алмайды, тіпті олар қате жасағанын да байқамайды. Осы өңдеу қателерінің салдарынан визуалды-пространдық, естілу және сезіну қабылдаулары бұзылуы мүмкін. Дискалькулиясы бар адамдар баған түрінде сандарды қосуда қиындық көруі мүмкін, себебі милары сандарды шатастырып жіберуі мүмкін, және дұрыс емес өңдеу салдарынан бір есепті екі рет қате жауаптап алуы мүмкін. Олар әртүрлі монеталардың мөлшерін ажыратуда немесе дұрыс қайтару ақшасын беруде қиындықтарға тап болуы мүмкін, ал сандар топтастырылғанда, қайсысы үлкен немесе кішкеней екенін анықтай алмайды. Дискалькулиясы бар ересектер көлік жүргізу бағытын ұстауда және қаржыларын басқаруда қиындықтарға тап болуы мүмкін, бұл күнделікті өмірде қиындықтар тудырады.

Колледж студенттері немесе басқа да ересектер

Әсіресе колледж студенттері берілетін жұмыстың қарқыны мен қиындық деңгейінің өзгеруіне байланысты қиындыққа тап болуы мүмкін. Осының салдарынан студенттерде үлкен уайым мен көңілсіздік тууы мүмкін. Ұзақ уақыт бойы уайыммен күрескеннен кейін студенттер математикаға теріс қарым-қатынас танытып, одан барынша қашуға тырысады, бұл математика пәндерінен төмен баға алуға әкелуі мүмкін. Дегенмен, дискалькулиясы бар студенттер жазу, оқу және сөйлеу саласында өте жақсы жетістіктерге жете алады.

Себептер

Жалпы және салалық себептер айтылды. Таза дамылмалы дискалькулияға қатысты, жалпы себептер күмән тудырады, себебі олар басқа салаларға, мысалы, оқуға да әсер етпестен, сандық саланың қабілетін нашарлатпауы керек. Дамылмалы дискалькулияның себептері туралы екі қарсылас салалық гипотеза ұсынылды – шаманың бейнеленуі (немесе сан модулінің жетіспеушілігі гипотезасы) және қолжетімділік дефициті гипотезасы.

Үлкенділікпен танылу тапшылығы

Дехеннің "сан сезімі" теориясы шамамен сандық мөлшерлердің саналық сан сызығында автоматты түрде өсу ретімен орналасатынын көрсетеді. Символдық емес мөлшерді (мысалы, нүктелер саны) бейнелеу және өңдеу механизмі көбінесе "шамамен сандық жүйе" (АНС) деп аталады, ал АНС-тің дәлдігіндегі негізгі кемшілік "мөлшерді бейнелеу гипотезасы" немесе "сандық модуль кемшілігі гипотезасы" деп белгіленеді. Атап айтқанда, АНС-тің құрылымдық ерекшеліктері теориялық тұрғыдан "сандық қашықтық эффектісі" деп аталатын құбылыспен расталады, ол сандық салыстыру тапсырмаларында тұрақты түрде байқалады. Әдетте дамып келе жатқан адамдар сандардың жақын жұптарын (мысалы, 7 және 8) алыс жұптарға (мысалы, 2 және 9) қарағанда салыстыруда аз дәл және баяу болады. Вебер заңына негізделген, екі санның арақатынасы өзгеретін, бірақ арақашықтық тұрақты болатын ("сандық қатынас эффектісі" – мысалы, 2 мен 5 және 4 пен 7) АНС құрылымын одан әрі қолдайды. Сандық қатынас эффектісі адамдар үлкен қатынасы бар сандарды (мысалы, 8 және 9, қатынасы = 8/9) кіші қатынасы бар сандарға (мысалы, 2 және 3; қатынасы = 2/3) қарағанда салыстыруда аз дәл және баяу болғанда байқалады. Объектілер жиынтығын салыстыру кезіндегі үлкен сандық қашықтық немесе қатынас эффектісі (яғни, символдық емес) АНС-тің аз дәлдігін көрсетеді деп есептеледі, және АНС-тің қабілеті әдетте дамып келе жатқан балалардың математикалық жетістіктерімен байланысты екені анықталды. Маңыздысы, бірнеше мінез-құлық зерттеулері даму дискалькулиясы бар балалардың қашықтық/қатынас эффектісін әдетте дамып келе жатқан балаларға қарағанда нашарлаған күйде көрсеткенін анықтады. Сонымен қатар, нейробейнелеу зерттеулері, тіпті мінез-құлықтағы қашықтық/қатынас эффектісінің айырмашылықтары анық көрінбеген жағдайларда да, қосымша түсініктер берді. Мысалы, Гавин Р. Прайс және әріптестері даму дискалькулиясы бар балалардың реакция уақытына қатысты қашықтық эффектісінің айырмашылығын көрсетпегенін, бірақ жауаптың дәлдігіне қатысты қашықтық әсерін көрсеткенін анықтады. Олар сондай-ақ даму дискалькулиясы бар балалардағы оң жақ интрапариетальдық шұңқырының, әдетте дамып келе жатқан балалардағыдай, символдық емес сандық өңдеуге жауап ретінде бірдей деңгейде өзгермейтінін анықтады. Дегенмен, ұзақ мерзімді зерттеулердің жетіспеуі сандық мөлшерді бейнелеудегі кемшіліктің дамудың кешігуі ме, әлде бұзылуы ма, деген сұраққа жауап беруге мүмкіндік бермейді.

