Жаңа Зеландия, Чили, Австралия, Үндістан және Голландия теңіз күштері үшін салынған, Ұлыбритания Корольдік теңіз күштерінің Leander классы фрегаттары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Корольдік теңіз күштеріндегі фрегат класы
Class of frigate in the Royal Navy
«Леандер» класы, немесе 12I типі (Жақсартылған) фрегаттары, жиырма алты кемеден тұрады және Корольдік теңіз күштерінің қазіргі тарихындағы ең көп саны және ұзақ қызмет еткен фрегат кластарының бірі болды. Класс 1959 және 1973 жылдар аралығында үш партиямен салынды. «Warship» атты танымал BBC телесериасының арқасында бұл класс ерекше көзге түсті. «Леандер» силуэті 1960 жылдардан 1980 жылдарға дейін Корольдік теңіз күштерімен байланысты болды. «Леандер» дизайны немесе оның түпнұсқалары басқа теңіз күштері үшін де салынды:
Жаңа Зеландия Корольдік теңіз күштері – «Леандер» класы
Чили теңіз күштері:
Австралия Корольдік теңіз күштері:
Үндістан теңіз күштері:
Нидерланды Корольдік теңіз күштері:
The Leander class, or Type 12I (Improved) frigates, comprising twenty six vessels, was among the most numerous and long lived classes of frigate in the Royal Navy's modern history. The class was built in three batches between 1959 and 1973. It had an unusually high public profile, due to the popular BBC television drama series Warship. The Leander silhouette became synonymous with the Royal Navy through the 1960s until the 1980s. The Leander design or derivatives of it were built for other navies:
Royal New Zealand Navy as the Leander class
Chilean Navy:
Royal Australian Navy:
Indian Navy:
Royal Netherlands Navy:
Дизайн
1950 жылдары Корольдік Әскери-теңіз флотының арнайы мақсаттағы фрегаттардың жеке түрлерін сатып алу саясаты қанағаттандырмайтын болып шықты. Нысандардың өзі сәтті болғанымен, әртүрлі сыныптар арасындағы стандартизацияның жоқтығы құрылыс кезінде де, кемелер пайдалануға берілгеннен кейін де техникалық қызмет көрсетудегі шығындарды арттырды. Сонымен қатар, нақты бір міндетті орындау үшін қажетті мүмкіндіктерге ие кемелер әрқашан қолжетімді болмады. Жалпы мақсаттағы фрегат құруға жасалған алғашқы қадам 1956 жылы тапсырыс берілген 81-ші типтегі Tribal класы болды. Tribal фрегаттарының 24 түйіндік жылдамдығы жаңа орта қашықтықтағы сонарлармен суасты кемелерін анықтау үшін ең жоғары мүмкіндік деп есептелді. 81-ші типтегі газ турбинасы фрегаттардың жылдамдауына мүмкіндік берді, бу турбиналарын қыздыруға сағаттар кетпей, ал ұзақ қашықтықтағы шабуыл үшін тікұшақтың болуы атом заманында аса маңызды деп саналды. Бұл кемелер негізінен тропиктік аймақтарда жұмыс істеуге арналған, бірақ Суэц шығанағының шығысындағы флоттың тасымалдаушы эскорт міндетін орындау үшін қажетті жылдамдық пен қару-жараққа ие болмады, онда жылдам радарлық күзет мүмкіндігі суасты кемелеріне қарсы мүмкіндіктермен бірдей маңызды болды. Сондықтан жаңа фрегаттар T12 және T61 ролін біріктіретін болды. Жаңа Зеландия Корольдік Әскери-теңіз күштерінің Rothesay класының толық кондиционерленген нұсқасы HMNZS Otago, экипаждың барлығына кереует пен кафетерий ұсынып, RNZN-ге толыққанды 12-ші типтегі фрегатты жобалау бойынша зерттеу жүргізуді тапсырды, сондай-ақ 12-ші типтің екі үлкен Wessex AS тікұшағын тасымалдау мүмкіндігін бағалады. Бұл деректер RN Leander Improved Type 12 дизайнының негізі болды. 1960 жылдың 7 наурызында Адмиралтействоның азаматтық лорды К. Ян Орр Юинг «12-ші типтегі Whitby класының суасты кемелеріне қарсы фрегаттары өте табысты болып көрінеді және біз олардың жақсы қасиеттерін жақсартылған және әмбебап кемеде пайдалануға шешім қабылдадық. Бұл жақсартылған 12-ші типті Leander класы деп атаймыз. Кеменің корпусы мен бу турбиналық қондырғысы Whitby-лердегідей болады. Жаңа жоспарланған негізгі мүмкіндіктер – ұзақ қашықтықтағы әуеден ескерту радиолокаторы, Seacat әуеге қарсы басқарылатын зымыраны, суасты кемелерін анықтаудың жақсартылған құралдары және іздеу торпедаларымен жабдықталған жеңіл тікұшақ. Біз сондай-ақ ауа баптау және жақсы тұрмыс жағдайларын енгіземіз». 