Кіріспе

Канадалық саясаткер, қоғамдық істер профессоры Говард Дуглас МакКарди (10 желтоқсан 1932 – 20 ақпан 2018) – канадалық азаматтық құқықтар белсендісі, саясаткер және университет профессоры. Ол Онтарионың оңтүстік-батысында өсіп, кейін Виндзор, Онтарио аймағына көшіп барды. Бакалавриатты қазіргі Виндзор университетінде, ал докторлық дәрежесін Мичиган мемлекеттік университетінде аяқтады. Виндзор университетінде тұрақты профессор болып жұмыс істеп, кейін кафедра меңгерушісі болды. 1980 жылы Виндзор қалалық кеңесіне сайланып саясатқа қатысты. 1984 жылы МакКарди федералды саясатқа қадам басып, Канада Парламентінің Төменгі палатасына депутат болып сайланды. Ол парламентте қызмет еткен екінші қара нәсілді канадалық және Канаданың Жаңа демократиялық партиясынан алғашқы депутат болды. 1993 жылғы федералды сайлауда Онтариодағы сайлау округтерінде Либералдық партияның жеңісіне байланысты депутаттығынан айрылды. 2012 жылы Онтарио ордені мен Канада ордені сияқты бірнеше марапаттарға ие болды. Өмірінің соңғы жылдары денсаулығына қатысты көптеген мәселелерге тап болды және 2018 жылы Виндзор аймағында қайтыс болды.

Ерте өмір

Лондон, Онтарио қаласында туған МакКардидің бес атасы Наса МакКарди 19 ғасырда африкалық американдық құлдардың Канадаға қашып кетуіне көмектесетін "Жер асты жолының" (Underground Railroad) агенты болған. Ол 9 жасында Онтарио штатының Амхерстбург қаласына көшіп келді және алғаш рет нәсілшілдікке тап болды. Ол Cub Scouts-қа қосылуға тырысқанда, оны қабылдамады және тек қара балалардан ғана топ құруды талап етті.

Академиялық мансап

МакКарди Батыс Онтарио университетінде білім алды, онда ол өнер бакалаврын алды, ал кейіннен Ассампшн университетінде ғылым бакалаврын алды. Мичиган мемлекеттік университетінде микробиология және химия саласы бойынша ғылым магистрі және доктор ғылымы дәрежелерін алды. 1973 жылдан 1979 жылға дейін ол биология кафедрасын басқарды. Оның басшылығымен кафедра 1400-ден астам студентті, 21 толық штатты оқытушыны қамтыды және университеттегі ең ірі кафедраға айналды. Ол кафедраның ғылыми гранттарын екі еседен астамға арттырды және Онтариодағы барлық биология кафедралары арасындағы ең жоғары үлеске ие болды. 1980 жылдың 10 қарашасында ол Виндзор қалалық кеңесіне алғашқы рет сайланды. МакКарди 3-ші округтің мүшесі ретінде екі мерзім ішінде жұмыс істеді, бірінші мерзімі екі жыл, екінші мерзімі үш жыл болды, содан кейін ол федералды саясатқа қатысты. 1984 жылдың 24 қыркүйегінде ол қалалық кеңестен кетті, мерзімінен бір жылдан астам уақыт қалғанда. Ол Канада сайлау комиссиясының шешімімен жергілікті сайлау округіндегі соңғы федералды сайлауда жеңімпаз деп ресми жарияланғаннан кейін ғана отставкаға шықты.

Парламент мүшесі

Ол әлі де қалалық кеңесші ретінде қызмет етіп жүргенде, 1984 жылғы Канаданың федералды сайлауында Виндзор—Уокервилл сайлау округінен Жаңа демократиялық партияның үміткері болды. 1935 жылдан бері бұл округ Либералдық партияның басты тірегі немесе сенімді орын болып келді. МакКарди ғана жеңіп қана қоймады, сонымен қатар либералдық үміткер Терри Паттерсон үшінші орынға шықты, ал прогрессивті консерватор үміткер Том Портер одан озып кетті.

