Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Афиналық мүсінші, б.з.д. V ғасыр
Athenian sculptor, 5th century BC
the sculptor
Мирон Элевферайлық (б.з.д. 480–440 жж.) (Μύρων, Myrōn) – б.з.д. V ғасырының ортасындағы афиналық мүсінші. Ол Беотия мен Аттика шекарасындағы Элевфера қаласында дүниеге келген. Ежелгі Римдегі ғалым Плиний Ескінің (б.з.д. 23 – 79 жж.) латын энциклопедиясы «Табиғат тарихы» бойынша, Агеладас Аргос оның ұстазы болған. Оның түпнұсқа мүсіндерінің ешқайсысы бүгінге дейін жеткен жоқ, бірақ олардың римдік мрамордан жасалған, кейінгі көшірмелері деп саналатын көптеген нұсқалары сақталған.
Myron of Eleutherae (480–440 BC) (Μύρων, Myrōn ) was an Athenian sculptor from the mid 5th century BC. He was born in Eleutherae on the borders of Boeotia and Attica. According to Natural History, a Latin encyclopedia by Pliny the Elder (AD 23 – 79), a scholar in Ancient Rome, Ageladas of Argos was his teacher. None of his original sculptures are known to survive, but there are many of what are believed to be later copies in marble, mostly Roman.
Беделі
Мирон негізінен қоладан жұмыс істеді және оның даңқы, ең алдымен, спортшылардың бейнелеуіне (оның ішінде оның танымал Дискоболосы) байланысты болды. Ежелгі комментаторлардың айтуынша, ол позаның батылдығын арттыру және толыққанды ырғақты енгізу арқылы революция жасады, бұл ретте бөліктерді тұтасқа бағындырды. Плинийдің Миронның туындылары Поликлеиттің туындыларынан сандық жағынан көп және "көбірек құнтты" екендігі туралы айтуы, олардың пропорциялары (numeri) бойынша үйлесімдірек және реализм тұрғысынан сенімдірек саналғандығын көрсетеді: "diligentia" ұғымы "нақты ерекшеліктерге мұқият назар аударуды" білдіреді, бұл қасиет, ежелгі сыншылардың пікірінше, өнердің ең жақсы туындыларының мәні болды.
Myron worked almost exclusively in bronze and his fame rested principally upon his representations of athletes (including his iconic Diskobolos), in which he made a revolution, according to commentators in Antiquity, by introducing greater boldness of pose and a more perfect rhythm, subordinating the parts to the whole. Pliny's remark that Myron's works were numerosior than those of Polycleitus and "more diligent" seem to suggest that they were considered more harmonious in proportions (numeri) and at the same time more convincing in realism: diligentia connoted "attentive care to fine points", a quality that, in moderation, was characteristic of the best works of art, according to critics in Antiquity.
Шығармалары
Плинийдің "Табиғи тарих" кітабында айтылғандай, Миронның ең танымал туындыларына "мысық, ит (канем, Кербер?), Персей, флейтаға тәнті болған сатир (Марсиас) және Минерва (Афина), Помпей Ұлы арнаған ғибадатханаға жеткізілген Геркулес (Максимус циркінде), Дискобол (диск лақтырушы) және Ефеске арналған Аполлон кірді, "мұны триумвир Антоний ефестіктерден тартып алған, бірақ құдайға айналған Август түсінде ескертілгеннен кейін оны қайта орналастырды". Ертегі Рим империясының жазушылары Миронды грек мүсіншілерінің ең ұлыларының бірі деп санады, бұл оның өмір замандастары арасындағы беделінің жоғары болғанын көрсетеді. Мысық, көбінесе, жануардың позы туралы ештеңе айтпайтын эпиграммаларды ілуге арналған тіреу ретінде танымал болды. Спарталық Кионис, б.з.д. VII ғасырдағы Олимпиада жеңімпазы, Миронның идеалдандырылған қола мүсінінде бейнеленді.
According to Pliny's Natural History, Myron's most famous works included "heifer, a dog (canem, Cerberus? ), a Perseus, a satyr (Marsyas) admiring the flute and Minerva (Athena), a Hercules, which was taken to the shrine dedicated by Pompey the Great at the Circus Maximus, Discobolus (the discus thrower), and an Apollo for Ephesus, "which Antony the triumvir took from the Ephesians, but the deified Augustus restored it again after being warned in a dream". The Early Imperial Roman writers consistently rated Myron among the greatest of Greek sculptors, a sign that his contemporaneous reputation had remained high. The heifer seems to have earned its fame mainly by serving as a peg on which to hang epigrams, which tell nothing about the pose of the animal. Chionis, a 7th century BC Olympic victor from Sparta, was commemorated in an idealized bronze by Myron.
