Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкада туған ағылшын саясаткері
American born English politician
Валдорф Астор, 2-ші виконт Астор, DL (19 мамыр 1879 – 30 қыркүйек 1952) – Америкада туған ағылшын саясаткері және газет баспасының иесі. Ол Астор әулетінің мүшесі еді. Ол маңызды емес саяси лауазымдарда белсенділік танытты. Ол қайырымдылық жобаларына адал болды, ал одан да белгілі әйелі Нэнсимен бірге жоғарғы топтағы ағылшын қоғамының көрнекті тұлғасына айналды.
Waldorf Astor, 2nd Viscount Astor, DL (19 May 1879 – 30 September 1952) was an American born English politician and newspaper proprietor. He was a member of the Astor family. He was active in minor political roles. He was devoted to charitable projects, and with his more famous wife Nancy became a prominent fixture in upper class English society.
Ерте өмір
Астор Нью-Йорк қаласында дүниеге келген. Ол Уильям Уолдорф Астордың, 1-ші виконт Астордың және Мэри Дальгрен Полдың үлкен ұлы болды. Оның кіші інілері Джон Рудольф Астор (жас кезінде қайтыс болған) және Джон Джейкоб Астор V, Хевер бароны Астор еді. 1889 жылы отбасы Англияға қоныс аударғанға дейін ол өмірінің көп бөлігін саяхаттап, Еуропада өткізді. Ол Уолдорф Итон колледжі мен Оксфордтың Жаңа колледжінде оқыды, онда спортта өте жақсы нәтижелер көрсетіп, фехтование және полодан марапаттар жеңіп алды. Оксфорд университетінің поло клубында ол Devereux Milburn-мен бірге екі рет шәкіртаралық матчтарда ойнады, және екі ойында да 14 голмен жеңіске жетті.
Astor was born in New York City. He was the eldest son of William Waldorf Astor, 1st Viscount Astor, and Mary Dahlgren Paul. His younger brothers were John Rudolph Astor (who died young) and John Jacob Astor V, Baron Astor of Hever. He spent much of his life traveling and living in Europe before his family settled in England in 1889. There Waldorf attended Eton College and New College, Oxford, where he excelled as a sportsman, earning accolades for both fencing and polo. For the Oxford University Polo Club he played side on side with Devereux Milburn in successive Varsity Matches, winning by a margin of 14 goals on both occasions.
Қоғамдық мансап
Нэнси күйеуін саясатта мансап құруға да ынталандырды. 1910 жылғы қаңтарда өткен жалпы сайлауда Палаталар палатасына сайлануға тырысқанымен жеңіліске ұшыраса да, 1910 жылғы желтоқсанда өткен жалпы сайлауда Астор Плимут округінен Юнионист ретінде сайланды. Ол 1918 жылы округ жойылғанға дейін осы мандатты сақтап тұрды, содан кейін Плимут-Саттон округіне көшті. Саяси көзқарастарына қарамастан, Астор «Халық бюджетіне» және 1911 жылғы Ұлттық сақтандыру заңына қолдау көрсету арқылы тәуелсіздігін көрсетті. Әкесі қаржылай жағынан көмектессе де, газетті басқару Уолдорфқа жүктелді, ол Гарвинмен өнімді қарым-қатынас орнатты. Уильям 1915 жылы екі газеттің де меншігін ұлына берді, ол дереу «Палл Молл Газетті» сатты, бірақ «Обсерватордың» меншігін сақтап қалды. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін Астор армияға қатысты. Жүрегінің нашарлығына байланысты, ол жауынгерлік қызметке қатыса алмады, орнына қару-жарақ өндірісіндегі ысырап пен тиімсіздікке қарсы күресті. 1917 жылдың қаңтарына дейін қызмет етті, содан кейін отставкаға шығып, майор шеніне ие болды. Досы Дэвид Ллойд Джордж премьер-министр болып, жаңа коалициялық үкімет құрғанда, Астор оның парламенттік жеке хатшысы болды. 1918 жылы ол Азық-түлік министрлігінің Парламенттік хатшысы, ал 1919 жылдан 1921 жылға дейін Денсаулық сақтау министрлігінің Парламенттік хатшысы қызметін атқарды, сонымен қатар Ллойд Джорджтың кеңесшілері тобында белсенді рөл атқарды.
