Lotus Esprit: Ұлыбританиялық спорт машинасының тарихы

Кіріспе

Британдық спорттық автомобиль

Lotus Esprit – Lotus Cars компаниясының 1976 жылдан 2004 жылға дейін Англияның Хетл қаласындағы зауытында құрастырылған спорттық автомобиль. Оның артқы орталық орналасқан қозғалтқышы және артқы жетектегі жүйесі бар. Lotus Elise / Exige моделімен бірге, бұл Lotus компаниясының ең ұзақ өмір сүрген модельдерінің бірі. Esprit – тікелей сызықты, қатал жиектері бүгілген, кейде клиновидті, көпбұрышты «қағаз бүктемесі» дизайнының алғашқы үлгілерінің бірі. Бұл дизайнды өте табысты итальяндық өнеркәсіп және автомобиль дизайнері Джорджетто Джуджаро жасаған. Esprit-тің негізгі шассисі кейін DeLorean машинасының корпусын орнатуға бейімделді, ол да төмен денелі, Джуджаро салған, өткір жиектері бар клиновидті спорттық автомобиль болатын. 1978 жылы жасалған алғашқы жаңартулар 2-серияға және 1982–1988 жылдарғы 3-серияға дейін шығарылған Esprit S2.2 қозғалтқышына әкелді. Бұл модельдер 1980 жылы Джуджаро жасаған аэродинамикалық және эстетикалық рестайлинг жиынтығын пайдаланды. Алайда Lotus Esprit 1990-шы және 2000-шы жылдарға дейін өндірілді. Оның алғашқы маңызды рестайлингін дизайнер Питер Стивенс жасады, ол McLaren F1 машинасының стилін де жасаған. Стивенс Esprit-ке жалпы жұмсақ сызықтар мен пішіндер берді, бірақ автомобильге жаңа сериялық нөмір берілмеді – оны көбінесе «Стивенс Esprit» деп атайды немесе 1988 жылдан 1994 жылға дейін жасалған X180 жобалық нөмірімен таниды. 1994 жылы дизайнер Джулиан Томсон салған ресми 4-сериялы Esprit дөңгелек пішінге ие болды, әсіресе бампер бөліктері мен автомобильдің төменгі жағында. Стильдік тұрғыдан алғанда, бұл ең ұзақ өмір сүрген Esprit (1994–2004) болды, ол 2002 жылы Рассел Карр жасаған соңғы өзгерістерді қабылдады. Жылдар бойы Esprit-тің 4 цилиндрлі қозғалтқышының қуаты артты, айналымдар мен крутящий моменті екі есеге өсті, бұл үлкен ауа кірісі мен шығысы және күшті турбо зарядтаудың арқасында мүмкін болды. 1996 жылдан бастап жаңа V8 қос турбо қозғалтқышы қосылды. 3.5 л Rover V8 қозғалтқышы бар көптеген британдық (спорттық) автомобильдерге қарамастан, Esprit Lotus компаниясының өз дизайнында жасалған V8 қозғалтқышын алды. Ең жоғары жылдамдық 1976 жылы шамамен болса, 20 жылдан кейін V8 үшін артты. 28 жылдық өндіріс кезеңінен кейін Esprit, 5-ші буын Chevrolet Corvette машинасымен бірге, шығарылатын соңғы автомобильдердің бірі болды, онда көтерілетін фаралар қолданылған.

The Lotus Esprit is a sports car built by Lotus Cars from 1976 to 2004 at their Hethel, England factory. It has a rear mid engine, rear wheel drive layout. Together with the Lotus Elise / Exige, it is one of Lotus' most long lived models. The Esprit was among the first of the (near) straight lined, hard edge creased, and sometimes wedge shaped, polygonal "folded paper" designs of the prolific, and highly successful Italian industrial and automotive designer Giorgetto Giugiaro. The Esprit's backbone chassis was later adapted to carry the body of the DeLorean car, another low bodied, Giugiaro drawn, sharp creased, wedge shaped sportscar design. In 1978, the first updates led to the series 2 and engined Esprit S2.2, made until the 1982–1988 Series 3 and Turbo Esprit models, that used a 1980 Giugiaro designed aerodynamic and aesthetic restyling package. The Lotus Esprit however, lived on through the 1990s, and into the 2000s. It received its first significant restyling by designer Peter Stevens, who also did styling on the McLaren F1. Stevens gave the Esprit overall softer lines and shapes, but the car did not get a new series number – it is instead often just called the 'Stevens Esprit', or by its project number, the X180, made from 1988 to 1994. In 1994, an official Series 4 Esprit, drawn by designer Julian Thomson, had a further rounded shape, especially the bumper sections and lower body of the car. Styling wise, this became the most long lived Esprit (1994–2004), only receiving its last changes, by Russell Carr in 2002. Over the years, the performance of the Esprit's 4 cylinder engine was increased from around and just under of torque, to double those power figures, mainly through greater inlet and exhaust flow, and strong turbo charging. And from 1996, a new V8 twin turbo engine was added, offering Contrary to a long list of low volume British (sports) cars, with the 3.5 l Rover V8 engine, the Esprit received a Lotus in house designed V8. Top speed rose from some in 1976, to over for the V8, twenty years later. After a 28 year production run, the Esprit was one of the last cars made with pop up headlights, together with the 5th generation Chevrolet Corvette.

