Кіріспе
Канадалық саясаткер Альфред Брайан Пекфорд (27 тамыз 1942 жылы туған) – канадалық саясаткер, 1979 жылдың 26 наурызынан 1989 жылдың 22 наурызына дейін Ньюфаундлендтің үшінші премьер-министрі қызметін атқарған. Прогрессивті консервативтік партияның (ПК) мүшесі Пекфорд 1972 жылғы жалпы сайлаудан кейін Грин-Бэй сайлау округінен Ассамблея мүшесі (МХА) ретінде алғаш рет сайланды. Франк Мурс үкіметінде министр болып қызмет еткеннен кейін, 1979 жылы Мурс зейнетке шыққаннан соң ПК партиясының басшысы болып сайланды.
Alfred Brian Peckford (born August 27, 1942) is a Canadian politician who served as the third premier of Newfoundland from March 26, 1979 to March 22, 1989. A member of the Progressive Conservative (PC) Party, Peckford was first elected as the Member of the House of Assembly (MHA) for Green Bay following the 1972 general election. He served as a cabinet minister in Frank Moores' government before he was elected as PC leader in 1979 following Moores' retirement.
Өмірбаян
Альфред Брайан Пекфорд 1942 жылғы 27 тамызда Ньюфаундлендтің Уитборн қаласында дүниеге келді және Уитборн, Мэристаун және Льюиспорт қалаларында өсті. Ол Ньюфаундленд Мемориал университетінде білім бакалавры дәрежесін алды және ағылшын әдебиеті, білім беру, психология және француз әдебиеті салаларында аспирантураны аяқтады. Саяси мансапқа дейін ол Ньюфаундлендтің ауылдық аймақтарында орта мектеп мұғалімі болды. Ол Ньюфаундленд және Лабрадордың Вессекс қоғамының негізін қалаушы демеушісі болды.
Саясат
Пекфорд 1972 жылғы провинциялық сайлауда Грин-Бэй округінен Прогрессивті консервативті (ПК) партиясынан кандидат болды. ПК партиясы сайлауда көпшілік дауысқа ие болып, үкімет құрды, ал Пекфорд өз округінде Либерал партиясының кандидатын аз айырымымен жеңіп сайланды. 1973 жылы ол премьер-министр Фрэнк Мурстың парламенттік көмекшісі болып тағайындалды, ал келесі жылы муниципалитеттер ісі және тұрғын үй министрі болып кабинетке кірді. 1975 жылғы жалпы сайлауда Пекфорд өз округінде дауыс берушілердің 70 пайызынан астамын алып, Либерал және Жаңа демократиялық партия кандидаттарын жеңді. ПК партиясы Моурстың басшылығымен екінші рет көпшілік дауысқа ие болып үкімет құрды, ал Пекфорд муниципалитеттер ісі және тұрғын үй министрі қызметінде қалды. Келесі жылы Мурс кабинетін қайта құрып, Пекфордты тау-кен және энергетика министрі, сондай-ақ ауылдық және солтүстік аймақтарды дамыту министрі етіп тағайындады.
Кен және энергетика министрі
1976 жылы 9 қыркүйекте Пекфорд федералды сайлауға қатысу үшін провинциялық саясаттан бас тарған Джон Кросбидің орнына Тау-кен және энергетика министрі болып тағайындалды. Теңіздегі мұнай өнеркәсібі провинцияның экономикалық жағдайындағы жарқын тұс ретінде қарастырылды. Жауапты министр ретінде Пекфорд осы жаңа өнеркәсіпті провинцияның бақылауына алу үшін күш салды. 1977 жылы мұнай компаниялары наразылық білдіріп, теңіздегі бұрғылауды тоқтатты, бірақ кейбір шарттарға келісімге келгеннен кейін, мұнай компаниялары жергілікті экономикалық пайданы барынша арттырып, әлеуметтік және экологиялық зиянды азайтуға бағытталған Ньюфаундленд шарттарын қабылдады. Мұнай компаниялары 1978 жылы провинцияның талаптары бойынша қайтадан бұрғылауды бастады. Келісілген шарттардың бірі – мұнай компанияларының осы салада жұмыс істеу үшін жергілікті халықты оқытуға кеткен шығындарды өтеуі. Компаниялар бұл қаражатты өздері оқыту мен зерттеуге жұмсауға немесе провинциялық қазынаға салуға құқылы болды. Пекфорд бұл шарттарды тау-кен секторындағы ресурстардың тегін берілуі мен Үстіңгі Черчилль шарлауығының гидроэлектрлік келісімін көрген соң мұнай компанияларымен талқылағанын айтты. Пекфорд континенттік шельфте бұрғылау мәселесінде мұнай компанияларымен келісімге келгенімен, провинция федералды либералдық үкіметпен теңіздегі мұнай ресурстарын иелену туралы дауға қатысты. Бұл дау Пекфорд премьер-министр болғаннан кейін шешілді.
