Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жоңғар, шекарашы және саясаткер (1745-1815)
Soldier, frontiersman and politician (1745 1815)
Джон Севиер (23 қыркүйек, 1745 – 24 қыркүйек, 1815) – американдық солдат, шекарашы және саясаткер, Теннесси штатының негізін қалаушылардың бірі. Демократиялық-республикалық партияның мүшесі болған ол Теннессидің штатқа айналу кезеңінде әскери және саяси жағынан жетекші рөл атқарды және 1796 жылы штаттың бірінші губернаторы болып сайланды. Ол 1780 жылы Кингс-Маунтин шайқасында Вашингтон округінің полкінің полковнигі болып қызмет етті және 1780, 1790 жылдары чероки тайпасына қарсы ондаған шайқаста шекаралық милицияға қолбасшылық етті. Севиер 1770 жылдары Теннесси алқабының шекаралық аймағына қоныстанды. 1776 жылы ол Ватуга қауымдастығының бес судьясының бірі болып сайланды және Ватуга бекінісін чероки шабуылдарынан қорғауға көмектесті. Америка революциялық соғысы басталғанда, ол қауымдастықтың ізбасары – Вашингтон округінің қауіпсіздік комитетіне мүше болып сайланды. Кингс-Маунтин шайқасынан кейін ол солтүстік Грузиядағы бірнеше чероки қалаларын қиратқан шабуылға жетекшілік етті. 1780 жылдары ол транс-Аппалачи қоныс аударушыларының штат құруға жасаған алғашқы әрекеті болған Франклин штатының жалғыз губернаторы болды. 1790 жылдардың басында Оңтүстік-Батыс территориясының милициясында бригадир-генерал болды. Севиер Теннессидің губернаторы ретінде алты екі жылдық мерзімге сайланды: 1796 жылдан 1801 жылға дейін және 1803 жылдан 1809 жылға дейін. Екі рет мерзімнің шегіне жеткендіктен, төртінші рет қатарынан сайлану мүмкін болмады. Оның саяси мансабындағы ең маңызды оқиға – 1803 жылы дуэльге дейін бара жаздаған, өркендеп келе жатқан саясаткер Эндрю Джексонмен араздасуы болды. Губернаторлық қызметтен кейін Севиер Теннесси штатынан АҚШ Өкілдер палатасына үш рет сайланды және 1811 жылдан 1815 жылы қайтыс болғанға дейін қызмет етті. Джон Севиер – Валентин Севиер мен Джоанна Гоадтың жеті баласының ең үлкені болды. Оның испан тегі бар әкесі (Севиер тегі португалдық Ксавьер есімінің ағылшынша нұсқасы) 1740 жылы Англиядан Балтиморға көшіп келді, содан кейін біртіндеп Шенадоа аңғарына жетті. Оның інілерінің бірі, Валентин Севиер, шекарашы, революциялық соғыс офицері және Севиер бекінісін салған адам болды. Севиердің әкесі түрлі жұмыстармен айналысты: таверна ұстады, тері сатты және жер сатып алумен шұғылданды; жас Джон да осыған ұқсас жұмыстар істеді. 1761 жылы, 16 жасында Севиер Сара Хокинсқа үйленді және бастапқыда фермерлікпен айналысты. Кейбір дереккөздер Севиердің 1773 және 1774 жылдары Джордж Вашингтонның басшылығымен Вирджиния отарлық милициясында капитан болғанын көрсетеді. 1763 жылғы Корольдік жарлығы Аппалачи тауларының батысындағы үнді жерлеріне ағылшын қоныстануына тыйым салды. Ватуга қоныстары чероки жерінде орналасқандықтан, британдық колониялық шенеуніктер оларды заңсыз деп есептеді. 1775 жылдың наурыз айында қоныс аударушылар чероки тайпасынан жер сатып алды, ал Севиер келісімге куәгер ретінде тіркелді.
