Хью Гоф, 1-ші виконт Гоф: Британ әскери қолбасшысының өмірбаяны
Hugh Gough, 1st Viscount Gough
Хью Гоф, британдық әскери қолбасшы (1779-1869). Оның биографиясы, Опиум соғысы, Маратхаларға қарсы шайқастар мен Сіктерге қарсы соғыстар туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық фельдмаршал (1779–1869)
British field marshal (1779–1869)
Фельдмаршал Хью Гоф, 1-ші виконт Гоф (3 қараша 1779 – 2 наурыз 1869) – британдық армияның жоғары шенді офицері. Француз революциялық соғыстары кезінде Жақсы Үміт мүйісін басып алу кезінде кіші офицер болып қызмет еткеннен кейін, Гоф Пиреней соғысы кезінде 87-ші (Royal Irish Fusiliers) атқыштар полкінің 2-ші батальонына қолбасшылық етті. Бірінші опиум соғысы кезінде Қытайдағы британдық күштердің бас қолбасшысы болғаннан кейін, ол Үндістанның бас қолбасшысы болып тағайындалды және Гвалиор жорығының аясында маратхаларға қарсы күштерге жетекшілік етіп, оларды шешуші түрде жеңді, содан кейін Бірінші англо-сик соғысы мен Екінші англо-сик соғысында сиктерді жеңген әскерлерге қолбасшылық етті.
Field Marshal Hugh Gough, 1st Viscount Gough, (3 November 1779 – 2 March 1869) was a senior British Army officer. After serving as a junior officer at the seizure of the Cape of Good Hope during the French Revolutionary Wars, Gough commanded the 2nd Battalion of the 87th (Royal Irish Fusiliers) Regiment of Foot during the Peninsular War. After serving as commander in chief of the British forces in China during the First Opium War, he became Commander in Chief, India and led the British forces in action against the Marathas defeating them decisively at the conclusion of the Gwalior campaign and then commanded the troops that defeated the Sikhs during both the First Anglo Sikh War and the Second Anglo Sikh War.
Ерте мансап
Ағылшын-ирланд дворяндық отбасында дүниеге келген Гоф, полковник Джордж Гоф пен Леттиция Гофтың (қызметтес аты – Бунбери) Лиснавагтағы ұлы болды. Оның әулеті бастапқыда Уилтширден шыққан және 17 ғасырда Ирландияға қоныс аударған. Гоф 1793 жылдың 7 тамызында Лимерик милициясына офицер болып тағайындалды. 1794 жылдың 7 тамызында жергілікті полкке ауысты. 1794 жылдың 11 қазанында 119-шы жаяу полкінің лейтенанты болып тағайындалды, ал 1795 жылдың 6 маусымында 78-ші (Highlanders) жаяу полкіне ауысты. Ол 1795 жылдың қыркүйегінде Француз революциялық соғыстары кезінде Жақсы Үміт мүйісін басып алуға қатысты және 1795 жылдың желтоқсанында 87-ші (Royal Irish Fusiliers) жаяу полкіне ауыстырылды. Содан кейін полкімен бірге Батыс Индияға жіберілді және 1799 жылы Голландиялық Гвианаға жасалған экспедицияға қатысты. Англияға оралғаннан кейін 1803 жылдың 25 маусымында полкінің 2-ші батальонында капитан, ал сол күні майор болып жоғарылатылды. Ол сондай-ақ 1812 жылдың қаңтарында Тарифа қамалын қоршауға алуға, 1813 жылдың маусымында Витория шайқасына және 1813 жылдың қарашасында қайтадан ауыр жарақат алған Нивель шайқасына қатысты. 1815 жылдың 4 маусымында Бати орденінің серігі (Companion) тағайындалды және 1816 жылдың 16 наурызында рыцарь (Knight Bachelor) атағы берілді. 1819 жылдың 12 тамызында полковник шеніне көтерілген Гоф Типперри округіндегі 22-ші жаяу полкінің командирі болды, сонымен қатар ол жергілікті судья қызметін де атқарды. 1831 жылдың 18 қыркүйегінде Бати орденінің командирі (Knight Commander) дәрежесіне көтерілді.
Born into Anglo Irish gentry, Gough was the son of Lieutenant Colonel George Gough and Letitia Gough (née Bunbury), of Lisnavagh. His ancestors were originally from Wiltshire, settling in Ireland in the 17th century. Gough was commissioned into the Limerick Militia on 7 August 1793. He transferred to a locally raised regiment on 7 August 1794 and, having been promoted to lieutenant in the 119th Regiment of Foot on 11 October 1794, transferred to the 78th (Highlanders) Regiment of Foot on 6 June 1795. He took part in the capture of the Cape of Good Hope in September 1795 during the French Revolutionary Wars and transferred to the 87th (Royal Irish Fusiliers) Regiment of Foot in December 1795, before being deployed with his regiment in the West Indies and taking part in the expedition to Dutch Guiana in 1799. After returning to England he was promoted to captain in the 2nd Battalion of his regiment on 25 June 1803 and to major in the same battalion on 25 June 1803. he also took part in the Siege of Tarifa in January 1812, the Battle of Vitoria in June 1813 and the Battle of Nivelle, during which he was again badly wounded in November 1813. appointed a Companion of the Order of the Bath on 4 June 1815 and appointed a Knight Bachelor on 16 March 1816. Promoted to colonel on 12 August 1819, Gough became commanding officer of the 22nd Regiment of Foot in County Tipperary where he also served as a local magistrate. and advanced to Knight Commander of the Order of the Bath on 18 September 1831.
