Эрл Комбс: «Нью-Йорк Янкиз» жұлдызы және бейсбол тарихындағы аңыз

Кіріспе

Американдық бейсболшы (1899-1976)

Эрл Брайан Комбс (14 мамыр 1899 – 21 шілде 1976) – мансабының барлық кезеңін «Нью-Йорк Янкис» клубында өткізген американдық кәсіби бейсболшы (1924–1935). Комбс командадағы бірінші соққышы болды және «Янкис» клубының 1927 жылғы танымал құрамында (көбінесе «Қылмыскерлер қатары» деп аталады) орталық алаңда ойнады. Ол Бейсбол Даңқы залына енгізілген сол команданың алты ойыншысының бірі; қалған бесеуі – Уэйт Хойт, Херб Пеннок, Тони Лаззери, Лу Гериг және Бейб Рут. Комбс үш рет лигада үш базадан соққыны көбірек жасаған ойыншылар тізімінде бірінші орын алды және бірнеше маусымда осы көрсеткіш бойынша ондыққа кірді. 1934 жылы алаң қоршауына соқтығысып, бас сүйегі сынып, басқа да жарақаттар алды, ал келесі маусымда тағы бір жарақаттан кейін карьерасын аяқтады. «Кентукки полковнигі» деген лақап атымен танымал Комбс алаңда да, одан тыс жерде де әдепті адам ретінде белгілі болды. Ол ойыншылық жолын аяқтағаннан кейін көп жылдар бойы жаттықтырушы болып жұмыс істеді.

Алғашқы жылдар

Комбс Кентукки штатының Оусли округіне қарасты Пебворт қаласында дүниеге келген. Бала кезінде ол ағаш бұтақтарын қияқ ретінде пайдаланып, бейсбол ойнайтын. Ал бейсбол доптарын жіптен және ескі аяқ киімдерінен жасаған.

Колледж

Комбс 1917 жылы Ричмондтағы Шығыс Кентукки мемлекеттік мұғалімдер даярлайтын мектебіне түсу үшін Пебворттан кетіп қалды. Сол кезде Шығыс мектебі студенттерін мұғалім болуға дайындады. Екі жылдық бағдарламаны аяқтаған соң түлектер көбінесе ауылдық, бір бөлмелі мектептерде жұмыс істеді. Олар көбінесе 6 жастан 1-8 сынып аралығындағы 40 немесе одан да көп оқушыға жауапты болды, сондықтан жұмысқа көп басқару дағдысы қажет болды. Шығыс мектебіндегі алғашқы жылы Комбс факультет пен студенттердің бейсбол ойынында өте жақсы өнер көрсетті және доктор Чарльз Кит (ерлер деканы және бейсбол жаттықтырушысы) оны мектеп командасына қосылуға ынталандырды. 1934 жылдың шілдесінде Комбс ауыр апатқа ұшырады. Сент-Луис қаласындағы Спортсмендер паркінде 100 градустан жоғары ыстық күні, ол флайболды ұстауға тырысып, сыртқы қабырғаға соқтырылып, бас сүйегі сынды, иығы ауысып, тізесі зардап шекті. Бірнеше күн бойы өліме жақын болды және екі айдан астам уақыт ауруханада жатты. Келесі маусымда ол қайта ойнауға тырысты, бірақ тағы да ауыр жарақат алды. Бұл жарақат, сонымен қатар «Янкилер» келесі маусымда Джо ДиМаджио атты жаңадан келген орталық шеңбер ойыншысын алатынын білу, Комбстың 36 жасында зейнетке шығу шешіміне әкелді. Мансабында Комбс .325-тік орташа көрсеткішпен ойнады, .397-лік базаға шығу көрсеткішіне ие болды және маусым сайын шамамен 200 соққы, 75 серуен және 31 соққыдан кем алды. Ол үш рет Әлем сериясында жеңіске жетті (1927, 1928 және 1932 жылдары). Сондай-ақ ол «Янкилер» командасының бір маусымдағы ең көп үштік соққан рекордын (1927 жылы 23) орнатты. Ол он бір маусымның ешқайсысында .282-ден төмен ойнаған жоқ және 1925 жылдан 1933 жылға дейін 113 ұпайдан кем алған жоқ. Төрт Әлем сериясында Комбс .350-ге, базаға шығу көрсеткіші .443-ке жетті. Ол маусым сайын 17 үштік соқты және лиганың орташа көрсеткішінен жеті есе артық допты ұстау көрсеткішіне ие болды. Миллер Хаггинс бірде: «Егер сіздің командаңызда тоғыз Комбс болса, сіз әр түн сайын төсекке барып, нәрестедей ұйықтауға болады» деді. Джо Маккарти (басқа бір ұзақ жылдар бойы «Янкилер» командасын жаттықтырған менеджер) былай деді: «Егер барлығы Эрл Комбс сияқты аз мәселе тудырса, бейсбол менеджерлеріне көп жалақы төленбейтін еді». Бейб Рут: «Комбс жақсы ойыншы ғана емес, ол әрқашан жоғары сапалы адам болды» деді. Американдық спорт журналисі және бейсбол тарихшысы Фред Либ Комбс туралы: «Егер спорт журналистері «Янкилер» командасындағы ең сүйікті ойыншысы кім екенін анықтау үшін дауыс берсе, Комбс олардың таңдауы болар еді» деп жазды. Ойыншы ретінде зейнетке шыққаннан кейін, ол шамамен екі онжылдық жаттықтырушы ретінде салада қалды. 1936 жылы «Янкилер» командасынан жаттықтырушылық қызметке шақырылды және өзінің жаңа лауазымын ДиМаджиоға (өз орнын басушысына) «Янки» стадионының сыртқы алаңының ерекшеліктерін түсіндіруден бастады. 1944 жылға дейін «Янкилер», 1947 жылы «Сент-Луис Браунс» және 1948-1952 жылдары «Бостон Ред Сокс» командаларын жаттықтырды. 1953 жылдың наурыз айында «Бостон» командасының жаттықтырушылық қызметінен зейнетке шыққанда, ол отбасымен және Кентуккидегі фермасымен көбірек уақыт өткізетінін айтты. 1954 жылы «Филадельфия Филлис» командасының жаттықтырушысы болды.

