Фридрих Адам фон Тротт цу Зольц: Нацизмге қарсы тұрушы дипломаттың өмірі

Кіріспе

Неміс дворяны және дипломаты (1909–1944)

Фридрих Адам фон Тротт зу Сольц (9 тамыз 1909 – 26 тамыз 1944) – неміс заңгері және дипломаты, нацизмге қарсы консервативті қозғалысқа қатысқан. Нацистік режимге бастапқыда-ақ қарсы болған ол Гельмут Джеймс Граф фон Мольтке мен Питер Йорк фон Вартенбургтің «Крейзау тобына» белсенді түрде қатысты. Клаус фон Штауфенберг пен Фриц Дитлоф фон дер Шуленбургпен бірге 20 шілдедегі төңкеріс жоспарында болды және жоспар сәтті аяқталғанда Сыртқы істер министрлігінің мемлекеттік хатшысы болып тағайындалып, Батыс Одақтастарымен келіссөздер жүргізуі тиіс еді.

Ерте өмір және мансап

Тротт Бранденбургтің Потсдам қаласында Гессен Урадель дворяндарынан шыққан протестанттық Тротт зу Сольц әулетіне туған. Ол Пруссияның Мәдениет министрі Август фон Тротт зу Сольцтің (1855–1938) және оның әйелі Эмили Элеонора фон Швайництің (1875–1948) бесінші баласы болды. Оның әкесі Вена мен Санкт-Петербургте Германия елшісі қызметін атқарды. Эмили Элеонора анасы Анна Джей арқылы, Америка Құрама Штаттарының негізін қалаушыларының бірі және АҚШ-тың бірінші Бас судьясы Джон Джейдің шөбересі болды. Тротт алғаш Берлинде өсті және 1915 жылдан бастап Француз гимназиясына жіберілді. 1917 жылы әкесі қызметінен кеткеннен кейін отбасы Кассельге көшіп, онда Тротт Фридрих гимназиясына оқуға түсті. 1922 жылдан бастап Ханн. Мюнденде тұрды және уақытша неміс жастар қозғалысына қосылды. 1927 жылы мектеп бітіру аттестатын алды және Мюнхен мен Геттинген университеттерінде заң оқыды. Тротт 1928 жылдың күзінде бірнеше апта бойы Ұлттар Лигасының орналасқан Женева қаласында болған кезде халықаралық саясатқа қызығушылық танытты. 1929 жылы Оксфордта Мэнсфилд колледжінде теология оқыды, сол кезде тарихшы А. Л. Роустың досы болды. Тротт 1931 жылы Родс стипендиясымен Оксфордқа қайтып келді және Баллиол колледжінде оқыды. Онда ол Дэвид Астор және Диана Хопкинсон (туған тегі Хаббек) сияқты көптеген жақын достар тапты, олардың естеліктері мен хаттары кейінірек Троттың нацистік Германиядағы өмірінің маңызды құжаттарына айналды, сондай-ақ ол олармен махаббатқа толы қарым-қатынаста болған болуы мүмкін. Ол сонымен қатар көрнекті философ Р. Г. Коллингвудпен танысты. Гомосексуал Роуза гетеросексуал Троттке қатты ғашық болды және оны өмірінде кездескен ең әдемі, ақылды және сүйкімді адамдардың бірі деп атады. 1961 жылы жарық көрген «All Souls and Appeasement» кітабында Роуз Троттың «әдемі басы», «өте биік маңдайы, терең қызғылт көздері, тіпті жас кезінде де сөзінде абырой мен қайғы, шексіз сезімталдық және түсініктілік» туралы жазды. Ол: «Мен ешқашан мұндай нәрсе көрген емеспін», - деп жазды. Роуз Троттпен қарым-қатынасын «идеалды платондық» қарым-қатынас деп атады және Тротты ешқашан ұмыта алмайтын адам екенін айтты. Лейборист партиясының белсенді мүшесі Роуз Тротты социализммен таныстырғанын мәлімдеді және Троттың Роуздың «Саясат және жас ұрпақ» кітабының бөлімдерін неміс тіліне аударғанын атап өтті. Оксфордта оқығаннан кейін Тротт алты ай АҚШ-та болды. Гегельдің теорияларына терең әсер еткен Тротт Ұлы депрессияның ең өзекті мәселесі консерватизм мен социализмнің синтезін табу екеніне сенді, ол Ұлы депрессияны шешудің жалғыз жолы деп санайтын. Тротт үшін Ұлы депрессия капитализмнің экономикалық жүйе ретінде сәтсіздікке ұшырағанын дәлелдеді, бірақ сонымен бірге ол коммунизмді балама ретінде қабылдауға дайын емес еді, бұл оны капитализм мен коммунизм арасындағы «үшінші жолды» іздеуге итермеледі. 1933 жылы әкесіне жазған хатында «еңбек ету құқығы» Гегельдің «еркін ерік құқығы» орнын басты мәселе ретінде алмастырды. Сол хатында Тротт әр адамға жұмыс орнын қамтамасыз ететін экономикалық жүйе қажет екенін және егер адам жұмыссыз болса, жеке адамның бостандығы ештеңеге санамағанын айтты. Консервативті әкесі таңғалған Тротт 1930 жылдардың басында социал-демократтармен пікір алмасуға дайын болды, өйткені ол бір түрлі социалистік консервативтілікті дамытуға кірісті. Тротт 1933 жылдың ақпан айында әкесіне «жеке тұлғаның оң құқықтары» «бұқаралық» құқықтары «қасиетті деп саналса», қамтамасыз етілуі мүмкін екенін айтты, ол Адольф Гитлер мен Франц фон Папеннің жаңа үкіметі мұны істеуге ниетті емес деп сенді.

