Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық-британдық адвокат, саясаткер, бизнесмен және меценат Уильям Уолдорф Астор, 1-ші виконт Астор (31 наурыз 1848 – 18 қазан 1919) – американдық-ағылшын адвокаты, саясаткер, бизнесмен (қонақүйлер және газеттер саласында) және меценат. Астор Нью-Йорк қаласындағы өте бай Астор әулетінің мүшесі болды. Ол 1891 жылы Англияға көшіп, 1899 жылы британдық азаматтыққа қабылданды, ал 1916 жылы Барон Астор, 1917 жылы Виконт Астор титулымен марапатталды, бұл соғысқа арналған қайырымдылық қорларға қосқан үлесі үшін жасалды. Мэриленд штатындағы Уолдорф елді мекені оның құрметіне аталған.
American British attorney, politician, businessman, and philanthropist
William Waldorf Astor, 1st Viscount Astor (31 March 1848 – 18 October 1919) was an American English attorney, politician, businessman (hotels and newspapers), and philanthropist. Astor was a scion of the very wealthy Astor family of New York City. He moved to England in 1891, became a British subject in 1899, and was made a peer as Baron Astor in 1916 and Viscount Astor in 1917 for his contributions to war charities. The census designated place of Waldorf, Maryland is named after him.
Ерте өмір және білім
Уильям Уолдорф Астор Нью-Йорк қаласында дүниеге келген. Ол қаржыгер және қайырымды Джон Джейкоб Астор III (1822–1890) мен Шарлотта Огуста Гиббстің (1825–1887) жалғыз баласы болды. Ол Германия мен Италияда жеке репетиторлар мен тәрбиешінің күтімінде оқыды. Ересек болғаннан кейін Астор АҚШ-қа оралып, Колумбия құқық мектебін бітірді, 1875 жылы заң ғылымдарының бакалавры (LL.B.) дәрежесін алды. 1875 жылы АҚШ адвокатурасына қабылданды. Ол қысқа мерзімге заңгерлік тәжірибемен және әкесінің қаржылық және жылжымайтын мүліктерінен тұратын мүлігін басқарумен айналысты.
William Waldorf Astor was born in New York City. He was the only child of financier and philanthropist John Jacob Astor III (1822–1890) and Charlotte Augusta Gibbes (1825–1887). He studied in Germany and in Italy under the care of private tutors and a governess. In his early adult years, Astor returned to the United States and went to Columbia Law School, graduating with a LL. B. in 1875. He was called to the United States Bar in 1875. He worked for a short time in law practice and in the management of his father's estate of financial and real estate holdings.
Саясат
Біршама заңгерлік тәжірибеден кейін Астор өзінің нағыз шақыруын тапқанын және отбасының байлығынан тыс өзін таныстыру мүмкіндігін саяси аренаға қадам басу арқылы тапқанын ойлады. 1877 жылы, АҚШ Конгресіне үміткерлік етіп, Астор республикашыл ретінде Нью-Йорк қаласының саясатына қатысты. Ол 1878 жылы Нью-Йорк штатының Ассамблеясына (Нью-Йорк округінің 11-ші сайлау округі) мүше болып сайланды, ал 1880 және 1881 жылдары Нью-Йорк штатының Сенатына (10-шы сайлау округі) сайланды. Асторға Нью-Йорк штатының республикалық партиясының жетекшісі Роско Конклинг қолдау көрсеткен болуы мүмкін, оның отбасы осы партиямен байланыста болған. 1880 жылы Мэриленд штатының Бас Ассамблеясы Чарльз округіндегі Беантаун қаласын оның құрметіне "Волдорф" деп атауға шешім қабылдады. 1881 жылы Астор Розуэлл П. Флауэрден АҚШ Конгресіне кандидат ретінде жеңіліске ұшырады. 1882 жылы президент Честер А. Артур Асторды Италиядағы өкілдік етуші министр етіп тағайындады, ол 1885 жылға дейін осы қызметте болды. Президент Асторға: "Барып, өміріңді ләззаттап өткіз, жанымдағы балам" деді. Римде тұрғанда Астор өнер мен мүсінге өмір бойы бойын толыққанды берді.
After some time practicing law, Astor thought he had found his true calling and an opportunity to make a name for himself outside of his family's fortune by entering the political realm. In 1877, with his eyes set on the United States Congress, Astor entered New York City politics as a Republican. He was elected as a member of the New York State Assembly (New York Co., 11th D.) in 1878; and of the New York State Senate (10th D.) in 1880 and 1881. Astor was likely supported by the boss of the New York State Republican machine, Roscoe Conkling, with whom his family was involved. In 1880, the Maryland General Assembly voted to rename Beantown in Charles County, Maryland "Waldorf" in honor of him. In 1881, Astor was defeated by Roswell P. Flower as a candidate for the United States Congress. In 1882, President Chester A. Arthur appointed Astor Minister to Italy, a post he held until 1885. He told Astor, "Go and enjoy yourself, my dear boy." While living in Rome, Astor developed a lifelong passion for art and sculpture.
