Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Азаматтық Соғысының шайқасы
Battle of the American Civil War
Оңтүстік Тау шайқасы, кейбір ерте Оңтүстік деректерінде Бунсборо өткелі шайқасы деп белгілі, 1862 жылдың 14 қыркүйегінде Америка Азаматтық Соғысының Мэриленд кампаниясы аясында болды. Оңтүстік Тау өткелдерінің – Кремптон, Тернер және Фокс өткелдерінің иелігі үшін үш қақтығыс шайқас өтті. Потомак армиясының бас қолбасшысы генерал-майор Джордж Б. Макклеллан Конфедерация генерал Роберт Лидің бөлшектенген Солтүстік Вирджиния армиясын қуу үшін осы өткелдерден өтуі қажет болды. Оңтүстік Тау шайқасында ұтқан уақыт Лиге армиясын қайта біріктіруге және толық жеңіліске жол бермеуге мүмкіндік берсе де, ол Мэриленд кампаниясын сол күні тоқтатуды қарастырды.
The Battle of South Mountain, known in several early Southern accounts as the Battle of Boonsboro Gap, was fought on September 14, 1862, as part of the Maryland campaign of the American Civil War. Three pitched battles were fought for possession of three South Mountain passes: Crampton's, Turner's, and Fox's Gaps. Maj. Gen. George B. McClellan, commanding the Union Army of the Potomac, needed to pass through these gaps in his pursuit of Confederate General Robert E. Lee's precariously divided Army of Northern Virginia. Although the delay bought at South Mountain would allow him to reunite his army and forestall defeat in detail, Lee considered termination of the Maryland Campaign at nightfall.
Өмірбаян
Оңтүстік тау – Мэриленд штатына кіргеннен кейін Көкжота тауларының жалғасы. Бұл – Хагерстаун аңғары мен Камберленд аңғарының Мэриленд штатының шығыс бөлігінен бөліп тұратын табиғи кедергі. Ли Мэрилендке басып кіргеннен кейін, оның жазылған әскерлердің қозғалысын көрсететін, «Арнайы бұйрық 191» деп аталатын бұйрықтың көшірмесі Макклелланның қолына тиді. Осыдан кейін Макклеллан Лидің күштерін бөліп, генерал-майор Томас Джексон басқаратын әскерлерді Харперс-Ферриді қоршауға жібергенін білді. Ли әскерінің қалған бөлігі генерал-майор Джеймс Лонгстрит басшылығымен Бунсбороға орналастырылды. Ли Харперс-Ферриді басып алып, артынан қорғағаннан кейін, Одақтың басына шабуыл жасап, Монокаси су құбырын қиратып, содан кейін Балтимор, Филадельфия немесе Вашингтон, округ Колумбия қалаларына көшуді жоспарлады.
South Mountain is the name given to the continuation of the Blue Ridge Mountains after they enter Maryland. It is a natural obstacle that separates the Hagerstown Valley and Cumberland Valley from the eastern part of Maryland. After Lee invaded Maryland, a copy of an order, known as Special Order 191, detailing troop movements that he wrote fell into the hands of McClellan. From this, McClellan learned that Lee had split his forces, sending one wing under Maj. Gen. Thomas J. Jackson to lay siege to Harper's Ferry. The rest of Lee's army was posted at Boonsboro under command of Maj. Gen. James Longstreet. Lee hoped that after taking Harper's Ferry to secure his rear, he could carry out an invasion of the Union, wrecking the Monocacy aqueduct, before turning his attention to Baltimore, Philadelphia, or Washington, D. C
Конфедерацияның басып кіруіне қарсы тұру үшін Макклеллан Потомак армиясын батысқа қарай жетеледі, Лидің бөлінген күштеріне шайқас салуға тырысты. Макклеллан өткелдерге шабуыл жасау үшін әскерін уақытша үш қанатқа бөлісті. Оң қанатты генерал-майор Амброз Бернсайд басқарды, оған I корпус (генерал-майор Джозеф Хукер) және IX корпус (генерал-майор Джесси Л. Рено) қарасты. Оң қанат солтүстікке қарай Тернер және Фокс өткелдеріне жіберілді. Сол қанатты генерал-майор Уильям Б. Франклин басқарды, оған оның VI корпусы және IV корпустың генерал-майоры Дариус Н. Коучтың бөлімшесі қарасты, олар оңтүстікке қарай Кремптон өткеліне жіберілді. Орталық қанат (II корпус және XII корпус) генерал-майор Эдвин Воз Самнердің басшылығымен резервте болды. Бунсбородан Ли генерал-майор Джеймс Лонгстрит басқаратын колоннаны солтүстікке қарай, Пенсильваниядан келген қауіпке жауап беру үшін жіберді. Макклелланның барлаудағы табысы туралы білген Ли дереу Лонгстриттің күштерін қайта шақырып, Оңтүстік тау өткелдерін нығайтуға және Макклелланның ілгерілеуін тоқтатуға тырысты. Шабуыл күні Бунсборо маңында орналасқан жалғыз конфедерациялық күш генерал-майор Д. Хилл басқаратын бес бригадалық дивизия болды.