Премьер-министр
19 қаңтарда 1979 жылы Мурс провинция премьері лауазымынан қанағаттандырып, саясаттан кетуін жариялады. Тіпті басшылыққа үміткерлігін жарияламас бұрын, Пекфорд Мурстың орнын басатын күткен үміткер ретінде танылды. 1979 жылғы 17 наурыздағы съезде партия басшылығына он адам қатысты. Осы он адамның ішінде Пекфорд, Лео Барри, Уолтер Картер және Уильям Дуди ең мүмкін үміткерлер ретінде қарастырылды. Кейбір БАҚ Пекфордты әлі де алдыңғы қатарда деп есептеді және ол кабинет пен фракциядан ең көп қолдау жинады. Ол бірінші екі раундта көш бастады және үшінші және соңғы раундта Картер мен Дудиден басым түсіп, жеңіске жетті. 36 жасында Пекфорд Ньюфаундленд тарихындағы ең жас премьер-министр және жұмысшы табынан шыққан саяси элитаның сирек мүшелерінің бірі болды. Либералдық партияның лидері Билл Роу Пекфордты дереу сайлау жариялауға шақырды. Ол бірнеше ай күтіп, бірінші кезекте бюджетті бекітті, жаңа заңдарды енгізді және заң шығару процедурасының ережелерін жаңартты. Роу өзінің басшылығына таласуды жоспарлағанмен, ол бас тартты және либералдар сайлау жарияланғаннан кейін екі күн өткен соң либералдық депутат Дон Джеймисонды лидер етіп тағайындады. Мурстың отставкасына дейін жүргізілген сауалнама либералдардың прогрессивті консерваторлардан озып тұрғанын көрсетті, бірақ сайлау кампаниясы кезінде ешқандай ресми сауалнамалар өткізілген жоқ. Сайлау күні Пекфорд партиясын үшінші тікелей көпшілік үкіметке жеткізді, олар халықтың дауысының 50 пайызын және Ассамблея палатасының 52 орынының 33-ін жеңіп алды. Либералдық партия 41 пайыз дауыс алып, 19 орынға ие болды, ал NL NDP 8 пайыз дауыс жинады, бірақ бірде-бір орынға ие болмады. Ресурстарды басқару Пекфордтың Ньюфаундленд премьері ретіндегі он жылдық қызметінің басты бағыты болды, әсіресе жағалаудағы мұнай, балық шаруашылығы және гидроэлектрлік жобалар. Осы үш саланың барлығында Пекфорд провинцияға үлкен кіріс табу үшін сыртқы мүдделерден бақылауды алуға үміттенеді. Ол бұл Ньюфаундлендтің елдегі ең кедей провинция мәртебесін жояды деп мәлімдеді. Оның үкіметі 1969 жылы премьер Джой Смолвуд қол қойған "Верхний Черчилль" келісімін қайта қарастыруға тырысты. Бұл келісім бойынша 65 жыл бойы инфляция мен қайта қараулар ескерілмей, "Гидро Квебекке" арзан электр қуаты сатылды. Провинция келісімге қатысты екі сот ісін бастады, бірақ Канаданың Жоғарғы соты 1984 және 1988 жылдары Квебектің пайдасына екі рет шешім шығарды. Пекфорд үкіметі Төменгі Черчилль өзенінде қуатты дамытуға тырысты, бірақ Квебек арқылы пайдалы американдық және канадалық нарықтарға жеткізу жолын қамтамасыз ете алмады. Пекфорд үкіметі Пьер Трюдоның либералдық үкіметімен меншік құқығы туралы келісімге келуге тырысты, бірақ сәтті болмады. Екі үкімет келісімге келе алмағандықтан, дау 1982 жылы Канаданың Жоғарғы сотына жіберілді. Пекфорд пен Трюдо үкіметтерінің көзқарастары соншалықты өзгеше болды, Пекфорд Ньюфаундлендтер