S2 (1978) және туындылар

1978 жылы жаңартылған 2-сериялы (немесе S2) Esprit ұсынылды. Сыртқы өзгерістерге артқы терезелердің артына қосылған ауа сору және салқындату түтікшелері; бұл жолы Rover SD1-ден алынған үлкен, қабырғалы артқы шамдар және енді кіріктірілген жаңа алдыңғы спойлер кірді, ол мұрынның астына артқа қарай бүгіліп, бастапқыда қарапайым, жұқа қара бүйірлік жиектерді құрады. S2 Esprit машиналарында Lotus компаниясы жобалаған Speedline жеңіл қорытпа дөңгелектері де болды. Басқа өзгерістерге батареяны оң жақ отын багының үстінен, артқы терезе астынан машинаның арт жағына жылжыту, қозғалтқыш қақпағына кіру есігін қосу, кеңейтілген орындықтарды орнату және Veglia приборлар панелін Smiths компаниясы жасаған жеке-жеке өлшегіштермен және жаңа үлгідегі шамдалған панельдік қосқыштармен алмастыру кірді. Көптеген қосқыштар мен түймелер Morris Marina-дан алынған. 1978 жылғы F1 әлем чемпионатында Lotus жеңісінің құрметіне арнайы модель шығарылды. Сол кезде Lotus F1 демеушісі болған John Player & Sons (JPS) компаниясының қара және алтын түсті безендірілген бұл машиналар, Lotus JPS демеушілігін тоқтатқандықтан, «Естелік басылым Esprit» деп аталды. Олар 2.0 модельдерімен механикалық тұрғыдан бірдей болды, арнайы орындықтар мен панельдік безендіру, кішірек руль және арнайы тақташасы болды. Lotus компаниясының мәліметінше, 300-ге жуық машина жасалған, бірақ нақты саны одан да аз болуы мүмкін. Lotus өндіріс деректері нақты емес, бірақ сенімді бағалаулар 149 «Естелік басылым Esprit» машинасы жасалғанын көрсетеді. S2.2 – 1980 жылдың мамыр айында ұсынылған, S2-ден басты айырмашылығы, атауында көрсетілгендей, 2.2 литрлік 912 типті қозғалтқыш болды. Қозғалтқыштың қуаты өзгермеді, бірақ айналу моменті артты. S2.2 машинасы гальвандалған шассимен жабдықталды, бірақ 3-серияда болатын жаңартылған шасси құрылымы болған жоқ. S2.2 машиналары тіпті Esprit модельдерінің арасында да өте сирек кездеседі. Lotus компаниясының мәліметінше, он үш айлық өндіріс кезеңінде барлығы 88 дана ғана шығарылды.

Essex Turbo Esprit (1980) - "Ессекс турбо-эспирті"

1980 жылы Essex Turbo Esprit ұсынылды. Бұл арнайы модель 1979 жылдан 1981 жылға дейін Team Lotus командасының демеушісі болған Essex Overseas Petroleum Corporation компаниясының көк, қызыл және хром түстік схемасын (ливреясын) киген. Lotus дилері Bell және Colvill S2 Esprit үшін турбо түрлендірулерді 1978 жылдан бері ұсынып келгенімен, Essex Turbo Esprit – зауыттан турбокомпрессормен жабдықталған алғашқы Esprit болды. Essex Turbo Esprit 6250 айналымда қуаты және 4500 айналымда крутящий моменті бар 910 типті құрғақ картерлі (сумматорлы) қозғалтқышты алды. 0-ден жылдамдыққа 6,1 секундта жеделдеуге қол жеткізілді, ал ең жоғары жылдамдық құрады. Шасси және артқы серпімділік қайта жаңартылды, жарты осьтерге түсетін жүктемені азайту үшін артқы жағына қосымша тіреу қосылды. Тежегіштер де жақсартылды. Giugiaro автомобиль үшін аэродинамикалық жиынтықты (корпусты) жасады, оған артқы спойлер, көзге түсетін жалюзілі артқы қақпақ, үлкен бамперлер, терең алдыңғы ауа бөгеті және жаңа үш бөліктен тұратын 15 дюймдік Compomotive артқы дөңгелектерінің алдындағы тұғырлардағы ауа каналдары кірді. Ішкі жағында қызыл былғары және төбеге орнатылған Panasonic стереожүйесі керемет атмосфераны құрады. 45 Essex Turbo Esprit машинасы жасалды, олардан кейін Essex түстік схемасы жоқ, бірақ басқа жағынан бірдей сипаттамалары бар құрғақ картерлі турбо машиналары шықты. 1980 жылдың соңына қарай Lotus Esprit-тің үш түрлі моделін құрастырды, олардың шасси дизайны мен корпусы әртүрлі болды: ішкі (яғни Ұлыбритания) S2.2, экспорттық S2.2 және құрғақ картерлі Turbo Esprit.

