Кіріспе

Барлық әрекеттердің өзінен-өзі дұрыс немесе бұрыс екендігі туралы этикалық көзқарас.

Моральдық абсолютизм – мән-жайы мен салдарына қарамастан, кейбір (немесе барлық) әрекеттердің өзінен-өзі дұрыс немесе бұрыс екендігі туралы этикалық көзқарас.

Басқа этикалық теориялармен салыстыру

Моральдық абсолютизм моральдық универсализммен бірдей емес. Универсализм тек қана дұрыс немесе бұрыс нәрсе әдет-ғұрыптан немесе пікірден тәуелсіз (моральдық релятивизмге қарсы), бірақ дұрыс немесе бұрыс нәрсе контексттен немесе салдарынан тәуелсіз болуы міндетті емес (абсолютизмдегідей). Луи Пойман моральдық абсолютизм мен объективизмнің екі ұстанымын ажырату үшін мынадай анықтамалар береді: Моральдық абсолютизм: ешқашан бұзылмауы тиіс кем дегенде бір принцип бар. Моральдық объективизм: Кез келген әрекеттің моральдық тұрғыдан қабылданғандығы немесе қабылданбағандығы туралы нақты факт бар: бұл факт тек әлеуметтік әдет-ғұрыпқа немесе жеке қабылдауға ғана байланысты емес. Эммануэль Канттың деонтологиялық этикасы сияқты құқықтар мен міндеттерге баса назар беретін этикалық теориялар, сондай-ақ көптеген діни моральдық кодекстер көбінесе моральдық абсолютизмнің түрлері болып табылады.

Дін

Адам моральдық абсолютизмді қатаң түрде зайырлы контексте ұстануы мүмкін, бұл деонтологиялық моральдық рационализмнің көптеген нұсқаларында көрініс табады. Дегенмен, көптеген діндер, әсіресе құдайлық пәрмендерді анықтайтындар да моральдық абсолютизмді ұстанады. Сондықтан, мұндай діндердің жақтастары үшін моральдық жүйе абсолютті, мінсіз және өзгермейтін болып табылады. Кейбір зайырлы философиялар діннен бейімделіп, моральдың абсолютті заңдары адам табиғатында, жалпы өмір табиғатында немесе Ғайынаттың өзінде жатқанын мәлімдеп, моральдық абсолютизмді қабылдайды. Мысалы, зорлық-зомбылыққа қарсы тұруды толық сеніммен қабылдаған адам, тіпті өзін қорғау үшін де зорлық қолдануды қате деп санайды. Католик философы Фома Аквинский Эвтифрон дилеммасына тікелей тоқталмайды, бірақ жақсылықтың немесе жамандықтың өзі мен Құдайдың бұйрықтарына байланысты жақсылықтың немесе жамандықтың арасындағы айырмашылықты көрсетеді, ал табиғи құқықтың негізін құрайтын моральдық стандарттар өзгермейді. Осылайша, ол тіпті Құдайдың өзі де Он Буйрықты өзгерте алмайды дейді, бірақ Құдай жеке адамдардың нақты жағдайларда лайықты жазасын өзгерте алады, бұл өлтіруге немесе ұрлауға ерекше рұқсат сияқты көрінуі мүмкін.