Уилберт Одри: Томас пойызының авторы

Кіріспе

Британдық автор және викарий (1911–1997)

Уилберт Вер Оудри (15 маусым 1911 – 21 наурыз 1997), көбінесе Rev. У. Оудри ретінде танымал, ағылшын англикан шіркеу қызметкері, теміржолға құмар адам және балалар әдебиетінің авторы болған. Ол «Томас және оның достары» (Thomas the Tank Engine) және оның «Теміржол сериясы» (Railway Series) кітаптарындағы басқа кейіпкерлерді жасағандығымен есімдері сақталған.

Өмір және мансап

Уилберт Одри 1911 жылдың 15 маусымында Хэмпширдегі Ромси қаласының жанындағы Ампфилд шіркеуінде дүниеге келді. Оның әкесі – Вера Одри (1854–1928), Ампфилдтің англикандық викарийі, ал анасы – Люси Одри (қыздығы Бьюри; 1884–1965). Вера судья сэр Джон Уизер Одридің ұлы және епископ Уильям Одридің інісі болды. Уилберт әкесінің екі бауырласы – Уильям мен Герберттің есімдерінен туындаған. Оның кіші інісі Джордж 1916 жылдың 10 тамызында дүниеге келіп, 1994 жылдың 27 қазанында қайтыс болды. Әкесінің алғашқы екі некесінен туған үш үлкен жартылай сіңлісі де жас кезінде қайтыс болды, ең кішісі Бірінші дүниежүзілік соғыста қаза тапты. Ампфилдте ол кішкентай кезінде әкесімен бірге теміржолдың макетін жасап жатқанын көрді. 1917 жылы отбасы Уилтширдегі Боксқа көшіп, 1919 және 1920 жылдары Бокс ішінде тағы көшті. Үшінші үйі – «Сапардың соңы» (бұрынғы «Лорн вилласы») 1928 жылдың тамызына дейін отбасының үйі болып қалды. «Сапардың соңы» Бокс туннелінің батыс жағынан ғана орналасқан, онда Ұлы Батыс темір жолының басты желісі 2 миль (3 км) қашықтықта 100-ге 1 еңіспен көтеріледі. Жүк пойыздарына көтерілуге көмектесу үшін онда банк локомотиві сақталған. Осы жерде Эдвардтың Гордонның пойызға төбеге көтерілуіне көмектескен оқиғасының шабыты туды, Уилберт бұл оқиғаны алғаш рет 25 жылдан кейін ұлы Кристоферге айтқан және ол «Темір жол сериясының» алғашқы кітабында пайда болды. 1965 жылы ол толық уақытты діни қызметтен зейнеткерлікке шығып, Глостерширдегі Строуд қаласындағы Родбороға көшіп барды. Ол 1942 жылы ұлы Кристоферді қызылша ауруынан емдеу үшін көңіл көтеру мақсатында кейіпкерлерді ойлап тапты. Авдри «Үш теміржол локомотиві» романын жазғаннан кейін Кристоферге Эдвардтың макетін, сондай-ақ ағаштан жасалған вагондар мен коучтер жасады. Содан кейін Кристофер Томас туралы оқиғалар сұрады, олар 1946 жылы жарық көрген «Томас – танк локомотиві» кітабында жарияланды. Алғашқы кітап «Үш теміржол локомотиві» 1945 жылы Лестердегі Эдмунд Уорд баспасынан шықты. Авдри «Темір жол сериясы» бойынша 26 кітап жазды, соңғысы 1972 жылы жарық көрді. Кейіннен Кристофер осы серияға қосымша кітаптар қосты. 1947 жылы Hudswell Clarke компаниясы 0 6 0T локомотиві No 1800-ді жасады; ол өзінің жұмыс өмірін Питербородағы Британдық қант зауытында өткізді, дизельді локомотивпен ауыстырылғанға дейін қант қызылшасының вагондарын итеріп жүрді. Питерборо теміржол қоғамы 1973 жылы локомотивті сатып алды, ал бұл кішкентай көк «Томас» локомотиві – Нене аңғарының темір жолының жұлдызы. 1952 жылы Одри Уэльстегі Талиллин теміржолында күзетші болып ерікті жұмыс істеді, ол сақтаудың екінші жылында болды. Темір жол Авдриге Талиллин негізінде Скарлой теміржолын құруға шабыттандырды, оның кейбір оқиғалары әңгімелерге жазылды. Ол теміржолға деген құштарлығын жарияланымдарымен ғана шектемеді. Ол теміржолды сақтауға қатысты және бүкіл ел бойынша көрмелерге алып барған теміржол макеттерін жасады. Эмнетте ол Фурнестегі Барроудың негізінде кең көлемді теміржол желісін жасады. Эмнет үш Висбех теміржол стансасына жақын орналасқан. Эмнет теміржол станциясы Магдален Роуд стансасынан (қазір Уотлингтон деп аталады) Висбеч Истке дейінгі EAR желісінде орналасқан. Эмнет станциясы қазір жеке тұрғын үй. GER Wisbech және Upwell Tramway трамвай локомотивтері, вагондары және жылжымалы құрам Тоби трамвай локомотивіне және Генриеттаға ұқсас болды, сондай-ақ Виктория жолындағы Висбеч Ист теміржол станциясымен Элиге дейінгі магистраль. M&GN Питербородан Сатон көпіріне дейін Висбех Солтүстік теміржол станциясы арқылы Харекрофт жолы. Сондай-ақ, Нене өзенінің екі жағында Висбех портының порт желілері болды – M&GN Harbour West тармағы және GER Harbour East тармағы. Ол 1968 жылы Алан Пеглердің «Ұшқан шотландтық» рейсімен Лондоннан Эдинбургке дейін тоқтамай ұшып келді. Авдри «Темір жол сериясынан» басқа да көркем және ғылыми-көркем кітаптар жазды. Белинда Бүркіт туралы әңгіме қызыл машина туралы болды (ол қағаз басылымдарының иллюстрацияларында ғана Volkswagen Beetle болды). 1988 жылы оның екінші Ффаркхар теміржол макеті соңғы рет жұртшылыққа көрсетілді және ITN News жаңалықтарында жарияланды. 1990 жылы Томастың 40 жылдығына арналған «ТВ am» бағдарламасында қайтадан көрсетілді. Осы уақыт ішінде Одри көптеген қиындықтарға тап болды – денсаулық мәселелері, депрессия, әйелінің, ағасының және жақын досы Тедди Бостонның қайтысы. Бес жылдан кейін ол Николас Джонспен Bookmark фильмінің «Томас танк машинасы» үшін сұхбат берді, ол алғаш рет 1995 жылдың 25 ақпанында көрсетілді және қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай 1997 жылдың 15 сәуірінде қайта көрсетілді. Одри 1996 жылғы Жаңа жылдық құрмет көрсету тізімінде OBE орденімен марапатталды, бірақ сол кезде денсаулығы нашарлап, Лондонға бара алмады. Ол 1997 жылдың 21 наурызында Глостерширдегі Строудта ұйықтағанда бейбіт түрде қайтыс болды, оның өмірі 85 жылға созылды. Оның күлі Глостер крематориында сақталған. Брайан Сиблидің «Томас танк машинасының авторы» атты өмірбаяны 1995 жылы жарық көрді.