S3, Turbo Esprit (1982) және туындылары

3-серия (немесе S3) және Turbo Esprit 1981 жылдың сәуірінде дебют жасады. Екі модельдің шассиі ортақ, ал кузов детальдары ортақ қалыптар бойынша жасалған. S3 2.2 л 912 типті қозғалтқышты алды. Turbo Esprit ылғалды картерлі қозғалтқышпен жабдықталды, оның қуаты және айналымдық күші құрғақ картерлі алдыңғы модельмен бірдей болды. Ішкі жинақ жаңартылды, ал кузов қалыптарына енгізілген өзгерістер бас кеңістігін және аяқтарға арналған кеңістікті арттырды. 1985 жылғы модельге шанақ пен алдыңғы серпімді ілмектерге ұсақ өзгерістер енгізілді. 1986 жылдың сәуірінде Giugiaro стиліндегі Esprit-тің соңғы нұсқалары жарияланды. Қозғалтқыштардың жоғары компрессия коэффициенттері 'HC' белгісімен көрсетілді. Атмосфералық қозғалтқыштың қуаты Esprit HC үшін және Turbo Esprit HC үшін дейін өсті, төменгі айналымдарда жоғары айналымдық күшпен. АҚШ сияқты қатаң шығарынды талаптары бар нарықтар үшін Lotus алғашқы отын инжекторлы Esprit-ті ұсынды. HCi нұсқасы Turbo HC қозғалтқышына Bosch KE Jetronic отын инжекторлық жүйесі мен катализаторды қосты. Бұл қозғалтқыш карбюраторлық нұсқамен бірдей ең жоғары қуатқа ие болды, бірақ айналымдардың сәл жоғары жиілігінде. Айналымдық күш | ұзындығы = дейін төмендеді. Бұл Esprit-тің бұрылу қатаңдығын 22% арттырды. Жаңа тіктөртбұрышты артқы фаралар 1983-1985 Toyota Corolla Levin AE86-дан алынған. X180 машиналарының көптеген механикалық компоненттері бұрынғы HC Esprit және Turbo Esprit-тен мұраға қалды, бірақ мәжбүрлі индукциялық модель енді Esprit Turbo деп аталды. 1988 жылғы Солтүстік Америка Esprit Turbo модельдері алдыңғы модель жылында қолданылған Citroën трансакселін және Bosch отын инжекторлық жүйесін сақтап қалды. Басқа X180 модельдері жаңа Renault UN 1 трансакселін алды, бұл артқы тежегіштерді шетке жылжытуды талап етті. 910 типті турбоқозғалтқыштың қуаты өзгермеді, бірақ 0–97 км/сағ (60 миль/сағ) үдеу уақыты 5,6 секундтан 5,4 және 5,1 секундқа дейін азайды. 1989 жылы K Jetronic жүйесі Lotus/Delco көпнүктелі отын инжекторлық (MPFI) жүйесімен ауыстырылды. Қозғалтқыш сондай-ақ Lotus компаниясының Chargecooler деп аталатын ауа-су-ауа интеркулерін алды. Бұл жаңартылған қозғалтқыш 910S деп аталды. Қуаты дейін артты, ал овербуст кезінде қол жетімді. 0–97 км/сағ (60 миль/сағ) үдеу уақыты 4,7 секундқа дейін азайды, ал ең жоғары жылдамдықтан асты. 910S қозғалтқышы жаңа арнайы жабдықталған (SE) модельге орнатылды, ол сондай-ақ кузовқа, кузовқа параллель жақтаулармен, алдыңғы ауа бөгетіндегі бес ауа арнасымен, Citroën CX-тен алынған қанаттық айналармен және артқы қанатты қосумен жаңартылды. Lotus сондай-ақ сирек кездесетін Esprit S-ті де шығарды, бұл орта деңгейдегі турбоқозғалтқышты модель, азырақ жабдықталған және қуаты , сондай-ақ стандартты турбоқозғалтқыштың қуаты опция ретінде ұсынылды. Бастапқы атмосфералық (Esprit) және турбо (Esprit Turbo) модельдері 1990 жылдан кейін тоқтатылды. S модельдері 1991 жылы тоқтатылды. Италия нарығы үшін SE жинағымен жабдықталған екі литрлік "салықтық арнайы" Esprit әзірленді. Бұл модель 1991 жылдың желтоқсанында пайда болды. Ол 900 сериялы қозғалтқыштың интеркулерленген және турбоқозғалтқышты нұсқасымен жабдықталған, оның қуаты 6250 айналымда болды. Бұл қозғалтқыш 1996 жылдың күзінен бастап басқа нарықтарда қол жетімді болды.

