Кіріспе

1980 жылы Pink Floyd тобының синглы, 1995 жылғы фильм.

"Comfortably Numb" – ағылшын рок-тобы Pink Floyd-тың әні, ол олардың он бірінші студиялық альбомы "The Wall" (1979) альбомында жарық көрді. Ән 1980 жылы "Hey You" әні B-жағы ретінде сингл ретінде шығарылды. Музыкасын гитарист Дэвид Гилмор жазса, сөздерін бассист Роджер Уотерс 1977 жылы концерт алдында тыныштандыратын дәрілер салынғаннан кейінгі өзінің тәжірибесіне сүйене отырып жазды. Жазу кезінде Уотерс пен Гилмор арасында пікір қақтығысы болды, Уотерс оркестрлік аранжировканы, ал Гилмор қарапайым аранжировканы қалаған. Олар екі нұсқаны біріктіріп, келісімге келді. Гилмор бұл ән олардың Уотерспен конструктивті жұмыс істеген соңғы мүмкіндігі болғанын айтты. "Comfortably Numb" – Pink Floyd-тың ең танымал әндерінің бірі, екі гитаралық солосымен ерекшеленеді. 2021 жылы Rolling Stone журналының "Барлық уақыттың 500 ең ұлы әні" тізімінде 179-шы орынға ие болды. 2005 жылы Уотерс, Гилмор, клавишник Ричард Райт және барабаншы Ник Мейсон бірге орындаған соңғы ән осы болды. Әннің алғашқы нұсқасы 2012 жылғы "Immersion Box Set" жинағына енгізілді. Scissor Sisters әнді түбегейлі түрлендірілген аранжировкамен орындап, 2004 жылы Ұлыбританиядағы ондыққа енді.

Құрамы

The Wall – Пинк есімді ашуланған және оқшауланған рок-жұлдыз туралы концептуалды альбом. "Comfortably Numb" әнінде Пинк дәрігердің дәрісін қабылдайды, осылайша ол концертте өнер көрсетуге дайын болады. Ырғақтар B минорында, ал хор осы тональдықтың салыстырмалы мажоры – D мажор және D Mixolydian тональдық алмасуын қолданады деп сипатталған.

Жазу

"Comfortably Numb" 1978 жылы гитарист Дэвид Гилмор өзінің тұңғыш жеке альбомын дайындағанда жазған сөзсіз демо-жазбадан туындады. Ол композицияны сол альбомға пайдаланбады, бірақ оны кейінгі жұмыстар үшін сақтап қойды. Гилмор бастапқыда куплеттерді Е минор тонында жазған, ал Уотерс оны В минор тонына өзгертті. Гилмор "Мен ыңғайлы түрде есіңді жоғалттым" деген жолға тағы қосымша такт қосты. Уотерстің мәтіні 1977 жылы Pink Floyd-тың "In the Flesh" турнесі барысындағы бір өнер көрсетуге дейін асқазан ауруына байланысты тыныштандыратын дәрі салынған кездегі тәжірибесінен шабыттанды. Ол: "Менің өмірімдегі ең ұзақ екі сағат сондай болды, қолды көтеруге қиын болатын кезде сахнада өнер көрсетуге тырысып бақтың" деді. Әннің алғашқы атауы "Доктор" еді. Продюсер Боб Эзрин аяқталған мәтінді қарап, "одан кейін менің денеме қырыққан сезім келді" деді.

