Эллинген (Жагст) – Германияның Баден-Вюртемберг жеріндегі қала. 25 мың тұрғыны бар, Жагст өзені бойында орналасқан. Географиясы, орналасуы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ellwangen an der Jagst, ресми түрде Ellwangen (Jagst), көбінесе жай ғана Ellwangen деп аталады – Германияның оңтүстігіндегі Баден-Вюртемберг жерінің шығысындағы Осталбкрайс ауданының қаласы. Ол Аален қаласының солтүстігінде шамамен орналасқан. Ellwangen қаласының халқы 25 000 адамды құрайды.
Ellwangen an der Jagst, officially Ellwangen (Jagst), in common use simply Ellwangen is a town in the district of Ostalbkreis in the east of Baden Württemberg in southern Germany. It is situated about north of Aalen. Ellwangen has 25,000 inhabitants.
География
Эльванген Ягст өзенінің аңғарында, Швабия Альб тауларының етегі мен Вирнгрунд (ежелгі Виргундия) орман арасында орналасқан, соңғысы Швабия Франкон орманның бір бөлігі. Ягст өзені Эльванген қаласынан оңтүстіктен солтүстікке қарай ағып өтеді.
Ellwangen is situated in the valley of the river Jagst, between the foothills of the Swabian Alb and Virngrund (ancient Virgundia) forest, the latter being part of the Swabian Franconian Forest. The Jagst runs through Ellwangen from south to north.
Тарих
Қала 7 ғасырда Франкония-Швабия шекарасының жанындағы Виргунна орман ішіндегі алемандық қоныс ретінде дамыды. 764 жылы Лангрес епископы, франк ақсұлуы Хариолф, елді мекеннің жанындағы төбеде Бенедикт монастыры – Эльванген аббаттығын құрды. Монастырь 814 жылы Людовик ІІ-нің құжатында Елехенуванг деп аталады. 817 жылы ол Рейхсаббатқа айналды. 870-873 жылдары византиялық грек «славян халықтарының елшісі» әулие Мефодий, Пассау епископы Эрманрих тұтқындағаннан кейін Эльвангенде түрмеге қамалған. 873 жылы Рим Папасы Иоанн VIII-нің араласуы арқасында ол босатылды. Монастырь 1124 жылдан бастап (немесе одан ертерек) «босатылған» деп есептелді, яғни ол тікелей Папаға бағынышты болды. 1215 жылы аббаттарға Рейхсфрайхет құқығы берілді. Vogt лауазымын алғаш рет Эттинген графтары, ал 1370 жылдан бастап Вюртемберг графтары атқарды. 1460 жылы аббаттық, 12 асыл канон мен 10 викарийден тұратын капитул басқаратын князь-провост басқаратын зайырлы канондардың босатылған үйіне айналдырылды. Бастапқыда оның құрамына Эльванген, Танненберг және Кохенбург округтері кірді. 1471 жылы Рётлен, 1545 жылы Вассеральфинген, ал 1609 жылы Хейхлинген округтері қосылды. 1588 жылы және 1611-1618 жылдары Эльвангенде сиқыршылыққа айыптап 450-ге жуық адам өлтірілді. 1802 жылғы неміс медиатизациясынан кейін Эльванген Вюртемберг герцогтығының құрамына кірді. Бастапқыда ол медиатизация арқылы Вюртемберг алған аумақтардың үкімет орталығы – Жаңа Вюртемберг болды. 1803 жылы қала округ орталығына (Оберамт) айналды, ол 1806 жылы жаңа Вюртемберг Корольдігіне қосылды. 1807 жылы Эльванген Ягсткрейстің (Ягст округі) орталығы болды, бірақ 1924 жылы округ ірі бірлікке біріктірілді. Көптеген тұрғындары католик болған үлкен аумақтарды иеленген Вюртемберг королі Эльвангенді католик епархиясының орталығы етуді қалады. Осы мақсатқа жету үшін 1812 жылы ол ординариат пен семинарияны, сондай-ақ католик теология факультетін құрды. Факультет көп ұзамай Тюбингенге көшірілді, онда ол Эберхард Карлс университетінің бөлігіне айналды. 1817 жылы семинария мен ординариат Роттенбург-ам-Неккарға көшті, ол 1821 жылы Вюртемберг үшін жаңадан құрылған епархияның ордасына айналды.
The town developed in the 7th century as an Alemannic settlement in the Virgunna forest next to the Franconian Swabian border. In 764 the Frankish noble Hariolf, Bishop of Langres, founded a Benedictine monastery, Ellwangen Abbey, on a hill next to the settlement. The monastery was mentioned in a document of Louis the Pious as Elehenuuwang in 814. It became a Reichsabtei in 817. From 870 to 873 the Byzantine Greek "Apostle of the Slavs" Saint Methodius was imprisoned in Ellwangen, after he had been arrested by Ermanrich, bishop of Passau. He was set free in 873 thanks to the intervention of Pope John VIII. The monastery was "exempt" from 1124 on (maybe earlier), which means it was directly responsible to the pope. The abbots were granted Reichsfreiheit in 1215. The office of Vogt was first held by the counts of Oettingen, from 1370 on by the counts of Württemberg. In 1460 the abbey was converted into an exempt house of secular canons, led by a prince provost and a chapter consisting of 12 noble canons and 10 vicars. Initially its territory included the districts of Ellwangen, Tannenberg and Kochenburg. The district of Rötlen was acquired in 1471, Wasseralfingen in 1545, and Heuchlingen in 1609. In 1588 and from 1611 to 1618 about 450 people in Ellwangen were killed in witch hunts. After the German Mediatisation of 1802, Ellwangen became a part of the duchy of Württemberg. At first it was the government seat of Neuwürttemberg, the territories Württemberg had acquired by mediatisation. In 1803 the town became centre of a district (Oberamt), which in 1806 was included into the new Kingdom of Württemberg. In 1807 Ellwangen became seat of the Jagstkreis (Jagst District), until the district was merged into a larger unit in 1924. The king of Württemberg, who had acquired large areas with a predominantly Roman Catholic population, wanted Ellwangen to become the seat of a Roman Catholic diocese. To achieve this, in 1812 he founded an ordinary and a seminary, as well as a Roman Catholic theological faculty. The faculty was soon moved to Tübingen, where it became part of Eberhard Karls University. In 1817, the seminary and the ordinary went to Rottenburg am Neckar, which in 1821 became the seat of the newly formed diocese for Württemberg.
20 және 21 ғасырлар
Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде, 1916–1917 жылдары Германия Ресей армиясының поляк текті офицерлері үшін арнайы әскери тұтқын лагерін ұстады. Мақсаты – оларды насихаттауға тарту және Польшаны Германия бақылауындағы әскермен құрып, Ресейге қарсы соғыстыру (сол кезде Польша Германия, Ресей және Австрия арасында бөлінген еді). Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін 17-ші СС Панцергренадерлік дивизиясының мүшелері соғыс кезінде Ellwangen қаласындағы шетелдік концлагерь тұтқындарын атуға қатысқан бірнеше соғыс қылмысы үшін сотталды.
During World War I, in 1916–1917, Germany operated a special prisoner of war camp for ethnic Polish officers from the Russian Army, with the aim of subjecting them to propaganda and conscripting them into a planned German controlled Polish army to fight against Russia (Poland was partitioned between Germany, Russia and Austria at the time). After World War II members of the 17th SS Panzergrenadier Division were convicted of a number of war crimes, involving the shooting of foreign concentration camp prisoners in Ellwangen during the war.