The Series 3 (or S3) and Turbo Esprit debuted in April 1981. The two models shared a common chassis, and bodywork was based on a common set of moulds. The S3 received the 2.2 L Type 912 engine. The Turbo Esprit had a wet sump engine with the same power and torque output as its dry sump predecessor. Interior trim was revised which, when combined with changes to the body moulds, resulted in more headroom and an enlarged foot well. Minor changes were made to bodywork and front suspension for the 1985 model year. The final incarnations of the Giugiaro styled Esprit were announced in April 1986. Higher compression ratios for the engines was indicated by the 'HC' moniker. Power output of the naturally aspirated engine rose to and for the Esprit HC, and to and for the Turbo Esprit HC, with more torque available at lower engine speeds. For markets with stringent emissions requirements like the United States, Lotus introduced the first fuel injected Esprits. The HCi variant added Bosch KE Jetronic fuel injection and a catalytic converter to the Turbo HC engine. This engine had the same peak power as the carburetted version but at a somewhat higher engine speed. Torque dropped to | length = This contributed to a 22% increase in the Esprit's torsional rigidity. The new rectangular taillights were borrowed over from the 1983 1985 Toyota Corolla Levin AE86. The X180 cars inherited most of their mechanical components from the earlier HC Esprit and Turbo Esprit, although the name for the forced induction model was now Esprit Turbo. 1988 model year North American Esprit Turbo models kept the Citroën transaxle and Bosch fuel injection system used in the previous model year. Other X180 models received a new Renault UN 1 transaxle, which necessitated a move to outboard rear brakes. Power output of the Type 910 turbocharged engine was unchanged, but 0–97 km/h (60 mph) acceleration times decreased from 5.6 seconds to between 5.4 and 5.1 seconds. Top speed was over
In 1989, the K Jetronic system was replaced with a Lotus/Delco multi point fuel injection (MPFI) system. The engine also received an air water air intercooler called a Chargecooler by Lotus. This revised engine was known as the Type 910S. Power output was up to with available on overboost. 0–97 km/h (60 mph) acceleration times decreased to 4.7 seconds and top speed was over The 910S engine went into the new Special Equipment (SE) model, which also received changes to the body, with side skirts parallel to the body, five air ducts in the front air dam, wing mirrors from the Citroën CX and the addition of a rear wing. Lotus also produced the rarely seen Esprit S, a mid range turbocharged variant offering fewer appointments and having a power output of , as well as the standard Turbocharged engine having a power output of included as an option. Original normally aspirated (Esprit) and turbo (Esprit Turbo) models were discontinued after 1990. The S models were cancelled in 1991. A unique two litre "tax special" Esprit with SE trim was developed for the Italian market. Equipped with an intercooled and turbocharged version of the 900 series engine that had a power output of at 6,250 rpm, this model appeared in December 1991. This engine became available in other markets beginning in the fall of 1996.

X180R

1990 жылы екі арнайы дайындалған Esprit SCCA Escort World Challenge сериясында жарысты. Бұл машиналар бастапқыда SE үлгісінде жасалған, бірақ барлық қажетсіз жабдықтар мен интерьер элементтері алынып тасталды, ал шыны орнына плексиглас қолданылды. Көліктің серпімділік геометриясы қайта қарастырылып, Monroe амортизаторлары қосылды. Төмендеткіштер AP Racing компаниясынан, ал Delco/Moraine ABS жүйесі – Esprit тарихындағы алғашқы құлыпталмайтын тежегіш жүйесі болды. Chargecooled Type 910S қозғалтқышы үлкен отын инжекторларымен жабдықталған жаңа басқару жүйесіне ие болды және қуаты 365 ат күшіне жетті. Бұл машиналар 105 типті деп белгіленді және "Док" Банди басқаратын Pure Sports командасымен жарысқа қатысты, ол олардың жетілдірілуіне көмектесті. Бірінші маусымда автомобиль алты поул-позицияны жеңіп алды, төрт жарыста жеңіске жетті және екі мәрте бірінші-екінші орындарды иеленді. 1990 жылдың соңында Lotus 105 типті 20 дана жолға шығаруға арналған машина жасады және оларға X180R деген ат берді. Бұл машиналар 1991 және 1992 жылғы жарыс маусымдары үшін бөлшектерді homologaциялау мақсатымен жасалды, әсіресе Esprit-тің IMSA ұйымдастырған Bridgestone Supercar чемпионатында жарысуына мүмкіндік беру үшін. Бағасы 126 000 доллар болатын бұл машиналар шыны терезелер, спорттық креслолар, жылытқыш және кондиционер сияқты жабдықтармен жабдықталған. X180R жолға шығаруға арналған шассисі гальвандалған, ал 105 типті шасси өңделмеген. 1991 жылғы X180R үлгісі бойынша жасалған арнайы машиналар тек АҚШ-та сатылды. Олар толық қақпақпен, азайтылған дыбыс оқшаулауымен, арнайы спорттық креслолармен, жарысқа арналған дискілі тежегіштермен, шектеулі сырғу дифференциалы бар синхронизацияланған қоробкамен, 16 дюймдік Revolution жарыс дөңгелектерімен, арнайы реттелген серпімділік және амортизатор жиынтығымен, жарысқа арналған алдыңғы спойлермен және артқы қанатпен, сондай-ақ жарысқа арналған айналармен жабдықталған. 910S типті қозғалтқыш ресми түрде 286 ат күшіне дейін жетілдірілді, бірақ нақты қуаты белгісіз. 1991 жылғы маусымда американдық IMSA Bridgestone Supercar чемпионатында Lotus Sport командасымен қатар екі жаңартылған 105 машинасымен бірге үш жарыс машинасы салынды. Жаңа машиналар 106 типті деп белгіленді, бірақ X180R атауын да қабылдады. Олар күшейтілген шассиге, қайта жасалған қақпаққа, үлкен дөңгелектер мен шиналарға ие болды, бірақ 105 типті машиналардан жеңіл болды. Қозғалтқыш үлкен отын инжекторларымен, жақсырақ Chargecooler және катализаторды алып тастау арқылы өзгертілді, бұл қуатының өсуіне әкелді. 1991 жылы жүргізуші және актер Роберт Каррадин серияда екінші орын алды, ал 1992 жылы Банди үш жарыста жеңіске жетіп, жүргізуші титулын жеңіп алды. 1993 жылы регламент өзгертілді, нәтижесінде X180R салмақпен жазаланды, бұл машиналарды бәсекеге қабілетсіз етті. X180R-дің кеңейтілген түрі Еуропада Sport 300 ретінде сатылды. Бұл машиналар төрт цилиндрлі Esprit-тердің ең жылдамдары және ең ізделістілерінің бірі болып саналады, өйткені олардан тек 50 дана ғана жасалды. Sport 300 Garrett T4 турбокомпрессорымен, жақсартылған Chargecooler және үлкен кірме клапандарымен жабдықталды, бұл қозғалтқыштың 6400 айналымда 365 ат күшіне және 4400 айналымда 400 Нм крутящий моментке жетуіне мүмкіндік берді. Күш пен салмақ арақатынасы тоннаға 243 ат күшіне дейін өсті, бұл Porsche 964 Turbo 3.6-мен бірдей. Sport 300 0-ден 97 км/сағ (60 миль/сағ) жылдамдыққа 4,7 секундта жетеді және ең жоғары жылдамдығы 260 км/сағ (Autocar журналының 1993 жылғы сынағында тексерілген ең жоғары жылдамдыққа тең). 1991 және 1992 жылдары Esprit сатулары мен өндірісі күрт төмендеді, өйткені SE Honda NSX сияқты жаңа бәсекелестермен бетпе-бет келді.