To counter the Confederate invasion, McClellan led the Army of the Potomac west in an effort to force battle on the isolated parts of Lee's divided force. McClellan temporarily organized his army into three wings for the attacks on the passes. Maj. Gen. Ambrose Burnside, the Right Wing, commanded the I Corps (Maj. Gen. Joseph Hooker) and IX Corps (Maj. Gen. Jesse L. Reno). The Right Wing was sent to Turner's Gap and Fox's Gap in the north. The Left Wing, commanded by Maj. Gen. William B. Franklin, consisting of his own VI Corps and Maj. Gen. Darius N. Couch's division of the IV Corps, was sent to Crampton's Gap in the south. The Center Wing (II Corps and XII Corps), under Maj. Gen. Edwin Vose Sumner, was in reserve. From Boonsboro, Lee had sent a column under Maj Gen. James Longstreet northward to respond to a perceived threat from Pennsylvania. After learning of McClellan's intelligence coup, Lee quickly recalled Longstreet's forces to reinforce the South Mountain passes and thus attempt to block McClellan's advance. On the day of the battle, the only Confederate force posted around Boonsboro was a five brigade division under Maj. Gen. D. H. Hill.
Крамптонның саңылауы
Соғыстың ең оңтүстік нүктесінде, Буркитсвилл маңында Конфедерацияның атты әскері және генерал-майор Лафайетт МакЛоустың дивизиясының бір бөлігі Браунсвилл асуы мен Кремптонның сағасын қорғады. МакЛоус 12 000 федерал әскерінің жақындап келе жатқанын білмеді және полковник Уильям А. Пархэмнің басқаруындағы 500 ғана әскер Crampton Gap шығыс жағындағы үш жарым мильге созылған тас қабырғаның артында сирегірек орналасты. Франклин күштерін орналастыруға үш сағат жұмсады. Кейіннен бір конфедерациялық жауынгер "арыстанның батыл кішкене тышқанға секіруге өте мұқият дайындалып жатқанын" жазды. Франклин генерал-майор Генри Уорнер Слокумның дивизиясын оң жаққа, ал генерал-майор Уильям Ф. "Балди" Смиттің дивизиясын сол жаққа орналастырды. Олар сағаны басып алып, 400 тұтқынға алды, олардың көп бөлігі генерал Хауэлл Коббтың бригадасынан кешігіп келген күше болды.
At the southernmost point of the battle, near Burkittsville, Confederate cavalry and a small portion of Maj. Gen. Lafayette McLaws's division defended Brownsville Pass and Crampton's Gap. McLaws was unaware of the approach of 12,000 Federals and had only 500 men under Col. William A. Parham thinly deployed behind a three quarter mile long stone wall at the eastern base of Crampton's Gap. Franklin spent three hours deploying his forces. A Confederate later wrote of a "lion making exceedingly careful preparations to spring on a plucky little mouse." Franklin deployed the division of Maj. Gen. Henry Warner Slocum on the right and Maj. Gen. William F. "Baldy" Smith on the left. They seized the gap and captured 400 prisoners, mostly men who were arriving as late reinforcements from Brig. Gen. Howell Cobb's brigade.
