Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкаға тән мысықтұқымдастардың бір түрі
Species of weasel native to the Americas
Ұзын құйрықты мысық (Neogale frenata), сондай-ақ баулы мысық, ниқапталған құдақ немесе ірі стаут деп те аталады, Оңтүстік Канададан АҚШ-тың көп бөлігі мен Мексика арқылы, Орталық Американың барлық аймақтарына және Солтүстік Оңтүстік Америкаға таралған мысықтұқымдастардың бір түрі. Ол қысқа құйрықты мысықтан (Mustela erminea) ерекшеленеді, ол "стаут" деп те аталады, Mustela туысының жақын туысы, ол Еуразияда пайда болып, шамамен жарты миллион жыл бұрын Солтүстік Америкаға өтіп келген; екі түр де көруге ұқсас, әсіресе қара құйрық ұшы.
The long tailed weasel (Neogale frenata), also known as the bridled weasel, masked ermine, or big stoat, is a species of mustelid distributed from southern Canada through much of the United States and Mexico, southward through all of Central America and into northern South America. It is distinct from the short tailed weasel (Mustela erminea), also known as a "stoat", a close relation in the genus Mustela that originated in Eurasia and crossed into North America some half million years ago; the two species are visually similar, especially the black tail tip.
Таксономия
Ұзын құйрықты мысықша алғаш рет 1831 жылы Хинрих Лихтенштейн Mustela frenata деген атпен Mustela туысына жатқызған. 1993 жылы Smithsonian Institution Press баспасында жарық көрген "Дүниедегі сүтқоректілер түрлерінің екінші басылымы: таксономиялық және географиялық анықтама" еңбегінде Mustela frenata классификациясы қабылданды.
The long tailed weasel was originally described in the genus Mustela with the name Mustela frenata by Hinrich Lichtenstein in 1831. In 1993, the classification, Mustela frenata, was accepted into the second edition of the Mammal species of the world: a taxonomic and geographic reference, which was published by the Smithsonian Institution Press.
Эволюция
Ұзын құйрықты кекірек 5–7 миллион жыл бұрын басталған процестің нәтижесі, солтүстік орманды алқаптар ашық далаға айналғанда, бұл кішкентай, жер қазған кеміргіштердің қарқынды эволюциясына себеп болды. Ұзын құйрықты кекіректің ата-тегі қазіргі түрінен ірілеу болған, жаңа тамақ көзін игеру үшін дене мөлшерін кішірейтуге бейімделген. Ұзын құйрықты кекірек 2 миллион жыл бұрын Солтүстік Америкада пайда болды, ал Еуразияда оның қарсы тұратын түрі – тұяқ, одан сәл кейін пайда болды. Бұл түр Мұз дәуірінде гүлденді, өйткені оның кішкентай денесі мен ұзын бойы қардың астында оңай қозғалуға, сондай-ақ иесіздіктерде аң аулауға мүмкіндік берді. Ұзын құйрықты кекірек пен тұяқ жарты миллион жылға дейін бөлек қалды, осы уақытқа дейін теңіз деңгейінің төмендеуі Беринг мұхитының құрлық көпірін ашты, осы арқылы тұяқ Солтүстік Америкаға өтуге мүмкіндік алды. Дегенмен, тұяқтан айырмашылығы, ұзын құйрықты кекірек ешқашан құрлық көпірінен өтпеді және Еуразияға таралмады.
The long tailed weasel is the product of a process begun 5–7 million years ago, when northern forests were replaced by open grassland, thus prompting an explosive evolution of small, burrowing rodents. The long tailed weasel's ancestors were larger than the current form, and underwent a reduction in size to exploit the new food source. The long tailed weasel arose in North America 2 million years ago, shortly before the stoat evolved as its mirror image in Eurasia. The species thrived during the Ice Age, as its small size and long body allowed it to easily operate beneath snow, as well as hunt in burrows. The long tailed weasel and the stoat remained separated until half a million years ago, when falling sea levels exposed the Bering land bridge, thus allowing the stoat to cross into North America. However, unlike the latter species, the long tailed weasel never crossed the land bridge, and did not spread into Eurasia.
