Кіріспе
Көне грек мүсіндері
Курос (κοῦρος, көпше түрі – kouroi) – ежелгі грек мүсіндерін бейнелейтін, денесі жалаңаш еркек жастардың тұрған мүсіндерін атауға қолданылатын қазіргі термин. Олар алғаш рет Грециядағы архаикалық кезеңде пайда болды және Аттика мен Беотияда кең таралған, ал Сицилия сияқты басқа ежелгі грек аймақтарында сирек кездеседі. Мұндай мүсіндер грек тілінде сөйлейтін әлемнің барлық жерінде табылған, олардың көп бөлігі Аполлонның қасиетті орындарында сақталған, оның ішінде Аполлон Птойон қасиетті орнынан жүзден астам мүсін табылды. Бұл тұрған мүсіндер көбінесе мәрмәрден жасалған, бірақ әк тас, ағаш, қола, піл сүйегі және терракотадан да жасалған. Олар көбінесе адамның нақты мөлшерінде болады, бірақ ерте замандағы алып мүсіндерінің биіктігі 3 метрге жетеді. Куростың әйелдер бейнесіндегі мүсіндік әріптесі – коре.
Атрибуттары мен мағынасы
Куроилер сақалсыз, белгілі бір үлгіде алға қадам басатын және көбінесе жалаңаш болады. Әрине, бұл куроилер осылай анықталғанда, басқа еркек тұлғалардан – атап айтқанда, жасөспірімдер, қарулы жауынгерлер немесе сақалды тұлғалардан өзге категорияны құрай ма деген сұрақ тудырады. Риджвей (1993) қараңыз. Бірнеше ерте куроилердің белдері белбеумен байланған, бірақ бұл әдет VI ғасырдың басында тоқтатылған. Мұндай белбеулер дәстүрлі түрде күрделі костюмнің ықшамдалған символы деп есептеледі, мысалы, Деонна, Бродман; Риджвей (1993) қараңыз. Сондықтан, олардың Аполлонды бейнелейтініне күмән туғызады. Дегенмен, олардың көпшілігі Аполлонға арналған жерлерден табылған және сол құдайға арналған, бұл Риджвейді (1993) курос типті мүсіннің ертедегі белдікті түрінің Аполлонның алып бейнесін алмастыру үшін VII ғасырдың соңында пайда болғанын болжауға жетеледі. Бұл тұжырымды сурет өнері тарихшысы Эндрю Стюарт одан әрі дамытты, ол куроилердің таралуы аристократия билікке келген қала-мемлекеттермен сәйкес келеді және құдайлық және естелік арасындағы ауысу аристократияның қасиеттерін мәңгілікке теңестіру екенін айтады.
This is begging the question, of course, whether kouroi so defined form a different category from other male figures, namely draped youths, cuirassed or armed warriors, or bearded figures. See Ridgway (1993). A small number of early kouroi are belted around their waists, a practice that died out at the turn of the sixth century. Such belts have traditionally been assumed to be an abbreviated symbol of a more complex costume,refn|
Deonna, Broadman for example; see Ridgway (1993). so the contention that they depict Apollo is at the very least problematic. However, the majority are from Apollonian sites and dedicated to that god, which has led Ridgway (1993) to suggest that the early, belted form of the kouros type statue was introduced in the late seventh century as a replacement for the colossal representation of Apollo. was elaborated by art historian Andrew Stewart, who contends the distribution of kouroi coincides with city states where the aristocracy were in ascendancy and that this alternation between the divine and the memorial was an identification of aristocratic arete with the immortal.
