Генри Элрод: Батырлық үшін "Құрмет белгісі" иегері
Henry T. Elrod
Генри Элрод – Герой ВМС США, кавалер Медали Почета за защиту Уэйк-Айленда во Второй мировой войне. Биография летчика, его подвиг и служба в Корпусе морской пехоты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ Теңіз жаяу әскерінің ұшқышы және «Құрмет медалі» иегері (1905–1941)
US Marine Corps aviator and Medal of Honor recipient (1905–1941)
Генри Талмидж "Хаммерин Хэнк" Элрод (27 қыркүйек 1905 – 23 желтоқсан 1941) – АҚШ Теңіз жаяу әскерінің ұшқышы. Ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Уэйк аралын қорғағандағы батылдығы үшін «Құрмет медалімен» марапатталған алғашқы ұшқыш болды.
Henry Talmage "Hammerin' Hank" Elrod (September 27, 1905December 23, 1941) was a US Marine Corps aviator. He was the first aviator to receive the Medal of Honor during World War II, for his heroism in the defense of Wake Island.
Теңіз әскерлері қызметі
Эльрод 1905 жылғы 27 қыркүйекте Джорджия штатының Тернер округінде дүниеге келді. 1927 жылғы желтоқсанда Теңіз жаяу әскеріне қабылданып, 1931 жылғы ақпанда Теңіз жаяу әскерінің екінші лейтенанты болып тағайындалды. Теңізшілер корпусына кірмес бұрын Джорджия және Йель университеттерінде оқыды. Бір жылдан астам уақыт Филадельфиядағы Теңізшілер корпусының базалық мектебінде студент-ұшқыш ретінде оқығаннан кейін, лейтенант Элрод Флорида штатының Пенсакола әскери-әуе базасына жіберілді. Мұнда ол рота офицері және студент-ұшқыш болып қызмет етті. 1935 жылғы ақпанда ол қанаттарын алып, Куантико Теңіз жауынгерлері базасына ауыстырылды, онда 1938 жылдың қаңтарына дейін Теңіз авиаторы болып қызмет етті. Басқа міндеттерімен қатар, ол эскадрильяның оқу, кадрлық және әлеуметтік жұмыс істейтін офицері болды. 1938 жылғы шілдеде Элрод Сан-Диегодағы эскадрильяға жіберілді және 1941 жылдың қаңтарына дейін олардың материалдық-техникалық жабдықтау, парашют және персонал офицері болып қызмет етті, содан кейін ол Гавай аймағына жіберілді. 1941 жылғы 4 желтоқсанда капитан Элрод 12 ұшақпен, 12 ұшқышпен және майор Пол А. Путнамның VMF-211 истребитель эскадрильясының жер экипажымен Уэйк аралына ұшты. 1941 жылғы 8 желтоқсанда Уэйк аралы үстінде әуедегі жағдай шиеленісе бастады. 12 желтоқсанда ол 22 жау ұшағынан тұратын топқа жалғыз өзі шабуыл жасап, екеуін атып түсірді. Ол жау кемелеріне бірнеше рет төмен қалыпты бомбалау және оқ жаудыру шабуылдарын жасады. Осы шабуылдардың бірінде ол жапондық эсминец «Кисараги» кемесін ұшақтан шағын калибрлі бомбалармен батып, соның ішіндегі алғашқы адам болды, бомбаларды эсминецтің корпусына тастап, тереңдік зарядтарын жарылысқа ұшыратты. АҚШ-тың барлық ұшақтары жапондықтардың отымен жойылғаннан кейін, ол қалған әскерлерді жағалау қорғаныс бөліміне ұйымдастырып, жапондық шабуылдарды қайтарып тастады. 1941 жылғы 23 желтоқсанда капитан Элрод оқ-дәріні қару орнатуға тасып әкелген әскерлерін қорғап тұрғанда қаза тапты. Ол өлімінен кейін 1946 жылғы 8 қарашада майор болып жоғарылатылды, ал оның жесірі Уэйк аралын қорғағандағы батылдығы үшін Құрмет медалімен марапатталды. Оның жесірі, бұрынғы Элизабет Хогун Джексон, адмирал Ричард Х. Джексонның немересі болды және АҚШ Теңіз жаяу әскерінің офицері болды. Майор Элрод бастапқыда Уэйк аралында жерленген, бірақ 1947 жылғы қазан айында Арлингтон ұлттық зиратына қайта жерленді.