Сипаттама
Ұзынқұйрық мысық – Солтүстік Америкадағы ең ірі мысықтардың (Neogale және Mustela туыстарын қамтиды) бірі. Олардың дене мөлшерінің ең жоғарғы шегі және жынысына қарай мөлшердегі айырмашылықтар туралы дереккөздер арасында маңызды келіспеушіліктер бар: бірі олардың дене ұзындығын көрсетіп, құйрығының ұзындығы бас және дене ұзындығының 40–70% құрайтынын айтады. Оның сөзінше, әйелдер еркектерге қарағанда 10–15% кішірек болады, осылайша олардың мөлшері ірі еркек сусарлардың мөлшерімен шамалас. Екінші дереккөз олардың ұзындығы 11-ден 22 дюймға (280–560 мм) жететінін, ал құйрығының ұзындығы қосымша 3-тен 6 дюймға (80–150 мм) жететінін мәлімдейді. Ұзынқұйрық мысықтың салмағы 3-тен 9 унцияға (85-267 г) дейін жетеді, аталықтары аналықтарынан шамамен екі есе үлкен. Күндізгі уақытта олардың көздері қара болады, бірақ түнде жарыққа түскенде ашық зәңгір жасыл түспен жарқырайды. Жазда арқасы қоңыр, ал астыңғы бөлігі ақшыл болып келеді және жауырындан ішкі аймаққа дейін сарғыш немесе ақшыл қоңыр түспен боялған. Құйрығының ұшы анық қара түсті. Флорида және АҚШ-тың оңтүстік-батысындағы ұзынқұйрық мысықтардың беттерінде ақ немесе сары түсті белгілер болуы мүмкін. Солтүстік аймақтарда қыс айларында ұзынқұйрық мысықтың жүні ақ түске айналады, кейде сары реңдермен, бірақ құйрығының қара ұшы сақталады. Скунстардан айырмашылығы, олар өздерінің мускусын шашыратса, ұзынқұйрық мысық иіс қалдыру үшін денесін беттерге сүйреп, ысқылайды.
The long tailed weasel is one of the larger weasels (comprising both Neogale and Mustela) in North America. There is substantial disagreement both on the upper end of their size and difference in size by sex by source: one indicates a body length of and a tail comprising 40–70% of the head and body length. It adds that in most populations, females are 10–15% smaller than males, thus making them about the same size as large male stoats, according to a second source. A third states they range from 11 to 22 inches (280–560 mm) in length, with the tail measuring an additional 3 to 6 inches (80–150 mm). It maintains the long tailed weasel weighs between 3 and 9 ounces (85 267 g) with males being about twice as large as the females. The eyes are black in daylight, but glow bright emerald green when caught in a spotlight at night. The dorsal fur is brown in summer, while the underparts are whitish and tinged with yellowish or buffy brown from the chin to the inguinal region. The tail has a distinct black tip. Long tailed weasels in Florida and the southwestern US may have facial markings of a white or yellowish colour. In northern areas in winter, the long tailed weasel's fur becomes white, sometimes with yellow tints, but the tail retains its black tip. Unlike skunks, which spray their musk, the long tailed weasel drags and rubs its body over surfaces in order to leave the scent,
Жолдар мен сақиналар
Ұзын құйрықты құйрықшаның аяқ іздері шамамен 25 миллиметр (1 дюйм) ұзындықты құрайды. Оларда бес саусақ болғанымен, іздерінде тек төртеуі ғана көрінеді. Бірақ қар немесе лайда жүргенде ғана барлық бес саусағы да көрінеді. Егер құйрықша тамақ алып жүрсе, оның іздері ауыррақ болып көрінеді. Құйрықшаның бар екенін анықтаудың тағы бір жолы – қарда оның құйрығымен қалдырған толқын тәрізді іздерді табу. Ұзын құйрықты құйрықша зәрін тастау үшін бір белгілі жерді пайдаланады. Бұл жер әдетте олардың қазған жеріне жақын болады және қоршаған орта өзгеріп, жабылып қалғанша сол жерді пайдалана береді.
