Кіріспе

Эдгар Аллан По жазған өлең, 1773 жылғы Готфрид Август Бюгердің "Ленор" поэмасы. "Ленор" - американдық автор Эдгар Аллан Поның өлеңі. Ол бастапқыда "Паеан" атты басқа өлең ретінде жазылған, бірақ 1843 жылға дейін "Ленор" деп жарияланбады.

Талдау

Бұл өлеңде "өмірінің гүл шағында қайтыс болған ең көркем әйел" деп сипатталған жас әйелдің өлімінен кейінгі дұрыс мінез-құлық туралы айтылады. Өлеңнің соңында: "Мен аза тұтпаймын, / Бірақ оның қанатын серпіп ұшуына ежелгі дәуірдің мадақтауын сыйлаймын!" - делінген. Ленордың күйеуі Гай де Вэр өлгендерді "жоқтаудың" қажеті жоқ деп санайды; керісінше, олардың жаңа әлемге көтерілуін тойлау керек. Поның қайтыс болған әйелдерге арналған көптеген өлеңдерінен өзгеше, "Ленор" жырларында жұмақта кездесу мүмкіндігі айтылады. Бұл өлең Поның әйелі Вирджинияның ауруымен күресу тәсілі болған болуы мүмкін. Дегенмен, қайтыс болған әйелдің аты Поның жақында қайтыс болған ағасы Уильям Генри Леонард Поға сілтеме болуы да мүмкін. Поэзиялық тұрғыдан алғанда, Ленора есімі "L" әрпінің дыбысын ерекше атап көрсетеді, бұл Поның әйел кейіпкерлерінде, мысалы "Аннабель Ли", "Эулали" және "Улалум" өлеңдерінде жиі қолданылатын тәсіл.

Негізгі тақырыптар

Әдемі әйелдің өлімі (сонымен қатар "Аннабель Ли", "Эулали", "Қара қасқа", "Улалум" қараңыз; Поның әңгімелерінде "Лигея", "Береника", "Элеонора", "Морелла" да қараңыз).

Жариялану тарихы

Поэма алғаш рет 1831 жылы "A Pæan" деген атпен шыққан алғашқы жинақтың бір бөлігі ретінде жарияланды. Бұл ерте нұсқада бар болғаны 11 төрттік өлең болды, ал оның жолдары қайтыс болған әйеліне күйеудің азасы болды. "Ленор" есімі енгізілмеген; ол 1843 жылғы ақпан айында ақын және сыншы Джеймс Рассел Лоуэлл басып шығарған "The Pioneer" журналында "Ленор" деп жарияланғанға дейін қосылмады. Поға осы жариялану үшін 10 доллар төленді. Поэ өмірінде өлеңнің көптеген редакциялары жасалды. Оның түпкілікті нұсқасы 1845 жылғы 16 тамызда "Broadway Journal" журналында, Поэ оның редакторы болып жұмыс істеген кезде жарияланды. Өлеңнің бастапқы нұсқасы "Ленордан" настолько өзгеше, сондықтан оны толығымен бөлек өлең деп есептейді. Екеуі де әдетте антологияларда жеке-жеке жинақталады.

Ленор басқа туындыларда

Поның 1845 жылғы «Қараға» поэмасының орталық тұлғасы – қайтыс болған әйелі саналатын Ленора. Роман Дирдж поэмадан шабыттанған комикс жасады, онда Ленораның, сүйкімді кішкентай қайтыс қыздың, оқиғалары баяндалады. Хикару Утаданың «Кремль кешкісі» Ленораға, сондай-ақ Поның басқа туындыларына сілтеме жасайды, тіпті Поның өзі туралы да айтады. Ленора «Көметтің құлауы» тобының «Эдгар Аллан Поның құпия кешкі ас» (2016) пьесасындағы басты кейіпкерлердің бірі болып келеді, онда ол Поның үйін мазалап, оның бөлмедесі ретінде әрекет ететін денелі әруақ.