Тернердің алшақтығы
Конфедерация генерал-майоры Д. Хилл 2 мильден астам жерге 5000 сарбазды орналастырып, Тернердің шатқалы мен Фокс шатқалын қорғады. Бернсайд Хукердің I корпусын оң жаққа және Тернер шатқалына жіберді. Одақтың Темір бригадасы полковник Альфред Х. Колкиттің бригадасына Ұлттық жол бойында шабуыл жасап, оны таудың жоғарғы жағына кері шегіндірді, бірақ ол шатқалды тастағысы келмеді. Хукер үш дивизияны шатқалдан бір миль солтүстікке қарай орналасқан екі төбеге қарсы орналастырды. Бригада генералы Роберт Э. Родстің Алабама бригадасы, генерал Дэвид Р. Джонстың дивизиясы мен генерал Нейтан Г. Эванстың бригадасынан күше түскеніне қарамастан, оқшауланған қалпына байланысты кері шегінуге мәжбүр болды. Қараңғылық пен қиын жер бедері Лидің қатарының толық құлауына кедері келтірді. Түнде федералдар биік жерді бақылауда ұстады, ал конфедераттар әлі де шатқалды ұстап тұрды. 1890 жылдары АҚШ Соғыс министрлігі Тернер шатқалының (Тернердің саңылауы деп те аталады) төбесіне алты нысан орнатты. Олар АҚШ 40-шы баламалы тас жолының солтүстік жағында, ескі Ұлттық Пайк – Азамат соғысы кезінде Чесапик шығанағынан Огайо аңғарына бағытталған батысқа қарайғы негізгі тас жолда орналасқан. Олар шайқас кезінде болған оқиғалар туралы нақты мәліметтер береді.
Confederate Maj. Gen. D. H. Hill, deploying 5,000 men over more than 2 miles, defended both Turner's Gap and Fox's Gap. Burnside sent Hooker's I Corps to the right and Turner's Gap. The Union Iron Brigade attacked Colonel Alfred H. Colquitt's brigade along the National Road, driving it back up the mountain, but it refused to yield the pass. Hooker positioned three divisions opposite two peaks located one mile north of the gap. The Alabama Brigade of Brig. Gen. Robert E. Rodes was forced to withdraw because of his isolated position, despite the arrival of reinforcements from Brig. Gen. David R. Jones's division and Brig. Gen. Nathan G. Evans's brigade. Darkness and the difficult terrain prevented the complete collapse of Lee's line. At nightfall, the Federals held the high ground while the Confederates still held the gap. In the 1890s, the United States War Department placed six markers at the summit of Turner’s Pass, also known as Turner’s Gap, across from the Old South Mountain Inn. They are on the north side of Alternate U. S. 40, the old National Pike, the main highway west from the Chesapeake Bay to the Ohio Valley during the Civil War. They provide specific details of the events during the battle.
Түлкі саңылауы
Оңтүстікте Хилл дивизиясының басқа бөлімдері (әсіресе Дрейтон бригадасы) Риноның IX корпусына қарсы Фокс-Гапты қорғады. Сағат 9-да Одақтың бригада генералы Джейкоб Д. Кокстың Канава дивизиясы саздың оңтүстігіндегі көп бөлігін бақылауға алды. Бұл қимыл барысында 23-Огайо полкінің подполковнигі Рутерфорд Б. Хейз флангадан шабуылға шықты және ауыр жарақат алды. Кокс саздың жотасындағы тас қабырғаның артында орналасқан Солтүстік Каролиналықтарды ығыстырды, бірақ оның әскері шаршағандықтан ол жетістіктерін пайдалана алмады, бұл Конфедерация күштеріне Даниэль Уайз фермасы маңындағы сазға орналасуға мүмкіндік берді. Рино корпусының қалған бөлігін алға жіберді, бірақ Конфедерация бригадасының басшысы генерал Джон Белл Худтың уақтылы келгеніне байланысты, олар қорғаушыларды ығыстыра алмады. Генерал Джесси Рено және Конфедерация бригадасының генералы Сэмюэл Гарланд, кіші, Фокс-Гапта қаза тапты. Фермер Уайзқа оның жерінде немесе жанындағы тас қабырғалардың артында өлген Конфедерация сарбаздарын жерлеу үшін әрқайсысына бір доллар төленді, содан кейін алпыс (немесе одан да көп) мәйіт құрғақ құдыққа тасталды.