Nancy also encouraged her husband to launch a career in politics. Though defeated in an initial attempt to win election to the House of Commons in the January 1910 general election, Astor won election as a Unionist for the borough of Plymouth in the December 1910 general election. He held the seat until the constituency was abolished in 1918, after which he moved to the borough of Plymouth Sutton. Despite his political affiliation, Astor quickly demonstrated his independence by his support for the so called "People's Budget" and the National Insurance Act of 1911. Though his father provided the funds, it was Waldorf who was in charge of the paper, and he developed a harmonious working relationship with Garvin. William formally turned over ownership of both papers to his son in 1915, who promptly sold the Pall Mall Gazette but retained ownership of The Observer. Following the outbreak of the First World War, Astor joined the Army. Having been diagnosed with a bad heart, Astor was unable to serve in combat and instead fought waste and inefficiency in munitions production. serving until January 1917, when he resigned his commission and was granted the honorary rank of major. When his friend David Lloyd George became prime minister and formed a new coalition government, Astor became his parliamentary private secretary. In 1918 he served as Parliamentary Secretary to the Ministry of Food and from 1919 until 1921 he served as Parliamentary Secretary to the Ministry of Health while also playing a prominent role as a member of Lloyd George's "garden suburb" of advisers.
Кейінгі жылдар
Өзінің саяси мансабы әйеліне қарағанда көлеңкеде қалған Уолдорф қайырымдылық қызметіне көбірек бейімделді. Ол Пибоди қоры мен Гай ауруханасының басқарушысы болды, ал халықаралық қатынастарға деген қызығушылығы оны Корольдік халықаралық істер институтымен байланыстырды, онда ол 1935 жылдан 1949 жылға дейін төрағалық етті. Сонымен қатар, ол Плимут қаласына зор үлес қосты және 1939 жылдан 1944 жылға дейін қаланың Лорд-мэрі болды. 1929 жылдың 5 сәуірінде ол Девонпорттағы, Плимут қаласында орналасқан Девоншир жеңіл атқыштар бригадасының құрметті полковнигі болып тағайындалды. Астор студент кезінде ат шабуға қызығушылық танытты, ол 100 гинеяға "Conjure" атты бие сатып алды. Кейін ол "Maid of the Mist" және "Popinjay" деп аталатын екі биені сатып алды, олар оның үйіне жақын орналасқан "Cliveden Stud" ат шаруашылығының негізін құрады. Ол сәтті шабуылшы және өсіруші болды, барлығы 11 классикалық жарыста жеңіске жетті. Олар: Екі мың гинеялық жүлде: "Craig an Eran" (1921), "Pay Up" (1936) және "Court Martial" (1945); Бір мың гинеялық жүлде: "Winkipop" (1910) және "Saucy Sue" (1925); Окс жүлдесі: "Sunny Jane" (1917), "Pogrom" (1922), "Saucy Sue" (1925), "Short Story" (1926) және "Pennycomequick" (1929); және Сент-Леджер жүлдесі: "Book Law" (1927). Ол ешқашан Дербиде жеңіске жетпегенімен, бес рет екінші орын алды. Бұл жетістіктерге қоса, ол Eclipse жүлдесінде 4 жеңімпаз, St. James's Palace жүлдесінде 3 жеңімпаз және Champion жүлдесінде 2 жеңімпазға ие болды. Бүгінгі күнге дейін ол Корольдік Аскоттың маңызды Таж жүлдесіндегі жеңімпаздар саны бойынша рекордты сақтап тұр. Ол осы аттардың барлығын өсірді және олардың барлығы оның үш негізгі биесінен тарады. 1950 жылы денсаулығы нашарлағандықтан, ол жарыстан бас тартты. Ол ат шаруашылығын үлкен ұлы Уильямға тапсырды және оның тұқымын Уильям мен кіші ұлы Жэки (Джон Джейкоб) арасында бөлді. Екі бауыр монета лақтырып, содан кейін тазақанды аттарды кезекпен таңдады. Үлкен ұлы өзінің жарыс түстерін – ақшыл көк және қызғылт түсті сақтап қалды, ал Жэкидің түстері бұған ұқсас болды. 1930 жылдары Германиядағы әскери күштердің күшеюі кезінде Асторлар Германиямен келісімді жақтады, бұл сыншылар тарапынан Гитлерге бағыну ретінде қарастырылды. Олардың көптеген әріптестері Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Германияның жағдайына көңіл бөлді, коммунизмнен қорқып, британ үкіметінің позициясын қолдады. Астор антисемиттік көзқараста болды және 1930 жылдары Томас Джонсқа Германияның сынға алыну себебін түсіндірді: «Газеттер баспасөзде кеңінен жарнамалайтын және көбінесе еврейлер бақылауында болатын фирмалардың ықпалына ұшырайды». 