John Sevier (September 23, 1745 September 24, 1815) was an American soldier, frontiersman, and politician, and one of the founding fathers of the State of Tennessee. A member of the Democratic Republican Party, he played a leading role in Tennessee's pre statehood period, both militarily and politically, and he was elected the state's first governor in 1796. He served as a colonel of the Washington District Regiment in the Battle of Kings Mountain in 1780, and he commanded the frontier militia in dozens of battles against the Cherokee in the 1780s and 1790s. Sevier settled in the Tennessee Valley frontier in the 1770s. In 1776, he was elected one of five magistrates of the Watauga Association and helped defend Fort Watauga against an assault by the Cherokee. At the outbreak of the American Revolutionary War, he was chosen as a member of the Committee of Safety for the association's successor, the Washington District. Following the Battle of Kings Mountain, he led an invasion that destroyed several Cherokee towns in northern Georgia. In the 1780s, he served as the only governor of the State of Franklin, an early attempt at statehood by the trans Appalachian settlers. He was brigadier general of the Southwest Territory militia during the early 1790s. Sevier served six two year terms as Tennessee's governor: from 1796 until 1801, and from 1803 to 1809. Term limits prevented a fourth consecutive term in both instances. His political career was marked by a growing rivalry with rising politician Andrew Jackson, which nearly culminated in a duel in 1803. After his last term as governor, Sevier was elected to three terms in the United States House of Representatives from Tennessee, serving from 1811 until his death in 1815. John Sevier was the oldest of seven children of Valentine Sevier and Joanna Goad. His father, who was of Spanish ancestry (the surname Sevier was an anglicization of the Portuguese Xavier), had immigrated from England to Baltimore in 1740 and gradually made his way to the back country and Shenandoah Valley. One of his brothers, Valentine Sevier, became a frontiersman, Revolutionary War officer, and the builder of the Sevier Station frontier outpost. Sevier's father worked variously as a tavern keeper, fur trader, and land speculator; young John pursued similar work. In 1761 at age 16, Sevier married Sarah Hawkins and initially settled into a life of farming. Some sources suggest Sevier served as a captain in the Virginia colonial militia, under George Washington, in Lord Dunmore's War in 1773 and 1774. The Royal Proclamation of 1763 forbade English settlement on Indian lands west of the Appalachian Mountains. As the Watauga settlements were in Cherokee territory, the British colonial officials considered them illegal. In March 1775, the settlers purchased the lands from the Cherokee, with Sevier listed as a witness to the agreement.
Америка революциялық соғысы
1775 жылы сәуірде Америка революциясы басталғанда, Ватуга тұрғындарының көпшілігі Патриоттарды қолдады, Вашингтон округін құрып, 13 мүшеден тұратын Қауіпсіздік комитетін жасады. Комитет, Севиер де кірген, 1776 жылдың көктемінде Вирджинияға "Ватуга петициясын" жіберді, ресми түрде қосылуды сұрады, бірақ Вирджиния бас тартты. (Тарихшы Ж.Г.М. Рамси Севиердің петицияны жазғанын айтты, бірақ кейінгі тарихшылар бұл пікірмен келіспейді). Бірлескен күштер 26 қыркүйекте тауларға аттанды, соңынан Макдауэллдің әскерінің қалдықтарымен қосылды. 7 қазанда Таудан келген ерлер Фергюсонды қуып жетіп, қоршады, ол өзінің Лоялист әскерін қазіргі Солтүстік Каролина мен Оңтүстік Каролина шекарасындағы Кингс-Маунтин тауының басына орналастырған еді. Севиердің әскері Кэмпбелл мен Макдауэллдің күштерімен бірге оңтүстік жақтан шабуыл жасады. Патриоттардың күштері бастапқыда Лоялисттің қатарын бұза алмады, бірақ шекаралық мергендер американдық Лоялист әскерін біртіндеп қырып салды. Шайқастың қайнар кезінде Севиер мен Кэмпбелл Лоялисттің ең биік нүктесіне шабуылдап, Таудан келгендерге таудың басына баруға мүмкіндік берді.
With the outbreak of the American Revolution, in April 1775, the Wataugans, most of whom were sympathetic to the Patriot cause, organized the Washington District and formed a 13 member Committee of Safety. The committee, which included Sevier, submitted the "Watauga Petition" to Virginia in the spring of 1776, formally asking to be annexed, but Virginia refused. (Historian J. G. M. Ramsey suggested Sevier wrote the petition, but later historians reject this). The combined force departed across the mountains on September 26, eventually linking up with the remnants of McDowell's men. On October 7, the Overmountain Men caught up with and surrounded Ferguson, who had entrenched his Loyalist forces atop Kings Mountain, near the present day North Carolina South Carolina border. Sevier's men comprised part of the south flank, along with the forces of Campbell and McDowell. Patriot forces initially failed to break through the Loyalist lines, but the frontier sharpshooters gradually decimated the American Loyalist ranks. At the height of the battle, Sevier and Campbell charged the high point of the Loyalist position, giving the Overmountain men a foothold atop the mountain.