Англияға көшу
1890 жылғы ақпанда әкесі қайтыс болғаннан кейін, Астор жеке мүлкін мұраға алып, Америкадағы ең бай екінші адамға айналды. Экономистер көпшілігі Джон Д. Рокфеллер сол кездегі ең бай америкалық болғанымен келіседі. 1890 жылы Астор бұрынғы резиденциясының орнында сәнді Уолдорф қонақ үйін салуды бастады. 13 қабатты биіктігімен ол әпкесі, қоғамдық өмірге белсенді қатысушы Каролина "Лина" Шермерхорн Астордың көршілес сарайынан биік көрінді. Лина көршілес сауда орындан қатты наразылық білдірді. Алайда, 1897 жылы оның ұлы Джон Джейкоб Астор IV оны көшіп кетуге көндірді және олардың сарайын биіктігі мен ені жағынан сәл үлкен Астория қонақ үйімен алмастырды, ол Уолдорфтың бөлігі ретінде жұмыс істеді; осылайша кешен Уолдорф Астория қонақ үйіне айналды. Осы аралықта, қарым-қатынастағы шиеленіс үлкен дауға ұласты. Лина әпкесі Уильямның әйелі Мэри емес, Нью-Йорк қоғамындағы миссис Астор екенін қатыстыра берді, дәл сол атақ бұрын күйеуінің ағасының әйелі Шарлотта Асторға тиесілі болғанда тірі кезінде болғандай. Осы қақтығыстың салдарынан Астор әйелі мен балаларымен Англияға көшіп кетті. Ол 1893 жылға дейін Лондондағы Лансдаун үйін жалға алды. Сол жылы ол Вестминстер герцогынан Бэкингемширдегі Таплоу қаласындағы Кливеден елілік үйін сатып алды. 1899 жылы Уильям Уолдорф Астор британдық азаматтық алды, бұл оны американдық тарихтан одан да алыс қылды. 1892 жылғы жазда Астор жұртшылықтан жасыру үшін өзінің өлімін сахналады, қызметкерлеріне американдық журналистерге пневмониядан қайтыс болғаны туралы хабарлауды тапсырды. Алайда, бұл әрекет тез ашылып, Астор баспасөзde келемеждеуге ұшырады. 1895 жылы ол Лондонның Виктория жағалауында Темза өзеніне қарап тұрған екі ғибадатхана алаңында готикалық сарай салдырды. Ол сәулетші Джон Лафборо Пирсонға 1,5 миллион долларлық ғимаратты жобалауды тапсырды, ол "батырылған Тюдор бекінісі" болды, оны ол өзінің кең иеліктерін басқаруға арналған кеңсе ретінде пайдаланды. Астор Лондонда тұрған кезінде бірнеше бизнес сатып алды. 1892 жылы ол Pall Mall Gazette газетін сатып алды, ал 1893 жылы Pall Mall Magazine журналын құрды. 1911 жылы ол ұлттық газетті "The Observer" сатып алды. 1912 жылы ол журналды сатты, ал 1914 жылы Газетті және Обсерваторды Ньютон көшесіндегі ғимаратпен және оның мазмұнымен бірге ұлы Уолдорф Асторға сыйға берді. 1906 жылы ол өзінің үлкен ұлы Уолдорф Асторға және оның жаңа келіні Нэнси Витчер Лангхорнға Cliveden мүлкін, сондай-ақ Санси бриллиантын үйлену сыйлығы ретінде берді. Нэнси Астор (некеге тұрғаннан кейін осылай аталды) Ұлыбритания парламентінің алғашқы отыратын әйел депутаты болды. 1908 жылы Нью-Йорктегі Уолдорф Астория қонақ үйінің жетістігіне сүйене отырып, Астор Лондонның Вест-Эндедегі Уолдорф қонақ үйін қаржыландырды.
