Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1878 жылы құрылған, қазірде тоқтатылған Ұлыбританияның ерлік ордені.
Dormant British order of chivalry established 1878
Үнді империясының ең жоғары ордені – бұл королева Виктория 1878 жылдың 1 қаңтарында құрған ерлік ордені. Орден үш дәрежеден тұрады:
The Most Eminent Order of the Indian Empire is an order of chivalry founded by Queen Victoria on 1 January 1878. The Order includes members of three classes:
Ұлы командир (GCIE)
Командир (KCIE)
Серік (CIE)
Knight Grand Commander (GCIE)
Knight Commander (KCIE)
Companion (CIE)
1947 жылдан бастап, Британдық Үндістан тәуелсіз Үндістан Одағы мен Пәкістан Доминионына айналғаннан кейін, орденге тағайындаулар тоқтатылды. Орденнің соңғы тірі серігі, Дрангадраның махараджасы Мегхраджи III қайтыс болғаннан кейін 2010 жылы орден тоқтатылды. Орденнің ұраны – Imperatricis auspiciis (латын тілінде "Императрицаның қолдауымен"), бұл Үндістанның алғашқы императрицасы Виктория патшайымға сілтеме. Орден – Британдық Үнді империясымен байланысты Ұлыбританияның ең кіші ерлік ордені; одан жоғары орден – Үндістан жұлдызының ең жоғары ордені.
Appointments terminated after 1947, the year that British India became the independent Union of India and Dominion of Pakistan. With the death of the last surviving knight, the Maharaja Meghrajji III of Dhrangadhra, the order became dormant in 2010. The motto of the Order is Imperatricis auspiciis, (Latin for "Under the auspices of the Empress"), a reference to Queen Victoria, the first Empress of India. The Order is the junior British order of chivalry associated with the British Indian Empire; the senior one is The Most Exalted Order of the Star of India.
Құрамы
Британдық монарх Орденнің Бас Сұлтаны болып табылады. Ұлы шебер ең жоғары дәрежедегі лауазымды иеленді; бұл лауазым Үндістанның вице-королінің міндеті бойынша берілді. Бірінші сынып мүшелері «Ұлы командир» атағын алды, «Ұлы крест иесі» емес, христиан емес үндістерді ренжітпеу үшін. 1878 жылы Орден құрылған кезде тек бір сынып – серіктер болды, квота белгіленбеді. 1886 жылы Орден командирлер (кез келген уақытта 50 адам) және серіктер (квота жоқ) екі сыныпқа бөлінді. Келесі жылы Ұлы командирлер (кез келген уақытта 25 адам) сыныбы қосылды; қалған екі сыныптың құрамы өзгеріссіз қалды. Заңда сондай-ақ «Оның Әлдешеңіз, оның мұрагерлері мен ізбасарлары, өздерінің қалауынша, қайтыс болған Георг I патшаның ұрпақтарынан кез келген ханзадаларды қосымша Ұлы командирлер етіп тағайындауға құқылы» делінген. 1886 жылғы 2 тамыздағы Патент хатымен командирлердің саны 82-ге дейін артты, ал командирлерді жылына 20 номинациямен шектеді (тек 1903 жылы 40). 1897 жылғы 10 маусымдағы Патент хатымен мүшелік кеңейтілді, бұл 32 Ұлы командир тағайындауға рұқсат берді. 1902 жылғы 21 қазандағы арнайы жарғы бойынша 92 командир тағайындауға рұқсат берілді, бірақ командирлерді тағайындау саны әр жылы 20-ға дейін шектелді. 1911 жылғы 21 желтоқсанда Дели Дурбарына байланысты шектеулер 40 Ұлы командир, 120 командир және кез келген жылы 40 серік тағайындауға дейін артты. Британдық шенеуніктер мен әскерлер, сондай-ақ үнділік князьдік мемлекеттердің билеушілері тағайындалуға құқылы болды. Әдетте, маңызды мемлекеттердің билеушілері Үндістан жұлдызы орденінің Ұлы командирлері болып тағайындалды, Үнді империясы ордені емес. Князьдік билеушілерді қоспағанда, әйелдер Орденге тағайындалуға құқылы емес еді. Әйел билеушілер «ханымдар» немесе «лейдилер» емес, «рыцарь» ретінде қабылданды. Азия мен Таяу Шығыстың басқа билеушілері де тағайындалды.