Dehaene's "number sense" theory suggests that approximate numerosities are automatically ordered in an ascending manner on a mental number line. The mechanism to represent and process non symbolic magnitude (e. g., number of dots) is often known as the "approximate number system" (ANS), and a core deficit in the precision of the ANS, known as the "magnitude representation hypothesis" or "number module deficit hypothesis", has been proposed as an underlying cause of developmental dyscalculia. In particular, the structural features of the ANS are theoretically supported by a phenomenon called the "numerical distance effect", which has been robustly observed in numerical comparison tasks. Typically developing individuals are less accurate and slower in comparing pairs of numbers closer together (e. g., 7 and 8) than further apart (e. g., 2 and 9). A related "numerical ratio effect" (in which the ratio between two numbers varies but the distance is kept constant, e. g., 2 vs. 5 and 4 vs. 7) based on Weber's law has also been used to further support the structure of the ANS. The numerical ratio effect is observed when individuals are less accurate and slower in comparing pairs of numbers that have a larger ratio (e. g., 8 and 9, ratio = 8/9) than a smaller ratio (2 and 3; ratio = 2/3). A larger numerical distance or ratio effect with comparison of sets of objects (i. e., non symbolic) is thought to reflect a less precise ANS, and the ANS acuity has been found to correlate with math achievement in typically developing children

More importantly, several behavioral studies have found that children with developmental dyscalculia show an attenuated distance/ratio effect than typically developing children. Moreover, neuroimaging studies have also provided additional insights even when behavioral difference in distance/ratio effect might not be clearly evident. For example, Gavin R. Price and colleagues found that children with developmental dyscalculia showed no differential distance effect on reaction time relative to typically developing children, but they did show a greater effect of distance on response accuracy. They also found that the right intraparietal sulcus in children with developmental dyscalculia was not modulated to the same extent in response to non symbolic numerical processing as in typically developing children. However, the lack of longitudinal studies still leaves the question open as to whether the deficient numerical magnitude representation is a delayed development or impairment.