Trott was born in Potsdam, Brandenburg, into the Protestant Trott zu Solz dynasty, members of the Hessian Uradel nobility. He was the fifth child of the Prussian Culture Minister August von Trott zu Solz (1855–1938) and his wife Emilie Eleonore von Schweinitz (1875–1948), whose father served as German ambassador in Vienna and Saint Petersburg. By her mother, Anna Jay, Emilie Eleonore was a great great granddaughter of John Jay, one of the Founding Fathers of the United States and the first Chief Justice of the United States. Trott was first raised in Berlin and from 1915 was sent to the Französisches Gymnasium preschool. When his father resigned from office in 1917, the family moved to Kassel, where Trott attended the Friedrichsgymnasium. From 1922, he lived in Hann. Münden and temporarily joined the German Youth Movement. He obtained his Abitur school leaving certificate in 1927 and went on to study law at the Universities of Munich and Göttingen. Trott developed a strong interest in international politics during a stay in Geneva, seat of the League of Nations, for several weeks in Autumn 1928. He spent Hilary term of 1929 in Oxford, studying theology at Mansfield College, Oxford, when he became a friend of the historian A. L. Rowse. Trott returned to Oxford in 1931 on a Rhodes Scholarship to study at Balliol College, where he gained a number of close friends including David Astor and Diana Hopkinson (née Hubback), whose memoirs and letters would later become key documents of Trott's life in Nazi Germany, and with whom he possibly engaged in a love affair. He also made the acquaintance of the eminent philosopher R. G. Collingwood. Rowse, a homosexual, developed an intense infatuation with the heterosexual Trott and called him one of the most beautiful, intelligent and charming men he had ever met. In his 1961 book All Souls and Appeasement, which was published when active homosexuality was still a crime in Britain, Rowse wrote about Trott's "beautiful head" with an "immensely lofty forehead, deep violet eyes, nobility and sadness in the expression even when young, infinitely sensitive and understanding". He wrote, "I had never met anything like it". Rowse called his relationship with Trott an "ideal platonic" relationship and said that Trott was a man he could never forget. Rowse, who was active in the Labour Party, claimed to have introduced Trott to socialism and noted that Trott had translated parts of Rowse's book Politics and the Younger Generation into German when they were published in Neue Blätter für den Sozialismus. Following his studies at Oxford, Trott spent six months in the United States. Deeply influenced by the theories of Hegel, Trott believed that the most pressing issue raised by the Great Depression would be how to seek a synthesis of conservatism and socialism, which he believed to be the only solution to the Great Depression. For Trott, the Great Depression proved the failure of capitalism as an economic system, but at the same time, he was unwilling to accept communism as an alternative, which led him to seek a "third way" between capitalism and communism, arguing in a 1933 letter to his father that the "right to work" had replaced Hegel's "right to a free will" as the most pressing issue of the modern age. In the same letter, Trott argued that what was needed was an economic system that guaranteed every man a job, and that he considered the individual freedom to count for nothing if one was unemployed. Somewhat to the shock of his conservative father, in the early 1930s Trott was willing to exchange ideas with Social Democrats as he set about developing a sort of socialist conservatism. Trott told his father in February 1933 that "the positive rights of the individual" could be secured if the rights of the "masses" were "held sacred", which he believed the new government of Adolf Hitler and Franz von Papen had no intention of doing.