1940 жылы олар Невилл Чемберленді отставкаға кетуге шақырды және Черчилльді оның орнына тағайындауды қолдады. Ол Германияға қарсы соғысты да қолдады, бірақ екеуі де Иосиф Сталинды одақтас ретінде ыңғайсыз санады (1941 жылдан бастап). Оның ұлы Дэвид Астор, 1948 жылы "The Observer" газетінің иесі және редакторы болды, ол Клод Кокбернді және оның "The Week" газетін "Cliveden Set" тобына жасаған шабуылдары үшін ешқашан кешірген жоқ. Асторлар отбасы 1942 жылы Букингемширдегі Cliveden елімін Ұлттық қорға сыйға тартты. Виконт Астор 1952 жылдың 30 қыркүйегінде Англияның Таплоу қаласына жақын орналасқан Cliveden қаласында қайтыс болды және Cliveden-дегі Octagon ғибадатханасына жерленді. Оның үлкен ұлы Билл оның орнына виконт болды.
With his political career eclipsed by that of his wife, Waldorf turned to greater involvement in charitable causes. He became governor of the Peabody Trust and Guy's Hospital, while his interest in international relations fuelled his involvement with the Royal Institute of International Affairs, and he served as its chairman from 1935 to 1949. He was also a considerable benefactor to the city of Plymouth, and served as its Lord Mayor from 1939 to 1944. He was appointed Honorary Colonel of the Devonport, Plymouth based Devonshire Heavy Brigade, Royal Artillery of the Territorial Army on 5 April 1929. Astor first got involved in horseracing, whilst an undergraduate, when he purchased a filly called Conjure for 100 guineas. He later bought two other fillies/mares called Maid of the Mist and Popinjay and these three became the foundation mares of Astor's Cliveden Stud that he established near to his home. He became a successful owner breeder and in all won 11 Classic races. These were; Two Thousand Guineas Stakes: Craig an Eran (1921), Pay Up (1936) and Court Martial (1945); One Thousand Guineas Stakes: Winkipop (1910) and Saucy Sue (1925); Oaks Stakes: Sunny Jane (1917), Pogrom (1922), Saucy Sue (1925), Short Story (1926) and Pennycomequick (1929); and St Leger Stakes: Book Law (1927). He famously never won the Derby but had the second placed horse 5 times. In addition to these successes he had 4 winners of the Eclipse Stakes, 3 winners of the St. James's Palace Stakes and 2 winners of the Champion Stakes. To this day he still holds the record for the number of winners (7) of Royal Ascot's important Coronation Stakes. He bred all of these horses and they all emanated from his three foundation mares. In 1950, in poor health, he decided to withdraw from racing. He handed over his stud to his eldest son William and divided his bloodstock between William and his youngest son Jakie (John Jacob). The two brothers tossed a coin and then took alternate choices of the thoroughbred stock. The eldest son continued using his racing colours of pale blue and pink and Jakie's colours were a variation on this. During the military buildup in Germany in the 1930s, the Astors promoted entente with Germany, seen by critics as appeasement of Hitler. Many of their associates felt sympathy for the state of Germany after World War I, feared Communism, and supported the position of the British government. Astor had antisemitic views and in the 1930s he told Thomas Jones that Germany was criticised because, "Newspapers are influenced by those firms which advertise so largely in the press and are frequently under Jewish control." In 1940, they urged Neville Chamberlain to resign and supported Churchill as replacement. He also supported war against Germany when it came although both remained uncomfortable with Joseph Stalin as an ally (from 1941). His son David Astor, who became owner and editor of The Observer in 1948, never forgave Claud Cockburn and his newssheet The Week for attacks on the "Cliveden Set". The Astor family donated Cliveden Estate in Buckinghamshire to the National Trust in 1942. Viscount Astor died on 30 September 1952 at Cliveden near Taplow, England, and was buried in the Octagon Temple at Cliveden. His eldest son Bill succeeded him as Viscount.