1989 жылы НДП басшылығына жүгіру

Эд Бродбент федералды НДП көшбасшысы лауазымынан кеткенде, МакКарди сайлауға түсуге шешім қабылдады. Делегаттардың басшылыққа бекіту конвенті 1989 жылдың 30 қарашасынан 3 желтоқсанына дейін Виннипег қаласында өтті. МакКарди бірінші раундта бесінші орынды иеленді және екінші раундқа қатыспауға шешім қабылдады. Ол өзінің делегаттарын Виндзордан сайланған Стивен Лэнгдонға берді, содан кейін Одри МакЛафлинды қолдауға бел буды, ол жеңіске жететін болды. МакЛафлин 1993 жылғы федералды сайлауда НДП-ны ең нашар нәтижеге жеткізді. Бұл әлсіз НДП сайлау кампаниясы оның Коэнмен қайта сайлаудағы мүмкіндіктерін төмендетті, нәтижесінде ол жеңіліске ұшырады.

Палатадан кейінгі мансап

1994 жылы 5 наурызда жергілікті НДП сайлау округінің ұйымы МакКердидің құрметіне арналған салтанатты шара өткізді. Онтарио провинциясының премьер-министрі Боб Рей және оның кабинетінің бірнеше мүшесі бұл шараға қатысты, бұл МакКердидің Онтариодағы жоғары лауазымға тағайындалуы мүмкін деген күмәнді ойларды күшейтті. Премьер-министр Рей сол күні кешке баспасөз құралдарымен сөйлескенде мұндай болжамдарды жоққа шығарды, бірақ ешқайсысы іске аспады. 1994 жылдың сәуір айында федералды НДП партиясы дағдарысқа ұшырады, себебі олар енді Парламентте ресми партия статусына ие болмады. Парламенттегі тоғыз депутаттық фракция, егер Одри Маклаулин федералдық жетекші лауазымынан кетпесе, шаралар қолданатындарын мәлімдеді. МакКерди НДП партиясының вице-президенті болды және партияның федералдық кеңесіне кірді. Маклаулин екі жыл ішінде жетекшіліктен кетуге келісімін берді және 1984 жылдың 19 сәуірінде бұл туралы ресми түрде хабарлады. Кеңес одан жаңа жетекші сайланғанша лауазымында қалуын сұрады.

Саяси қайта оралу әрекеті

МакКарди 1995 жылы провинциялық деңгейде сайланған саясатқа қайта оралуға тырысты. Ол кезде Онтарионың Жаңа демократиялық партиясы провинциялық үкімет болып табылды. Алайда, 1993 жылы қабылданған Премьер-министр Раидің «Әлеуметтік келісімшарт» аясындағы жалақыны шектеу саясаты провинциядағы еңбек одақтарының арасында наразылық тудырды. Ол мемлекеттік қызметкерлердің жалақысын шектеді және оларды «Раи күндері» деп аталатын ақысыз демалысқа мәжбүр етті. Бұл оны және үкіметті CUPE Ontario-ның Сид Райан және Канадалық автожұмысшылар одағының (CAW) Базз Харгроув сияқты еңбек көшбасшыларының назарына түсірді. Сәуір айында МакКардиден Виндзор-Эссекс аймағының еңбек көшбасшылары «Әлеуметтік келісімшартты» айыптауды сұрады, бірақ ол Виндзор және аудандық еңбек кеңесінің президенті Гэри Парентке жазған хатында бас тартты. 1995 жылдың 12 сәуірінде МакКарди Онтарионың ЖДП-дан Виндзор-Сандвич сайлау округінде кандидат болуға ниеттенгенін жариялады. Ол қарсылықсыз өтеді деп күтілген, және екі аптадан кейін кандидаттарды іріктеу жиналысы өткізіледі деп жоспарланған. Бірақ жарысқа НДП белсендісі және «Әлеуметтік келісімшарттың» қарсыласы Арлен Руссо да қатысып, бәсекелестік күшейді. 1995 жылғы Онтарионың жалпы сайлауына байланысты кандидаттарды іріктеу күні 18 мамырдан 30 сәуірге ауыстырылды. 2003 жылы МакКарди Билл Блейкидің ЖДП төрағасы лауазымына кандидаттығын қолдады. 2003-2005 жылдары Виндзордың қара нәсілділер коалициясының президенті болды. 2018 жылдың 20 ақпанында 85 жасында дүние салды, одан әйелі Бренда қалды.

2012 жылы МакКарди Онтарио орденінің мүшесі аталды. Сондай-ақ 2012 жылы ол Елизавета II-нің Алмаз мерейтойлық медалін алды. 2012 жылдың 19 қарашасында МакКарди Канада орденінің мүшесі болып тағайындалды, ал орденге енгізілу рәсімі 2013 жылдың 3 мамырында өтті.