Wilbert Awdry was born at Ampfield vicarage near Romsey, Hampshire, on 15 June 1911. His father was Vere Awdry (1854–1928), the Anglican vicar of Ampfield, and his mother was Lucy Awdry (née Bury; 1884–1965). Vere was the son of judge Sir John Wither Awdry and brother of bishop William Awdry. Wilbert was derived from William and Herbert, names of his father's two brothers. His younger brother, George, was born on 10 August 1916 and died on 27 October 1994. All three of Awdry's older half siblings from his father's first two marriages died young, the youngest being killed in World War I. At Ampfield as a toddler he saw his father construct a handmade , model railway. In 1917, the family moved to Box, in Wiltshire, moving again within Box in 1919 and in 1920, the third house being "Journey's End" (renamed from "Lorne Villa"), which remained the family home until August 1928. "Journey's End" was only from the western end of Box Tunnel, where the Great Western Railway main line climbs at a gradient of 1 in 100 for 2 mile (3 km). A banking engine was kept there to assist freight trains up the hill. Here was the inspiration for the story of Edward helping Gordon's train up the hill, a story that Wilbert first told his son Christopher some 25 years later, and which appeared in the first of the Railway Series books. He retired from full time ministry in 1965 and moved to Rodborough in Stroud in Gloucestershire. The characters that would make Awdry known and the first stories featuring them were invented in 1942 to amuse his son Christopher during a bout of measles. After Awdry wrote The Three Railway Engines, he built Christopher a model of Edward, and some wagons and coaches, out of a wooden broomstick and scraps of wood. Then Christopher requested stories about Thomas and these duly followed and were published in the book Thomas the Tank Engine, published in 1946. The first book, The Three Railway Engines, was published in 1945 by Edmund Ward in Leicester. Awdry wrote 26 books in The Railway Series, the last in 1972. Christopher subsequently added further books to the series. In 1947, 0 6 0T engine No. 1800 was built by Hudswell Clarke; it spent its working life at the British Sugar factory in Peterborough, pushing wagons of sugar beet until it was finally replaced by a diesel engine. Peterborough Railway Society purchased the engine in 1973, and this little blue 'Thomas' engine is the star of the Nene Valley Railway. In 1952, Awdry volunteered as a guard on the Talyllyn Railway in Wales, then in its second year of preservation. The railway inspired Awdry to create the Skarloey Railway, based on the Talyllyn, with some of his exploits being written into the stories. Awdry's enthusiasm for railways did not stop at his publications. He was involved in railway preservation, and built model railways, which he took to exhibitions around the country. At Emneth he created an extensive model railway network in his loft based on Barrow in Furness. Emneth was also close to three Wisbech railway stations. Emneth railway station was on the EAR line from Magdalen Road Station (now known as Watlington) to Wisbech East, Emneth station is now a private residence. The GER Wisbech and Upwell Tramway tram engines, coaches and rolling stock were similar to Toby the Tram Engine and Henrietta and the Ely to King's Lynn mainline with Wisbech East railway station on Victoria Road. The M&GN Peterborough to Sutton Bridge via Wisbech North railway station on Harecroft Road. There were also harbour lines either side of the Port of Wisbech on the River Nene – M&GN Harbour West branch and GER Harbour East branch. He was a passenger on Alan Pegler's 1968 non stop Flying Scotsman London King's Cross to Edinburgh run. Awdry wrote other books besides those of The Railway Series, both fiction and non fiction. The story Belinda the Beetle was about a red car (it became a Volkswagen Beetle only in the illustrations to the paperback editions). In 1988, his second Ffarquhar model railway layout was shown to the public for the final time and was featured on an ITN News news item. He was again featured on TV am for Thomas's 40th anniversary in 1990. During all this, Awdry faced many battles – health problems, depression, and the death of his wife, brother and close friend Teddy Boston. Five years later, he was interviewed by Nicholas Jones for the Bookmark film The Thomas the Tank Engine Man, which first aired on 25 February 1995 and repeated again on 15 April 1997 shortly after his death. Awdry was appointed an OBE in the 1996 New Year's Honours List, but by that time his health had deteriorated and he was unable to travel to London. He died peacefully in his sleep in Stroud, Gloucestershire, on 21 March 1997, at the age of 85. His ashes are interred at Gloucester Crematorium. A biography entitled The Thomas the Tank Engine Man was written by Brian Sibley and published in 1995.

