Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Шекті баға (немесе шекті бағалау) – бұл баға немесе баға белгілеу стратегиясы, онда өнім беруші өнімдерді басқа ойыншылардың нарыққа кіруіне тиімсіз ететіндей төмен бағамен сатады. Оны монополистер нарыққа кіруді ұстап тұру үшін пайдаланады және көптеген елдерде заңсыз саналады. Нарыққа кіруді тежеу үшін қалыптасқан фирманың өндіретін өнім мөлшері әдетте монополист үшін оңтайлы мөлшерден көп болады, бірақ бәсекелестік ортадағы табысқа қарағанда жоғары экономикалық пайда әкелуі мүмкін. Шекті бағалауды стратегиялық мінез-құлық ретінде қарастырудағы мәселе – нарыққа кіргеннен кейін, кіруді тежеу үшін қауіп ретінде қолданылған мөлшер енді қалыптасқан фирма үшін ең жақсы жауап болмайды. Бұл, шекті бағалау кіруді тежеу үшін тиімді болуы үшін, қауіптің сенімді болуы керек екенін білдіреді. Мұны іске асырудың бір жолы – қалыптасқан фирманың кіру болсын болмасын, белгілі бір мөлшерде өнім өндіруге өзін шектеуі. Мысалы, фирма белгілі бір (жоғары) деңгейдегі еңбек күшін жұмысқа алу үшін ұзақ мерзімді кәсіподақ келісімшартына қол қойса. Тағы бір мысал – міндеттеме құралы ретінде артық өндіріс қуатын салу. Өндірістегі шығындардың көбінесе екіұшты болуына байланысты, фирма мұндай әрекеттерді жасағанда заңдық қиындықтарды оңай болдыруы мүмкін. Осы екіұштылыққа байланысты, шекті бағалау тіпті қазіргі экономикаларда да жиі қолданылатын стратегия болуы мүмкін. Дегенмен, оны реттеу өте қиын, себебі шекті бағалау көбінесе нарықтық монополиямен бірдей болып келеді. Монополия болған жағдайда, шекті бағалау жүзеге асырылып жатыр деген талаптарды растау үшін басқа, ұқсас фирмалармен балама бағаларды салыстыру өте қиын.
A limit price (or limit pricing) is a price, or pricing strategy, where products are sold by a supplier at a price low enough to make it unprofitable for other players to enter the market. It is used by monopolists to discourage entry into a market, and is illegal in many countries. The quantity produced by the incumbent firm to act as a deterrent to entry is usually larger than would be optimal for a monopolist, but might still produce higher economic profits than would be earned under perfect competition. The problem with limit pricing as strategic behavior is that once the entrant has entered the market, the quantity used as a threat to deter entry is no longer the incumbent firm's best response. This means that for limit pricing to be an effective deterrent to entry, the threat must in some way be made credible. A way to achieve this is for the incumbent firm to constrain itself to produce a certain quantity whether entry occurs or not. An example of this would be if the firm signed a union contract to employ a certain (high) level of labor for a long period of time. Another example is to build excess production capacity as a commitment device. Due to the often ambiguous nature of cost in production, it may be relatively easy for a firm to avoid legal difficulties when undertaking such action. Due to this ambiguous nature, limit pricing may well be a commonly used strategy even in modern economies. However, it is often very hard to regulate, since limit pricing is often synonymous with a market monopoly. When a monopoly exists, it becomes very difficult to compare alternative prices with other, similar firms to confirm claims that limit pricing may be occurring.