Отто Бамбергский – неміс миссионері, 1102-1139 жж. Помераньді христиандыққа айналдырған, қасиетті саналған. Биографиялары жазылған. Миссионерлік қызметі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бамбергтік Отто (1060 немесе 1061 – 30 маусым 1139) – неміс христиан миссионері және Папаның легаты, Орта ғасырлық Померанияның көп бөлігін христиандыққа өткізген. 1102 жылдан өмірінің соңына дейін Бамберг епископы қызметін атқарды. 1189 жылы қасиетті деп жарияланды.
German Christian missionary
Otto of Bamberg (1060 or 1061 – 30 June 1139) was a German missionary and papal legate who converted much of medieval Pomerania to Christianity. He was the bishop of Bamberg from 1102 until his death. He was canonized in 1189.
Ерте өмір
Оттоның өлімінен кейінгі онжылдықтарда оның үш өмірбаяны жазылды. Пруфенингтік Вольфгер 1140 және 1146 жылдар аралығында Пруфенинг аббаттығында жазды; Михельсбергтік Эбо 1151 және 1159 жылдар аралығында жазды; ал Михельсбергтік Херборд 1159 жылы жазды. Заманауи деректерге сәйкес, Отто Шваб Юрасында жер иелік еткен ақсүйек (эдельфрей) отбасында дүниеге келген. Ол анасы арқылы Стауферлермен туысқан. Франк дворяндық үйі Мистельбахтан таратылған болуы мүмкін, бірақ бұл нақты анықталған жоқ. Ағасы әкесінің мүлігін мұраға алғандықтан, Отто діни мансапқа дайындалды және Хирзау аббаттығында немесе оның қарастырылатын монастырьларының бірінде білім алды. 1082 жылы император Генрих IV-тің қарындасы, швабдық салиан принцессасы Юдит, Пьяст әулетінен I Владислав Германмен үйленгенде, ол оның ілесіп поляк сарайының капелланы болды. 1091 жылы ол Генрих IV-тің қызметіне кірді; 1101 жылы императордың канцлері болып тағайындалды және Шпейер соборының құрылысын қадағалады.
Three biographies of Otto were written in the decades after his death. Wolfger of Prüfening wrote his between 1140 and 1146 at Prüfening Abbey; Ebo of Michelsberg wrote between 1151 and 1159); and Herbord of Michelsberg wrote in 1159. According to contemporary sources, Otto was born into a noble (edelfrei) family which held estates in the Swabian Jura. He was related to the Staufers through his mother. A possible descent from the Franconian noble house of Mistelbach has not been conclusively established. As his elder brother inherited their father's property, Otto prepared for an ecclesiastical career and was sent to school, probably in Hirsau Abbey or one of its filial monasteries. When in 1082 the Salian princess Judith of Swabia, sister of Emperor Henry IV, married the Piast duke Władysław I Herman, he followed her as a chaplain to the Polish court. In 1091 he entered the service of the Henry IV; he was appointed the emperor's chancellor in 1101 and supervised the construction of Speyer Cathedral.
Епископ
1102 жылы император оны Франкониядағы (қазіргі Бавария штатында) Бамберг епископы етіп тағайындап, дәреже берді. Оттон орта ғасырлық Германияның жетекші князьдерінің біріне айналды. Ол кеңінен шашыраған жерлерін біріктірді және епископтық қызметі кезінде Бамберг зор беделге ие болды. Оттон Каринтия мен Саксония арасында 30-дан астам монастырь мен ауруханалар салдырып, қамалдар тұрғызды. Халыққа мұқтаж болғанда ол өз қаражатынан көмек қолын созды. Императорлық сарайға адал болғандықтан, 1118 жылы Фрицлар синодында Куно Праенсте басқаратын папалық тараптан шеттетілді. Ол, әсіресе император мен папалық арасындағы Инвеститура дауы кезінде дипломат және саясаткер ретінде танылды. 1121 жылы Вюрцбургте өткен конгресте Оттон 1122 жылы қол қойылған Вурмс конкордатын – бейбіт келісім шартын табысты талқылап шығарды.
In 1102, the emperor appointed and invested him as Bishop of Bamberg in Franconia (now in the state of Bavaria), and Otto became one of the leading princes of medieval Germany. He consolidated his widely scattered territories and during his tenure as bishop, Bamberg rose to great prominence. Otto established more than 30 monasteries and hospitals between Carinthia and Saxony and had castles built. He helped the population out of his own pocket when they were in need. He remained loyal to the Imperial court and, as a consequence, was suspended by a papal party led by Cuno of Praeneste at the Synod of Fritzlar in 1118. He achieved fame as diplomat and politician, notably during the Investiture Controversy between the emperor and the papacy. At the Congress of Würzburg in 1121, Otto successfully negotiated the peace treaty, the Concordat of Worms, which was signed in 1122.