In 1990, two specially prepared Esprits competed in the SCCA Escort World Challenge series. These cars started out as regular SE models but had all unnecessary equipment, trim removed and glass replaced by plexiglass. The suspension geometry was revised and Monroe shock absorbers were added. The brakes were by AP Racing, and the car's Delco/Moraine ABS system was the first anti lock braking system ever used on an Esprit. The Chargecooled Type 910S engine had a revised engine management system with larger fuel injectors and now had a power output of These cars were designated Type 105 and were campaigned by the Pure Sports team headed by "Doc" Bundy, who helped with development. In the first season the car was able to claim six pole positions, win four races and post two one two finishes. Late in 1990, Lotus built 20 road going examples of the Type 105 and gave them the name X180R. These were developed to homologate parts for the 1991 and 1992 racing seasons, specifically to allow an Esprit to campaign in IMSA's newly formed Bridgestone Supercar Championship. With a MSRP of $126,000, these cars came with amenities like glass windows, sport seats, a heater and air conditioning. The chassis of the road going X180R was also galvanized, in contrast to the untreated chassis of the Type 105. The special road going 1991 model year X180Rs were only sold within the United States. They were fitted with a full roll cage, reduced sound insulation, special bucket seats, competition type disc brakes, synchromesh gearbox with limited slip differential, 16" Revolution racing style 3 piece wheels, special tuned suspension and shock package, racing type front spoiler and rear wing, and competition type mirrors. The type 910S engine was developed to an officially reported 286 hp, though actual output is unknown. Three more race cars were built for the 1991 season to be run by Lotus Sport alongside the two upgraded 105s in the American IMSA Bridgestone Supercar Championship. The new cars were designated Type 106, but adopted the X180R name as well. They had a reinforced chassis with a revised roll cage and larger wheels and tyres but weighed less than the Type 105. The engine was modified with larger fuel injectors, a better Chargecooler and the removal of the catalytic converter which caused the output to rise to In 1991 driver/actor Robert Carradine placed second in the series and in 1992, Bundy won three races and took the driver's title. In 1993, the sanctioning body changed the rules such that the X180R was assessed a weight penalty, which made the cars uncompetitive. An extensively modified derivative of the X180R was sold in Europe as the Sport 300. These are known as the fastest of the four cylinder Esprits and among the most desirable with only 50 cars produced. The Sport 300 utilised a Garrett T4 turbocharger along with an improved Chargecooler and larger inlet valves enabling the engine to have a power output of at 6,400 rpm and of torque at 4,400 rpm. The power to weight ratio rose to 243 hp per tonne, same as the Porsche 964 Turbo 3.6. The Sport 300 could accelerate from 0–97 km/h (60 mph) in 4.7 seconds and had a claimed top speed of (tested top speed amounted to during a test conducted by British magazine Autocar in 1993). Esprit sales and production fell sharply in 1991 and 1992 as the SE started to face newer competitors like the Honda NSX.

