Кіріспе
Вильерс отбасының ағылшын корольдік сүйіктісі Барбара Палмер, Кливлендтің 1-ші герцогинясы, Кастлемейн графесі (; 27 қараша 1640 [Е.С. 17 қараша 1640] – 9 қазан 1709), Вильерс отбасының ағылшын корольдік сүйіктісі және Англия королі Карл II-нің көптеген сүйіктілерінің арасында ең әйгілісі болуы мүмкін. Оның бес баласы болды, барлығы да мойындалып, кейіннен ақсүйектерге жатқызылды. Барбара көптеген портреттерде бейнеленді, әсіресе сарай суретшісі сэр Питер Лелли салған портреттерде. Барбараның бірінші туысы, Елизавета Вильерс (кейіннен 1-ші Оркни графесі, 1657–1733), король Уильям III-нің сүйіктісі болған деп есептеледі.
Barbara Palmer, 1st Duchess of Cleveland, Countess of Castlemaine ( '/v//ɪ//l//ər//z/ VILərz; 27 November 1640 [O. S. 17 November 1640] – 9 October 1709), was an English royal mistress of the Villiers family and perhaps the most notorious of the many mistresses of King Charles II of England, by whom she had five children, all of them acknowledged and subsequently ennobled. Barbara was the subject of many portraits, in particular by court painter Sir Peter Lely. Barbara's first cousin, Elizabeth Villiers (later 1st Countess of Orkney 1657–1733), was the presumed mistress of King William III.
Ерте өмір
Вильерс отбасында Барбара Вильерс ретінде, Вестминстер, Миддлсекс, Сент-Маргарет приходында дүниеге келген. Ол 1-ші Букингем герцогының жартылай немересі, 2-ші виконт Грандисонның және 1-ші виконт Бейнингтің қызы, Мэри Бейнингтің жалғыз баласы болды. 1643 жылдың 29 қыркүйегінде оның әкесі Бірінші ағылшын азаматтық соғысында, 26 шілдеде Бристольді шабуылдаған кезде алған жарақатынан қайтыс болды, ол Кавалер бригадасын басқарып жүрген еді. Ол өзінің мол байлығын өзі құрған полк үшін аттар мен оқ-дәріге жұмсаған; оның жесірі мен қызы қиын жағдайда қалды. Лорд Грандисонның қайтысынан кейін көп ұзамай Барбараның анасы, марқұм күйеуінің туысы Чарльз Вильерске, Англсидің 2-ші графына тұрмысқа шықты. 1649 жылы король Карл I-нің өлім жазасын алғанда, кедей Вильерс отбасы құпия түрде оның ұлы, Уэльс ханзадасы Карлға адалдығын білдірді. Жыл сайын 29 мамырда, жаңа корольдің туған күнінде, жас Барбара отбасымен бірге үйлерінің жертөлесіне түсіп, толық қараңғылықта оның денсаулығына құпия түрде көтеріп ішетін. Сол кезде Карл Гаагада тұрып, бастапқыда оның інісі, Оранж ханзадасы Вильгельм II, кейіннен оның немере інісі, Оранж ханзадасы Вильгельм III қолдаған.
Неке
Биік бойлы, әдемі келісімді, көптеген қоңыр шашы бар, көздері қисық, қабақты жабын, күлгін түсті, терісі алабастрдай, сезімтал және ренжігіш ерінді Барбара Вильерс роялист әйелдердің арасында ең сұлуларының бірі саналды, бірақ оның байлықтың жоқтығы некеге шығу мүмкіндіктерін шектеді. Оның алғашқы маңызды романы Честерфилдтің 2-ші графымен болды, бірақ ол бай әйел іздеді; ол 1660 жылы Элизабет Батлерге үйленді. 1659 жылдың 14 сәуірінде ол Роджер Палмерге (кейін Кастлемейннің 1-ші графы), католик дінінде болған, отбасының қарсылығына қарамастан үйленді; оның әкесі оны әлемдегі ең бақытсыз адамдардың біріне айналдыратынын болжады. Палмерлер 1659 жылдың соңында Брюссельге аттанған амбициялы топқа қосылды. 1660 жылы Барбара корольдің сүйіктісіне айналды, ал 20 тамызда 1660 жылы әр троялық фунт күмістен соғылған монеталарға екі пенни сеньораж сыйлық ретінде берілді. Оның қызметтері үшін король оның күйеуін 1661 жылы Лимерик бароны және Кастлемейн графы етіп тағайындады. Бұл атақтар Роджердің мұрагерлеріне Барбара арқылы ғана берілуі керек екендігі туралы шартпен берілді, осылайша король өзінің заңды емес балаларына мұраны жанама түрде қамтамасыз етудің жолын тапты. Олар 1662 жылы оның алғашқы ұлының дүниеге келуінен кейін ресми түрде ажырасты. Роджер, Кастлемейн лорды, әйелінен туған балаларының ешқайсысының әкесі емес деген мәлімдеме бар. Сенімсіз дереккөз: 2023 жылдың қазан айы.