Франклин штаты
1784 жылдың маусым айында Солтүстік Каролина Континенттік Конгрестің қысымына көніп, қымбат әрі тиімсіз аймақтан құтылуға құлшынып, Аппалач тауларының батысындағы жерлерін федералды үкіметке өткізді. Бірақ Конгресс бұл жерлерді бірден қабылдамады, осылайша қазіргі Теннесси аумағында билік босқылығы туды. 1784 жылдың тамызында Севьер Джонсборо қаласында өткен конгресс төрағасы болды, мақсаты – жаңа штат құру. Солтүстік Каролина мен Франклин аймақ тұрғындарының сенімін жеңіп алу үшін бәсекелескен кезде, Севьер қазіргі солтүстік Алабамадағы чероки жерлерін бақылау үшін Джорджиямен құпия келісімдер жасады. Ол бірнеше мың акр жерге талап қойған. Испаниямен одақ құру мүмкіндігін де қарастырды, оның губернаторы Эстебан Родригес Миро Севьерге ықпал етуге тырысты, бірақ америкалық соңында бұл ойдан бас тартты. 1785 жылдың маусым айында Севьер Дамплинг Крик шартын жасасты, онда чероки тайпасы Француз Брод өзенінен оңтүсқаққа қарай, Кіші Өзен – Кіші Теннесси өзендері аралығындағы жерлерге құқығын жоққа шығарды. Келесі жылы ол Кояти шартын жасады, ол шекараны Кіші Теннесси өзеніне дейін кеңейтті. Франклин штаты үш жаңа округ құрды (қазіргі Кок, Севьер және Блоунт округтері). 1788 жылдың жазында Блоунт округінде бірнеше Кирк отбасының қоныс аударушылары, басқұмар чероки жауынгерлерінің қолынан қаза тапты, еуропалық американдықтар бұл оқиғаны "Тоғыз Майл Крик қырғыны" деп атады. Жауап ретінде Севьер Кіші Теннесси аңғарындағы бірнеше чероки қалаларын басып алып, қиратты. Бірнеше чероки басшылары бейбітшілік талқылауы үшін бітімгершілік ту астында Севьермен кездесті. Бірақ өлтірілген отбасының мүшесі Джон Кирк делегацияға шабуыл жасап, Ескі Тассель және Чилхоуидің Ескі Абрахамы сияқты бірнеше басшыларды өлтірді. Чероки тайпасы ашуланып, еуропалық американдықтарға қарсы күреске Dragging Canoe-ға жаңа қолдау көрсетті. Сол жылы ол Теннесси университетінің алға құрылған Блуант колледжінің алғашқы қамқорлар кеңесіне тағайындалды.
In June 1784, North Carolina, bowing to pressure, from the Continental Congress and eager to be rid of an expensive and unprofitable district, ceded its lands west of the Appalachian Mountains to the federal government. However, Congress did not immediately accept the lands, creating a vacuum of power in what is now Tennessee. In August 1784, Sevier served as president of a convention held at Jonesborough with the aim of establishing a new state. As North Carolina and Franklin competed for the loyalties of the residents of the area, Sevier became involved in intrigues with Georgia to gain control of Cherokee lands in what is now northern Alabama. He had taken out claims on several thousand acres of land. He also considered an alliance with Spain, whose Governor Esteban Rodríguez Miró tried to sway Sevier, but the American eventually abandoned that idea. In June 1785, Sevier negotiated the Treaty of Dumplin Creek, in which the Cherokee gave up claims to lands south of the French Broad River as far as the Little River–Little Tennessee River divide. The following year, he negotiated the Treaty of Coyatee, which extended the boundary to the Little Tennessee River. The State of Franklin created three new counties (modern Cocke, Sevier, and Blount counties). In the summer of 1788, several Kirke family settlers were killed by renegade Cherokee warriors, in Blount County, in what became known by European Americans as the "Nine Mile Creek Massacre". In response, Sevier invaded and destroyed several Cherokee towns in the Little Tennessee Valley. Several Cherokee leaders met with Sevier under a flag of truce to discuss peace. But John Kirke, a member of the murdered family, attacked the delegation and killed several chiefs, including Old Tassel and Old Abraham of Chilhowee. The Cherokee were enraged, resulting in new supporters for Dragging Canoe in his resistance to the European Americans. That same year, he was appointed to the first board of trustees of Blount College, the forerunner of the University of Tennessee.