Саяхат

1937 жылы Тротт Тынық мұхит аймағындағы қатынастар институтының ғылыми қызметкері ретінде Қытайға жіберілді. Ол саяхаттарын Германиядан тыс жерлерде нацистерге қарсы ішкі қарсылыққа қолдау табуға пайдаланды. Ол кезде Қытай мен Германия арасында бейресми одақ болды, неміс әскери миссиясы негізінен неміс қаруымен қаруланған Қытайдың Ұлттық революциялық армиясын оқытты, ал неміс бизнесі Қытайдағы инвестицияларға ие болды. Бұл Қытайдың Германияның қайта қарулануына көмектесуіне, Рейхке белгілі бір стратегиялық шикізатты өте төмен бағамен сатуы арқылы жүзеге асты. Қытай мен Германия арасындағы жақын қарым-қатынасты ескере отырып, Тротт Германия азаматы ретінде Қытайда белгілі бір артықшылыққа ие болды, себебі генерал-сиссимус Чан Кайшы нацистік Германияны Қытай үшін үлгі ретінде жиі сипаттаған. Тротт Қытайға Конфуций философиясын зерттеу және мандарин тілін үйрену үшін барды, ол "Қытайдың ежелгі даналығынан" Батыстың рухани дағдарысына шешім табуды үміттенгенін айтты. Тротт қазіргі батыс өркениетінің рухани сезімін жоғалтқанына сенді, ал ол Қытайда осы сезімнің сақталғанына нық сенді. Британдық тарихшы Д.К. Уатт Троттті 1937 және 1938 жылдары конфуциандық және даосизмді зерттей отырып, қазіргі өмірдің мәселелеріне жауап іздеген, практикалық емес идеалист ретінде сипаттады. Конфуцийдің ағартулы және философиялық мандариндердің билігі туралы идеясы Троттке саяси жүйе үшін шабыт көзі болды. Конфуцийдің мандариндер әділетсіз императорға қызмет етуі керек емес және тиранға қызмет етуден гөрі азап шегіп өлгені жақсы деген қағидасы Троттың саяси ойлауына әсер етті. Қытай тілінің мұғалімі, сонымен қатар оның аудармашысы болған адаммен бірге Тротт Пекинге бірнеше рет барып, сол қалада тұратын конфуцийшіл ғалымдармен сөйлесіп, Батысқа қажетті руханилықты табуға үміттенді. 1937 жылдың шілдесінде басталған Қытай-Жапон соғысы кезінде Тротттың симпатиясы толығымен Қытай тарапында болды. Қытайда болған кезінде Тротт неміс әскери миссиясының басшысы генерал Александр фон Фалькенхаузенмен жақсы танысты. Екеуі де 1938 жылдың ақпанында Жоахим фон Риббентроп сыртқы істер министрі болғаннан кейін Аушварттигс Амттың Жапонияға қатысты бағытынан көңілі қалды. Олар Риббентроптың және оның Қытайға қарсы сыртқы саясатынан ортақ наразылық білдірді. 1938 жылдың маусым айында Қытайдағы неміс әскери миссиясына Рейхке қайта оралуға бұйрық берілді және Германия Риббентроптың сыртқы саясатын Жапония бағытына бұрғаннан кейін Қытайға қару сатуын тоқтатты, бұл Нанкин мен Берлин арасындағы бұрынғы жылы қарым-қатынастың тез суынуына әкелді. Тротт неміс әскери миссиясы қайта шақырылған кезде Қытайдан кетуге шешім қабылдады. Троттың ең жақын достарының бірі британдық журналист Шила Грант Дафф болды, бірақ ол Чехословакия мәселесінде онымен келіспеді, ол оны қанша жек көрсе, сонша жақсы көретін ел еді. Ұлтшыл Тротт Чехословакияны Версаль келісімімен құрылған "жасанды мемлекет" деп ашық айтты және Германияның Судет аймағын аннексиялауға құқығы бар деп сенді, яғни 1938 жылы Тротт Гитлердің Чехословакияға қатысты сыртқы саясатын қолдады. Қытай тарихшысы Лянг Хси Хьюи Троттың нацистерді ұнатпауы мен Германияның ұлы держава болуға ұмтылысын қолдауы арасындағы қарама-қайшылықты жазды, бұл нацистік сыртқы саясатқа қатысты екіұшты көзқарас тудырды. Лянгтың әкесі Лянг Лон 1933-1939 жылдар аралығында Прагадағы қытай министрі болған. Ол Тротт сияқты адамдардың, Гитлерге қарсы консервативті ұлтшылдардың, Қытайдың Жапонияға қарсы күресіне жанашырлық танытқандарының, Чехословакия сияқты елдердің өмір сүруге құқығы бар деген тезисті қабылдауы қиын болғанын жазды. Лянг Троттың Қытайға қатысты көзқарасы мен оның болашағын өзі анықтауға құқығы бар және Жапонияның үстемдігіне ие болмауы керек деген пікірінің, Чехословакияға қатысты көзқарасымен салыстырғанда, оны Германияға тиесілі жерді басып алған "жасанды мемлекет" деп қарағанын айтты. Британдық тарихшы сэр Джон Уилер Беннетт 1938-1944 жылдар аралығында Гитлерге қарсы жоспарларға қатысқан адамдардың көпшілігін жеке таныған, бұл адамдардың барлығының Чехословакия мен Польшаға қатысты көзқарастары Гитлердікіндей болғанын, атап айтқанда Шығыс Еуропа Германияның заңды ықпал ету аймағы болғанын және Рейх аймақта қалағанын алуға құқылы болғанын айтты. Мюнхен келісімінен кейін Тротт, лорд Лотианға жазған хатында "Чемберлен мырзаның батыл қадамын" Судет аймағының соғыссыз Германияға қосылуын қамтамасыз еткені үшін мақтады және Уинстон Черчилльді "соғыс тудырушы" деп сынады. 1939 жылы Лондонға үш рет барған кезінде Тротт лорд Лотиан мен лорд Галифаксты Гитлерге қарсы бағытталған "тыйып тұру" саясатын тоқтатуға шақырып, британ үкіметіне қысым көрсетуге тырысты, бұл саясат 1939 жылдың 31 наурызында "Польша кепілдігімен" қабылданған. Тротт Аушварттигс Амттың мемлекеттік хатшысы Эрнст фон Вайцзекердің жақын досы болды және ол Вайцзекердің өкілі ретінде Лондонға ресми емес дипломат ретінде барды, ол нацистік Германияның хаостық саясатын көрсететін, сыртқы істер министрі Риббентроптың саясатына қарсы бағытталған сыртқы саясатты қабылдаған. Вайцзекер 1939 жылдың тамызында (кейінірек 1 қыркүйекке ауыстырылған) жоспарланған Польшаға неміс басқындығының Аңгло-неміс соғысын тудыруы мүмкін екенін білгендіктен, Чехословакияға Судет аймағынсыз тәуелсіздік беру туралы ұсыныс жасады, бұл Британия Польшаға берген "кепілдігін" тоқтатып, Германияға Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Польшаға өткен Даңғыл қаласын, Польша дәлізін және Үстіңгі Силезияның бір бөлігін қайта қосуға мүмкіндік береді. Вайцзекер Польшаға қарсы өте жағымсыз көзқарастарға ие болған және Польшаны жоюға бағытталған соғысты құптаған адам болды, бірақ ол Британиямен соғысқа келуге онша құштар емес еді, сондықтан 1939 жылы Британияны Польшадан бөлуге жасаған қайта-қайта әрекеттері осыдан туды. Вайцзекер сияқты, Тротт Судет аймағын қайтаруға дайын емес еді, бірақ Германия Польшадан жоғалған барлық жерді қайта алған жағдайда Чехияның тәуелсіздігін қалпына келтіруге дайын болды. Вайцзекер мен Тротт жасаған жоспар Британияны Польшаға берген "кепілдікті" тоқтатуға және поляктарды даулы аумақтарды қайтаруға қысым жасауға шақыруды көздеді. Тротт поляктар "кепілдік" алынғаннан кейін неміс дипломатиялық қысымына ыңғайласады деп мәлімдеседі, бірақ мұндай жағдай Германияға Британиямен соғыс қорқынышы болмай Польшаға басып кіруге мүмкіндік береді, бірақ Тротт сондай жағдай туғанда Вермахт генералдары Гитлерді құлатып тастайды деп сендірді. Роуз Троттың 1939 жылдың маусымындағы Британияға жасаған сапарларын "екі мақсатты міссия, ресми және ресми емес" деп сипаттады: Даңғыл дағдарысына қатысты Британияның позициясын анықтау үшін британдық элитамен әңгімелесу және осы туралы Гитлерге хабарлау, сондай-ақ қарсылық тобының атынан Британиямен байланыс жасау. Тротт 2-3 маусым күндері Кливеденде демалды және 7 маусымда Чемберленмен Чекерсте кездесті. Лорд Лотиан Троттке Британия Мюнхен келісімін кері қайтаруға дайын емес екенін және Судетті Рейх құрамына қабылдағанын, бірақ Богемия мен Моравияның Рейх протекторатын қабылдай алмайтынын, Чехияның тәуелсіздігі қалпына келтірілуі қажет екенін айтты; Аңгло-неміс қарым-қатынастарын жақсарту үшін мұндай жағдай орын алуы керек. Родс стипендиясын алғандықтан, Тротт Оксфордтағы достары арқылы 1939 жылдың маусымында премьер-министр Невилл Чемберленмен және сыртқы істер министрі лорд Галифакспен кездесуге мүмкіндік алды. Чемберленмен Чекерсте өткен кездесуінде Троттке хабарланды...