Жазу

Хор үшін Гилмор және сессиондық музыкант Ли Ритенор Нэшвилл күйіндей, бірақ төменгі E тартылысы стандартты күйден екі октава жоғарырақ, жоғары E тартылысымен ауыстырылған, екі акустикалық гитара қолданды. Дәл осындай күй "The Wall" альбомынан тағы бір ән, "Hey You" әніндегі арпеджиолар үшін де қолданылды. Екі гитаралық солоны жазу үшін Гилмор бұрын жұмыс істеп жатқан бірнеше сололардан элементтерді жинап, соңғы нұсқасы үшін өзіне ұнайтын бөлімдерін белгіледі. Ол сололарда Big Muff дисторшн және дилей эффекттерін қолданды. Тартылыстар Нью-Йоркте Эзрин мен американдық композитор Майкл Камен жазды. Уотерс айтуынша, ол және Эзрин жазуға қанағаттанғанмен, Гилмор оны "жалаң" деп тапты және бір апта бойы әнді қайта жазды. Уотерс Гилмордың нұсқасын "жаман, қатты, түпнұсқаның барлық құштарлығы мен жандылығын жоғалтқан" деп сипаттады. Осыдан кейін қарым-қатынас шиеленісті болды. Ақырында, топ негізгі бөлігі үшін оркестрлік элементтерді, ал соңғы гитаралық соло үшін Гилмордың қарапайым араласуын пайдалануға келісті. Уотерс былай деді: "Біреудің "жеңіп", екіншісінің "жоғалмауы" үшін осылай істеуге мәжбүр болдық. Әрине, егер қаласаңыз, "жоғалған" топ болды, өйткені сол кезде біз музыканы бірдей қабылдамайтынымыз анық болды." Уотерс топтан кеткеннен кейін Гилмор концерттік өнерпаздарға арналған "grungier" стиліне сәйкес өлеңдерін қайта қарастырды. Өлеңнің вокалы үш бөліктен тұратын гармонияға ие болды. "A Momentary Lapse of Reason" және "The Division Bell" турларында оны Ричард Райт, Гай Пратт және Джон Карин орындады. 1988 жылдың желтоқсанында "A Momentary Lapse of Reason Tour" турнесінен алынған концерттік бейне, "Delicate Sound of Thunder" концерттік альбомында жарық көрді және MTV-нің "Top 20 Video Countdown" тізімінде 11-орынға ие болды. Бейне альбомдық нұсқасынан екі минутқа қысқа болды және үй бейне нұсқасынан басқа камера бұрыштарына ие болды. Pink Floyd 1990 жылдың 30 маусымында Кнебворт паркінде орындады, ол "Knebworth: The Album" альбомында CD форматында және "Live At Knebworth 1990" бейнесінде жарық көрді. "Comfortably Numb" әнінің 10 минуттық нұсқасы 1994 жылдың 20 қазанында Лондонның Эрлс-Корт аренасында "The Division Bell Tour" турнесінің аясында орындалды. "Pulse" бейнежазбасында солоның соңғы бөлігінен шамамен 1:20 минут кесілді, ал бастапқы төлемдік бейне нұсқасында өңделмеген нұсқа көрсетілді. Pink Floyd, Уотерспен бірге 2005 жылдың шілдесінде Лондонның Хайд-парктегі Live 8 концертінде қысқа уақытқа қайта бірікті. Концерттік бағдарлама төрт әннен тұрды, олардың соңғысы "Comfortably Numb" болды.

Роджер Уотерс

Pink Floyd-тен кеткеннен кейін Уотерс "Comfortably Numb" әнін алғаш рет 1990 жылы 21 шілдеде Берлинде өткен The Wall – Live концертінде орындады. Шараның мақсаты Берлин қабырғасының құлауын еске алу болды. Уотерс жетекші вокалды орындады, Ван Моррисон Гилмордың вокалдық бөлімдерін Рик Данко мен The Band тобының Левон Хелмінің қосымша вокалымен, Рик Ди Фонзо мен Сноу Уайттың гитара солосымен, ал Рундфунк оркестрі мен хоры сүйемелдеді. Бұл нұсқа Мартин Скорсезе режиссерлік еткен 2006 жылғы "Оскар" жүлдесіне ие болған "Жасырын" (The Departed) фильмінде қолданылды. Ван Моррисонның 2007 жылғы жинақ альбомы Van Morrison at the Movies – Soundtrack Hits осы нұсқаны қамтиды. Кейін Уотерс 1991 жылы Испаниядағы Guitar Legends фестивалінде әнді орындады, онда Уайт гитара солосын орындады, Уотерс екінші соло кезінде акустикалық гитарада ойнады, ал Брюс Хорнсби қонақ вокалист болды. Содан кейін 1992 жылы Лос-Анджелестегі Walden Woods қайырымдылық концертінде Дон Хенли қонақ вокалист ретінде қатысты. In the Flesh концерттік сериясы барысында Дойл Брамхолл II және Сноу Уайт Гилмордың вокалын және гитара сололарын орындады. 2002 жылы Честер Камен мен Уайт осы рөлді Энди Фэрвезер Лоудың бас гитарасымен бірге орындады, ал Уотерс Джон Каринмен бірге акустикалық гитарада ойнады, ал Гарри Уотерс 2002 жылы осы рөлді орындады. "The Dark Side of the Moon Live" шоуында Гилмордың вокалын Джон Карин мен Энди Фэрвезер Лоу орындады (екісі де акустикалық гитарада ойнап, Уотерс бас гитарада ойнағанда), ал гитара сололарын Дэйв Килминстер мен Уайт орындады. The Wall Live кезінде Роби Уайкофф Гилмордың вокалын орындады, ал Дейв Килминстер гитара сололарын Г.Э. Смит бас гитарамен бірге орындады, екеуі де қабырғаның үстінде болды, бұл бастапқы турдағы Гилмордың орнын еске түсірді. 2011 жылдың 12 мамырында Лондонның O2 Arena-сында өткен концертте Дэвид Гилмор осы ән кезінде қонақ ретінде пайда болды, екеуі де хорды орындады және қабырғаның үстінен гитарада ойнады, бұл The Wall Tour-дың түпнұсқалық қойылымдарын қайталады. Ән шоудың ең есте қаларлық сәттерінің біріне жатады, соңғы гитара солосының белгілі бір бөлімінде Уотерс қабырғаға қадам басып, оны жұдырықтарымен ұрып, бұрынғы қара сұр экрандағы түстердің жарқын шашырауына және қабырғаның құлауына себеп болды. Уотерс 12 12 12: The Concert for Sandy Relief концертінде Эдди Веддер Гилмордың вокалын орындағанда әнді орындады. Мексика қаласы мен Desert Trip шоуларында Уотерс The Wall Live тобымен бірдей құрамда өнер көрсетті. Us + Them туры кезінде Гилмордың вокалын Джонатан Уилсон, гитара сололарын Килминстер, ал бас гитараны Гас Сейферт орындады. This Is Not a Drill барысында Уотерс концерттерге кіріспе ретінде әннің жаңа нұсқасын орындады.