Атаулар
Өз заманының ең жылдам жүгіршісі Ладас туралы эпиграммада оның Миронның мүсінінде бейнеленгені айтылады; Миронның Ладасының көшірмесі белгілі емес. Лукианның сипаттамасы Миронның «Дискобол» немесе «Диск тастаушысы» екенін нақты көрсетеді, оның бірнеше көшірмелері сақталған, олардың ең жақсысы Римдегі Палаццо Массими алле Термеде орналасқан. Страбон да Мирон туралы, әсіресе Самостағы үлкен топ туралы айтқан. 1926 жылы К.К. Дженкинс сақталған бірнеше бас Миронның Самос Афинасының көшірмелері екенін анықтады. Латеран мұражайындағы мәрмәр мүсін, қазір билейтін сатир ретінде қалпына келтірілген, Афина лақтырып жіберген аулосты алуға тырысқан Марсиасқа жасалған Миронның туындысының көшірмесі болуы мүмкін. Толық топ Афина монеталарында, вазада және Марсиясты Афинаның наразылығынан қорқыныш пен қызығушылық арасында тербеліп тұрғандай бейнелейтін рельефте көшірілген. Ежелгі сыншылар Миронның мүсіндеріне өмір мен қозғалыс сыйлауда өте табысқа жеткенімен, ой-сезімінің эмоцияларын жеткізуде сәтті болмағанын айтады. Бұл белгілі бір дәрежеде, бірақ толық емес, қолдағы дәлелдермен сәйкес келеді. Оның адамдарының денелері бастарынан әлдеқайда жақсы жасалған. Марсиас беті дерлік маска сияқты, бірақ оның позынан оның құмарлықтарының күшті әсерін сезінуге болады. Диск тастаушының беті тыныш, бірақ оның барлық бұлшықтары күш салуға жиналған. Адольф Фуртвенглер Мирон мектебіне немесе оның ықпалына жатқызылатын көптеген басқа да сақталған туындыларды атады. Алайда, бұл атрибуциялар уақыт сынағынан өткен жоқ. Оксиринх папирусы Олимпиада жеңімпаздарының даталарын көрсетеді, Мирон 456 ж.б.д. Олимпиадада жеңіске жеткен спортшы Тимант және 448 ж.б.д. мен 444 ж.б.д. Лициннің мүсіндерін жасады. Бұл оның өмір сүрген кезеңін анықтауға көмектеседі. Ол Федий мен Поликлейттің замандасы, бірақ олардан сәл ертерек болды.
An epigram on Ladas, the fleetest runner of his time, notes that he was commemorated in a sculpture by Myron; of Myron's Ladas there is no known copy. A description by Lucian conclusively identifies as Myron's the Discobolus or "Discus Thrower", of which several copies exist, of which the best is in the Palazzo Massimi alle Terme, Rome. Strabo also registers stray comments on Myron, especially a large group at Samos; several surviving heads were identified as copies of Myron's Samian Athena by C. K. Jenkins in 1926. A marble figure in the Lateran Museum, which is now restored as a dancing satyr, is almost certainly a copy of a work of Myron, a Marsyas desirous of picking up the aulos which Athena had thrown away. The full group is copied on coins of Athens, on a vase and in a relief which represent Marsyas as oscillating between curiosity and the fear of the displeasure of Athena. The ancient critics say of Myron that while he succeeded admirably in giving life and motion to his figures, he did not succeed in rendering the emotions of the mind. This agrees with the extant evidence, in a certain degree, though not perfectly. The bodies of his men are of far greater excellence than the heads. The face of the Marsyas is almost a mask; but from the attitude we gain a vivid impression of the passions which sway him. The face of the discus thrower is calm and unruffled; but all the muscles of his body are concentrated in an effort. A considerable number of other extant works were ascribed to the school or the influence of Myron by Adolf Furtwängler. These attributions have not stood up to the test of time. A papyrus from Oxyrhyncus gives dates of victors at Olympia of whom Myron made statues of the athlete Timanthes, victorious at Olympia in 456 BC, and of Lycinus, victorious in 448 BC and 444 BC. This helps us to fix his date. He was a contemporary, but a somewhat older contemporary, of Pheidias and Polykleitos.