Бөлмедегі әйел
1662 жылы үлкен ұлының дүниеге келгенімен, патшаның бас кеңесшісі және леди Кастлемейннің жауы болған Екатерина патшайым мен 1-ші граф Кларендонның қарсылығына қарамастан, ол жатын бөлмесінің ханымы болып тағайындалды. Барбара мен патшайымның есіктер жабық болғанда даудаласы жиі болатын. Оның жатын бөлмесінің ханымы болып тағайындалуынан кейін, корольдің Франсис Стюартқа құмарлығы салдарынан олардың арасының суынуы туралы әңгімелер тарады. 1663 жылдың желтоқсан айында леди Кастлемейн англикан дінінен рим католицизміне ауысқанын жариялады. Тарихшылар оның мұндай қадамға неліктен барғанын әлі де даулап жүр. Бірінің пікірінше, бұл корольмен қарым-қатынасын нығайтуға бағытталған әрекет болса, енді бірі оның католик күйеуімен байланысын күшейтудің жолы деп санайды. Король бұл мәселеге жеңіл қарап, ол әйелдердің денелеріне ғана қызығушылық танытатынын, жандарына емес екенін айтты. Сарай да осы мәселеге бей-жай қарады, көпшіліктің пікірінше, Рим шіркеуі оның дін ауыстыруынан ешқандай пайда таппады, ал Англия шіркеуі ештеңеден айырылмады. 1670 жылдың маусым айында Карл оны Нонсух баронессасы етіп тағайындады (өйткені ол Нонсух сарайының иесі болған). Сонымен қатар, корольдің сыйы ретінде оған Дублиндегі Феникс паркі де берілді. Ол Кастлемейн графесі және Кливленд герцогіні атанды. Бірақ сарайдағылардың ешқайсысы бұл оның Чарльз тарапынан қуылғанын көрсете ме, әлде оның оның назарындағы орны одан да биіктей түскенін білдіре ме, оған көз жеткізе алмады. Герцогтық атағына ерекше шарт қосылды, ол оның заңды емес баласы болғанына қарамастан, үлкен ұлы Чарльз Фицройға мұрагерлік құқығын берді. Король Карл II төмен дәрежелі сүйіктілерді де ұстады, әсіресе актриса Нелл Гвиннді, ол көбінесе апельсин сатушы ретінде романтизацияланады. Барбара да солай болды, ол өзінің адал еместігімен аты шықты; оның 1672 жылы туған қызы Барбара Фицройдің әкесі оның екінші туысы Джон Черчилль болды деп есептеледі, ол өмірінің соңында Бленхайм сарайын салды.
Кейіпкер
Леди Кастлемейн екі жақты мінезімен танымал болды. Ол өте жомарт және расмиетке көңіл бөлмейтін, сонымен қатар патшаға ренжігенде ашуға берілетін, қатал мінезімен әйгір болды. Күнделік жазушы Джон Эвелин оны "ұлттың қарғысы" деп атады. Корольдің сүйіктісі ретінде ол корольге ықпал ете білді, жеке қаражатынан ақша алды, корольден алатын үлкен жәрдемақысынан өзге, испан және француз тарапынан пара да алды. Ол саясатқа да араласып, болашақ Cabal министрлігімен бірігіп Лорд Кларендонның құлауына себеп болды. 1667 жылдың тамызында оның қызметтен босатылуына байланысты Леди Кастлемейн оны ашық қысымға алды; Кларендон оған егер тірі болса, бір күні ол да қартайып қалатынын еске салды. Леди Кастлемейннің жомарттығы туралы да әңгімелер бар; бірде, театрдағы көрермендерге эшафод құлағанда, ол дереу жарақат алған балаға көмекке келді және осыны істеген сарайдың жалғыз әйелі болды. Басқалар оны керемет әңгімешіл, жақсы дастарқан ұйымдастырушы және оның әйгілі мінезіне лайық жүрек иесі деп сипаттады.