Қол жеткізу тапшылығы гипотезасы

Руссель мен Ноэль дискалькулияның сандық шаманың алдын ала қалыптасқан бейнелерін араб цифрларымен байланыстыра алмаудан туындайтынын ұсынады. Бұл гипотезаға дәлел – дискалькулиясы бар адамдардың символдық емес сандық шаманы (яғни, символдық емес салыстыру тапсырмаларын) өлшейтін тапсырмаларда жақсы нәтиже көрсетсе де, сандық шаманың символдық бейнелерін өңдеу қабілеті нашарлайтынын көрсететін зерттеулер. Нейросуреттеу зерттеулері сандық шаманың символдық, бірақ емес символдық өңделуін өлшейтін тапсырмалар кезінде оң жақ интрапариетальді ойыста белсенділіктің жоғарылауын хабарлайды. Дегенмен, қолжетімділік дефициті гипотезасын қолдайтын зерттеулердің нәтижелері әртүрлі. Дискалькулияның диагностикалық критерийлері бойынша әлі бірлігіне келісім табылған жоқ. Математика – күрделі (яғни, арифметика, алгебра, есептер, геометрия сияқты көптеген процестерді қамтиды) және жинақтамалы (яғни, процестер бір-біріне сүйенеді, сондықтан жоғары деңгейдегі дағдыны меңгеру үшін көптеген негізгі дағдыларды меңгеру қажет) сала. Сондықтан дискалькулияны әртүрлі критерийлер бойынша диагностикалауға болады және көбінесе солай жасалады; диагностикалық критерийлердің осы әртүрлілігі анықталған үлгілерде айырмашылықтарға және, демек, дискалькулияға қатысты зерттеу нәтижелеріндегі өзгерістерге әкеледі. Зерттеушілер диагностикалық критерийлер ретінде үлгерім тесттерін пайдаланудан басқа, доменге қатысты тесттерге (яғни, жұмыс жады, атқару функциясы, тежелу, интеллект және т.б.) және мұғалімдердің бағалауларына сүйене отырып, толыққанды диагноз қоюға тырысады. Сонымен қатар, фМРТ зерттеулері префронтальды қабықтағы белсенділікке негізделгенде, нейротипикалық балалардың миын дискалькулиясы бар балалардың миынан сенімді түрде ажыратуға болатынын көрсетті. Алайда, ми мен нейрондық зерттеулерге байланысты шығындар мен уақыт шектеулеріне байланысты, бұл әдістер тиімділігіне қарамастан диагностикалық критерийлерге енгізілмейді.

Rousselle & Noël propose that dyscalculia is caused by the inability to map preexisting representations of numerical magnitude onto symbolic Arabic digits. Evidence for this hypothesis is based on research studies that have found that individuals with dyscalculia are proficient on tasks that measure knowledge of non symbolic numerical magnitude (i. e., non symbolic comparison tasks) but show an impaired ability to process symbolic representations of number (i. e., symbolic comparison tasks). Neuroimaging studies also report increased activation in the right intraparietal sulcus during tasks that measure symbolic but not non symbolic processing of numerical magnitude. However, support for the access deficit hypothesis is not consistent across research studies. A consensus has not yet been reached on appropriate diagnostic criteria for dyscalculia. Mathematics is a specific domain that is complex (i. e. includes many different processes, such as arithmetic, algebra, word problems, geometry, etc.) and cumulative (i. e. the processes build on each other such that mastery of an advanced skill requires mastery of many basic skills). Thus dyscalculia can be diagnosed using different criteria, and frequently is; this variety in diagnostic criteria leads to variability in identified samples, and thus variability in research findings regarding dyscalculia. Other than using achievement tests as diagnostic criteria, researchers often rely on domain specific tests (i. e. tests of working memory, executive function, inhibition, intelligence, etc.) and teacher evaluations to create a more comprehensive diagnosis. Alternatively, fMRI research has shown that the brains of the neurotypical children can be reliably distinguished from the brains of the dyscalculic children based on the activation in the prefrontal cortex. However, due to the cost and time limitations associated with brain and neural research, these methods will likely not be incorporated into diagnostic criteria despite their effectiveness.