The British sovereign serves as Sovereign of the Order. The grand master held the next most senior rank; the position was held, ex officio, by the viceroy of India. Members of the first class were titled "Knight Grand Commander" rather than "Knight Grand Cross" so as not to offend the non Christian Indians appointed to the order. At the time of foundation in 1878 the order had only one class, that of Companion, with no quota imposed. In 1886, the Order was divided into the two classes of knights commander (50 at any given time) and companions (no quota). The following year the class of Knight Grand Commander (25 at any given time) was added; the composition of the other two classes remained the same. The statute also provided that it was "competent for Her Majesty, Her heirs and successors, at Her or their pleasure, to appoint any Princes of the Blood Royal, being descendants of His late Majesty King George the First, as Extra Knights Grand Commander". By Letters Patent of 2 Aug 1886, the number of knights commander was increased to 82, while commanders were limited to 20 nominations per year (40 for 1903 only). Membership was expanded by letters patent of 10 June 1897, which permitted up to 32 knights grand commander. A special statute of 21 October 1902 permitted up to 92 knights commander, but continued to limit the number of nominations of commanders to 20 in any successive year. On 21 December 1911, in connection with the Delhi Durbar, the limits were increased to 40 knights grand commander, 120 knights commander, and 40 nominations of companions in any successive year. British officials and soldiers were eligible for appointment, as were rulers of Indian Princely States. Generally, the rulers of the more important states were appointed knights grand commander of the Order of the Star of India, rather than of the Order of the Indian Empire. Women, save the princely rulers, were ineligible for appointment to the order. Female princely rulers were admitted as "knights" rather than as "dames" or "ladies". Other Asian and Middle Eastern rulers were also appointed as well.
Басымдық және артықшылықтар
Орденнің барлық сыныптарының мүшелеріне басымдық ретімен лауазымдар берілді. Орденнің барлық сыныптарының әйелдері, сондай-ақ үлкен командирлер мен командирлердің ұлдары, қыздары және келіндері де басымдық тізіміне енді. (Нақты орналасуы үшін Англия мен Уэльстегі басымдық ретіне қараңыз.) Үлкен командирлер "GCIE", командирлер "KCIE" және серіктестер "CIE" пост-номиналдық атауларын қолданды. Үлкен командирлер мен командирлер "Сэр" префиксін қолдануға құқылы болды. Үлкен командирлер мен командирлердің әйелдері өздерінің тегіне алдынан "Леди" деп қосатын. Бұл формаларды пэрлер мен үнділік князьдер қолданбады, егер бұрынғылардың есімдері толық жазылған болса ғана. Үлкен командирлер сонымен қатар геральдикалық қолдаушылар алуға құқылы болды және олар өздерінің қаруларын шеңбердің (мотосы бар шеңбер) және ожаудың бейнесімен қоршауға болады; алғашқысы соңғысының сыртында немесе үстінде көрсетіледі. Командирлер мен серіктестерге шеңберді, бірақ ожауды, өздерінің қаруларын қоршауға рұқсат етілді. Белгі ожаудан немесе шеңберден ілінген.
Members of all classes of the order were assigned positions in the order of precedence. Wives of members of all classes also featured on the order of precedence, as did sons, daughters and daughters in law of knights grand commander and knights commander. (See order of precedence in England and Wales for the exact positions.) Knights grand commander used the post nominal "GCIE", knights commander "KCIE", and companions "CIE." Knights grand commander and knights commander were entitled to the prefix "Sir". Wives of knights grand commander and knights commander could prefix "Lady" to their surnames. Such forms were not used by peers and Indian princes, except when the names of the former were written out in their fullest forms. Knights grand commander were also entitled to receive heraldic supporters, and could encircle their arms with a depiction of the circlet (a circle bearing the motto) and the collar; the former is shown either outside or on top of the latter. Knights commander and companions were permitted to display the circlet, but not the collar, surrounding their arms. The badge is depicted suspended from the collar or circlet.
Көркем шығармаларда
Рудиард Киплингтің "Джунглидің екінші кітабындағы" екінші әңгімесі "Пурун Бхагаттың кереметі" ("The Miracle of Purun Bhaghat") – "Сэр Пурун Дасс, К.С.И.Э.", "[Британдық Үндістанның] солтүстік-батыс бөлігіндегі жартылай тәуелсіз жергілікті мемлекеттердің бірінің премьер-министрі" бір күні әдеттегі өмірден зейнетке шығып, туған Гималай тауында усақтап, кейіннен ауылды тасқыннан құтқарып, осы оқиғада қаза табады.
The Miracle of Purun Bhaghat, the second story in The Second Jungle Book by Rudyard Kipling, tells how "Sir Purun Dass, K. C. I. E.", "prime minister of one of the semi independent native States in the north western part of [British India]", one day retired from the mundane world and became a hermit in his native Himalayas, where after some time he saves a village from a rockslide and dies in the event.