Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Венесуэлалық бейсболшы, жаттықтырушы, скаут және менеджер (1926-2005)
Venezuelan baseball player, coach, scout, and manager (1926 2005)
Альфонсо Карраскел Колон, көбінесе Чико Карраскел деп танылады (23 қаңтар 1926 – 26 мамыр 2005), венесуэлалық кәсіби бейсболшы, жаттықтырушы, скаут және менеджер болған. Ол 1950-1959 жылдары Басты Лига Бейсболында (MLB) шортстоп ретінде ойнады, ең ірі жетістіктері Чикаго Уайт Сокс командасының құрамында болды, онда ол MLB тарихындағы All-Star ойынында бастап ойнаған алғашқы латын американдық атанды. Төрт мәрте All-Star атанған, өте жақсы қорғаныс дағдыларымен танымал Карраскел, Луис Апарисио, Дейв Консепсьон, Оззи Гвилен және Омар Вискел сияқты Венесуэладан шыққан Басты Лига шортстоптарының алғашқысы болды. Ол сонымен қатар Кливленд Индианс, Канзас Сити Атлетикс және Балтимор Ориолс командаларында да ойнады. Ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін Карраскел Венесуэланың Қысқы лигасында менеджер болып жұмыс істеді, сондай-ақ Басты Лига скауты ретінде де жұмыс істеді. Кейін ол "White Sox" командасының испан тіліндегі ойын хабарларында түсіндіруші (комментатор) және команданың қоғамдық байланыстар өкілі болып жұмыс істеді. 2007 жылы ол Венесуэла Бейсбол Даңқы мен мұражайының алғашқы құрамына енді.
Alfonso Carrasquel Colón, better known as Chico Carrasquel (January 23, 1926 – May 26, 2005), was a Venezuelan professional baseball player, coach, scout and manager. He played in Major League Baseball (MLB) as a shortstop from 1950 to 1959, most prominently as a member of the Chicago White Sox where he became the first Latin American in MLB history to start in an All Star Game in A four time All Star known for his exceptional defensive skills, Carrasquel was the first in a long line of Major League shortstops from Venezuela including, Luis Aparicio, Dave Concepción, Ozzie Guillén and Omar Vizquel among others. He also played for the Cleveland Indians, Kansas City Athletics and the Baltimore Orioles. After his playing career, Carrasquel worked as a manager in the Venezuelan Winter League and also worked as a major league scout. He later worked as a color commentator on the White Sox' Spanish language game broadcasts and, as the team's Community Relations Representative. In , he was selected in the inaugural class of the Venezuelan Baseball Hall of Fame and Museum.
Ойын мансабы
Караскель Каракaста дүниеге келді және 17 жасында «Cervecería Caracas» командасымен кәсіби бейсбол карьерасын бастады, онда ол Венесуэланың кәсіби бейсбол лигасы тарихындағы алғашқы хоум-ранды соқты. Оны «Бруклин Доджерс» клубы қабылдады және бірден «А» класты «Форт-Уорт Кэтс» командасына көтерді. Карраскель жақсы қорғаныс көрсетіп, маусымда .315, плей-оффта .364 көрсеткіштерді тіркеді, бұл «Кэтс» командасының 1949 жылғы Техас лигасының чемпионатында жеңіске жетуіне көмектесті. Оның ағылшын тілін жетік меңгермеуі «Доджерс» бас менеджері Бранч Риккидің оны «Чикаго Уайт Сокс» клубына сатуына себеп болған болуы мүмкін, бірақ кейін Рикки бұл қадамның қателік екенін мойындады. Карраскель 1950 жылы «Уайт Сокс» клубына қосылды, өзінің ағасы Алекс Карраскель («Вашингтон Сенаторс», 1939) және Чучо Рамос («Цинциннати Редс», 1944) кейіннен Бас лигада ойнаған үшінші венесуэлалық болды. Жаңадан келген Карраскель 141 ойында .282 орташа көрсеткішті тіркеді және «Ред Сокс» питчері Эллис Киндер оның 24 ойындық тізбегін тоқтатқанға дейін 24 ойындық тізбек құрды. Қыркүйек айында оң тізесіндегі хрящ жарылып, ол маусымның қалған бөлігін өткізіп жіберді. Карраскель Американ лигасының «Жылдың жаңашылы» сыйлығына дауыс беруде үшінші орынды иеленді, ал «Американ лигасының ең құнды ойыншысы» дауыс беруде 12-орынды иеленді. 1951 жылы Карраскель 1951 жылғы «All-Star» ойынында Американ лигасының шортстопына дауыс беруде «Американ лигасының ең құнды ойыншысы» Фил Риццутоны жеңді. Ол «All-Star» ойынында бастапқы құрамға іріктелінген алғашқы Латын Америкалық ойыншы болды. Бұл рекорд 18 жыл бойы сақталды, 1994 жылы «Чикаго Кабс» клубының ойыншысы Дон Кессингер 54 ойынды қатесіз өткізіп, жаңа рекорд орнатқанға дейін. Ол жылды лиганың шортстоптары арасында ассисттер мен филдинг көрсеткіштері бойынша көшбасшы болып аяқтады. 