The footprint of a long tailed weasel is about 1 inch (25 mm) long. Although they have five toes, only four of them can be seen in their tracks. The only exception to this is when walking in the snow or mud, all five of their toes are shown. Their footprints will also appear heavier if the weasel is carrying food. Another way to determine the presence of a weasel is by looking for wavy indents made by their tails in the snow. The long tailed weasel uses one spot to leave their feces. This spot is usually near where they burrow. They'll continuously use this spot for their droppings until it gets covered by environmental changes.
Айырмалы белгілері
Ұзынқұйрықты құйрықтың ерекше белгілері – құйрығының ұшы қара, ішкі түгі сарғыш ақ, ал арқасы мен қабырғалары қоңыр түсті болады. Сонымен қатар, ұзынқұйрықты құйрықтың ұзын мұрттары, ұзын, жіңішке денесі және құйрығы бар, ол құйрықтың денесі мен басының шамамен жартысына тең. Қысқақұйрықты құйрықтан айырмашылығы, ұзынқұйрықты құйрықтың аяқтарының ішкі жағында ақ жолақ жоқ.
A black tipped tail, yellowish white belly fur, and brown fur on its back and sides are distinguishing for the long tailed weasel. Additionally, the long tailed weasel has long whiskers, a long narrow body, and a long tail that is approximately half the length of the body and head of the weasel. Compared to the short tailed weasel the long tailed weasel lacks a white line on the insides of its legs.
Қорғау
Ұзынқұйрық мысықтың жаулары көбінесе койоттар, түлкілер, жабайы мысықтар, қасқырлар және канадалық рысьтер болып табылады. Мысық өзінің мүскісті иісін шығарады, бірақ бұл басқа жануарлармен кездескенде негізгі қолданылмайды. Олар болған жерден шығарда, иісін сонда қалдырады. Бұл мысықтардың денелерін соңғы рет тиіскен беттер арқылы сүйреп, осылай істейді. Ұзынқұйрық мысық мұны "жыртқыштарды қайта оралудан тоқтату" үшін жасайды, бұл мысықтың осы жерді қайта оралу үшін қауіпсіз мекен деп санайтынын көрсетеді. Жыртқыштардан қорғанудың тағы бір тәсілі – ұзынқұйрық мысықтың ағашқа өрмелеуі. Ұзынқұйрық мысық қыста ақ түске енгенде, осы қорғаныс механизмі ерекше пайдалы болады. Қара ұшы бар құйрығы жыртқыштардың назарын дененің қалған бөлігінен аударады, себебі ол жыртқыш көзіне анық көрінеді. Бұл мысықтың назарынан тыс қалдырады және жыртқыштың мысыққа емес, құйрығына шабуыл жасауына себеп болады. Осының арқасында мысық жыртқыштан қашуға мүмкіндік алады.
The enemies of the long tailed weasel are usually coyotes, foxes, wildcats, wolves, and the Canadian lynx. The weasel will give off its musky odor, however, this is not primarily used when encountering other creatures. When leaving an area they were just in, they will leave their odor behind. This is done by the weasels taking themselves and hauling their bodies across surfaces they just interacted with. The long tailed weasel does this to "discourage predators" from coming back to the area, possibly indicating that the weasel considers this a safe haven for return. Tree climbing is another type of defense mechanism that long tailed weasels utilize against predators on the ground. When the long tailed weasel becomes more white in the winter, this defense mechanism is especially used. The black tipped tail distracts predators from the rest of the body, as it is more visible to the eye of a predator. This causes the visibility of the actual weasel to be rather difficult and makes the predator attack the tail instead of the weasel. The weasel is allowed to escape the predator because of this.