Дэвид Гилмор

Гилмор бұл әнді өзінің жеке турнелерінің әрқайсысында орындаған. 1984 жылғы «About Face» туры, сол аттас альбомын насихаттау мақсатымен ұйымдастырылған болатын, концерттік тізімде ән «Come on Big Bum» деп аталды. Куплеттердегі вокалды топ мүшелері Грегг Дехерт пен Микки Фит (үйлесімде) орындады. 2001 және 2002 жылдары әртүрлі күндері қонақ әншілер – Роберт Уайт, Кейт Буш, Дурга МакБрум және «The Wall» фильмінде Пинк рөлін ойнаған Боб Гелдоф орындады. Гелдоф куплеттердің мәтінін жаттамағандықтан, әндей келе оқып шықты. 2006 жылдың 29 мамырында Корольдік Альберт залында Дэвид Боуи қонақ ретінде куплеттерді орындады, бұл оның Ұлыбританиядағы соңғы тікелей өнер көрсетуі болды. Келесі күні, 30 мамырда, Ричард Райт сол жерде (турдың қалған бөлігіндегідей) өзі ғана куплеттерді орындады. Екі өнер көрсетуі де Гилмордың «Remember That Night» концерттік видеосына енгізілді, ол 2006 жылдың 29, 30 және 31 мамырындағы үш концертінен жинақталған, бұл концерттер «On an Island» концерттік сериясының бір бөлігі болды, сол аттас альбомын насихаттау мақсатымен ұйымдастырылған. 2006 жылы Гилмор әнді концертте орындады, онда Польшалық Балтық филармониялық оркестрі әдетте қолдау таспаларымен немесе бірнеше синтезаторлармен орындалатын оркестрлік бөлімдерді қамтамасыз етті. Бұл нұсқасы «Live in Gdańsk» альбомында жарық көрді. 2016 жылғы «Rattle That Lock» туры аясында куплеттерді Джон Карин (1-3 кезеңдерде), Чак Ливелл (4 кезеңде) (бұл нұсқасын «Live at Pompeii» концерттік альбомында көруге және тыңдауға болады) және Брайан Чемберс (5 кезеңде) орындады. Сондай-ақ, 2016 жылдың 28 қыркүйегінде Корольдік Альберт залында Бенедикт Камбербэтч орындады. 2016 жылдың 24 сәуірінде Корольдік Альберт залында өткен концерті кезінде Гилмор және оның тобы үш күн бұрын қайтыс болған музыкантқа құрмет ретінде Принстің «Purple Rain» әнінің соңғы қайырмасын әнге енгізді.