Шығыс аймақта қызмет ету
Гоф 1837 жылы Мадрас армиясының Майсур дивизиясының бас қолбасшысы болды. Ол 1841 жылдың тамызында Амой шайқасында шабуылға басшылық етті. 1841 жылдың 23 қарашасында генерал-лейтенант шеніне көтеріліп, 1842 жылдың мамырында Чапу шайқасында және 1842 жылдың шілдесінде Чинкианг шайқасында британдық күштерге қолбасшылық етті. Нанкин шартынан кейін британдық әскерлер кері қайтарылып, ол Үндістанға оралды. 1843 жылдың 3 наурызында Үндістанда толық генерал шеніне көтерілді. 1843 жылдың тамызында Гоф Үндістанның Бас қолбасшысы болды, ал 1843 жылдың желтоқсанында ол британдық күштерді мараттарға қарсы әрекетке жетектеп, Гвалиор жорығының аясында оларды шешуші түрде жеңді. Екінші ағылшын-сик соғысы 1848 жылы басталды, және Гоф тағы да жеке басқарып, 1848 жылдың қарашасында Рамнагар шайқасында және 1849 жылдың қаңтарында Чилианвала шайқасында қатысты. Ол сол жылы активтік қызметтен зейнетке шығып, 20 маусымда 1854 жылы толық генерал шеніне көтерілді. Гоф сонымен қатар 99-шы жаяу полкінің полковнигі, 87-ші (Royal Irish Fusiliers) жаяу полкінің полковнигі және кейіннен Корольдік атты гвардия полкінің полковнигі болды. Дублинде ол Кильдарь көшесі клубының мүшесі болды. Ол 9 қарашада фельдмаршал болып тағайындалды.
Gough became General Officer Commanding the Mysore division of the Madras Army in 1837. he also led the assault at the Battle of Amoy in August 1841. and promoted to the substantive rank of lieutenant general on 23 November 1841, he commanded the British forces at the Battle of Chapu in May 1842 and at the Battle of Chinkiang in July 1842. After the Treaty of Nanking, the British forces were withdrawn and he returned to India. and was promoted to the local rank of full general in India on 3 March 1843. In August 1843 Gough became Commander in Chief, India, and in December 1843 he led the British forces in action against the Mahrattas defeating them decisively at the conclusion of the Gwalior campaign. The Second Anglo Sikh War started in 1848, and again Gough took to the field commanding in person at the Battle of Ramnagar in November 1848 and at the Battle of Chillianwala in January 1849. He retired from active service later that year and was promoted to the substantive rank of full general on 20 June 1854. Gough also served as colonel of the 99th Regiment of Foot, as colonel of the 87th (Royal Irish Fusiliers) Regiment of Foot and later as colonel of the Royal Horse Guards. In Dublin, he was a member of the Kildare Street Club. He was promoted to field marshal on 9 November 1862.
Өлім және еске алу
Ол 1869 жылдың 2 наурызында Бутерстаундағы, өз үйінде қайтыс болды және Стиллорганда жерленді. Джон Фоли жасаған Гофтың атқа мінген мүсіні ақырында қаланың сыртында, Дублиннің Феникс паркінде 1878 жылы орнатылды. Бұл зеңбіректер Гофтың Қытай мен Үндістанда түткіндеткенінен алынған және мүсін үшін 15 тонна оқ металлы берді.
He died at St. Helen's, his home in Booterstown, on 2 March 1869 and was buried in Stillorgan. An equestrian statue of Gough by John Foley was ultimately erected outside the city, in Dublin's Phoenix Park in 1878</blockquote>
The cannon referred to were captured by Gough in China and India and yielded 15 tons of gun metal for the statue.
Отбасы
1807 жылдың маусым айында Гоф генерал Эдвард Стивенстің қызы Франсис Мария Стивенске үйленді. 1-ші виконт Гоф ретінде ол 1852 жылы сатып алғаннан кейін Ирландияның Галвей графтығындағы Лох Катра сарайының жанындағы Горт аймағында отбасылық орынды құрды. Гофтың бірінші туыстарының ішінде Лиснавагтың Томас Банбери, Карлоу округінің депутаты, және 1-ші барон Ратдоннелдің анасы, Драмкардың Джейн Макклинток болды.
In June 1807, Gough married Frances Maria Stephens, daughter of General Edward Stephens. As the 1st Viscount Gough, he set down a family seat near Gort at Lough Cutra Castle, County Galway, Ireland, when purchased by him in 1852. Gough's first cousins included Thomas Bunbury of Lisnavagh, County Carlow, MP for Carlow, and Jane McClintock of Drumcar, mother of the 1st Baron Rathdonnell.