Теннесси штатының губернаторы
1796 жылы Оңтүстік-Батыс аймағы Теннесси штаты ретінде Одаққа қабылданды. Севьер Вашингтондағы аумақтық кеңесте қызмет еткендіктен штаттың конституциялық конвенциясына қатыса алмады, бірақ ол жаңа штаттың тұңғыш губернаторы болып сайланды. Севьер индейлердің жерін иеленуді басты назарға алды. Ол Конгресс пен Соғыс министрін (сол кезде американдық үндістермен қарым-қатынас үшін жауапты) осы мақсатта жаңа шарттар жасасуға, индейлердің жер талаптарын жоюға және еуропалық американдықтардың қоныстануын ынталандыруға үздіксіз шақырды. Севьер масондық ұйымның мүшесі болды және губернатор қызметін атқарып жүргенде Шығыс Теннессидегі алғашқы масондық ложасын құруға көмектесті. Ноксвиллдегі Теннесси ложасы №2 1800 жылдың 30 қарашасында Солтүстік Каролинаның Ұлы ложасынан жарғы алды, ал Джон Севьер оның алғашқы құрметті шебері болды. Теннесси ложасы Теннесси штатындағы екінші масондық ложа болды, ал біріншісі – 1796 жылы Нэшвиллде құрылған Сент-Таммани ложасы №1. Севьер губернаторлық үшінші (екі жылдық) мерзімінен кейін, мерзімдік шектеулер оны төртінші рет үміткер болудан алды. Арчибальд Роан оның орнына сайланды. Севьер де, Джексон да милицияның генерал-майоры лауазымына кандидаттықтарын қойды: дауыс беру тең түсті, ал Роан Джексонды таңдады. 1815 жылы Севьер Алабама аймағында Джексонның Крик тайпасынан (Мускоги) Форт-Джексон шарты арқылы жақында сатып алған жерлерді тексеру кезінде қайтыс болды. Ол Форт-Дикатурға жақын Талапуса өзенінің жағасында жерленді. Кейінгі авторлар, мысалы Теодор Рузвельт («Батыстың жеңісі») және Сэмюэл Коул Уильямс («Франклиннің жоғалған штатының тарихы») осы кезеңнің оқиғаларын баяндауда көбірек объективтілік танытты. Бірақ аймақтар географиялық орналасуы, жер сипаттамалары және қоныстану үлгілері бойынша да ерекшеленді. Шығыс Теннессиде көбінесе аз ғана құлдарға ие болған шаруалар басым болды. Орталық Теннессиде көптеген плантаторлар мен құл иелері болды, олар темекі және қымыз сияқты тауарлық дақылдарды африкалық американдық құлдардың еңбегімен өсірді. Батыс Теннессиде, Миссисипи өзенінің жазық далаларында, көптеген құлдарды ұстаған ірі мақта шаруашылықтары мен плантаторлар басым болды. Шығыс Теннесси сайлаушылары 1830 жылдары вигтер партиясын қолдауды бастады, ал көпшілігі Азамат соғысы кезінде Одақ жақтастары болды. Соғыстан кейін көпшілігі ақ халықтан тұратын Шығыс Теннесси 20 ғасырдың басына дейін Оңтүстіктің ақ республикалық аймақтарының бірі болып қала берді.
In 1796, the Southwest Territory was admitted to the Union as the State of Tennessee. Sevier missed the state's constitutional convention while serving on the territorial council in Washington, but he was elected the new state's first governor. Sevier made the acquisition of Indian lands a priority. He consistently urged Congress and the Secretary of War (then responsible for relations with Native American tribes) to negotiate new treaties to that end, to extinguish Indian land claims and promote European American settlement. Sevier was a Freemason, and, while in office as governor, he helped establish the first Masonic lodge in East Tennessee. Tennessee Lodge #2 in Knoxville received its charter from the Grand Lodge of North Carolina on November 30, 1800, and John Sevier was its first Worshipful Master. Tennessee Lodge was the second Masonic lodge within the state of Tennessee, the first being St. Tammany Lodge #1, chartered in Nashville in 1796. After Sevier's third (two year) term as governor, term limits prevented him from seeking a fourth consecutive term. Archibald Roane was elected as his replacement. Both Sevier and Jackson campaigned for major general of the militia: the vote ended in a tie, and Roane chose Jackson. In 1815, Sevier died in the Alabama Territory while conducting a survey of lands which Jackson had recently acquired from the Creek tribe (Muscogee) through the Treaty of Fort Jackson. He was buried along the Tallapoosa River near Fort Decatur. Later authors, such as Theodore Roosevelt (Winning of the West) and Samuel Cole Williams (History of the Lost State of Franklin), added a more objective perspective to accounts of this period. But the sections were also divided by their geography, land characteristics, and settlement patterns. East Tennessee was dominated by yeoman farmers who generally owned few slaves. Middle Tennessee had numerous planters and slaveowners, who cultivated commodity crops such as tobacco and hemp based on the labor of enslaved African Americans. West Tennessee, along the lowlands of the Mississippi River, became dominated by large cotton plantations and planters who held numerous slaves. East Tennessee voters gradually developed support for the Whig Party in the 1830s, and most were Unionists during the Civil War. Following the war, majority white East Tennessee remained one of the South's few predominantly white Republican regions into the early 20th century.