Тенея-Воломандра тобы
Б.з.д. 575–550: Воломандрадан табылған аттикалық курос және Тенеядан (Мюнхен 168) табылған коринфтік үлгінің атымен аталған. Бұл кезең Орта Архаиканың гүлденуін көрсетеді, ал бұл куростар Берлиндегі тұрған Коре, Москофорос және Көксақалды фронтон сияқты туындылармен бір замандас. Бұл топта ерте стильдердің берік, сәулеттік сипаты мен күшті, ағынмен өтетін натурлылықтың көркемдік мүмкіндіктері арасындағы кернеу байқалады. Осы кезеңдегі анатомиялық жаңалықтар келесідей: құлақ бірнеше жазықтықта қашалған. Көздің дөңгелектігі енді көрсетіледі. Еріндер жоғары қарай иіліп, бұрыштарда бірігеді, жоғарғы ерін төменгісінен сәл шығып тұрады. Мойынның құрылымы жалпыланған, көрсетілген стерно-мастоид бұлшықтары сәл бейнеленген пішіндермен белгіленеді. Орталық сызықтағы кеуде сүйегінің бойындағы ойыс көбінесе бейнеленген пішіндермен алмастырылады, ал linea alba тек ойыспен белгіленеді. Төс клеткасының төменгі шекарасы сәл дөңгелек доға пішінін алады. Ілкік сүйегінің үстінде сыртқы тіс етінің сәл иілуі байқалады. Қабырғалар бейнеленген пішіндер түрінде көрсетілген. Еректеуші омыртқа бұлшықтары кейде бейнеленеді. Бас бармақтың мөлшері қалыпты. Ішкі кеңістік сыртқы кеңістікке қарағанда төменге түседі. Тізелер ішке қарай иіледі. Сыртқы тобық сүйегі ішкі тобық сүйегінен төмен және артқа қарай орналасқан. Кішкентай саусақтар ішке қарай бұрылады. Метатарсал сүйектер жеңіл көрсетілген. Бұл кезеңнің абсолюттік мерзімін Москофоросқа Ромбостың бағыштауы анықтайды, ол 566 жылғы Панатеяға қатысты жарлықпен бірдей уақытқа жатуы мүмкін. Москофорос стилі осы топтың ерте кезеңіне ұқсас, бұл бізге шамамен 570 жылдың жоғарғы шегін береді. Агорадағы құдықтан табылған және қарафигуралық керамикалық сынықтарының қабатымен б.з.д. 550 жылға дараланған нұсқа, жалпақ бадам тәрізді көздерге, трапецияның болмауына және төменгі кеуде қуысының тік бұрышына ие, бұл соңғы Тенея-Воломандраға тән, стильдің төменгі шегін анықтауға көмектеседі.
and a Corinthian specimen from Tenea (Munich 168) this period marks the flowering of the Middle Archaic, and these kouroi are contemporary with such works as the Berlin Standing Kore, the Moschophoros and the Bluebeard Pediment. There is a tension observable in this group between the solid, architectonic quality of early styles and the expressive possibilities of a vigorous, fluid naturalism The anatomical novelties of this time are as follows. The ear is carved in more than one plane. A roundness of the eye is indicated henceforth. Lips curve upwards and meet more or less at corners, the upper lip protrudes over lower. Construction of neck is generalized, sterno mastoids when indicated are marked by slightly modelled shapes. On the median line a groove along sternum is generally replaced by modelled shapes and only the linea alba is marked by only a groove. The lower boundary of thorax assumes the shape of a somewhat rounded arch. There is a slight indication of the external oblique bulging over the iliac crest. Shoulder blades are indicated as modelled shapes. The erector spinae is sometimes modelled. Size of thumb is normal. The vastus internus descends lower than vastus externus. Shins curve inwards. The external malleolus is lower and further back than the internal one. The little toes slant inwards. The metatarsal bones are lightly indicated. The absolute chronology of this period is provided by the dedication of Rhombos on the Moschophoros, which may belong to the same time as a decree referring to the Panathenaia of 566. The Moschophoros is stylistically similar to early in this group giving us an approximate upper limit of 570.
found in a well in the Agora and dated by its black figure pottery sherd stratum to circa 550 shares the flat almond eyes, absence of the trapezium and pointed arch of the lower thorax that characterizes the late Tenea Volomandra, furnishing us with a tentative lower boundary for the style.