Төмендеу
Патша басқа да сүйіктілерін алды, олардың ең танымалдары актриса Нелл Гвинн болды. Кейіннен олардың қарым-қатынасында Кливленд герцогинясы басқа да ғашықтарды алды, соның ішінде акробат Джейкоб Холл, 1-ші Довер бароны және оның екінші туысы Джон Черчилль. Оның ғашықтары бұл келісімнен қаржылай пайда көрді; Черчилль оған берген 5000 фунт стерлингпен жылдық зейнетақы сатып алды. Патша, енді герцогиняның адалсыздығына алаңдамай, ол зейнетақы туралы естігенде, жас адамның күнкөрісі үшін бірдеңесі болуы керек деп айтып, қатты қуанды. Оның ашық әдепсіздігі мен ысырапшылдығы сатириктерге патшаны және оның сарайын тікелей мазақ етуге мүмкіндік берді, бұл оның патшалық сүйіктісі ретіндегі жағдайын одан да осал етті. 1670 жылы Карл II оған әйгілі Нонсух сарайын сыйлады. 1673 жылғы Тест заңының нәтижесінде, католиктерге мемлекеттік қызмет атқаруға тыйым салынды, ол төсек бөлмесінің ханымдық лауазымын жоғалтты, ал патша оны сүйіктісі ретінде толығымен Луиза де Керуайльмен алмастырып, оны жаңа "жақын" патша сүйіктісі етіп тағайындады. Патша бұрынғы сүйіктісіне тыныш өмір сүруге және ешқандай жанжал тудырмауға кеңес берді, онда ол "кімге ғашық екеніне қарамады". 1676 жылы герцогиня төрт кіші баласымен бірге Парижге сапар шекті, бірақ төрт жылдан кейін Англияға оралды. Оның жоғары талғамдары уақыт өте келе азайған жоқ, 1682 және 1683 жылдар аралығында ол Нонсух сарайын бұздырып, құрылыс материалдарын қарызды өтеу үшін сатты. Ақырында ол патшамен татуласты, ол 1685 жылғы ақпан айында қайтыс болғанға дейін бір апта бұрын оның қомпанисында кеш өткізгенін көрді. Оның өлімінен кейін 45 жастағы герцогиня Cardonell Goodman, нашар беделді актермен махаббатқа түсті және 1686 жылғы наурыз айында оның ұлы дүниеге келді.
Екінші неке
1705 жылы лорд Кастлемейн қайтыс болды, содан кейін ол ашкөз байлық іздеуші, генерал-майор Роберт Филдингке тұрмысқа шықты, оны кейін бигамия жасағаны үшін сотқа берді. Ол Мэри Уодсвортқа үйленгенін білгеннен кейін, оның мұрагер екеніне қате сеніп, Барбараға үйленгенге екі апта ғана бұрын осы әрекетін жасаған. Ол оған жәрдемақысын тоқтатқаннан кейін, оның өзіне "адамгершіліксіз қарым-қатынас жасағанына" шағымданды және, ақырында, қорғау үшін сот өкілдерін шақыруға мәжбүр болды.
Өлім
Барбара 1709 жылдың 9 қазанында 68 жасында өз үйінде, Чизвик Моллдағы Уолпол үйінде сусырау (қазіргі кезде аяқ ісінуі деп сипатталатын) және жүрек жеткіліксіздігінен қайтыс болды.
Театр
Барбара Вильерс Бернард Шоудың "Жақсы король Чарльздың алтын күндері" (1939) пьесасында және Джессика Свальдің "Нелл Гвинн" (2015) пьесасында маңызды рөлде бейнеленеді, алғашқы қойылымдарда оны Дэфни Хард және Саша Уэдделл ойнаған.