Неміс бикешісі Ивонна Георги: Өмір және шығармашылық жолы

Кіріспе

Ивон Георги (1903 жылдың 29 қазаны – 1975 жылдың 25 қаңтары) – неміс балеринасы, хореограф және балетмейстер. Ол комедиялық қабілетімен және керемет секіру шеберлігімен танымал болды. Биші, хореограф және балетмейстер ретінде ол ондаған жылдар бойы би өнеріне зор ықпал етті.

Өмірбаян

Георгий 1903 жылғы 29 қазанда Германияның Лейпциг қаласында француз-алжирлік анасы мен неміс әкесі отбасында дүниеге келді. Ол он жеті жасқа дейін биге қатысты ешқандай ресми оқып жатқан жоқ, ал досының үйінде өткен қойылымда «табылып» көзге түсті. Бастапқыда кітапханашы мамандығын оқығысы келгенімен, 1920 жылы Хеллераудағы Далкроз институтында, ал 1921 жылы Дрездендегі Вигман мектебінде білім алды. Грет Палукка және Хания Холммен бірге ол Мэри Вигман мен Роберт Гергидің ең белгілі шәкірттерінің бірі болды. Георгий 1923 жылы Лейпцигте алғаш рет өнер көрсетті, содан кейін Еуропа мен Солтүстік Америка бойынша гастрольдік сапармен жүрді. 1925 жылы Георгий Гера қаласында балетмейстерлік қызметін бастады. Сол жерде ол өзінің алғашқы балеттерін қойды, оның ішінде Дариус Милхаудтың музыкасына жазылған «Саудада Бразилия» балетін хореографиялады. Бұл туындылары оған жылдам даңқ әкелді. 1926 жылдан 1931 жылға дейін Георгий Ганновер мемлекеттік операсының балетмейстері болды және балеттік және заманауи қимылды үйлестіруге тырысқан санаулы хореографтардың бірі еді. Оның алғашқы балет кеші «Петрушка және Пульчинелла» (1926) үлкен жетістікке ие болды және шақырылған артист Харальд Кройцбергпен ұзақ қарым-қатынастың бастауы болды. Георгий мен Кройцберг Германия мен басқа да елдерде дуэт ретінде өнер көрсетті, соның ішінде 1928 жылы Нью-Йоркте де өнер көрсетті. Олардың серіктестігі 1931 жылы Берлин мемлекеттік операсында «Le Train Bleu» қойылымымен аяқталды. 1931 жылы Георгий Амстердамда «Ивон Георгий балеттері» деп аталған труппаны құрды. 1932 жылы Георгий Голландиядағы нацистік көзқарастағы Лодвейк Арнтцениусқа тұрмысқа шықты. 1933 жылдан 1935 жылға дейін Георгий Ганноверде балет директоры болып қызмет етті және көп саяхаттады. Осы кезеңде ол Хенк Бадингспен жұмыс істей бастады, онымен өмірінің соңына дейін ынтымақтастықпен болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Георгий Нидерландыға оралды. Нацистер Голландияны басып алғаннан кейін Георгий соғыс аяқталғанға дейін оккупациялық үкіметтің би бөлімін басқарды, содан кейін ол қызметтен кетуге мәжбүр болды. Соғыстан кейін Георгий Парижде «Балерина» фильміне хореография қойды. 1951 жылы ол Германияға оралып, «Abraxas» труппасы мен Дюссельдорф опера балетіне жетекшілік етті. Содан кейін ол Ганноверде балетке жетекшілік етті және 1973 жылға дейін Ганновердегі Музыка, Театр және Медиа жоғары мектебінің би факультетінің директоры болып қызмет етті. Георгий көптеген премьералық қойылымдарды жасады, оның ішінде 1957 жылы Хенк Бадингстің музыкасына жазылған «Электрондық балет» бар. Оның 1962 жылғы «Метаморфозалар» балеті сол заманғы ең үздік неміс балеттерінің бірі саналады. Георгий 1975 жылғы 25 қаңтарда Ганноверде қайтыс болды.

Georgi was born in Leipzig, Germany on 29 October 1903 to a French Algerian mother and German father. She did not have any formal training in dance until she was seventeen and was "discovered" during a performance at a friend's home. Though she had initially planned to study librarianship, she soon realized She went on to study at the Dalcroze Institute in Hellerau in 1920 and then the Wigman School in Dresden in 1921. Along with Gret Palucca and Hanya Holm, she was one of the best known students of Mary Wigman and Robert Gergi. Georgi debuted in Leipzig in 1923, touring as a soloist across Europe and North America. In 1925, Georgi began her career as a ballet mistress in Gera. While there, she choreographed her first ballets, including Saudades do Brazil to music by Darius Milhaud. These works quickly brought her notability. From 1926 to 1931, Georgi was the ballet master for Staatsoper Hannover, and was one of the only choreographers to try to combine balletic and modern movement. Her first ballet evening Petrouchka and Pulcinella (1926), was highly successful, and the beginning of a long relationship with guest performer Harald Kreutzberg. Georgi and Kreutzberg performed as a duo across Germany and other countries, including a performance in New York in 1928. Their partnership ended with Le Train Bleu at the Berlin State Opera in 1931. In 1931, Georgi founded what became the Ballets Yvonne Georgi in Amsterdam. In 1932, Georgi married Lodewijk Arntzenius, a Nazi sympathizer in Holland. From 1933 to 1935, Georgi served as the ballet director in Hanover and toured extensively. During this time, she began working with Henk Badings, who she continued to collaborate with throughout her career. Georgi returned to the Netherlands during World War II. After the Nazis invaded Holland, Georgi ran the occupation government's dance division until the war ended and she was forced to step down. After the war, Georgi choreographed the film Ballerina in Paris. In 1951, she returned to Germany, where she directed the Abraxas Company and the Düsseldorf Opera Ballet. She then directed ballet in Hanover, and served as the director of the dance department at Hochschule für Musik, Theater und Medien Hannover until 1973. Georgi had numerous première performances, among them the Electronic Ballet in 1957 to the music of Henk Badings. Her 1962 ballet Metamorphosen is considered one of the best German ballets of its time. Georgi died in Hannover on January 25, 1975.