Ескерткіштер

91 кластың локомотиві, 91 124, бұрын «The Rev W Awdry» деген атпен танымал болған. Дин Орман темір жолындағы Хунслет Austerity 0 6 0ST (саяқтандырылған цистерналы) локомотиві оның құрметіне Уилберт деп аталды; және Кристофер Одридің «Теміржол сериясы» кітабындағы «Орман локомотиві Уилберт» кітабының басты кейіпкері ретінде пайдаланылды. 2003 жылы Одри отбасы тапсырыс берген витражды терезе Санкт-Эдмунд шіркеуінде, Норфолк қаласының Эмнет ауданында ашылды. 2011 жылы оның қызы Вероника Чемберс 1953-1965 жылдар аралығында тұрған Эмнеттегі Ескі Пасторлық үйінде (The Old Vicarage) естелік тақта орнатты. 2012 жылы «Лорн үйі» деген естелік тақта ашылды, ол 1920-1928 жылдар аралығында «Сапардың соңы» деп аталған жерде ол тұрған. 2013 жылы Кембриджшир округі кеңесі Висбех қаласындағы жаңа кеңсесін оның құрметіне Одри үйі деп атады. 2015 жылы Одридің компьютерлік графикалық бейнесі «Томас пен достар» фильмінің арнайы «Содордың жоғалған қазынасы туралы аңыз» фильмінде эпизодтық рөлде пайда болды. «Теміржол сериясы» бойынша «Жұқа дін қызметкері» деген атпен таныс кейіпкер бірнеше рет пайда болды, соның ішінде «Ұлы жарыс» (2016) фильмінде де. 2017 жылы Хэмпширдің шағын Чандлерс-Форд қаласында жаяу өткел көпірі оның туған жері Ампфилдке жақын орналасқандықтан (сондай-ақ ең жақын теміржол желісі мен станциясы да сол жерде) Одриге арналды. 2021 жылы «Томас танк машинасының» 75 жылдығын мерекелеу үшін Кембриджширдің Эллсворт ауданындағы Қасиетті Үш Бірлік шіркеуінің ескі пасторлық үйінде естелік тақта ашылды. «Кембридждің өткені, қазіргісі және болашағы» қоры ол жерде жазған кітаптарын еске алу үшін тақта орнатты, оған оның отбасы қатысты. Оның қызы Вероника Чемберс «қуаныштымын және толқындымын» деді.