Ескерткіштер мен мемориалдар
1770 жылдары Севье Джонсбороның оңтүстігінде Ноличуки өзенінің жағасында «Маунт Плезант» атты плантация құрды. Осы орын оған «Nolichucky Jack» деген лақап атын сыйлады. «Марбл-Спрингс» Севиермен байланысты мемлекеттік тарихи ескерткіш ретінде бекітілді және Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. Көптеген мемлекеттік және қоғамдық мекемелер Севье құрметіне аталған. Олардың ішінде Теннесси штатының Севье округі және оның орталығы – Севьевилл қаласы; Оңтүстік Ноксвиллдегі Губернатор Джон Севье тас жолы; Кингспорттағы Джон Севье атындағы орта мектеп; және Мэривиллдегі Джон Севье атындағы бастауыш мектеп бар. Оның есімімен аталған басқа да нысандарға Роджерсвилл маңындағы Теннесси аңғарының басқаруындағы көмірмен жұмыс істейтін электр стансасы, Кнокс округінің шығысындағы Норфолк Саузерн теміржол компаниясының вагондарды жинау алаңы және Кларксвиллдегі Остин Пей мемлекеттік университетінің жатақханасы жатады. Американ революциясының қыздарының Ноксвиллдегі Бонни Кейт бөлімі Севье әйелі Кэтрин Шерриллдің құрметіне аталған. Кейіннен Оңтүстік Ноксвиллдегі Бонни Кейт бастауыш мектебі де оның есімімен аталыпты. Джонсон Ситидегі Американ революциясының қыздарының Джон Севиер Сара Хокинс бөлімі де Севье мен оның бірінші әйелінің құрметіне аталған. 1931 жылы Леопольд және Белл Кинни Шолц жасаған Севье мүсіні АҚШ Капитолийінің Ұлттық мүсін залында ашылды. Басқа ескерткіштердің ішінде Теннесси штатының Капитолийінің бірінші қабатындағы бюст, Кноксвиллдегі «Марбл-Спрингс» және Джорджия штатының Рим қаласындағы «Мертл Хилл» зиратындағы Американ революциясының қыздары орнатқан ескерткіштер бар. Севье әкесі Валентин Севиерге («көшпен ата», Джонның да Валентин атындағы бауырынан ерекшеленеді) арналған ескерткіш Элизабеттаның «Сикамор Шоалс» мемлекеттік тарихи саябағында орналастырылған. Теннесси штатының мемлекеттік кеңселер үшін арнайы салынған алғашқы кеңсе ғимараты – Джон Севье атындағы мемлекеттік кеңсе ғимараты. Алты қабатты ғимарат 1940 жылы Нэшвилл қаласының орталығындағы Штаттық Капитолий ғимаратының жанында ашылды.
In the 1770s, Sevier established a plantation, Mount Pleasant, along the Nolichucky River south of Jonesborough. This site inspired his nickname, "Nolichucky Jack." Marble Springs has been designated as a state historic site associated with Sevier and is listed on the National Register of Historic Places. Numerous municipal and civic entities are named in honor of Sevier. These include Sevier County, Tennessee, and its county seat, Sevierville; Governor John Sevier Highway in South Knoxville; John Sevier Middle School in Kingsport; and John Sevier Elementary School in Maryville. Other entities named for him include a coal fired power plant operated by the Tennessee Valley Authority near Rogersville, a railroad classification yard operated by Norfolk Southern in east Knox County, and a dormitory at Austin Peay State University in Clarksville. The Knoxville based Bonny Kate Chapter of the Daughters of the American Revolution is named for Sevier's wife, Catherine Sherrill. The later Bonny Kate Elementary in South Knoxville was also named for her. The John Sevier Sarah Hawkins chapter of the Daughters of the American Revolution in Johnson City is also named in honor of Sevier and his first wife. In 1931, a statue of Sevier, created by Leopold and Belle Kinney Scholz, was dedicated at the National Statuary Hall Collection of the U. S. Capitol. Other monuments include a bust on the first floor of the Tennessee State Capitol, and Daughters of American Revolution monuments at Marble Springs in Knoxville and at Myrtle Hill Cemetery in Rome, Georgia. A monument to Sevier's father, Valentine Sevier ("the immigrant ancestor," as distinguished from John's brother, also named Valentine), has been placed at Sycamore Shoals State Historic Park in Elizabethton. Tennessee's first office building built specifically for state government offices is the John Sevier State Office Building. The six story building opened in 1940 adjacent to the State Capital Building in downtown Nashville.