In 1937, Trott was posted to China as a research fellow for the Institute of Pacific Relations under a research grant from the Auswärtiges Amt. He took advantage of his travels to try to raise support outside Germany for the internal resistance against the Nazis. At the time there was an informal alliance between China and Germany, with a German military mission training the Chinese National Revolutionary Army, which was largely armed with German weapons, and German businesses being favored with investments in China in exchange for China helping German rearmament by selling the Reich certain strategic raw materials at below cost. Given the closeness in relations between China and Germany, as a German citizen, Trott enjoyed a certain privileged status in China, as Generalissimo Chiang Kai shek had often described Nazi Germany as a model for China. A Sinophile, Trott had gone to China to study Confucian philosophy and learn Mandarin, as he put it that he was hoping to find in "China's ancient wisdom" a solution to the spiritual malaise of the West. Trott believed that modern Western civilization had lost any sense of the spiritual, which he believed still existed in China. The British historian D. C. Watt rather dismissively wrote that Trott was an impractical idealist who spent much of 1937 and 1938 in China looking for the answers to the problems of modern life by studying Confucianism and Taoism. The Confucian ideal of rule by enlightened and philosophical mandarins also appealed to Trott as an inspiration for a political system. The Confucian principle that mandarins should not serve an unjust emperor and that it was better to suffer and die rather than serve a tyrant influenced Trott's political thinking. Together with his Chinese teacher who served as his translator, Trott traveled several times to Beijing to talk to various Confucian scholars living in that city, hoping to find the spirituality that he believed the West was lacking and needed so desperately. During the Sino Japanese War, which began in July 1937, Trott's sympathies were entirely with China. During his time in China, Trott got to know the head of the German military mission, General Alexander von Falkenhausen, very well, and as both men were disillusioned by the pro Japanese line taken by the Auswärtiges Amt after the very pro Japanese and anti Chinese Joachim von Ribbentrop became Foreign Minister in February 1938, they bonded over their shared disapproval of Ribbentrop and his anti Chinese foreign policy line. In June 1938, the German military mission in China was ordered to return to the Reich and Germany ceased its arm sales to China as Ribbentrop swung German foreign policy decisively behind Japan, causing a rapid chill to set in over the once warm relations between Nanking and Berlin. Trott decided to leave China at the same time that the German military mission was recalled. One of Trott's closest friends was the British journalist Shiela Grant Duff who, however, passionately disagreed with him over the issue of Czechoslovakia, a country that she admired and loved as much he hated it. The nationalist Trott made no secret of his dislike of Czechoslovakia as an "artificial state" created by the Treaty of Versailles and believed that Germany had the right to annex the Sudetenland region, meaning that essentially Trott supported Hitler's foreign policy in regards to Czechoslovakia in 1938. The Chinese historian Liang Hsi Huey wrote there was a certain dichotomy in Trott's thinking between his dislike of the Nazis and his support for Germany's great power ambitions, which made for an ambivalent attitude towards Nazi foreign policy. Liang, whose father Liang Lone was the Chinese minister in Prague between 1933 and 1939, wrote that people like Trott, conservative nationalists opposed to Hitler who sympathised with China in its struggle against Japan, had much difficulty accepting the thesis that nations like Czechoslovakia had the right to exist. Liang wrote that there was a striking contrast between Trott's views towards China, which he argued had the right to determine its own future and should not be dominated by Japan, versus his views towards Czechoslovakia, which he saw as an "artificial state" that was occupying land that rightfully belonged to Germany. The British historian Sir John Wheeler Bennett, who knew most of the men involved in the plots against Hitler between 1938 and 1944 personally, wrote that these men were all nationalists whose views towards Czechoslovakia and Poland were essentially the same as Hitler's – namely that Eastern Europe was Germany's rightful sphere of influence and the Reich had the right to take whatever it wanted in the region. After the Munich Agreement Trott, in a letter to his friend Lord Lothian, praised "Mr. Chamberlain's courageous lead" in ensuring that the Sudetenland was allowed to join Germany without a war and disparaged Winston Churchill as a "warmonger". In 1939, during the course of three visits to London, Trott lobbied Lord Lothian and Lord Halifax to pressure the British government to abandon the "containment" policy directed against Hitler, which had been adopted on 31 March 1939 with the "Polish guarantee". Trott was a close friend of Ernst von Weizsäcker, the State Secretary at the Auswärtiges Amt, and he visited London as an unofficial diplomat representing Weizsäcker who, in a move reflecting the chaotic politics of Nazi Germany, had adopted his foreign policy that ran parallel to the policy of the Foreign Minister Ribbentrop. Weizsäcker, knowing that a planned German invasion of Poland scheduled for August 1939 (later pushed back to 1 September) was likely to cause an Anglo German war, had adopted his policy of offering to restore independence to Czechoslovakia, without the Sudetenland, in exchange for which Britain would end the "guarantee" of Poland and allow Germany to reincorporate the Free City of Danzig, the Polish Corridor, and parts of Upper Silesia lost to Poland after the First World War. Weizsäcker was a man of extreme anti Polish prejudices who warmly welcomed the idea of a war to destroy Poland, but he was rather less keen on the idea of a war with Britain, hence his repeated efforts to sever Britain from Poland in 1939. Like Weizsäcker, Trott was unwilling to consider returning the Sudetenland, but he was prepared to consider restoring Czech independence in exchange for Germany taking back all of the lands lost to Poland. The plan drawn up by Weizsäcker and Trott called for Britain to end the "guarantee" of Poland to pressure the Poles to return the disputed territories. Though Trott professed to believe the Poles would give in to German diplomatic pressure once the "guarantee" had been removed, such a situation would allow Germany to invade Poland without fear of a war with Britain, although Trott also claimed to believe that if such a situation were to emerge, then the Wehrmacht generals would overthrow Hitler. Rowse characterised Trott's visits to Britain in June 1939 as a "double mission, an official and an unofficial one": to sound out the British Establishment about where Britain stood in regards to the Danzig Crisis and to report this back to Hitler, and to also seek to make contacts with Britain on behalf of the resistance group. Trott spent the weekend of 2–3 June 1939 at Cliveden and on 7 June 1939 met Chamberlain at Chequers. Lord Lothian told Trott that Britain was unwilling to undo the Munich Agreement and accepted the Sudetenland as part of the Reich, but it could not accept the Reich Protectorate of Bohemia Moravia, as it was essential that Czech independence be restored; Anglo German relations could not be improved unless that happened. As a Rhodes scholar, Trott was able to use his friends from Oxford in the Establishment to meet Prime Minister Neville Chamberlain and Foreign Secretary Lord Halifax in June 1939. At his meeting with Chamberlain at Chequers, Trott was informed that it was not possible for Britain to end the "guarantee" of Poland and that if Germany wanted better relations, "it was for Herr Hitler to undo the mischief he had done". Chamberlain complained that British public opinion had been "passionately stirred" by the German occupation of the rump state of Czecho Slovakia in March 1939 and thag Britain would go to war with Germany rather than see another nation "destroyed". Trott submitted an account of his British visits to Walther Hewel, who in turn submitted it to Hitler. When Trott returned to Germany, Weizsäcker tried to set up a meeting for Trott to brief Hitler and Ribbentrop about his British visit, but neither wanted to see him. Trott returned to Britain for a third visit to repeat his "Danzig for Prague" offer, and this time he stated he was not coming on behalf of the German government, but rather as a representative of a resistance group, which confused British officials as to his true loyalties. The German historian Klemens von Klemperer argued that the purpose behind Trott's "Danzig for Prague" offer was to discredit Hitler, since he expected Hitler to refuse it if the British made it, which would somehow cause the Wehrmacht generals to turn against Hitler. Klemperer wrote that there was a certain lack of "clear strategy" behind the "Danzig for Prague" proposal, since Trott himself never entirely made it clear how this plan to ensure that the Free City of Danzig rejoining Germany without a war was supposed to cause the overthrow of Hitler. Wheeler Bennett, who had lived in Berlin between 1927 and 1934 and who met Trott during his visits to London in 1939, wrote that he " had about him a certain confused political mysticism, a vague Hegelianism which induced in him, not, to be sure, the worship of the Führerprinzip, but a deep veneration for German military and political traditions, and what he believed to be the innate integrity of the German