S4 (1994) және туындылар

1993 жылы Джулиан Томсон жасаған көліктің тағы бір жаңартылуы 4-серияға (немесе S4) әкелді. Сыртқы өзгерістерге кішкентай артқы спойлер кірді, ол артқы қақпақтың ортасына дейін орналастырылды, сондай-ақ алдыңғы және артқы бамперлер, бүйірлік юбкалар және төменгі панельдер жаңартылды. Жаңа бес спицалы жеңіл қорытпа дөңгелектер де орнатылды. Алдыңғы модельдегі Toyota AE86 артқы фаралары қолданылды. S4 қозғалтқышы SE моделімен бірдей қуатқа ие болды. S4 – гидротізгішті алғаш рет қолданған Esprit болды. 1994 жылы S4 Sport (S4s) моделі шықты. S4-тен ең байқалатын сыртқы айырмашылық – Sport 300 моделінен алынған артқы қанаттың қосылуы болды. Қозғалтқыш 2.2 литрлік 910 сериялы болды, бірақ қуатын арттыратын жаңартулар енгізілді, оларға кеңейтілген сорғыш порты, цилиндр басының модификациясы, қайта калибрленген ECM және жаңартылған турбокомпрессор кірді. Қозғалтқыш қуаты артты және крутящий моменті де өсті. Ең жоғары жылдамдық, слалом жылдамдығы, бүйірлік үдеу 0,91g-ға дейін жетті және 0–97 км/сағ (60 миль/сағ) жылдамдыққа 4,6 секундта жететін болды. Төрт цилиндрлі Esprit-тің соңғы нұсқасы GT3 болды, ол турбожүктемелі, Chargecooled және бұрын тек итальяндық нарықта қолданылған 2.0 литрлік Type 920 қозғалтқышымен жабдықталды. GT3, Esprit V8 моделімен бірге өндірілді. Lotus бастапқыда 50 GT3 модельін жасауды жоспарлаған, бірақ автомобильдің танымалдылығы артып, барлығы 190 дана салынды. GT3 интерьерінде жаңаша ойылған приборлар панелі болды, ол бұрынғы модельдерге қарағанда тар және мақсатқа бағытталған болды. Басқа да ерекшеліктеріне өңделген болаттан жасалған жылдамдық қорабы және оны толықтыратын түсті орталық туннель кірді.

V8 (1996)

1996 жылы Lotus Esprit V8 машинасы шығарылды. Көлік Lotus-тың 918 типті V8 қозғалтқышымен жабдықталған. Қозғалтқышы – толығымен алюминийден жасалған 90° DOHC, әр цилиндрде 4 клапан, тегіс жазық коленвал және екі Garrett T25/60 турбокомпрессормен жабдықталған, бірақ Chargecooler жоқ. Бұрынғы Renault трансакслі пайдаланылды, бірақ Lotus оны жаңартып, жетілдірді. Өзгертілген трансакслге қарамастан, 918 типті қозғалтқыштың қуаты, қоробканың зақымдануын болдырмау үшін, мүмкіндігінен төмендетілді. Осы кезеңдегі сынақтарда 0–97 км/сағ жылдамдыққа 4,1 секундта жететін болды, ал ең жоғары жылдамдықта 12,7 секундты құрады. 1998 жылы V8 моделі SE және GT нұсқаларына бөлінді. Екі машинаның да интерьері жаңарып, өнімділігі шамалас болды, SE екеуінің ішінде сәндірек, ал GT жеңіл және өнімділікке бағытталған. Esprit-тің соңғы нұсқасы 1999 жылғы Sport 350 болды. Одан тек 50 дана ғана шығарылды. Sport 350-дегі ECU қайта бағдарламаланып, 350 ат күшіне (атынан көрініп тұрғанындай) Lotus 918 типті қуаттық деңгейге жетті, бірақ бұл көрсеткіштер қалыпты SE/GT сатылым нұсқаларымен салыстырғанда басқа айналымдар/беріліс диапазонында (турбоның жұмыс істеу ерекшеліктері) болды. Сондай-ақ шасси, корпус және тежегіш жүйесі жақсартылды, оның ішінде корпустағы жіңішке талшық қабат, AP Racing тежегіштері және қатты серіппелер болды. Көзге көрінетін өзгерістердің бірі – стандартты шыны талшықтан жасалған артқы қанаттың орнына алюминий тіректері бар үлкен көміртек талшықты артқы қанат орнатылды. Sport 350 салмағы 4,3 секундта жылдамдыққа ие болды, ал 10 секундтан кем уақытта да жылдамдықты арттыра алды.