1951 жылдың қарашасында «Бостон Ред Сокс» клубының менеджері Лу Будро Тед Уильямсты Карраскельге алмастыруды жоспарлаған, бірақ Лейн бұл ұсыныстан бас тартқан. 1952 жылы Карраскельдің саусағы сынған және салмақ мәселелеріне тап болғандықтан, оның соққы беру орташа көрсеткіші 100 ойында .248-ге дейін төмендеді. 1952 жылғы маусымнан кейін сауда-саттық туралы хабарлар «Кливленд Индианс» клубының Карраскельге алмасу үшін Американ лигасының ең көп ұпай жинаған чемпионы Ал Розенді ұсынғанын көрсетті, бірақ сауда-саттық ешқашан жүзеге аспады. 1953 жылы Карраскель тағы да 1953 жылғы «All-Star» ойынында Американ лигасының бастапқы шортстопы ретінде дауыс алды және филдинг көрсеткіші бойынша лиганың шортстоптары арасында бірінші орынды иеленді. 1954 жылғы көктемгі жаттығу кезінде «Уайт Сокс» клубының менеджері Пол Ричардс Карраскельдің алаңдағы жауапкершіліксіздігіне наразы екенін мәлімдеді. Бұл айыптау Карраскельдің «Уайт Сокс» командасындағы қалған уақытында да оны қуалайтын болды. Карраскель 1954 жылы өзінің ең нәтижелі маусымын өткізді, ол 1954 жылғы «All-Star» ойынында Американ лигасының шортстопы ретінде үшінші рет бастап, хоум-рандар (12), RBI (62), соққылар (158), жүгірулер (106), қосымша базалық соққылар (43), уоктың саны (85) бойынша жаңа көрсеткіштерге қол жеткізді. Қорғаныс жағынан ол лиганың шортстоптарын қос ойындар мен филдинг көрсеткіштері бойынша басты. 1955 жылдың шілдесінде жаңа «Уайт Сокс» менеджері Марти Марион Карраскельді шортстоп Джим Брайдвезермен алмастырды, Карраскельдің бейжай күйін және ойынға деген немқұрайды қатынасын атап өтті. Кейбір Бас лига менеджерлері Карраскельдің демалыс күндерін Венесуэланың қысқы лигасында өткізуі оны шаршатуы мүмкін деп болжады. Көктемгі жаттығулар, Бас лиганың тұрақты маусымы және Венесуэладағы қысқы бейсбол маусымы аралығында Карраскель жылына 200-ден астам ойында ойнады. Ол әлі де өзінің бұрынғы қабілеттерін көрсетті, мысалы, 23 тамызда «Балтимор Ориолс» клубына қарсы өткен ойында бірінші базадан жүгіріп ұпай жинады. Нелли Фокс үшінші базаның сызығына бағытталған соққы берді және «Ориолс» үшінші базасының ойыншысы Гас Триандос допты алаңға шығару үшін өз базасынан кеткен кезде, Карраскель екінші базаны айналып, үшінші базаға жетті, онда ол тартысты ойында қауіпсіз деп жарияланды. «Ориолс» төрешімен келіспей, уақыт белгілемей даулағанда, Карраскель бірде-бір лақтырыссыз үйге жүгірді. Марион мен спорт баспасөздері оның осы бағышталуын сынағанмен, Карраскель ассисттер, пуауттар және филдинг көрсеткіштері бойынша лига көшбасшыларының қатарында болды. Карраскель «Уайт Сокс» клубына Луис Апарисио есімді тағы бір жас венесуэлалық шортстопты қосылуға көмектесті, ол көп жыл бойы «All-Star» ойыншысы болып, ақырында Атақ-даңқ залына енгізілді. 2007 жылы Апарисио Бас лигада ойнауға дайын деп танылды және Марион Карраскельдің ойын деңгейіне қанағаттанбағандықтан, оны Джим Басбимен бірге сол жылдың қазан айында Ларри Добиге алмастырды. «Индианс» клубында екі жарым маусым ойнағаннан кейін, Карраскель 1958 жылдың маусымында Билли Хантерге алмастырылды және «Канзас-Сити Атлетикс» клубына ауыстырылды. Ол «Атлетикс» клубы үшін жарты маусым ойнады, содан кейін олар оны 1958 жылдың қазан айында Дик Уильямсқа алмастырып, «Балтимор Ориолс» клубына жіберді. Қыркүйек айындағы медициналық тексеру кезінде Карраскельдің сол көзінің көру қабілетінің 50 пайызы ғана болғаны анықталды, бұл мамыр айындағы оқиғадан туындаған болуы мүмкін. Ол жылды карьералық ең төменгі .223 соққы беру орташа көрсеткішімен аяқтады және желтоқсан айында «Ориолс» оны босатып жіберді. Ол еркін агент болып, 1960 жылдың қаңтарында «Чикаго Уайт Сокс» клубымен келісім-шартқа отырды, бірақ маусымның басында босатылды. Карраскель сәуір айында «Монреаль Роялс» клубымен келісім-шартқа отырды, бірақ 35 ойында .206 орташа көрсеткішті тіркегеннен кейін босатылды. Ол сондай-ақ 5 соққыдан тұратын екі ойын өткізді. Карраскель 1956 жылдың 26 сәуірінде «Атлетикс» клубына қарсы өткен ойында карьералық ең жоғары 7 ұпай жинады.