Түрлері

Дискалькулияның кіші түрлері бойынша зерттеулер келісімсіздік күйінде басталды; алдын ала зерттеулер кіші түрлерге үміткер ретінде коморбидті оқу бұзылыстарын қарастырды. Дискалькулиямен ауыратын адамдарда ең көп кездесетін коморбидтік жағдай – дислексия. Дислексия және КҚСБ (Кез келген дефицитпен байланысты гиперактивтілік синдромы) сияқты басқа да бұзылыстармен бірге кездесу жиілігі жоғары болғандықтан, кейбір зерттеушілер әртүрлі негізгі профильдері мен себептері бар математикалық бұзылыстардың кіші түрлері болу мүмкіндігін ұсынды. Белгілі бір кіші түрдің «дискалькулия» деп аталуы, әлде математикалық оқудың жалпы бұзылуы деп қарастырылуы ғылыми әдебиетте белгілі бір деңгейде талқыланады. Семантикалық жад: Бұл кіші түр көбінесе дислексия сияқты оқу бұзылыстарымен бірге кездеседі және ұзақ мерзімді жадтан нашар бейнелеу және ақпаратты алумен сипатталады. Бұл процестер сол жақ бұрыштық гируста ортақ нейрондық жолмен байланысты, ол арифметикалық фактілерді еске түсіру стратегияларында және символдық шамаларды бағалауда таңдамалы болып көрінеді. Бұл аймақ дислексиясы бар ересектерде фонологиялық өңдеу кезінде тілмен байланысты аймақтармен төмен функционалдық байланыс көрсетеді. Осылайша, сол жақ бұрыштық гирустың дисфункциясы оқу бұзылыстарына және есептеу қиындықтарына әкелуі мүмкін. Бұл Герстман синдромы бар адамдарда байқалады, онда дискалькулия симптомдар жиынтығының бірі болып табылады. Процедуралық түсініктер: Гиридің зерттеулері математикалық бұзылысы бар балалар фактілерді еске түсірудегі қиындықтармен қатар, дамылмаған есептеу стратегияларын қолдануға бейім екенін көрсетті. Атап айтқанда, математикалық бұзылысы бар балалар сандық фактілерді еске түсіру қабілетіне байланысты емес санау стратегияларын нашар меңгергенін көрсетті. Бұл зерттеуде нашар тұжырымдамалық білімнің сандарды өңдеудегі сапалық дефицит екенін, әлде математикалық дамудың қалыпты кешігуі екенін анықтау қиын екендігі айтылады. Жұмыс жады: Зерттеулер дискалькулиясы бар балалардың жұмыс жады тапсырмаларында нейротипикалық балаларға қарағанда нашар нәтижелер көрсеткенін анықтады. Бұдан әрі, зерттеулер дискалькулиясы бар балаларда визуалды-кеңістіктік жұмыс жады тапсырмалары кезінде интрапариетальдық телімнің белсенділігі төмен екенін көрсетті. Мұндай тапсырмалар кезінде бұл аймақтағы ми белсенділігі жалпы арифметикалық өнімділікпен байланысты, сандық және жұмыс жады функциялары интрапариетальдық телімде бірігуі мүмкін екенін көрсетеді. Дегенмен, жұмыс жадының проблемалары жалпы білім алу қиындықтарымен шатастырылуы мүмкін, сондықтан бұл дефициттер дискалькулияға тән емес, білім алудағы жалпы дефицитті көрсетеді. Майданың алдыңғы бөліктерінің дисфункциясы жұмыс жадының және басқа да атқарушы функциялардың дефицитіне әкелуі мүмкін, бұл КҚСБ-мен бірге жүруін түсіндіреді. Бірақ бұл туралы нақты дәлелдер әлі де жеткіліксіз.