Just to the south, other elements of Hill's division (most notably Drayton's Brigade ) defended Fox's Gap against Reno's IX Corps. A 9 a. m. attack by Union Brig. Gen. Jacob D. Cox's Kanawha Division secured much of the land south of the gap. In the movement, Lt. Col. Rutherford B. Hayes of the 23rd Ohio led a flank attack and was seriously wounded. Cox pushed through the North Carolinians positioned behind a stone wall at the gap's crest, but he failed to capitalize on his gains as his men were exhausted, allowing Confederate reinforcements to deploy in the gap around the Daniel Wise farm. Reno sent forward the rest of his corps, but due to the timely arrival of Southern reinforcements under Confederate Brig. Gen. John Bell Hood, they failed to dislodge the defenders. Gen. Jesse Reno and Confederate Brig. Gen. Samuel Garland, Jr., were killed at Fox's Gap. After Farmer Wise was paid one dollar each to bury the Confederate soldiers who died behind the stone walls on or near his property, sixty (or more) bodies were dumped down his dry well.
Салдары
Кешкі уақытта Кремптонның саңылауын жоғалтып, Фокс және Тернер саңылауларындағы жағдайы осал болған Ли, өзінің аз санды әскерлеріне Оңтүстік таудан шегінуге бұйрық берді. Макклеллан Лидің әскерін жинақтала алмай тұрып-ақ таңқыбастыруға мүмкіндік алды. 28 000 қатысқан әскердің арасында одақтастар 2 325 (443 қаза тапты, 1 807 жараланды және 75 жоғалып кетті) шығынға ұшырады; конфедераттар 18 000 әскерден 2 685 (325 қаза тапты, 1 560 жараланды және 800 жоғалып кетті) жоғалтты. Ли Мэриленд жорығының аяқталуын ойлады. Дегенмен, 15 қыркүйектегі Оңтүстік таудағы жеңісінен кейін Макклелланның белсенсіздігі Харперс-Ферридегі гарнизонды басып алуға әкеп соқты және Лиге 17 қыркүйекте Антиетам шайқасына Шарпсбургте шашыраған дивизияларын біріктіруге уақыт берді.
By dusk, with Crampton's Gap lost and his position at Fox's and Turner's Gaps precarious, Lee ordered his outnumbered forces to withdraw from South Mountain. McClellan was now in position to destroy Lee's army before it could concentrate. Union casualties of 28,000 engaged were 2,325 (443 killed, 1,807 wounded, and 75 missing); Confederates lost 2,685 (325 killed, 1560 wounded, and 800 missing) of 18,000. Lee contemplated the end of his Maryland campaign. However, McClellan's limited activity on September 15 after his victory at South Mountain condemned the garrison at Harpers Ferry to capture and gave Lee time to unite his scattered divisions at Sharpsburg for the Battle of Antietam on September 17.
Жауынгерлік алаңның сақталуы
Американдық шайқас алаңы қоры және оның шайқас алаңы жерін сақтауға серіктес ұйымдары 2023 жылдың ортасына дейін Оңтүстік тау шайқас алаңының 703 акрын сатып алып, сақтап қалды. Бұл 1862 жылы шайқас болған жердің ортасындағы 188 акр жерді қамтиды. Сақталған аумақтың көп бөлігі 40-шы тас жолдың батысында, ескі Шарпсбург жолының (қазір Рено монументі жолы деп аталады) Фокс Гэп жолымен қиылысатын жердің оңтүстігінде орналасқан. Мэриленд штаты Оңтүстік тау мемлекеттік шайқас алаңы паркі деп таныған шайқас алаңының әртүрлі нысандары Оңтүстік тау мемлекеттік паркі, Гатланд мемлекеттік паркі және Аппалачи таулы ұлттық жолының ішінде сақталған. Кремптон тарихи ауданы және Тернер мен Фокс Гэптері тарихи аудандары Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілген. 1991 жылы 18 акр жер алғаш рет сатып алынған, ал 1995 жылы тағы 8 акр жер қосылды. 2000 жылы 136 акр, ал 2004 жылы 26 акр жерді сақтауға қол жеткізілді. Бұл қосымшалардың көп бөлігі Мэриленд қоршаған ортаны сақтау қорының көмегімен жасалды. 2011 жылдың қаңтарында Оңтүстік тау шайқас алаңы Ұлттық мұра ескерткіші мәртебесін алды, ал 2012 жылдың тамызында Мэриленд штаты осы құнды жерлерді сақтауға деген міндеттемесін қайта растады. Азаматтық соғыс қоры бұл оқиғалардан кейін осы жердегі тағы 14 акр жерді сақтау науқанын жүргізді. 