Born in Caracas, Carrasquel began his professional baseball career in at the age of 17 with the Cervecería Caracas team, where he hit the first home run in Venezuelan Professional Baseball League history. He was signed in by the Brooklyn Dodgers, and was immediately promoted to the Double A Fort Worth Cats. Carrasquel provided good fielding and hit .315 during the season and .364 in the playoffs to help spur the Cats to the 1949 Texas League championship. His inability to speak English fluently may have caused Dodgers General Manager Branch Rickey to sell him to the Chicago White Sox although, Rickey later admitted that the move was a mistake. Carrasquel joined the White Sox in 1950, becoming the third Venezuelan to play in Major League Baseball after his uncle, Alex Carrasquel (Washington Senators, 1939) and Chucho Ramos (Cincinnati Reds, in 1944). As a rookie, Carrasquel hit for a career high .282 batting average in 141 games and, amassed a 24 game hitting streak until Red Sox pitcher Ellis Kinder stopped the streak. In September, he suffered a torn cartilage in his right knee and had to sit out the remainder of the season. Carrasquel finished the season ranked third in voting for the American League Rookie of the Year Award, behind Walt Dropo and Whitey Ford, and finished 12th in the American League Most Valuable Player Award ballot. In , Carrasquel beat out the reigning American League Most Valuable Player, Phil Rizzuto, in voting for the shortstop of the American League in the 1951 All Star Game. He became the first Latin American player to be selected to start in an All Star Game. The record would stand for 18 years until , when Don Kessinger of the Chicago Cubs set a new record by playing in 54 games without committing an error. He ended the year leading the league's shortstops in assists and in fielding percentage. In November 1951, it was reported that Boston Red Sox manager, Lou Boudreau, wanted to trade Ted Williams for Carrasquel but Lane refused the offer. Carrasquel had an off year in 1952 as a broken finger and then weight problems saw his batting average drop to .248 in 100 games. After the 1952 season, trade rumors reportedly had the Cleveland Indians offering the American League's runs batted in champion, Al Rosen, in exchange for Carrasquel but, the trade never transpired. In 1953, Carrasquel was once again voted as the starting shortstop for the American League in the 1953 All Star Game and ended the season first among the league's shortstops in fielding percentage. During spring training in 1954, it was reported that White Sox manager Paul Richards was not pleased with Carrasquel's lack of effort on the field. It was a charge that would continue to pursue Carrasquel for the remainder of his tenure with the White Sox. Carrasquel responded with his most productive season in , when he was voted to make his third start as the American League shortstop in the 1954 All Star Game and, posted career highs in home runs (12), RBI (62), hits (158), runs (106), extra base hits (43), walks (85). Defensively, he led the league's shortstops in double plays and in fielding percentage. In July 1955, new White Sox manager, Marty Marion, replaced Carrasquel in favor of shortstop Jim Brideweser, citing Carrasquel's lackadaisical efforts and indifferent attitude towards playing. There was some speculation among major league managers that, playing in the Venezuelan Winter League during the off season might be wearing him down. Between spring training, the regular major league season, and then a season of winter baseball in Venezuela, Carrasquel was playing in more than 200 games a year. He still showed flashes of his former self as in a game against the Baltimore Orioles on August 23 when, he scored from first base on a bunt. Nellie Fox hit a bunt down the third base line and, when Orioles third baseman, Gus Triandos, left his base to field the ball, Carrasquel rounded second base and continued to third, where he was called safe on a close play. When the Orioles argued with the umpire without calling a time out, Carrasquel dashed to home plate without drawing a throw. Although his dedication was being called into question by Marion and the sporting press, Carrasquel still finished among the league leaders in assists, putouts and in fielding percentage. Carrasquel had been instrumental in helping the White Sox sign another young, Venezuelan shortstop named Luis Aparicio, who went on to become a perennial All Star player and was eventually inducted into the Hall of Fame. By , Aparicio was deemed ready to play in the major leagues and, with Marion dissatisfied with Carrasquel's level of play, he was traded along with Jim Busby to the Cleveland Indians for Larry Doby in October of that year. After two and a half seasons with the Indians, Carrasquel was traded to the Kansas City Athletics for Billy Hunter in June 1958. He played half a season for the Athletics before they traded him to the Baltimore Orioles for Dick Williams in October 1958. During a physical examination in September, it was discovered that Carrasquel only had fifty percent of his vision in his left eye, perhaps stemming from the May incident. He ended the year with a career low .223 batting average and in December the Orioles released him. He became a free agent and signed a contract to play for the Chicago White Sox in January 1960 but was released at the beginning of the season. Carrasquel then signed with the Montreal Royals of the International League in April but was released after hitting for a .206 average in 35 games. He also had two other games in which he had 5 hits. Carrasquel had a career high 7 runs batted in during a game against the Athletics on April 26, 1956.