GT1

Esprit GT2 және GT3 сыныптарында жарысқа қатысқаннан кейін, Lotus GT1 сыныбында жарысуға арналған машинаның жаңа нұсқасын әзірлеуге кірісті. Машинаны әзірлеу жаңа құрылған Lotus GT1 Engineering тобына тапсырылды, оның құрамына жақында таратылған Team Lotus Formula One командасының көптеген қызметкерлері кірді. Esprit GT1 Type 114 платформасында салынды, жаңа S4 жолға арналған Esprit-тің композиттік материалдар мен карбон талшықтан жасалған корпусы пайдаланылды. Корпустың өзгерістеріне жаңа карбон талшықты бөлгіш, диффузор және еден кірді. Қозғалтқыш Type 918 V8 болды, бір Garrett T4 турбокомпрессорымен жабдықталған, қуаты 400 Вт құрады. Renault трансаксілі бұл міндетке лайықты емес деп танылды. GT2 машиналары Hewland DG300 агрегаттарын пайдаланса, GT1 жаңа TGT200 6 жылдамдықты көлденең трансаксілді қолданды. Алдыңғы серпімелі ілмектері жоғарғы және төменгі А-қолдардан тұрды, ал артқы серпімелі ілмектері жоғарғы және төменгі бүйірлік иірімдерімен жұптасқан жоғарғы және төменгі артқы иірімдерден құралды. Төмендету жүйесі AP Racing карбон-керамикалық дискілерін және калиперлерін пайдаланды, ал барлық төрт доңғалақта Penske үш рет реттелетін газбен толтырылған амортизаторлар қолданылды. Шасси өндірістік Esprit-ке ұқсас болды, бірақ қаттылығын арттыратын қорғаушы каркасымен жабдықталды. Салмағы төмендетіліп, 3 данаға дейін жеткізілді: шасси 114 001, 114 002 және 114 003. 1996 жылы Донингтонның BPR Global GT Series 4 сағаттық жарысында екі машина дебют жасады. Жыл бойы машинаның сенімділігіне қатысты мәселелер болды, олар тежегіштерге, май сорғыларына, май құбырларына және қызып кетуге байланысты туды. Келесі жылы оның орнын Type 115 Elise GT1 басты. Esprit GT1 машиналарының екеуі GT2 спецификациясына түрлендірілді. Шасси 114 001 Майк Хейнс Расинг сатып алып, оны бәсекеге қабілетті GT2 машинасына айналдырды. Шасси 114 001 қазір Токиодағы жеке музейде сақталады. Шасси 114 002 Оултон Паркте зақымданып, қалған машиналарға бөлшектер доноры болды. Шасси 114 003 өртте жойылды.

Соңғы қайта жобалау және өндірістің аяқталуы

2002 жылы Esprit-ке болашақ Lotus Design басшысы Рассел Карр жасаған тағы бір стильдік жаңарту енгізілді. S4 жаңартуына үлес қосқан Карр, көлікті өзгертіп, бұл өзгерістердің ішінде Toyota AE86 артқы шамдарын (фейслифтке дейін) Lotus Elise S2 сияқты дөңгелек артқы шамдары бар жаңа дизайнмен алмастыру да болды. Көліктің механикалық бөлігіне ешқандай өзгеріс енгізілген жоқ. 28 жылдық өндіріс кезеңінен кейін, соңғы Esprit 2004 жылдың 20 ақпанында конвейерден түсіп, Чикагоға жіберілді. Барлығы 10 675 Esprit көлігі жасалды. Chevrolet Corvette C5 (2004 жылдың 2 шілдесінде өндірісі тоқтатылды) сияқты, Esprit те қысылып-ашылатын фаралары бар соңғы автомобильдердің бірі болды.

Esprit типінің нөмірлері мен өндіріс нөмірлері

Үлгі нөмірі Модель(дер) Жылдар Өндірісі 79 S1 1975 1978 718 S2 1978 1981 1061 S2.2 1980 1981 88 82 NA және HC 1980 1987 3155 Turbo 1981 1987 2909 85 S3 1981 1987 732 Esprit (табиғи қозғалтқыш) 1988 1992 366 Turbo SE 1987 1993 1608 S4 1992 1996 625 Sport 300 1992 1995 64 S4s 1994 1997 367 GT3 1996 1999 190 V8 1994 2004 1237 V8 GT 1997 2001 204 Sport 350 1999 2001 42 105 X180 R 1990-2 (трасса) 20 (жол) 106 X180 R1 1991 3 114 GT1 1995 3

Esprit кабриолеттері

Lotus Cars ешқашан Esprit ашық корпусты (кабриолет) жасаған жоқ, бірақ бұл нарықтың қажетін өтеу үшін жеке өндірушілер белсенділік танытты.

Сент-Тропе

Сент-Тропе түрлендіруін Пол Бейли және оның 1987 жылы құрылған PBB Design компаниясы жасаған. Түрлендіру шатырдың және артқы бөліктің алынып тасталуын қамтыды. Дөңгелек аркалары да кеңейтілді және жаңа Compomotive дөңгелектері жиынтыққа кірді. А тірегі мен шасси болатпен күшейтілді, ал артқы жағына болаттан жасалған қосалқы каркас қосылды. PBB Design үш машина жасағаннан кейін қалыптар Марк Ирвиннің Esprit Developments компаниясына сатылды, ол дизайнды жаңартып, Rover V8 түрлендіруімен бірге сатуға шығарды. Esprit Developments тағы үш машинаны аяқтады.

Esprit Roadster (көлік құралы)

Тағы бір Esprit кабриолеті Германияның Гамбург қаласында Autohaus Kollinger GMBH компаниясымен құрастырылды. Олардың Esprit Roadster үлгісі S2, S3 және Turbo Esprit донорлық көліктерінің негізінде жасалған.