2013 жылы Азаматтық соғыс қоры Тернер Гэпіндегі 298 акр шайқас алаңы жерін сақтап, тағы бір сәттілікке қол жеткізді. Дегенмен, Фредерик және Вашингтон округтеріндегі жақын жердегі мұра аймақтары әлі де құрылыс қатеріне тап болып отыр, және Оңтүстік тау 2009 және 2010 жылғы "Тарих қоршауда" басылымдарындағы ең қауіпті шайқас алаңдарының бірі ретінде тізілген. Фокс Гэптің оңтүстігінде табиғи газ зауытын салу жоспарлары Оңтүстік тау шайқас алаңының бір бөлігіне елеулі қауіп төндіруде. Мозер жолы мен Рено монументі жолының қиылысының батыс жағындағы шайқас алаңының маңызды бөлігі әлі сақталмаған. Шайқас алаңы аумағындағы ең алғашқы жерлер мен жолдардың сипаттамасы мен талдауын "Оңтүстік тау шайқасының жер учаскелері" еңбегінен қараңыз.
The American Battlefield Trust and its battlefield land preservation partners have acquired and preserved 703 acres of the South Mountain Battlefield through mid 2023. This includes 188 acres of land at the center of where the fighting took place in 1862. Most of the preserved area sits west of Route 40 south of where the old Sharpsburg Road (now known as Reno Monument Road) meets Fox’s Gap Road. The battlefield's various sites, which Maryland recognizes as South Mountain State Battlefield Park, are preserved within the South Mountain State Park, Gathland State Park, and the Appalachian National Scenic Trail. Crampton's Gap Historic District and Turner's and Fox's Gaps Historic District are listed on the National Register of Historic Places. 18 acres were originally acquired by the Trust in 1991, to which 8 acres were added in 1995. More gains followed, as 136 acres were preserved in 2000, followed by 26 in 2004. Many of these additions were made with the assistance of the Maryland Environmental Trust. In January 2011, the South Mountain battlefield gained National Heritage Landmark status and in August 2012, the State of Maryland declared its continued commitment to the preservation of these invaluable lands. The Civil War Trust followed these developments with a campaign to save 14 additional acres at the site. The Civil War Trust followed up with another successful preservation victory in 2013 by saving 298 acres of battlefield land at Turner's Gap. However, nearby heritage areas in Frederick and Washington counties are still threatened by development and South Mountain was listed as one of the Most Endangered Battlefields in the 2009 and 2010 editions of History Under Siege. Plans to further develop the site of a natural gas plant just south of Fox’s Gap remain a significant threat to portions of the South Mountain battlefield. A significant portion of the battlefield near the west side of the Moser Road and Reno Monument Road intersection has not been preserved. For a description and analysis of the earliest land tracts and roads in the battlefield area, see The Land Tracts of the Battlefield of South Mountain.
Болашақ президенттер
Екі болашақ президент, Рутерфорд Б. Хейс және Уильям Маккинли, Оңтүстік тау шайқасы барысында Фокс-Гапта 23-ші Огайо жаяу әскерінің құрамында шайқасты. Хейс оның командирі, ал Маккинли – жабдықтау сержанты болды. Хейс соғысты мерзімінен тыс генерал-майор, ал Маккинли мерзімінен тыс майор дәрежесінде аяқтады, және олар президенттікке жиырма жыл айырмамен сайланды – Хейс 1876 жылы, ал Маккинли 1896 жылы.
Two future presidents, Rutherford B. Hayes and William McKinley, fought at Fox's Gap during the Battle of South Mountain, as part of the 23rd Ohio Infantry—Hayes as its commander, and McKinley a commissary sergeant. Hayes would end the war as a brevet major general and McKinley a brevet major, and they would be elected to the presidency twenty years apart—Hayes in 1876, and McKinley in 1896.