1963 жылғы «Джейннің шайқас кемелері» басылымында ол «негізінен суасты кемелеріне қарсы, бірақ икемді және көп мақсатты тип» деп сипатталған. Y160 қазандығының нұсқасы 3-ші партиядағы Leander-лерде (мысалы) отынмен жабдықтауда буды атомдастыру құрылғысын пайдаланды, сондықтан дизель отыны қазандықтарға үш негізгі жанарғы арқылы кіретін болды және жалынның тиімділігін арттыру үшін ұсақ шашыратуға айналдырылды. Y100 қазандықтары бар кейбір кемелер де буды атомдастыруға ауыстырылды, HMS Cleopatra солардың бірі болды. Y160 қазандығының судың қызуы қазандық бөлімінің кезекші сержантымен қолмен басқарылды, ал басты турбиналарға берілетін будың қысымы болды. Leander класының фрегаттарында Babcock & Wilcox қазандықтары болды, бірақ екі барабанды конструкциясы, бір су барабаны және бір бу барабаны бар, Yarrow қазандығына ұқсас, бірақ екінші су барабаны жоқ. Су барабаны пеш пен бу барабанының астында бір жағына орналастырылды. Орнатылған екі қазандық су барабанымен «қолда» болды. Көптеген Leander-лерде алты жанарғы пеш (бес жарым қазандық деп аталды) болды және шығысы жанарғылардың санына байланысты өзгертілді.
The policy adopted by the Royal Navy during the 1950s of acquiring separate types of frigates designed for specialised roles (i. e. anti submarine, anti aircraft and aircraft direction) had proved unsatisfactory. Although the designs themselves had proved successful, the lack of standardisation between the different classes led to increased costs during construction and also in maintenance once the ships became operational. Furthermore, it was not always possible to have the ships with the required capabilities available for a specific task. The first move towards creating a truly general purpose frigate came with the Type 81 Tribal class which was initially ordered in 1956. The 24 knot speed of the Tribals was considered the maximum possible for tracking submarines with the new medium range sonars, entering service. The type 81 gas turbine saw the frigates underway quickly, without taking hours flashing up steam turbines, and the provision of a helicopter for long range attack were considered essential in the nuclear age. These ships were mainly intended to operate in the tropics but lacked the speed and armament required for the priority fleet carrier escort role East of Suez, where fast radar picket capability was important, as much as anti submarine capability. So the new frigates would combine the roles of the T12 and T61. The fully air conditioned Royal New Zealand Navy Rothesay class variant, HMNZS Otago, which gave all the crew a bunk and cafeteria messing and a RNZN commissioned design study for a more fully capable Type 12 frigate, which also assessed whether the Type 12 could carry 2 of the larger Wessex AS helicopters, was used as the basis of the RN Leander Improved Type 12 design. On 7 March 1960, the Civil Lord of the Admiralty C. Ian Orr Ewing stated that the "Type 12 Whitby class anti submarine frigates are proving particularly successful and we have decided to exploit their good qualities in an improved and more versatile ship. This improved Type 12 will be known as the Leander class. The hull and steam turbine machinery will be substantially the same as for the Whitbys. The main new features planned are a long range air warning radar, the Seacat anti aircraft guided missile, improved anti submarine detection equipment and a light weight helicopter armed with homing torpedoes. We shall also introduce air conditioning and better living conditions." The 1963 edition of Jane's Fighting Ships described it as a "mainly anti submarine but flexible and all purpose type". The Y160 boiler variant used on the Batch 3 Leanders (such as ) also incorporated steam atomisation equipment on the fuel supply so the diesel fuel entering the boilers via the three main burners was atomised into a fine spray for better flame efficiency. Some ships with Y100 Boilers were also converted to steam atomisation, HMS Cleopatra being one of them. The superheat temperature of the Y160 was controlled manually by the boiler room petty officer of the watch between and the steam supplied to the main turbines was at a pressure of The Leander class frigates did have Babcock & Wilcox boilers but of a more conventional two drum design, one water drum and one steam drum, much like a Yarrow boiler without the second water drum. The water drum was offset to one side and below the furnace and steam drum. The two boilers fitted were 'handed' with the water drum inboard on both. Many Leanders had six burner furnaces (known as Five and a Half Boilers) and the output was varied by altering the number of burners in use.