Миссионерлік
Польша билеушілері мен испан епискобы Бернардтың Померанияны христиан дініне айналдыру үшін бірнеше рет күш қолдануына қарамастан, оның үлкен жетістіктерінің бірі – Померания тұрғындары арасында бейбіт және табысты миссионерлік жұмысы болды. 1124 жылы Польша герцогы Болеслав III Вримут Оттоны алғашқы миссионерлік сапарына жіберді. Оттоның тәсілі Бернардтың тәсілінен мүлдем өзгеше болды. Бернард жалғыз және кедей, танымал емес діни қызметкер ретінде саяхаттады, ал бай және әйгілі Отто өзінің епархиясынан 20 дін қызметкері, көптеген қызметшілер, Болеславтан берілген 60 жауынгер және көптеген жабдықтары мен сыйлықтарымен бірге жүрді. Ол бұрыннан бай болғандықтан, Помераниялықтарды христиан дініне айналдыруды ғана мақсат тұтқан, олардың есебінен байымайтынына көз жеткізді. Папаның ресми өкілі ретінде ол көптеген Помераниялықтарды, әсіресе Пирци, Каммин, Штеттин және Йомсборг қалаларында христиан дініне айналдырды және «Померания елшісі» деп аталды. Бамберг епискобы Померанияда 22 мыңнан астам адамды крещение рәсімінен өткізді және он бір шіркеу салды. 1125 жылы Бамбергке оралғаннан кейін, кейбір ескі діни сенімдер қайта жандана бастады, сондықтан Отто 1128 жылы тағы да Померанияға сапар жасады. Бұл сапарында оған Померания герцогы I Вартислав қолдау көрсетті. Ол сондай-ақ Бамбергтен діни қызметкерлерді Померанияға жіберді. Померанияға епископ тағайындау ниеті Магдебург және Гнезно епископтары тарапынан кедергіге ұшырады, олар Померанияға митрополиттік құқықтарға талап етті. 1139 жылы қайтыс болғаннан кейін ғана оның бұрынғы серігі, Помераниялық Адалберт 1140 жылы Волин епископы болып тағайындалды. Батыс Пруссияның Данциг маңындағы аймағы да Померания арқылы христиан дініне көшті, сол кезде Данцигтегі Олива монастыры құрылды, ал Шығыс Пруссия кейіннен Рига арқылы Тевтон орденінің шақыруымен христиан дініне көшті.
Among his great accomplishments was his peaceful and successful missionary work among the Pomeranians, after several previous forcible attempts by the Polish rulers and the Spanish bishop Bernard to convert Pomerania to Christianity had failed. Otto was sent on his first mission by the Polish duke Bolesław III Wrymouth in 1124. Otto's approach was decidedly different from the one Bernard's. Bernard traveled alone and as a poor and unknown priest, whereas Otto, a wealthy and famous man, was accompanied by 20 clergy of his own diocese, numerous servants, 60 warriors supplied to him by Boleslaw, and carried with him numerous supplies and gifts. The fact that he was already wealthy assured the Pomeranians that his aim was only to convert them to Christianity, not to become wealthy at their expense. As the official papal legate, he converted a large number of Pomeranians, notably in the towns of Pyritz, Cammin, Stettin, and Jomsborg, and became known as the "Apostle of Pomerania." The Bamberg bishop is said to have baptized over 22,000 people in Pomerania and founded eleven churches. After he returned to Bamberg in 1125, some pagan customs began to reassert themselves, and Otto journeyed once more to Pomerania in 1128. In this he had the support of Wartislaw I, Duke of Pomerania. He also sent priests from Bamberg to serve in Pomerania. His intent to consecrate a bishop for Pomerania was thwarted by the bishops of Magdeburg and Gniezno who claimed metropolitan rights over Pomerania. Only after his death in 1139 was his former companion, Adalbert of Pomerania, consecrated as Bishop of Wolin, in 1140. The area of western Prussia around Danzig was Christianized via Pomerania as well, and the monastery of Oliwa at Danzig was established at that time, while eastern Prussia was Christianized later via Riga by the Teutonic Knights.
Құрмет
Отто 1139 жылғы 30 маусымда қайтыс болды және Бамбергтегі Михаэльсберг аббаттығында жерленді. Оны 1189 жылы папа Климент III қасиетті деп жариялады. Ол 30 маусымда қайтыс болғанымен, оның есімі Рим мартирологиясында 2 шілдеде тіркелген. Әулиенің негізгі мерекесі бүгінге дейін 30 қыркүйекте Бамберг архиепископтығында тойланады. Отто Бамберг архиепископтығының қасиетті қамқоршысы, Берлин архиепископтығының және Штеттин-Каммин епархиясының ортақ қамқоршысы болып табылады, сондай-ақ оған қызба және қызыл ауруға қарсы көмек сұрап жүгінеді.
Otto died on 30 June 1139, and was buried in Michaelsberg Abbey, Bamberg. He was canonised in 1189 by Pope Clement III. Although he died on 30 June, his name is recorded in the Roman martyrology on 2 July. The high festival of the saint is still celebrated in the Archdiocese of Bamberg on September 30. Otto is the patron saint of the Archdiocese of Bamberg, co patron of the Archdiocese of Berlin, of the Diocese of Stettin Kammin, and invoked for help against fever and rabies.