soul". Wheeler Bennett further wrote that Trott and his friend Helmuth von Moltke, who came with him to London, were both intense German nationalists who " though they deplored the spirit of the Munich Agreement and the subsequent dismemberment of Czechoslovakia, expressed strong anti Czech sentiments, and from neither was there forthcoming any indication that a 'de nazified' Germany was prepared to forgo Hitler's annexation of Austria and the Sudetenland. Indeed it was hinted from that Britain and France might well reward the conspirators, if successful, with the return of Germany's former colonial possessions". Rowse, who saw Trott for the last time during his visits to Britain in 1939, wrote that Trott's Hegelianism "profoundly affected his mind" as "with him black was never black, and white white; black was always in the process of becoming white, white of becoming black". Rowse wrote " Adam entered deeply, ambivalently into relations with the Nazis without being one, indeed while belonging to the resistance movement". The German historian Hans Mommsen wrote that the majority of the conservatives opposed to Hitler in no way wanted a return to the democratic Weimar Republic, which they also rejected, but instead looked back to the reformers who restructured Prussia during the Napoleonic Wars as their ideal and role model. For the anti Nazi conservatives, the emphasis was upon reforming the system instead of a revolution to destroy it, as the majority of the conservatives believed in the ideal of the volksgemeinschaft that would unite the German people as one and only wanted a "true" volksgemeinschaft instead of what they saw as the twisted Nazi version of it. The emphasis was on putting into effect the "right" ideas of National Socialism, which the conservatives believed the Nazis had botched in the execution. In regards to foreign policy, the anti Nazi conservatives believed that Hitler's foreign policy goal of making Germany into Europe's number one power was correct. Their objections to Nazi foreign policy were only that Hitler was executing his foreign policy in a reckless, adventurist way that threatened to create a coalition that would defeat Germany; they were only opposed to the means, not the ends, of Hitler's foreign policy. Mommsen argued what he called the "ambivalence" of Trott, who worked towards achieving certain Nazi foreign policy goals but at the same time worked for the overthrow of the Nazi regime, which makes sense if one accepts the thesis that Trott and others like him were out to reform the Volksgemeinschaft from what they saw as its Nazi perversion, instead of working for its destruction. The distinction that Trott drew between Germany's "rightful" policy of seeking to undo the Treaty of Versailles and his opposition to the Nazi regime was often lost on his British friends since, for many of them, he was advocating the same foreign policy goals as Hitler. Trott did not understand the way in which British public opinion had changed as he spent much time in Britain attacking the Treaty of Versailles in such violent language that many of his British friends came to believe that he was no different from the Nazis. Rowse attended a meeting at the Cliveden estate, where von Trott spoke with Lord Lothian, Lord Astor, Lord Halifax and Sir Thomas Inskip about Anglo German relations, repeated his "Danzig for Prague" offer and praised "the greatness of our Führer". However, Rowse said that when he was alone with Trott the latter said: "If they kill me, you will never forgive them, will you?" Trott's ideas led to a complete rejection of democracy as a system morally no different from National Socialism. In 1938, Trott wrote to a British friend that what was happening in Germany was a "European phenomenon" and believed that with the Industrial Revolution, European society had become dehumanised and lost its spiritual core. Trott wrote that this was as much a problem in democratic as totalitarian countries: "It is my opinion that this pandering to the instinctual side of human consciousness, as much by democracy as by totalitarianism, is what has led to the sterile and cynical defeatism that lies at the root of Europe's intellectual chaos". Trott believed the "mass society" created by the Industrial Revolution had allowed demagogues to exploit "the masses" and argued that the "Anglo Saxon" system of individual liberty built around democracy was essentially no different from National Socialism as it allowed "the masses" to be exploited. In a letter to Grant Duff, Trott wrote: "You have not satisfactorily answered my argument, that it is possible that capitalist and imperialist democracy may use liberty simply as a cloak for a policy that relies very much on compulsion, whereas some aspects of 'authoritarian systems could provide a basically more genuine guarantee of human rights in modern industrial society". In 1939, Trott wrote that the last ten years had shown the "indiscriminate trust in the judgement of the masses is no use One way or the other, popular movements have led to despotism". In Trott's view, only the rule by Germany's traditional elites who were committed to conservative values and would rule according to the rule of law could ensure a truly just society. Trott believed that only in such a system, in which traditional elites ruled by excluding the masses from politics, could a political system be created that was genuinely concerned with the best interests of society. He told his friend Julie Braun Vogelstein "Go and write an essay on Tradition and Socialism!" He meant that only the rules by traditional elites could really achieve socialism. Trott called for a political system that would secure the "liberation of the masses from economic need" by the authoritarian rule by the traditional elites, whose values would be based on Christianity. Various messengers from the Widerstand movements had arrived in Britain in 1938 to 1939 stating if only Britain abandoned appeasement, the leaders of the Wehrmacht would stage a putsch to depose Hitler, rather than fight a war with Britain again. In August 1939, the British government repeatedly warned Germany that an attack on Poland would cause a war with Britain. One reason was the hope that the Wehrmacht would indeed overthrow Hitler, rather than risk another world war. On 1 September 1939, Germany invaded Poland and on 3 September 1939, Britain declared war on Germany. Despite the promises of numerous messengers, the Wehrmacht stayed loyal to Germany, continued on with the conquest of Poland and made no effort to depose Hitler. The fact that the Wehrmacht stayed loyal to Hitler in 1939 in spite of all the promises from anti Nazi Germans that it would not, if only Britain made a firm stand against Hitler, greatly discredited the Widerstand movement in British eyes, and much of Trott's difficulty in enlisting British support from that fact. A friend of Weizsäcker, Trott formally joined the Auswärtiges Amt in 1939 at his suggestion after having worked for the Auswärtiges Amt as a researcher on China for the previous two years. In October 1939, Trott went to the United States to attend a conference of the Institute of Pacific Relations, in Virginia Beach, in November 1939. On his way to the United States, Trott was almost interned in Gibraltar as an enemy alien when his ship had stopped there, but he was able to persuade the British officials that he was an Afrikaner from South Africa by using his Balliol tie as proof that he attended Balliol College, which was true, and thus meant that he could not be a German, which was not. He also visited Washington, D. C. in October of that year in an unsuccessful attempt to obtain American support. He met with Roger Nash Baldwin, Edward C. Carter, William J. Donovan and Felix Morley of The Washington Post. During the conference in Virginia Beach, Trott met numerous members of the business and academic worlds of the United States and Canada who were interested in China. Wheeler Bennett, who owned an estate in Virginia and shared Trott's interests in Sinology, also attended the conference in Virginia Beach and wrote: "In the plenary sessions and committees of the conference, von Trott observed a very 'correct' attitude. He did not openly defend Nazi principles, but confined himself to several recapitulations of the German case on the usual well known lines, which might be employed by Germans of nearly any political complexion. In private conversation, however, he used a very different tone, frankly declaring himself an anti Nazi, yet maintaining that Germany must keep much of what she had taken in Poland. He stressed the readiness of the Army for a 'quick peace' on the basis of the status quo less Congress Poland, indicated the preparations already on foot for the restoration of the Rechsstaat in Germany, and urged the Western Allies to reiterate and redefine their peace terms on the lines of Mr. Chamberlain's speeches of September 4 and October 12, 1939. To the suggestion that a non Nazi Germany might, as an earnest of good faith, restore some of the territorial acquisitions of Adolf Hitler, von Trott returned an uncompromising negative". Trott's proposals were passed on to the US Department of State, the Canadian Ministry of External Affairs and the British Embassy in Washington DC, where the reaction was deeply negative, as the consensus was that Germany would have to give up its gains in Poland and the Czech lands as the price for peace, which Trott had indicated that he no interest in doing. However, Trott's suggestions for the basis of peace, which he wrote down after meeting several German emigres in the United States, were passed on the White House and led President Roosevelt to send Summer Welles, the undersecretary at the State Department, on a peace mission to Europe in February 1940 to try to mediate an end to the war.