Корольдік теңіз флотының қызметі
Корольдік теңіз флотында ұзақ қызмет еткен "Леандер" фрегаттары 1963-1966 жылдары Индонезия-Малайзия қақтығысында қолданылды. 1973 және 1975-1976 жылдардағы "Балық соғыстарының" екіншісінде HMS "Diomede" исландтық жағалау күзетінің канонерлік қайығымен соқтығысқаннан кейін корпусында 9 метрлік (30 фут) жарықпен ауыр зақым алды. Фрегаттардың жұқа корпустары осы міндетке кейінірек құрылған теңіз патрульдік кемелеріне қарағанда нашар сәйкес келді. 1982 жылғы Фолкленд соғысына класс өкілдерінің төртеуі қатысты, олардың үшеуі – екінші топқа жатқан HMS "Argonaut", HMS "Minerva" және HMS "Penelope". "Argonaut" Сан-Карлос шығанағында 15 әуе шабуылына ұшырады және бірнеше бомба мен артиллериялық оқтарға түсті; ол алты күнге тоқтап қалды, ал екі бомба алдыңғы "Seacat" зениттік ракеталық қоршауында және қазандық бөлімінде қалды. Бес өзгеріссіз, зениттік артиллериясы бар, кең корпусты "Леандер" фрегаттары соғыстың соңғы аптасында және одан кейін, жаңа HMS "Illustrious" әуе тасымалдағышы басқарған соғыстан кейінгі топпен бірге қызмет ету үшін соғыс аймағына келді. Аргентиналық теңізшілердің диверсиялық тобы Гибралтарда HMS "Ariadne" фрегатына (Operation Algeciras) лимпет миналарын орналастыруды жоспарлаған. 1973 жылы соңғы "Леандер" фрегаты, Чили үшін салынған екі кеме сияқты, "Exocet" зымырандарына қарсы күресу үшін арнайы электрондық соғыс жүйелерін алып жүрді, ал аргентиналық әскерилер "Ariadne" кемесінің Толық теріс аймақта қызмет етуге жоспарланғанын күткен болуы мүмкін, бірақ бұл соғыс аяқталғаннан кейін ғана орындалды. Кемелер Корольдік теңіз флотында өте жақсы қызмет етті, салыстырмалы түрде төмен шу деңгейі 2031(I) сүйретілетін гидролокаторға 160 километрден (100 миль) астам қашықтықта жұмыс істеуге мүмкіндік берді, бұл 22 типті фрегаттарға орнатылған 2031(Z) гидролокаторынан жақсы нәтиже. Алайда, Корольдік теңіз флотындағы барлық "Леандер" фрегаттарының ескірген конструкциясы және үлкен экипаж мүшелерінің санына байланысты 1990-шы жылдардың басында қызметтен шығарылды. "Scylla" 1993 жылы қызметтен шығарылғаннан кейін он бір жыл өткен соң, 2004 жылдың 27 наурызында Корнуолл жағалауындағы жасанды риф ретінде батырылды.