Research on subtypes of dyscalculia has begun without consensus; preliminary research has focused on comorbid learning disorders as subtyping candidates. The most common comorbidity in individuals with dyscalculia is dyslexia. Due to high comorbidity with other disabilities such as dyslexia and ADHD, some researchers have suggested the possibility of subtypes of mathematical disabilities with different underlying profiles and causes. Whether a particular subtype is specifically termed "dyscalculia" as opposed to a more general mathematical learning disability is somewhat under debate in the scientific literature. Semantic memory: This subtype often coexists with reading disabilities such as dyslexia and is characterized by poor representation and retrieval from long term memory. These processes share a common neural pathway in the left angular gyrus, which has been shown to be selective in arithmetic fact retrieval strategies and symbolic magnitude judgments. This region also shows low functional connectivity with language related areas during phonological processing in adults with dyslexia. Thus, disruption to the left angular gyrus can cause both reading impairments and difficulties in calculation. This has been observed in individuals with Gerstmann syndrome, of which dyscalculia is one of constellation of symptoms. Procedural concepts: Research by Geary has shown that in addition to increased problems with fact retrieval, children with math disabilities may rely on immature computational strategies. Specifically, children with mathematical disabilities showed poor command of counting strategies unrelated to their ability to retrieve numeric facts. This research notes that it is difficult to discern whether poor conceptual knowledge is indicative of a qualitative deficit in number processing or simply a delay in typical mathematical development. Working memory: Studies have found that children with dyscalculia showed impaired performance on working memory tasks compared to neurotypical children. Furthermore, research has shown that children with dyscalculia have weaker activation of the intraparietal sulcus during visuospatial working memory tasks. Brain activity in this region during such tasks has been linked to overall arithmetic performance, indicating that numerical and working memory functions may converge in the intraparietal sulcus. However, working memory problems are confounded with domain general learning difficulties, thus these deficits may not be specific to dyscalculia but rather may reflect a greater learning deficit. Dysfunction in prefrontal regions may also lead to deficits in working memory and other executive function, accounting for comorbidity with ADHD. but evidence of this is not yet concrete.

Емдеу

Бүгінгі күнге дейін дискалькулиясы бар адамдарға арналған интервенциялар өте аз ғана әзірленген. Негізгі сандық түсініктерді оңалту мақсатында ондаған жылдар бойы нақты манипуляциялық жаттығулар қолданылып келеді. Бұл әдіс мақсат, оқушының қимылы және қимылға берілетін ақпараттық кері байланыс арасындағы ішкі байланысты жеңілдетеді. Линн Фукс және оның әріптестері жасаған, арифметика, сандық түсініктер, санау және сандық отбасылар туралы ұғымдарды ойындар, флэш-карталар және манипуляторлар арқылы оқытатын бірден-бір оқыту үлгісі, жалпы математикалық оқу қиындықтары бар балаларда сәтті нәтиже берді, бірақ бұл интервенция әлі дискалькулиясы бар балаларда арнайы сыналып көрген жоқ. Бұл әдістерге арнайы даярланған мұғалімдердің шағын топтармен немесе жеке оқушылармен тікелей жұмыс істеуі қажет. Сондықтан, сабақ уақыты сыныпта қажетті түрде шектеулі болады. Осы себепті бірнеше зерттеу тобы дискалькулиямен ауыратын адамдарға тән кемшіліктерді жоюға бағытталған компьютерлік бейімделуге қолдау көрсету бағдарламаларын әзірледі. Дискалькулияны жоюға арналған бағдарламалық құралдар жасалған. Бірден-бір интервенция сияқты, бірнеше цифрлық интервенциялар да жалпы математикалық оқу қиындықтары бар балаларда сәтті нәтиже берді. Räsänen және оның әріптестері The Number Race және Graphogame math сияқты ойындардың жалпы математикалық оқу қиындықтары бар балаларда сандарды салыстыру тапсырмаларын орындау деңгейін жақсартатынын анықтады. Дискалькулиясы бар адамдарға арналған бірнеше цифрлық интервенциялар әзірленді. Әрқайсысы математикалық қиындықтармен байланысты негізгі процестерге назар аударуға тырысады. Rescue Calcularis – санау сандарының қатарының тұтастығын және оған қолжетімділікті жақсартуға бағытталған алғашқы компьютерлік интервенциялардың бірі болды. Ол қосу, алу және сандар қатары бойынша тапсырмаларды жақсартуға көмектесті және Dybuster Calcularis ретінде қолжетімді болды. Сандық оқу кезінде париеталды бөлікке транскраниалды тұрақты ток стимуляциясын (ТДКС) қолданған зерттеу сандық қабілеттердің таңдамалы түрде жақсарғанын көрсетті, бұл қалыпты дамыған адамдарда алты айдан кейін де сақталды. Жақсарту оң париеталды бөлікке анодтық ток, сол париеталды бөлікке катодтық ток қолдану арқылы және кері орнатумен салыстыру арқылы жүзеге асырылды. Осы зерттеу тобы tDCS-ті екі дискалькулиясы бар адаммен оқу-жаттығу зерттеуінде қолданған кезде кері орнату (сол анодтық, оң катодтық) сандық қабілеттердің жақсарғанын көрсетті.