Upon the death of his father in February 1890, Astor inherited a personal fortune that made him the second richest man in America. Economists widely agree that John D. Rockefeller was the wealthiest American of that time. In 1890 Astor initiated the construction of the luxurious Waldorf Hotel on the site of his former residence. At 13 stories high, it overshadowed the adjacent mansion of his aunt, the socialite Caroline "Lina" Schermerhorn Astor. Lina complained bitterly about the commercial establishment next door. However, in 1897, her son John Jacob Astor IV persuaded her to move away and replaced their mansion with the, slightly larger in height and width, Astoria Hotel, which was operated as an extension of the Waldorf; the complex became the Waldorf Astoria Hotel. In the meantime, the friction had blown up into a feud. Aunt Lina also insisted that she, not William's wife Mary, was the Mrs. Astor in New York society, just as she had when that title belonged to her husband's elder brother's wife, Charlotte Astor, when she was alive. As a result of the conflict, Astor moved with his wife and children to England. He rented Lansdowne House in London until 1893. That year, he purchased a country estate, Cliveden in Taplow, Buckinghamshire, from the Duke of Westminster. In 1899, William Waldorf Astor picked up British citizenship, which drew him further away from American history. To disappear from public view, in the summer of 1892, Astor faked his own death by having his staff report to American reporters that he had died, apparently from pneumonia. However, the ruse was soon discovered, and Astor was mocked in the press. In 1895, he built a gothic mansion on London's Victoria Embankment at Two Temple Place overlooking the River Thames. He commissioned architect John Loughborough Pearson to design a $1.5 million building, a "crenelated Tudor stronghold" which he used as an office for managing his extensive holdings. Astor made several business acquisitions while he lived in London. In 1892, he purchased the Pall Mall Gazette, and in 1893 established the Pall Mall Magazine. In 1911 he acquired The Observer a national newspaper. In 1912 he sold the Magazine, and in 1914 made a present of the Gazette and The Observer, with the building in Newton Street and its contents, to his son Waldorf Astor. In 1906, he gave his eldest son Waldorf Astor and his new daughter in law, Nancy Witcher Langhorne, the Cliveden estate as well as the Sancy diamond as wedding presents. Nancy Astor (as she became on her marriage) became Britain's first seated female Member of Parliament. In 1908, building on his success with the Waldorf Astoria Hotel in New York, Astor financed the Waldorf Hotel in London's West End.
Адамгершілік және жұртық
Астор 1899 жылы Ұлыбритания азаматы болды. Ол әкесі сияқты қайырымдылық қызметін жалғастырды. Ол қолдаған қайырымдылық ұйымдарының арасында: Ұлы Ормонд көшесіндегі Науқас балалар ауруханасы (1903 жылы 250 000 доллар берді); Лондон университетінің колледжі (1902 жылы профессорлық қызметтерге 20 000 фунт стерлинг сыйлықпен қоса); Қатерлі ісіктерді зерттеу қоры; Оксфорд университеті; Кембридж университеті; Балаларға қатыгездіктің алдын алу жөніндегі Ұлттық қоғам; Ұлыбритания Қызыл Крестінің қоғамы; Хартумдағы Гордон ескеретін колледжі; Әскер мен теңізшілердің отбасыларының қауымдастығы; және Виктория патшайымға арналған әйелдер ескерткіші. Оның соғысқа арналған қайырымдылықтарына: Уэльс принцінің Ұлттық жеңілдету қорына 125 000 доллар; Принцесса Луизаның офицерлер отбасылары қорына сомасы шамалас ақша; Ұлыбритания Қызыл Крестіне 200 000 доллар; Мэри патшайымның Жұмыспен қамту комитетіне 25 000 доллар; және Лорд-мэрдің Ұлттық музыкалық топтар қорына сомасы шамалас ақша берді. Ол 1897 жылы құрылғаннан бастап әр жыл сайын Король Эдуард ауруханасының қорына 5 000 доллар берді. Оның күлі Кливдендегі Асторлар отбасының ғибадатханасының (сонымен қатар Октагон ғибадатханасы деп аталады) мәрмәр еденінің астына жерленді.
Astor became a British subject in 1899. He continued his philanthropic activities, like his father. Among the charities he supported were the Hospital for Sick Children, Great Ormond Street (to which he gave $250,000 in 1903); University College London (including a gift of £20,000 in 1902 for professorships); the Cancer Research Fund; Oxford University; Cambridge University; the National Society for the Prevention of Cruelty to Children; the British Red Cross Society; Gordon Memorial College, Khartoum; the Soldiers and Sailors Families Association; and the Women's Memorial to Queen Victoria. His gifts to war charities included $125,000 to the Prince of Wales's National Relief Fund; a similar amount to Princess Louise's Officers' Families Fund; $200,000 to the British Red Cross; $25,000 to Queen Mary's Employment Committee; and a similar sum to the Lord Mayor's National Bands Fund. He gave $5,000 to King Edward's Hospital Fund annually starting with its founding in 1897. His ashes were buried under the marble floor of the Astor family chapel (also called the Octagon Temple) at Cliveden.
Ұрпақтар
Ұлы Джон Джейкоб Астор, Хевердің 1-ші бароны Астор арқылы, ол Гарри Маркус Джордж Лопестің (т. 1977) шөбересі, ал ол Эндрю Паркер Боулз бен Камиланың екінші баласы Лора Роуз Паркер Боулзға үйленгендіктен, оны король Карл III-нің келіні қылып жасайды.
Through his son John Jacob Astor, 1st Baron Astor of Hever, he is a great great grandfather of Harry Marcus George Lopes (b. 1977), who married Laura Rose Parker Bowles, the second child of Andrew Parker Bowles and Queen Camilla, thus making her the stepdaughter of King Charles III.