During their lengthy service with the Royal Navy Leanders were employed during the Indonesia–Malaysia confrontation in 1963–1966. The 1973 and 1975–1976 Cod Wars in the latter of which HMS Diomede suffered severe damage with a 30 feet gash in its hull after being rammed by an Icelandic Coast Guard gunboat. The frigates with their thin hulls being much less suited to this duty than the later offshore patrol vessels. Four members of the class saw action during the 1982 Falklands War, three Batch Two conversions, HMS Argonaut, HMS Minerva and HMS Penelope Argonaut experienced 15 air attacks in San Carlos Sound and was hit by a number of bombs and cannon fire; it was stranded for six days, with two bombs lodged in the forward Seacat magazine and boiler room. The five unconverted, gun armed, broad beam Leanders, arrived in the war zone in the last week of the conflict and immediately after it to serve with the post war task force led by the brand new carrier HMS Illustrious. An Argentine naval dive team planned to place limpet mines on HMS Ariadne at Gibraltar during the conflict (Operation Algeciras). The last Leander commissioned in 1973, like the two built for Chile, carried special electronic warfare systems, for countering Exocet missiles, and the Argentine services may have anticipated the Ariadne was scheduled for service in the Total Exclusion Zone, which in fact did not happen until after the end of the war. The ships performed excellently in Royal Navy service, with relatively low noise levels giving the 2031(I) towed sonar a range of more than 100 miles, better than that of the more advanced 2031(Z) sonar when fitted in the Type 22 frigates. However, all Leanders in Royal Navy service were decommissioned by the early 1990s due to the ships' ageing design and the high number of crew. Scylla was sunk on 27 March 2004 as an artificial reef off Cornwall, eleven years after her decommissioning in 1993.
Жүргізу шығындары
Кезең Жүргізу шығындары Не қосылған 1972–1973 £250,000 Бір кемеге орташа жылдық техникалық қызмет көрсету шығындары 1980–1981 £6 миллион "қалыпты жөндеу" үшін орташа ағымдағы шығындар. 1981–1982 £6.8 миллион "1981–1982 жылғы орташа бағалар бойынша, ұшақтармен байланысты шығындарды қоса алғанда, бірақ күрделі жөндеу шығындарынан басқа". 1985–1986 £6.5 миллион "Leander класындағы фрегатты бір жыл бойы пайдалану және күтудің орташа құны". 1987–1988 £3.8 миллион "1987–1988 қаржы жылының бағалары бойынша жылдық орташа операциялық шығындар" "Бұл шығындарға персонал, отын, қосалқы бөлшектер және т.б., сондай-ақ әкімшілік қолдау көрсету қызметтері кіреді, бірақ жаңа құрылыс, күрделі жабдықтар және жөндеу шығындары кірмейді".
Period Running cost What is included 1972–1973 £250,000 Average annual maintenance cost per vessel 1980–1981 £6 million Average current cost for a "normal refit". 1981–1982 £6.8 million "at average 1981–1982 prices and including associated aircraft costs but excluding the costs of major refits." 1985–1986 £6.5 million "the average cost of running and maintaining a Leander class frigate for one year". 1987–1988 £3.8 million "average annual operating costs, at financial year 1987–88 prices" "These costs include personnel, fuel, spares and so on, and administrative support services, but exclude new construction, capital equipment, and refit repair costs".
Шетелдегі қызмет
Леандер класының фрегаттары Жаңа Зеландия Корольдік Әскери-теңіз флоты мен Чили Әскери-теңіз флотына да сәтті экспортталды; соңғысында олар басқаша белгіленді. Олар Леандер класының фрегаттарының негізінде жасалды және Австралияда лицензия бойынша салынды, содан кейін Австралия Корольдік Әскери-теңіз флоты үшін, Үндістан үшін және Нидерланды үшін салынды. Корольдік Әскери-теңіз флотының кемелері Чили, Эквадор, Жаңа Зеландия (сәйкесінше және HMNZS Southland болып қайта аталды), Үндістан және Пәкістан Әскери-теңіз флотына сатылды. 1986 жылдан бастап алты Van Speijk класының кемелері Индонезия Әскери-теңіз флотына сатылып, олардың бесеуі әлі күнге дейін қызметте. Пәкістан 2007 жылдың қаңтарында соңғы Леандер класының фрегаты "Зулфикарды" пайдаланудан шығарды, ал Үндістан соңғы Леандер класын 2012 жылдың 24 мамырында пайдаланудан шығарды.
Leander class frigates were also successfully exported to serve in the Royal New Zealand Navy and Chilean Navy; in the latter they were designated as the Further frigates were modelled on the Leander class frigates and were built under licence in Australia as the for the Royal Australian Navy, India as the and the Netherlands as the Royal Navy ships were sold to the navies of Chile, Ecuador, New Zealand ( becoming and becoming HMNZS Southland), India and Pakistan. Starting in 1986, the six Van Speijk class ships were sold to the Indonesian Navy and renamed the , five of which are still in service. Pakistan decommissioned the last of its Leander class frigates, Zulfiqar, in January 2007, India decommissioned her last Leander class on 24 May 2012.