Сыртқы істер министрлігі

Достары Тротты Германияға қайтып бармауға ескертті, бірақ Гитлер мен оның қолбасшыларының ақымақтығын тоқтату үшін бірдеңе істеу керек деген сенім оны қайта оралуға итермеледі. 1940 жылы Тротт партиялық ақпаратқа қол жеткізу және оның жоспарын бақылау үшін нацистік партияға кірді. Сонымен қатар ол Крейзау шеңбері деп аталатын нацистік режимді құлатуды жоспарлаған зиялылардың жасырын тобының сыртқы саясат жөніндегі кеңесшісі болды. 1941 жылдың көктемінің аяғында Германия Сыртқы істер министрлігінде мемлекеттік хатшы Вильгельм Кепплер 1941 жылдың сәуір айының басында Берлинде болған Үндістанның ұлттық конгресінің бұрынғы президенті Субхас Чандра Бозға көмек көрсету және онымен байланыс орнату үшін Ақпарат министрлігінде құрылған Үндістан үшін арнайы бюроның (Sonderreferat Indien) директоры болып тағайындалды. Боземен күнделікті жұмыс Троттың жауапкершілігіне айналды, ол Скандинавия, Швейцария және Түркияға және нацистік Европаның барлық жерлеріне барып, нацизмге қарсы шыққан неміс әскери офицерлерін іздеу арқылы өзінің нацистік әрекеттері үшін арнайы бюроның бүркемесін пайдаланды. Бозе мен Тротт жақын қарым-қатынаста болған жоқ, және Бозе Троттың нацистікке қарсы жұмысынан бейхабар болған. Тарихшы Леонард А. Гордонның айтуынша, Тротт пен Боздың әйелі Эмили Шенкл арасында да шиеленіс болды, олардың әрқайсысы бір-бірін қатты ұнатпады. Тротт Крейзау шеңберінің мүшесі болды, ол консервативті христиандық социализмге сенетін зиялы адамдар тобы, олар Силезиядағы Крейсаудағы граф фон Мольткенің қонысында кездесті. Крейзау шеңбері генерал Людвиг Бек және Карл Фредерик Гёрделер бастаған негізгі оппозициялық топпен байланыста болды, бірақ Бек-Герделер тобымен бірқатар мәселелер бойынша келіспей қалды. 1943 жылы 22 қаңтарда граф Петер Ханс Йорк фон Вартенбургтің үйінде екі топ арасында кездесу өтті. Кездесуге "аға топ" үшін генерал Бек, Герделер, Ульрих фон Хассель және Йоханнес Попиц, ал Крейзау шеңберінен Молтке, Тротт, Йорк фон Вартенбург, Юген Герстенмайер және Фриц фон дер Шуленбург қатысты. Крейзау шеңберінің мүшелері Герделердің laissez faire капитализміне және оның монархияны қалпына келтіру жоспарларына қарсы болды. Екі топ арасындағы қақтығыс негізінен ұрпақ аралық болды, өйткені консервативті "аға топтың" барлығы Германия империясы кезінде ересек болған Гёрдлер сияқты ересек адамдар болды және Веймар республикасы кезінде ересек болған Тротт сияқты жас ерлерге қарағанда Гогенцоллерндер әулетіне көбірек байланған. "Ағалар" тобының дипломаты Хасселл мен "кіші" тобының полицейі Шуленбург Гёрдлер мен Мольтке арасындағы айқайлауға қарамастан, келісімге келді, бірақ айырмашылықтар ешбір жағдайда шешілген жоқ. 22 қаңтардағы кездесуден кейін ешқандай конференция өткізілген жоқ, бірақ Тротт пен Шуленбург Хасселл мен Попицизбен үнемі байланыста болды. 1942 жылы Тротт басқа Крейзау шеңберінің мүшелерімен бірге "Иудей мәселесінің түпкі шешімін" біліп, "Шығысқа қоныс аударуға" жіберілген еврейлердің тағдырына қызыға бастады. 1943 жылдың наурызында Тротт Крайзау шеңберінің кездесуінде Рейх үкіметіне қатысты көздер арқылы жоғары Силезияда ай сайын 3000-4000 адамды "өлтіру деңгейі" бар шамамен 40,000-ден 50,000-ге жуық адамды ұстаған концентрациялық лагерь бар екенін өте сенімді деп санағанын білді. Тротт Жоғарғы Силезиядағы лагерьдің атын атаған жоқ, бірақ ол Аушвиц концентрациялық лагерін айтқаны көрінеді. Басқа да көптеген неміс консерваторлары сияқты Тротт та қарапайым адамдардың ақыл-ойы мен адамгершілігіне күмән келтіріп, тек элита ғана билік жүргізуге қажетті қасиеттерге ие деп есептеді. 1943 жылы Тротт былай деп жазды: "Бізді тек қана рационалистік тәрбие адам табиғатын да, бұқаралық қоғамның шынайылығын да түсінбеуге мәжбүр етті, әрі біз адамзат тобының құлдырауынан шыққан жындарды елемеуге мәжбүр болдық". Тротт Германияның Sonderweg-ін батыс та, шығыс та емес Орталық Еуропа державасы ретінде бастапқы оң көзқарасына сенді. Ол бұл идеяларды өзінің меморандумында білдірді, Германияның Шығыс пен Батыс арасындағы орны, ол жоғалып кетті, бірақ оны оқығандар Германияға "шығыс саяси реализм қағидаты" мен "батыс жекелік қағидаты" арасындағы "орта жолды" іздеуге шақырды, бұл іс жүзінде капитализм мен коммунизмнің қоспасы болатын әлеуметтік экономикалық жүйені білдіреді. Ол "шығыс" елдері, мысалы, Кеңес Одағы, тым ұжымшыл, ал "батыс" елдері, мысалы, АҚШ-ты тым индивидуалистік деп санайды. Ол сияқты немістер де бүкіл адамзат игілігі үшін шығыс пен батыс арасында орта жол табуы керек. Тротт капиталистік демократияның да, коммунизмнің де кемшілікті жүйелер екенін, олар қоғамды адамгершіліктен айырғанын және Германия екеуінің де жолын баспауы керек деп сенді. Тротттың Оксфордтағы білімі мен ағыл-американдық достарына байланысты "батыс" құндылықтарына бағытталған адам репутациясына қарамастан, ол шындығында американдық "пионер" идеалына, мықты жеке тұлғаға моральдық және практикалық тұрғыдан терең қарсы болды және мұндай жекеліктің өзімшілдікке, ашкөздікке және адамгершіліксіздікке әкелетініне сенді. Тротт саяси идеясын Императорлық Ресейдің "мирде" ("община") таба алды. Немістердің Ресейге қатысты екі қайшы пікірі болды: оны Еуропаға қауіп төндіретін примитивті және варварлық "азиялық" ел ретінде қарастыру немесе оны идеалистік және романтикалық тұрғыдан қарастыру, онда халық қарапайым болған, бірақ Батыстағы халықтан гөрі рухани жағынан жоғары тұрған. Тротт мирге қатысты романтикалық көзқарасқа ие болды, өйткені ол орыс шаруаларының өмір салтының барлығы бірлесіп жұмыс істейтін қоғамдық ортаны қамтамасыз ететініне, бірақ жекеліктің, сәйкессіздіктің және ерекшеліктердің орын беруіне мүмкіндік беретініне сенді, Тротт Германия үшін іздеген Шығыс пен Батыстың екі шектілігінің өте тамаша үйлесімі. Тротт мирдегі шаруалардың өмірінің Православ шіркеуінің құндылықтарына терең ықпал еткенін, осылайша өте рухани өмір салтын қамтамасыз еткенін, сонымен қатар жекелікті және рационализмді қабылдағанын сенді. Сонымен қатар Тротт мирдегі өмірдің қарапайым және табиғатпен үйлесімді екеніне, сондай-ақ қазіргі технологияның немесе идеологияның ықпалына түспегеніне және адамдардың Кеңес Одағында немесе Батыста мүмкін емес болған адал, рухани және жеке болып қалуына мүмкіндік бергеніне сенді. Ол Кеңес үкіметінің кеңестік шаруашылықтарды "ұжымдастыру" науқанында өзінің идеалистік мирін жойғанын сенді, бірақ мирге қатысты романтикалық көзқарасы Троттың қоғамды өзгертуге бағытталған ойлауының негізін құрады. Тротттың қоғамда көбірек "руханилық" қажеттігі туралы сенімдері Карл Герделермен және полковник Ханс Остермен, монархияны қалпына келтіргісі келетін және Германияда 1918 жылға дейін болған жүйені қайтаруды қалаған адамдармен қақтығысқа түсті, бірақ Тротт жаңа нәрсе қажет екенін айтып олардың пікірлеріне қарсы шықты. Тротт оппозицияның "шығысшыл" фракциясына жатты, ол Гитлер құлатылғаннан кейін алдымен Кеңес Одағымен бейбітшілік орнатуды жақтады және АҚШ пен Ұлыбританияның "англо-саксондық" державаларына сенімсіздік білдірді. 1943 жылдың желтоқсанында Тротт Хасселге АҚШ пен Ұлыбритания Германиядағы тәртіп өзгерген жағдайда "әскери-нацистік әдістердің жаңа белгісімен" жасырылғаннан қорқуда екенін айтты. Белгілі бір жер астындағы Социал-демократиялық саясаткерлер неміс жұмысшы табы арасындағы коммунистік партияның және кеңестік демеушілікпен құрылған еркін неміс ұлттық комитетінің үлкен әсерін күшейгенін айтты. Нәтижесінде, жер астындағы SPD саясаткерлері өздерінің "салондық социалисті" досы Тротты Германияға қатысты саясатын өзгерту үшін АҚШ пен Ұлыбританияға шақыруға көмектесуін сұрады. 1944 жылдың сәуір айында Швейцарияға барған сапарында Тротт британдық және американдық дипломаттармен кездесіп, көптеген нацизмге қарсы немістерге "англо-саксондық елдерде буржуазиялық алдын ала пікірлер..." бар сияқты көрінетінін айтты.