Стилирлеу тұжырымдамасы (2010)

2010 жылы Париж автосалонында бес автомобильдің таныстырылымы аясында Lotus толығымен жаңадан жасалған Esprit үлгісін таныстырды. Өндіріс 2013 жылдың соңында басталып, сату 2014 жылдың көктемінде жоспарланған еді. Жаңа Esprit үлгісін жасау жұмысы Carr басшылығымен 2006 жылдан бастау алған. Автомобиль Донато Коко бас дизайнер болып жұмыс істеген кезде таныстырылды, алды LED күндізгі шамдарымен және артқы жағында орталыққа орналасқан екі құбырлы катализаторлық жүйесі бар болатын футуристикалық дизайнға ие болуы тиіс еді. 5.0 литрлік Lexus V8 қозғалтқышы 7 жылдамдықты қос муфталы беріліс арқылы қуатты жеткізіп, 0-ден 60 миль/сағатқа дейін 3,5 секундта разгон жасап, максималды жылдамдығы 195 миль/сағатқа жетер еді. KERS жүйесі қосымша опция ретінде қарастырылған. Интерьері футуристикалық, бірақ қарапайым дизайнға ие болуы керек еді, оған цифрлық приборлар панелі, спорттық руль және кабинаның ішінде көміртекті талшықтан жасалған әр түрлі элементтер кіретін еді. Көрсетілген дизайнның ұзындығы , ені және биіктігі болды. Жалпы салмағы шамамен екені айтылды.
2014 жылдың 29 қыркүйегінде Lotus жобаны тоқтатты және Esprit үлгісін шығармайтынын мәлімдеді. Компанияның сол кездегі қаржылық жағдайына байланысты, ауыр және қымбат автомобильдердің орнына жеңіл және маневрлі автомобильдерді жасауды жалғастыруға шешім қабылданды.

Бөлшектердің ортақлығы

Lotus даму шығындарын төмендету үшін басқа машиналардың түрлі бөлшектерін пайдаланды. 1993 жылға дейін жасалған Esprit үлгілері көптеген British Leyland бөлшектерін қолданды, ал 1980-ші жылдардың ортасы мен соңында жасалғандарында Toyota бөлшектері көбірек болды, 1993 жылдан кейін жасалғандарында көптеген GM (Vauxhall, Opel) бөлшектері қолданылды. Morris Marina/Austin Allegro есік тұтқалары 1994 жылы S4 үлгісіне дейін қолданылды, содан кейін GM Calibra есік тұтқалары пайдаланылды. Алғашқы үлгілерде Momo рулі болды, ал кейінгілері Pontiac Trans Am сияқты рульге ие болды. Фараларды көтеру механизмдері Pontiac Fiero-дан алынған. S4 және V8 үлгілеріндегі антенна тірегі мен сымдары GM Calibra және Tigra үлгілерімен бірдей болды. Бүйір айналары Citroën CX-тен алынған. 1989 жылғы SE емес тұман шамдары GM Astra Mk1 болды. Желдеткіш моторлары Ford Fiesta Mk2-ден алынған. V8 үлгілеріндегі генератор стандартты GM құрылғысы болды, ол V6 Opel Omega B және бұрынғы Lotus Carlton/Omega үлгілерінде де кездеседі, сондай-ақ есік тұтқалары және руль бағанасының қаптамасы сияқты ішкі пластикалық бөлшектер де осыдан алынған. 1998 және одан кейінгі үлгілердегі тежегіштің басты және құл цилиндрлері 2A сериялы Land Rover-мен ортақ Girling бөлшектері болды. S1 және S2 үлгілері алдыңғы серпімділік элементтерінің бір бөлігін Opel Ascona-мен бөлісті. GT3 үлгісіндегі алдыңғы Brembo тежегіш қалыптары Fiat Coupé Turbo немесе Peugeot 406 3.0 V6 үлгілеріндегідей болды. SE үлгісінің отын сорғысы Renault Fuego-дан, ал V8 поршеньдері Renault Clio Williams-тің 16 клапанды, 2 литрлік F7P қозғалтқышынан алынған.

Автоспорт

1992 жылы Док Банди Esprit X180R көлігімен IMSA Bridgestone Supercar чемпионатының жүргізушілер арасындағы титулдың иегері атанды. Esprit көлігі Торкилд Тиррингке 1993 және 1994 жылғы британдық GT чемпионатында өзінің класында жеңіс алуға көмектесті, сондай-ақ Ричард Пайпер, Питер Хардман және Олинда Якобелли 1993 және 1994 жылғы Ле-Манның 24 сағаттық жарысына қатысты. Брэд Джонс 1994 жылы Esprit көлігімен Австралияның Super Production Car Series жарысын жеңіп алды.

Кинодағы көрнекті рөлдері

S1 Esprit 1977 жылы Джеймс Бондтың «Менді жақсы көрген тыңшы» фильмінде көрсетілді, онда автомобиль жол қуалаудан кейін су асты қайығына айналды. Су астындағы сахналарда қолданылған, «Wet Nellie» деп аталған автомобильді 2013 жылдың қыркүйегінде бизнесмен Илон Маск сатып алды. «Сенің көздерің үшін» атты Джеймс Бонд фильмінде екі Essex спецификациялы Turbo Esprit көрінді. Фильмнің басында ақ түстісі жойылды, ал кейінірек мысқызыл түсті модель пайда болды. Ferrari және Porsche өнімдерін жарнамалау мүмкіндігінен бас тартқаннан кейін X180 Esprit «Pretty Woman» фильмінде пайда болды, себебі өндірушілер проституциямен байланысты болғысы келмеді. Lotus мұндай маңызды фильмде жарнаманың құндылығын байқап, Silver 1989.5 Esprit SE көлігін ұсынды.