Combs left Pebworth in 1917 to enter Eastern Kentucky State Normal School in Richmond. In those early days, Eastern prepared its students to become teachers. On completion of a two year program, graduates were often employed in rural one room schools. They were often responsible for forty or more students, ranging in age from six to teen age in grades 1–8, so the work required much management skill. In his first year at Eastern, Combs put on a stellar performance in a faculty student baseball game and was encouraged to join the school team by Dr. Charles Keith (Dean of Men and baseball coach). Combs suffered a serious accident in July 1934. On a 100+ degree day at St. Louis' Sportsman's Park, he crashed into the outfield wall going for a fly ball, sustaining a fractured skull, a broken shoulder and a damaged knee. He was reportedly near death for several days, and was hospitalized for more than two months. The next season, he attempted a comeback but suffered another serious injury. That injury, coupled with the knowledge that the Yankees were set to bring up a rookie center fielder named Joe DiMaggio the next season, led to Combs' decision to retire at the age of 36. For his career Combs hit .325, had an on base average of .397 and averaged nearly 200 hits, 75 walks and only 31 strikeouts a season. He was a part of three World Series championships (in 1927, 1928 and 1932). He also set the Yankees' team record for most triples in a season (23 in 1927). He hit no lower than .282 in any of his eleven seasons, and scored no fewer than 113 runs from 1925 through 1933. In four World Series, Combs hit .350 with a .443 on base average. He averaged 17 triples a season, and had a lifetime fielding percentage seven points better than the league average. Miller Huggins once said, "If you had nine Combs' on your ball club, you could go to bed every night and sleep like a baby". Joe McCarthy (another longtime Yankee manager) said, "They wouldn't pay baseball managers much of a salary if they all presented as few problems as did Earle Combs." Said Babe Ruth: "Combs was more than a good ballplayer; he was always a first class gentleman." American sportswriter and baseball historian Fred Lieb wrote of Combs, "If a vote were taken of the sportswriters as to who their favorite ballplayer on the Yankees would be, Combs would have been their choice." After his retirement as a player, he remained in the game as a coach for almost two decades. He was offered a coaching job with the Yankees in 1936, and started his new position by instructing his replacement (DiMaggio) on the nuances of Yankee Stadium's outfield. He coached for the Yankees through 1944, for the St. Louis Browns in 1947 and for the Boston Red Sox (1948–1952). When he announced his retirement from the Boston coaching staff in March 1953, he said that he was going to spend more time with family and his Kentucky farm. He returned to coaching for the Philadelphia Phillies in 1954.

Бейсболдан кейінгі өмір

1954 жылы бейсболдан зейнеткерлікке шыққаннан кейін Комбс Мэдисон округіндегі 400 акрлық шаруашылығына оралды. Ол Кентукки штатының банк комиссары қызметін губернатор (және бұрынғы бейсбол комиссары) А. Б. «Бақытты» Чендлердің екінші мерзімінде (1955–1959) және Шығыс университетінің Регенттер кеңесінде (1959–1975) атқарды. 1962 жылдың қарашасында ол Шығыс университетіндегі Эрл Б. Комбс залының негізін қалады, ол жатақхана болып салынды. 1970 жылдың маусымында Ричмондтағы Ирвин Макдауэлл паркіндегі кіші лига алаңы оның құрметіне аталды. 2006 жылы ол Шығыс университетінің Спорттық Даңқ залының алғашқы мүшесі ретінде қабылданды, және университет оның құрметіне әр жыл сайын спорттық стипендия тағайындайды. Комбс 1970 жылы Ардагерлер комитеті тарапынан Даңқ залына енгізілуге іріктелді. Ол осы құрмет туралы білгенде: «Даңқ залы супержұлдыздар үшін, мен сияқты қарапайым ойыншылар үшін емес деп ойладым» деді. Саберметрик Билл Джеймс Комбсты Даңқ залына кіруге лайық емес он адамның бірі деп атады. Комбс пен оның әйелі Рут (1901–1989) үш ұл тәрбиеледі: Эрл кіші, Чарльз және Дональд. Ұзаққа созылған аурудан кейін 1976 жылдың 21 шілдесінде (77 жасында) Кентукки штатының Ричмонд қаласында дүниеден өтті. Ол Ричмонд зиратында жерленген.

Мансап статистикасы

ЖылдарОйындарҚатысқанОйынТұруСоққыДаблТройкаХоумранЖарғанДоптарБазадаТұруОрташаКөрсеткішОйыншыБазалықПроцентАйқас%12145565145746118618663091545863398670278.325.397.462.974
Төрт Әлем Чемпионатында, жалпы 16 ойынды қамтитын (1926, 1927, 1928 және 1932 жылдары), Комбс .350 орташа көрсеткішпен (60 ойында 21 соққы), 17 ұпай, үш дабл, бір хоумран, 9 ұпай сыйлап, 10 базамен жеңіске жетті.