Friends warned Trott not to return to Germany, but his conviction that he had to do something to stop the madness of Hitler and his henchmen led him to return. Once there, in 1940 Trott joined the Nazi Party to access party information and monitor its planning. At the same time, he served as a foreign policy advisor to a clandestine group of intellectuals planning the overthrow of the Nazi regime, known as the Kreisau Circle. In late spring 1941, Wilhelm Keppler, Secretary of State (Staatssekretär) at the German Foreign Office, was appointed director of Special Bureau for India (Sonderreferat Indien) created in the Information Ministry to aid and liaise with the Indian nationalist Subhas Chandra Bose, a former president of the Indian National Congress, who had arrived in Berlin in early April 1941. The day to day work with Bose became the responsibility of Trott, who used the cover of the Special Bureau for his anti Nazi activities by travelling to Scandinavia, Switzerland and Turkey and all of Nazi occupied Europe to seek out German military officers opposing Nazism. Bose and Trott, however, did not become close, and Bose most likely did not know about Trott's anti Nazi work. According to the historian Leonard A. Gordon, there were also tensions between Trott and Bose's wife, Emilie Schenkl, each disliking the other intensely. Trott was a member of the Kreisau Circle, a group of intellectuals who believed in a sort of conservative Christian socialism, who met at the estate of Count von Moltke in Kreisau in Silesia. The Kreisau Circle was in contact with the main opposition group led by General Ludwig Beck and Carl Frederich Goerdeler but differed with the Beck–Goerdeler group over a number of issues. On 22 January 1943, at the house of Count Peter Hans Yorck von Wartenburg, a meeting was held between the two groups. Attending the meeting for the "senior group" were General Beck, Goerdeler, Ulrich von Hassell and Johannes Popitz and for the Kreisau Circle Moltke, Trott, Yorck von Wartenburg, Eugen Gerstenmaier and Fritz von der Schulenburg. The left learning Kreisau Circle members objected to Goerdeler's beliefs in laissez faire capitalism and to his plans to restore the monarchy. The clash between the two groups was in large part generational as the conservative "senior group" were all older men like Goerdeler who had come of age under the German Empire and were far more attached to the House of Hohenzollern than were the younger men like Trott, who had come of age under the Weimar Republic. The diplomat Hassell of the "seniors" and the policeman Schulenburg of the "juniors" mediated a compromise, despite the shouting between Goerdeler and Moltke, but the differences were by no means resolved. After the meeting of 22 January, no conferences were held, but Trott and Schulenburg remained in regular contact with Hassell and Popitiz. In 1942, Trott, together with other members of the Kreisau Circle, became vaguely aware of the "Final Solution to the Jewish Question" and became curious of the fate of the Jews sent away to "resettlement in the East". In March 1943, Trott reported at a meeting of the Kreisau Circle that he learned through sources within the Reich government that he considered very reliable that there was a concentration camp in Upper Silesia that held about 40,000–50,000 people with a "killing rate" of 3,000–4,000 people per month. Trott did not name the camp in Upper Silesia, but it seems that he was referring to Auschwitz concentration camp. Like most other German conservatives, Trott had deep doubts about the intelligence and morality of ordinary people and held that only an elite had the necessary qualities to govern. In 1943, Trott wrote: "An exclusively rationalist upbringing has made us fail to understand both human nature and the realities of mass society, and we have come to ignore the demons which the Vermassung of mankind has released". Trott believed in the original positive view of the Sonderweg of Germany as a Central European power, which was neither of the West nor of the East. He expressed these ideas in his memorandum Germany Between East and West, which is lost, but according to those who read it called for Germany to seek a "middle way" between the "eastern principle of political realism" and the "western principle of individuality", which in practice would mean a social economic system that would be a mixture of both capitalism and communism. He believed that "eastern" countries like the Soviet Union were too collectivist, "western" countries like the United States were too individualistic, and Germans like himself needed to develop a middle way between east and west for the betterment of all of humanity. Trott believed that both capitalist democracy and communism were flawed systems that had dehumanised society and that Germany should follow neither. Despite Trott's reputation as someone oriented towards "Western" values, based on his education at Oxford and his Anglo American friends, he was in fact deeply hostile towards the American "pioneer" ideal of a rugged individualist on both moral and practical grounds and believed that such individualism promoted selfishness, greed and amorality. Trott came to find his political idea in the mir ("commune") of Imperial Russia. Germans tended to have two contradictory pictures of Russia as viewing it as a primitive and savage "Asian" country that was threatening Europe or seeing it in idealised and romantic terms as a place in which the people were simple but more spiritual than the people in the West. Trott had a rather idealised and romanticised view of the mir, as he believed the Russian muzhiks had a lifestyle where everybody worked together as a community but still allowed room for individualism, non conformity and eccentricities, the perfect blend of the extremes between East and West that Trott sought for Germany. Trott believed the life of the muzhiks in the mir was deeply influenced by the values of Orthodox Church, making for a very spiritual life while at the same time accepting individualism and rationality. Moreover, Trott believed life in the mir was simple and in harmony with nature; was untouched by either modern technology or ideology; and allowed people to be honest, spiritual and personal in a way that was not possible in either the Soviet Union or the West. He believed that the Soviet regime had in its campaign to "collectivise" Soviet farms had destroyed his idealised mir, but his romantic view of the mir provided the basis for Trott's thinking about the sort of society that he wanted to bring about. Trott's beliefs about the need for more "spiritual" society brought him into conflict with Carl Goerdeler and Colonel Hans Oster, who wanted to restore the monarchy and bring back the system that had existed up until 1918 in Germany, which Trott rejected by arguing that something new was needed. Trott belonged to the "Easterner" faction of the opposition, which favoured making peace with the Soviet Union first after the overthrow of Hitler and distrusted the "Anglo Saxon" powers of the United States and Great Britain. In December 1943, Trott told Hassell that he felt the United States and the United Kingdom were too fearful of "a change of regime [in Germany] should turn out to be only a cloak hiding a continuation of militaristic Nazi methods under another label". Certain underground Social Democratic politicians complained of an increase of the appeal of the underground Communist Party and of the Soviet sponsored Free German National Committee among the German working class. As a result, the underground SPD politicians asked their "parlour pink" friend Trott to appeal to the United States and Britain to change their policies towards Germany. In April 1944, during a visit to Switzerland, Trott met with British and American diplomats to complain that to most anti Nazi Germans, it seemed that "the Anglo Saxon countries are filled with bourgeois prejudice and pharisaic theorizing", in contrast to the Soviets, who were offering "constructive ideas and plans for the rebuilding of Germany". Trott stated that after three years of war with the Soviet Union, the Wehrmacht now had considerable respect for the fighting power of the Red Army, and he claimed that the propaganda of the Free Germany Committee in Moscow, which made a distinction between the German people and the Nazi regime, was having much impact in Germany. Wheeler Bennett wrote that Trott was "no Red sympathizer" and what he was "endeavouring to do, in fact, was to induce London and Washington to engage in a bidding match with Moscow from the result of which Germany could not but benefit, but he certainly did not favor a Bolshevik solution". Wheeler Bennett wrote the thinking of the Kreisau Circle was very "confused", but they "were not Communists". Wheeler Bennett concluded: "Their thinking, it is true, turned to the East rather than the West because, in their idealistic impractical illusions, they looked for an upheaval both in Russia and in Germany. If this were to occur, the two states would have many problems in common, problems which could not be solved by the established bourgeois standards of the West, but which called for a radically new treatment which should be neither authoritarian nor democratic, but which should be guided by a return to 'the spiritual (but not the ecclesiastical) traditions of Christianity'".

