Кіріспе
1130–1138 жылдардағы антипапа Анаклето II (25 қаңтар 1138 ж. қайтыс болды), туған аты Пьетро Пьерлеони, 1130 жылдан 1138 жылы қайтыс болғанға дейін Папа Иннокентий II-ге қарсы билік жүргізген антипапа болды. Папа Хонорий II қайтыс болғаннан кейін кардиналдар кеңесі оның ізбасары мәселесінде жарылды. Көбінесе, сайлау сегіз кардиналға тапсырылды, олар Папарескиді (Иннокентий II) сайлады. Ал, кардиналдардың үлкен тобы Пьерлеониді сайлап, Рим-католик шіркеуінде үлкен алауыздық тудырды. Анаклето римдіктердің көпшілігінің, оның ішінде Франгипани әулетінің қолдауын алды, ал Иннокентий Францияға қашуға мәжбүр болды. Альп тауларының солтүстігінде Иннокентий ірі діни ордендердің, әсіресе Бернард Клерво цистерциандарының, Клуни аббаты Петр Қадірлінің, сондай-ақ Норберт Ксантеннің, Магдебург архиепискобының, премонстратандық орденін құрған және неміс императоры Лотар III сарайында жоғары мәртебелі болған тұлғалардың маңызды қолдауын алды. Осы маңызды тұлғалардың қолдауы болмағандықтан Анаклетоның Римнен тыс демеушілері азайып кетті. Аз қолдауға ие Анаклето бірнеше жыл өмір сүрді және дағдарыс шешілмей қайтыс болды. 1139 жылы өткен екінші Латеран соборы алауыздықты тоқтатты, бірақ пікірлер екіге бөлінген күйінде қалды.
Anacletus II (died January 25, 1138), born Pietro Pierleoni, was an antipope who ruled in opposition to Pope Innocent II from 1130 until his death in 1138. After the death of Pope Honorius II, the college of cardinals was divided over his successor. Unusually, the election was entrusted to eight cardinals, who elected Papareschi (Innocent II). A larger body of cardinals then elected Pierleoni, which led to a major schism in the Roman Catholic Church. Anacletus had the support of most Romans, including the Frangipani family, and Innocent was forced to flee to France. North of the Alps, Innocent gained the crucial support of the major religious orders, in particular Bernard of Clairvaux's Cistercians, the Abbot of Cluny Peter the Venerable; and Norbert of Xanten, the Archbishop of Magdeburg who established the Premonstratensians and held a high rank in the court of the German Emperor Lothar III. The lack of support from these key figures left Anacletus with few patrons outside of Rome. Anacletus, with little remaining support, lived for several years and died with the crisis unresolved. In 1139 the second Lateran Council ended the schism, although opinion remained divided.
Өмір
Пьетро қуатты римдік Пьерлеони әулетінде, консул Пьер Леонидің ұлы ретінде дүниеге келді. Оның қарыздас аталарының бірі, Бенедикт, еврейше Бәрұх болған, яһуди болып христиандыққа көшкен. Екінші ұл ретінде, амбицияларымен Пьетроның тағдыры діни мансапқа бағытталған еді. Ол Парижде оқыды және Клунидегі бенедиктин аббаттығына қабылданды. Кейін Римге барып, бірнеше маңызды лауазымдарды атқарды.
Сайлау
1130 жылы папа Хонорий II өлім төсегінде жатқанда кардиналдар сайлауды сегіз адамнан тұратын комиссияға тапсыруға шешім қабылдады. Комиссияны папалық канцлер Хаймерик басқарды, ол өзінің үміткері кардинал Григорий Папарескиді асығыс түрде Папа Иннокентий II етіп сайлады. Ол 14 ақпанда, Хонорий қайтыс болғаннан кейін бір күні қасиеттілікке ие болды. Сол күні басқа кардиналдар, ең үлкен кардинал-епископ Пьетро Портудың жетекшілігімен, Римнің басшыларымен Сан-Марко базиликасында кездесіп, Иннокентийдің канондық түрде сайланбағанын мәлімдеді. Олар Хаймериктің қолдаушылары Франгипаниге қарсы болған римдік кардинал Пьетро Пьерлеониді ұсынды, оны Рим кардиналдары, дін қызметкерлері, ақсүйектер және Рим халқы сайлады. Анаклеттің қолдаушыларының арасында Франгипаниден басқа бүкіл Рим аристократиясы және кардиналдардың көп бөлігі болды. Халықтың қолдауымен және француз Хаймерикке қарсы Пиерлеони Римді бақылауға жеткілікті күшті болды, ал Иннокентий Альп тауларының солтүстігіне қашуға мәжбүр болды.
Қақтығыстар
Алайда Альп тауларының солтүстігінде Иннокентий Клерволық Бернардтың, Ұлық Петрдің және басқа да көрнекті реформаторлардың маңызды қолдауын алды. Олар оған император Лотар III сияқты еуропалық билеушілерден мойындау алуға жеке көмектесті, бұл Анаклетосты аз ғана қолдаушылармен қалдырды. Анаклетос Папалыққа лайықты үміткер болғандықтан, оның еврей дінінен ауысқан адамнан таратылғаны туралы қауесет таратылып, оның беделін түсіруге тырысты; Клерволық Бернард: «Иудейдің Петірдің тағында отыруы – Мәсіх үшін ұят» деп жазды. Анаклетосты қолдағандардың арасында өзінің епископтарының қарсылығына қарамастан Анаклетосты таңдаған Аквитания герцогы Вильгельм X және Сицилияның қуатты Рожер II болды, оның «Сицилия патшасы» атағы папалық бұйрығымен бекітілді. 1135 жылға қарай Анаклетостың жағдайы олардың көмегіне қарамастан әлсіз болды, бірақ ағым 1138 жылы оның қайтысымен ғана аяқталды, содан кейін Грегорио Конти Виктор IV болып сайланды, бірақ бір ай ішінде Иннокентийге бағынды. Иннокентий Римге оралып, қарсылықсыз билік жүргізді. Иннокентий II 1139 жылы тез арада Екінші Латеран кеңесін шақырып, шіркеудің өсімқорлыққа, дін қызметкерлерінің үйленуіне және басқа да мәселелерге қарсы тұжырымдамаларын нығайтты. Пьерлеони отбасы көбінесе Иннокентийге және оның ізбасарларына мойынсұнғанмен, Анаклетостың інісі Джордано, ол кезде Рим коммунасының басшысы болған, келесі он жыл бойы Иннокентийдің ізбасарларына белсенді қарсылық көрсетті.