мен Лабрадорлар сот оларға қарсы шешім шығарса, Квебек сепаратистеріне ұқсас, радикалды ұстанымға ие болуы мүмкін деп мәлімдеді. Федералды үкіметпен болған қақтығысы кезінде Пекфорд 1982 жылғы 6 сәуірде сайлау жариялады, Оттавамен қатал ұстанымын жалғастыруға және Квебекпен "Верхний Черчилль" келісімін қайта келісуге мандат алуға үміттенеді. Лен Стирлинг басқарған либералдар Пекфордтың агрессивті ұстанымымен келіспей, "Соғыс емес, жұмыс жаса" ұранымен науқан жүргізді. Сайлау түнінде Пекфорд партиясын тағы да жеңіске жеткізді, дауыс берудің 61 пайызын және Ассамблея палатасының 52 орынының 44-ін жеңіп алды. Либералдық партиядан тек сегіз адам сайланды және Стирлинг өзінің Солтүстік Бонависта округінде жеңілді. Сайлаудағы жеңісі туралы сөйлеген сөзінде Пекфорд "Мен Ньюфаундлендтер мен Лабрадорлардың бір дауыспен сөйлейтініне бұрынғыдан да сенімдімін, өйткені біз бәріміз бір күні күн сәулесін көріп, енді қиындықтар болмайды деп айтамыз" деді. Бұл сөздер провинцияда кеңінен танымал болды. 1984 жылғы наурыз айында Жоғарғы сот федералды үкіметтің Канада жағалауындағы континенттік шельфтегі пайдалы қазбаларды өндіруге құқылы екенін растады. Пекфорд бірлескен басқаруға және жағалаудағы мұнай ресурстарынан түскен кірістердің көп бөлігін алуға күш салды және провинцияның позициясын қолдау үшін Канада бойынша турнеге шықты. 1984 жылғы 4 қыркүйекте өткен федералды сайлауда Брайн Малрунидің Прогрессивті консервативтік партиясы үлкен көпшілік үкіметке ие болды. Сайлауға дейін Малруни провинцияға жағалаудағы энергетикалық ресурстарға қатысты әділ келісімге келіскен болатын. 1985 жылғы 11 ақпанда, Малруни сайлауда жеңіске жеткеннен кейін алты ай өткен соң, екі деңгейдегі үкімет Атлантикалық келісімге қол қойды. Келісім Ньюфаундлендке маңызды шешім қабылдау өкілеттіктерін және қаржылық пайданы берді. Ол Канада-Ньюфаундленд Жағалау мұнай газ басқармасы арқылы жағалаудағы жобаларды басқаруда федералды және провинциялық үкіметтерді тең серіктес етті. Келісім Пекфорд үкіметінің табысы және провинциялық экономика үшін шешуші бетбұрыс ретінде кеңінен мақталып, оның өзі Атлантикалық келісім бойынша "Ұлы келісімгер" деп атады. Бірақ сайлау кезінде оны мұғалімдер мен мемлекеттік қызметкерлер мазалады, олар екі жылдық үкімет тағайындаған жалақыны тоқтатуға наразы болды. Ньюфаундленд мемлекеттік қызметкерлер қауымдастығының президенті Фрейзер Марч "провинциядағы әрбір консерваторға" қарсы науқан жүргізуге уәде берді. Дауыс беруге бірнеше күн қалғанда жарияланған сауалнамада прогрессивті консерваторлар мен либералдар Сент-Джонс сыртында 41,5 пайызға тең болды, ал Пекфордтың консерваторлары астанада көш бастады. Сайлау түнінде прогрессивті консерваторлар халықтың дауысының 49 пайызын, либералдар 37 пайызын және НДП 14 пайызын жеңіп алды. Ресурстарды дамыту Пекфордтың премьер-министр ретіндегі қызметінің басты бағыты болғанымен, оның үкіметі Ньюфаундленд пен Лабрадорды қалыптастырған бірқатар істерге жауапты. 