20 шілде 1944 жылғы сюжет

Тротт 1944 жылғы 20 шілдеде полковник Клаус фон Штауфенбергтің Гитлерді өлтіру жоспарының басшыларының бірі болды. Ол бірнеше күн ішінде тұтқындалып, сотқа беріліп, кінәлі деп танылды. 1944 жылғы 15 тамызда Volksgerichtshof (Халық соты) тарапынан өлім жазасына кесіліп, 26 тамызда Берлиннің Плоццензее түрмесінде дарға асылды.

Кларита фон Тротт

Тротт 1940 жылғы маусым айында Кларита Тифенбахерге үйленді. Ол одан кейін бірнеше ай түрмеде отырған әйелі және оның өлімінен кейін Гестапо әжесінің үйінен алып, наци партиясының отбасыларына асырап беруге берілген екі қызының артында қалды. 1945 жылы анасы оларды қайтарып алды. Кларита 2013 жылдың 28 наурызында 95 жасында Берлинде қайтыс болды.

Цитаталар

Мен де христианмын, менімен бірге жүргендер де солай. Біз айқышқа ілінген Исаның алдында дұға еттік және христиандар екендігімізді еске алып, Құдайға адалдығымызды бұза алмаймыз деп келістік. Сондықтан, көптеген уәделерді бұзып, жалғастырып келе жатқан адамға берген сөзімізді бұзуға тиіспіз. Егер сен мен білетін нәрсені білсең, Голдманн! Басқа жол жоқ! Біз немістерміз және христианбыз, сондықтан әрекет етуіміз керек, әйтпесе кеш болады. Бүгін түнгі уақытқа дейін ойланып көр. (Тротт неміс әскерінің дәрігері және бұрынғы католик семинариясының студенті лейтенант Герон Голдманды өз тобына қосуға тырысты. Голдман әскери антқа адал болды және Гитлерді өлтірудің моральдық жағын сұраққа алды. Бірақ Голдман ойын жеңіп, 20 шілдедегі қастандыққа хат жеткізуші ретінде қатысты.)

Шығармалары

Гегельдің мемлекеттік философиясы және халықаралық құқық; Диссертация. Геттинген (V&R), 1932 жыл.