To date, very few interventions have been developed specifically for individuals with dyscalculia. Concrete manipulation activities have been used for decades to train basic number concepts for remediation purposes. This method facilitates the intrinsic relationship between a goal, the learner's action, and the informational feedback on the action. A one to one tutoring paradigm designed by Lynn Fuchs and colleagues which teaches concepts in arithmetic, number concepts, counting, and number families using games, flash cards, and manipulables has proven successful in children with generalized math learning difficulties, but intervention has yet to be tested specifically on children with dyscalculia. These methods require specially trained teachers working directly with small groups or individual students. As such, instruction time in the classroom is necessarily limited. For this reason, several research groups have developed computer adaptive training programs designed to target deficits unique to dyscalculic individuals. Software intended to remediate dyscalculia has been developed. As with one to one interventions, several digital interventions have also proven successful in children with generalized math learning difficulties. Räsänen and colleagues have found that games such as The Number Race and Graphogame math can improve performance on number comparison tasks in children with generalized math learning difficulties. Several digital interventions have been developed for dyscalculics specifically. Each attempts to target basic processes that are associated with maths difficulties. Rescue Calcularis was one early computerized intervention that sought to improve the integrity of and access to the mental number line. It was found to improve addition, subtraction and number line tasks, and was made available as Dybuster Calcularis. A study used transcranial direct current stimulation (TDCS) to the parietal lobe during numerical learning and demonstrated selective improvement of numerical abilities that was still present six months later in typically developing individuals. Improvement were achieved by applying anodal current to the right parietal lobe and cathodal current to the left parietal lobe and contrasting it with the reverse setup. When the same research group used tDCS in a training study with two dyscalculic individuals, the reverse setup (left anodal, right cathodal) demonstrated improvement of numerical abilities.

Эпидемиология

Дискалькулия жалпы халықтың 3–6% -ында кездеседі деп есептеледі, бірақ елдер мен сынамалар бойынша бағалаулар шамалы өзгеше болуы мүмкін. Көптеген зерттеулерде жыныс арасындағы таралу деңгейінің бірдей екені анықталды. Егер жыныс арасындағы таралу деңгейінде айырмашылықтар табылса, көбінесе әйелдерде дискалькулияның таралуы жоғарырақ болады, бірақ кейбір зерттеулерде ерлерде таралу деңгейі жоғары екені көрсетілген. Математикаға тән танымдық қабілетсіздіктер алғаш рет мидың белгілі бір аймақтарына зақым салғаннан кейін арифметикалық қиындықтарды бастан өткерген пациенттерді зерттеу арқылы анықталды. Көбінесе дискалькулия генетикалық байланысты оқу қиындығы ретінде дамиды, ол адамның сандарды түсіну, жаттау немесе оларды қолдану қабілетіне әсер етеді (мысалы, көбейту кестесі). Бұл термин көбінесе арифметикалық амалдарды орындауға қабілетсіздікті білдіреді, бірақ сонымен қатар, Станислас Дехен және Брайан Баттерворт сияқты білім беру мамандары мен когнитивтік психологтар бұл терминді әрі қарай анықтайды. Дискалькулия грек және латын тілдерінен келген және "жаман санау" дегенді білдіреді. "Дис" префиксі грек тілінен шыққан және "жаман" деген мағынаны білдіреді. "Calculia" түбірі латын тіліндегі "calculare" сөзінен шыққан, ол "санау" дегенді білдіреді; сонымен қатар, бұл "есептеу" және "калькулюс" сөздерімен туыс.