Карьераны басқару және кейінгі өмір
Карраскель өзінің туған жері Венесуэлаға оралды, онда 41 жасында белсенді ойыншы ретінде зейнеткерлікке шыққанға дейін Венесуэланың қысқы лигасында ойнауын жалғастырды. Карраскель сонымен қатар «Канзас-Сити Роялз» және «Нью-Йорк Метс» командаларының скауты болды. Чико Карраскель қоры Венесуэла бойынша барриодан келген жастарды YMCA орталықтарына, мұражайларға, бейсбол ойындарына және тарихи жерлерге апарып, саяхат ұйымдастырады. «Ақ сокс» командасының бас бапкері Оззи Гилленнің маусымдағы алғашқы үй ойынында Карраскель, Гиллен және басқа да венесуэлалықтар Луис Апарисио мен Дейв Консепсьон бірге ашылу ойынында бірінші допты лақтырды. Карраскель бұл сәтті өзінің ең мақтан тұтатын кезі деп атады.
Carrasquel returned to his native Venezuela where continued to play in the Venezuelan Winter League until when, he retired as an active player at the age of 41. Carrasquel also spent time as a scout for the Kansas City Royals and the New York Mets. The Chico Carrasquel Foundation transports barrio youngsters to YMCA centers, museums, baseball games, and historical places throughout Venezuela. On the occasion of Ozzie Guillén's first home game as White Sox manager in the season, Carrasquel joined Guillén and fellow Venezuelans Luis Aparicio and Dave Concepción in throwing out the first ball at the home opener. Carrasquel called it his proudest moment.
Мұра
Бас лига бейсболында жұлдыз ойыншы болған алғашқы венесуэлалық ретінде Карраскель ұлттық идолға айналды және туған елінде ықпалды тұлға болды. Карраскельдің Венесуэладағы ықпалы геосаяси аренаға да тараған болуы мүмкін. Суық соғыс кезінде коммунистер елде тұрақсыздық тудыруы мүмкін деп қауіптелгенде, АҚШ-тың Венесуэладағы елшісі Уолтер Доннели Карраскельдің отбасын оны құрметтеу үшін шілде айында Янки стадионына шақырды. Доннели «Collier's» журналына бұл оқиғаның Венесуэладағы коммунистік үгітшілерге соққы болғанына шын жүректен сенгенін айтты. Мұндай сапар Ресейге немесе оның серік елдеріне ешқандай жағдайда жасалмауы мүмкін еді. Карраскельдің ағасы Алекс Карраскель және оның туған інісі Крис Колон да бас лига бейсболында ойнады. Карраскель 26 мамыр күні 77 жасында Венесуэланың Каракас қаласында жүрек-өкпе тоқтасынан қайтыс болды.
As the first Venezuelan to become a star player in Major League Baseball, Carrasquel became a national idol and was an influential figure in his native country. Carrasquel's influence in Venezuela may have extended into the geopolitical arena as well. At a time during the cold war when communists threatened to destabilize the country, Walter Donnelly, the United States Ambassador to Venezuela, arranged for Carrasquel's family to come to Yankee Stadium for an event honoring him in July Donnelly told Collier's magazine that he honestly believed the event was a setback for communist propagandists in Venezuela. Under no circumstances could a similar trip have been made to Russia or any of the satellite countries. Carrasquel's uncle, Alex Carrasquel, and his nephew Cris Colón, also played in Major League Baseball. Carrasquel died of cardiac/respiratory arrest in Caracas, Venezuela on May 26, at the age of 77.