1979 жылы партиясы сайланғаннан кейін Пекфорд Линн Вердж мен Хейзел Ньюхукты кабинетке тағайындады, олар провинциядағы кабинет министрлері болып қызмет атқарган алғашқы әйелдер болды. Пекфорд сондай-ақ еңбек ақы теңдігінің алғашқы саясатын енгізді, Әйелдердің мәртебесі жөніндегі алғашқы кеңесті құрды және 1983 жылы Маргарет Камеронды провинцияның алғашқы әйел Жоғарғы сотының судьясы етіп тағайындады. 1980 жылы жаңа провинциялық ту енгізілді, оның үкіметі Қоршаған орта департаментіне жауапты болды, олар жоғары мектепке 12-сыныпты енгізді және Транс-Лабрадор тас жолының құрылысын бастады. 1987 жылы Пекфорд үкіметі Филип Спрунгпен бірлесіп Сент-Джонс Маунт-Перл шекарасында гидропоникалық әйнек үй кешенін салуға келісім жасады. Әйнек үйлер жұмыс орындарын құруға, пайдалы экспорттық нарыққа қол жеткізуге және жыл бойына тұтынушыларға жаңа және қолжетімді көкөністермен қамтамасыз етуге тиіс болғанмен, олар экономикалық апатқа ұшырады. Үкімет жобаға 22 миллион доллар салды және ол екі жылдан кейін банкрот болды. Пекфорд пен прогрессивті консерваторлардың беделі жобаның салдарынан зардап шекті. 1989 жылғы 21 қаңтарда ол саясаттан кететінін жариялады, наурыз айында Том Райдоут оның орнына тағайындалды, ал провинциялық сайлауда либералдар келесі айда жеңіске жетті.
Саяси өмірден кейінгі өмір
Пекфорд бизнес-консультант болды және саясаттан кеткеннен кейін көптеген кеңестерде отырды, соның ішінде 1990-шы жылдары Канада радио хабарларын тарату корпорациясының кеңесінде. Ол 1990 жылдардың басында Британдық Колумбияға көшіп келді және 1998 жылы Фрейзер өзеніндегі лосось қорларының жағдайы мен балық шаруашылығын басқару бойынша бір адамдық тергеуді жүргізуге тағайындалды. 2008 жылы ол федералдық үкімет тағайындаған сарапшылар тобының төрағасы болып тағайындалды, оның міндеті федералдық созылмалы аурулар саясатын, әсіресе диабетті қарастыру және федералды денсаулық сақтау министріне есеп ұсыну болды. Қазіргі уақытта ол Strongbow Exploration Inc. қоғамдық кен өндіруші компаниясының директоры. Сондай-ақ, ол Британдық Колумбия консервативтік партиясының кеңесшісі және партияның мәселелерді басқару комитетінің тең төрағасы болды. Пекфорд 2021 жылғы Канада федералды сайлауында Максим Берньенің басшылығындағы Халық партиясын қолдады. 2022 жылдың 26 қаңтарында Пекфорд Джордан Петерсонның подкастіне қатысып, COVID-19 пандемиясы кезінде Канада үкіметі Канаданың Құқықтар мен бостандықтар хартасын бұзғанын мәлімдеді. 2022 жылдың 27 қаңтарында Пекфордтың Конституциялық бостандықтар жөніндегі әділет орталығының федералды соттағы ісінде бас талапкер екені белгілі болды, бұл іс вакциналанбаған адамдарға саяхатты шектеудің заңдылығына қарсы бағытталған. Пекфорд әйелімен бірге Ванкувер аралындағы Куаликум Бич қаласында тұрады.
Сайлау рекорды
Дұрыс дауыс бергендердің жалпы саны / (100.00%)