Отбасы
Олд-Кнокс округінің сотының алаңында Джон Севьердің қазіргі қабірінде белгі орнатылған. Бұл белгіде оның туған күні 1744 жылдың 23 қыркүйегі деп көрсетілген, бұл көптеген дереккөздерде айтылған 1745 жылы туғандығы туралы мәлімдемеге қайшы келеді. Севьердің Наварраның қасиетті Франциск Ксавьер патшалық отбасынан тарағандығын растайтын ешқандай дәлел жоқ. "Севьер" есімі "Ксавьер" есімінің ағылшын тіліне бейімделген түрі.
A marker exists on the current grave of John Sevier on the lawn of the Old Knox County Courthouse. This marker claims his birth date was September 23, 1744, in contradiction to most sources that claim his birth year of 1745. No evidence exists for the descent of Sevier from the royal family of St. Francis Xavier of Navarre. The name "Sevier" is an anglicized form of "Xavier"
Севьердің ұрпақтары басқа көшіп келушілермен бірге оңтүстікке және батысқа бет бұрды. Оның шөбере інісі Амброз Хандли Севьер Арканзас штатынан АҚШ Сенатына сайланған алғашқы сенаторлардың бірі болды. Арканзас штатындағы Севьер округі оның құрметіне аталған. Арканзас штатының саясатына ықпал еткен Конвей отбасы Севьерлердің туыстары болды. Генри Конвей Джон Севьердің досы болды және Франклин штатының қазынашысы қызметін атқарды. Севьердің ұлдары Джеймс пен Джон Конвейдің қыздары Нэнси мен Элизабетке тиесінше үйленді. Генри Конвей Амброз Севьердің және Арканзастың алғашқы губернаторы Джеймс Севьер Конвейдің әкесі болды. 19 ғасырдың ортасында Севьер ұрпақтарының тағы бір тармағы штаттың солтүстік-шығысындағы Луизиана штатының Мэдисон округіне қоныстанды. 1858-1925 жылдары дүниеге келген және плантатор отбасында өскен Джордж Вашингтон Севьер аға Мэдисон округінің полиция қазылар алқасының мүшесі болып сайланды. Ол 1891 жылдан 1916 жылға дейін округтің салық сарапшысы болып жұмыс істеді. Оның басқа мүшелері 1974 жылға дейін округ орталығы Таллуланың жергілікті органдарында, округ және штат заң шығарушы органында қызмет етті. Банкир Уильям Путнам "Бак" Севьер кіші 44 жыл бойы сайланған лауазымдарда болды, соның ішінде 1946 жылдан 1974 жылға дейін Таллула қаласының мэрі болып қызмет етті.
Sevier's descendants followed other migrants south and west. His grandnephew, Ambrose Hundley Sevier, served as one of the first U. S. senators from Arkansas. Sevier County, Arkansas, is named for him. The Conway family, which dominated early Arkansas state politics, were cousins of the Seviers. Henry Conway was a friend of John Sevier, and served as Treasurer of the State of Franklin. Two of Sevier's sons, James and John, married Conway's daughters, Nancy and Elizabeth, respectively. Henry Conway was the grandfather of Ambrose Sevier and James Sevier Conway, who was Arkansas's first governor. By the mid 19th century, another branch of the Sevier descendants had settled in Madison Parish, Louisiana, in the northeast part of the state. George Washington Sevier, Sr. (1858–1925), born to a planter family, was elected as a member of the Madison Parish Police Jury. He served as the parish tax assessor from 1891 to 1916. Other members served in local offices of Tallulah, the parish seat, as well as the parish, and state legislature, through 1974. William Putnam "Buck" Sevier, Jr.,a banker, had a 44 year career in elected office, capped by serving as mayor of Tallulah from 1946 to 1974.