Elrod was born on September 27, 1905, in Turner County, Georgia. He enlisted in the Marine Corps in December 1927, and was appointed a Marine second lieutenant in February 1931. He attended the University of Georgia and Yale University prior to his entry into the Marine Corps. Following over a year at the Marine Corps Basic School in Philadelphia as a student aviator, Lieutenant Elrod was ordered to the Naval Air Station Pensacola, Florida. There he served as a company officer and as student aviator. In February 1935, he earned his wings and was transferred to Marine Corps Base Quantico, where he served as a Marine Aviator until January 1938. In addition to his other duties, he was his squadron's school, personnel, and welfare officer. In July 1938, Elrod was ordered to a squadron in San Diego and served as their material, parachute, and personnel officer until January 1941, when he was detached to the Hawaiian area. On December 4, 1941, Captain Elrod flew to Wake Island with twelve aircraft, twelve pilots, and the ground crew of Major Paul A. Putnam's fighter squadron, VMF 211. Hostilities in the air over Wake Island commenced on December 8, 1941. On December 12, he single handedly attacked a flight of 22 enemy planes and shot down two. He executed several low altitude bombing and strafing runs on enemy ships; during one of these attacks, he became the first man to sink a warship, the Japanese destroyer Japanese destroyer Kisaragi, with small caliber bombs delivered from a fighter aircraft, dropping the bombs onto the destroyer's stern, causing the depth charges to explode. When all the U. S. aircraft had been destroyed by Japanese fire, he organized remaining troops into a beach defense unit which repulsed repeated Japanese attacks. On December 23, 1941, Captain Elrod was mortally wounded while protecting his men who were carrying ammunition to a gun emplacement. He was posthumously promoted to major on November 8, 1946, and his widow was presented with the Medal of Honor for his heroic actions during the defense of Wake Island. His widow, the former Elizabeth Hogun Jackson, was the niece of Admiral Richard H. Jackson and served as a commissioned officer in the United States Marine Corps. Major Elrod was initially buried on Wake Island, but was reinterred in Arlington National Cemetery in October 1947.
Ұшақтың сақталған бөлшектері
Майор Элродтың F4F 3 Майк Фокс 11 (BuNo. 4019) ұшағының бөліктері, оның ішінде ұшақтың мұрын сақинасы, құйрық ілгіші және винті, Уэйк аралындағы ескерткіш құрылысында пайдаланылған деген болжам бар. 1965 жыл шамасында ескерткіштің бөлшектері Теңіз корпусы мұражайына жіберілді. Ұлттық Әуе және Ғарыш мұражайы FM 1 Wildcat ұшағын қалпына келтірген кезде, Wake Island ескерткішінен алынған мұрын сақинасы ғана табылған. Бұл бөлік, әлі де шайқастағы зақымдануларын сақтап, Вашингтон қаласында қойылған FM 1 ұшағының қалпына келтірілген нұсқасына енгізілді.
Parts of Maj. Elrod's F4F 3 Mike Fox 11 (BuNo. 4019), including the aircraft's cowling nose ring, tail hook, and propeller, were believed to have been used in a memorial constructed on Wake Island. When the memorial was dismantled around 1965 the aircraft parts were sent to the Marine Corps Museum. When the National Air and Space Museum restored its FM 1 Wildcat the only cowling nose ring that could be located was the one taken from the Wake Island memorial. This part, still bearing battle damage, was incorporated into the restored FM 1 now on display in Washington, D. C.
Өлімнен кейінгі марапаттар
Теңіз жаяу әскері офицерлік мектебіне кіретін басты жол Элродтың атымен аталады. Сан-Диегодағы (Калифорния) Теңіз жаяу әскері Мирамар әуе базасының және Гавайидегі Айэадағы Х.М. Смит лагерінің басқа да көшелері Элродтың есімімен аталған. Ашберн қаласы, Джорджия (Тернер округінің орталығы) 2010 жылы Элродқа арналған парк ашты. Элродтың есімі оның өскен жеріне жақын Ребекка қаласындағы қалалық саябаққа да берілген. АҚШ Әскери-теңіз күштерінің Оливер Хазард Перри класындағы «Элрод» фрегаты оның құрметіне аталған. 1995 жылы Элрод Джорджия авиациясының даңқ залына енгізілді.
The main road leading in to the Marine Corps Officer Candidate School is named after Elrod. Other streets at Marine Corps Air Station Miramar in San Diego, California, and Camp H. M. Smith in Aiea, Hawaii are also named after Elrod. The City of Ashburn, Georgia (the county seat of Turner County) dedicated a park to Elrod in 2010. A city park in Rebecca (near where he grew up) is also named for Elrod. The U. S. Navy Oliver Hazard Perry class frigate, Elrod, is named in his honor. In 1995 Elrod was inducted into the Georgia Aviation Hall of Fame.