SNCASE S.E.2010 Armagnac: Француздық ұзақ қашықтықтағы ұшақ (1949)
SNCASE Armagnac
SNCASE S.E.2010 Armagnac: 1949 жылғы француздық ұзақ қашықтықтағы ұшақ. Сыйымдылығы жоғары, бірақ коммерциялық сәттілікке жете алмады. Тарихы, сипаттамасы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
SNCASE S. E.2010 Armagnac – 1949 жылы жасалған, 4 поршеньді қозғалтқыштары бар француздық ұзақ қашықтықтағы авиалайнер.
French long range airliner with 4 piston engines, 1949
SNCASE (Sud Est) компаниясы құрастырған SNCASE S.E.2010 Armagnac 1940-жылдардың соңындағы ірі француздық авиалайнері болатын. Ұшақтың көңіл көншітпес өнімділігі мен ұшу қашықтығы оның коммерциялық сәттілікке жете алмауына себеп болды. SNCASE Armagnac ұшағы үлкен жетістікке жетпесе де, оның жолаушылар салонының дизайны оған жайлылық пен кеңдік сезімін сыйлап, жосық сыйымдылығын арттырды және болашақ кең корпусты реактивтік авиалайнерлерге жол ашты.
The SNCASE S. E.2010 Armagnac was a large French airliner of the late 1940s built by SNCASE (Sud Est). The aircraft's disappointing performance and range prevented it from achieving commercial success. Although the SNCASE Armagnac did not have a sterling career, its passenger compartment design gave it a much roomier feel and greater capacity and foreshadowed the future wide body jet airliners.
Жобалау және әзірлеу
1942 жылы француздық талап бойынша 87 жолаушыға арналған, ұзақ қашықтыққа ұшатын ұшақ жобасы ретінде бастау алған S. E. 2000 ұшағына 2100 ат күші бар Gnome Rhône 18R қозғалтқыштарымен жабдықталу жоспарланған. Бірақ, жобаның басында S. E. 2000 үлкенірек және мүмкіндіктері жоғары S. E. 2010 Armagnac нұсқасының пайдасына тоқтатылды. Armagnac – Атлант мұхиты арқылы жүзеге асырылатын рейстерге арналған, орталық қанаты кеңістікке тірелген, үш дөңгелекті және қыналынатын қону шассиі бар моноплан. 60 жолаушыға арналған "жатын орынды" нұсқасынан бастап, 84, 108 және 160 жолаушыға арналған бірнеше нұсқалар жоспарланған. Бірінші өндірістік сериядағы F BAVD ұшағы 1950 жылдың 30 желтоқсанында алғашқы ұшуын жасады.
Designed originally around a French requirement for an 87 passenger, long range airliner issued in 1942, the S. E. 2000 was to have been powered by four 2,100 hp Gnome Rhône 18R engines. At an early stage, the S. E. 2000 was abandoned in favour of a larger, more capable version, the S. E. 2010 Armagnac. The Armagnac was a cantilever mid wing monoplane with retractable tricycle landing gear designed for transatlantic service. A number of versions were planned from a 60 passenger "sleeping berth" version to 84 passenger, 108 passenger and 160 passenger versions. The first production series aircraft F BAVD flew on 30 December 1950.
Пайдалану тарихы
Сол кезде "Арманьяк" қанат кеңістігі 50 метрге жететін және салмағы 77 тоннадан астам болатын ең ірі азаматтық ұшақ еді. Сыйымдылығы жоғары қысымды кабинасы (4,7 м / 15 фут ені мен биіктігіндегі дөңгелек бөлік) үш деңгейлі ұйықтау бөлімдерін құруға арналған, бірақ бұл конфигурация S.E.2010 нұсқаларының ешқайсысына орнатылмады. Фюзеляждың жоғарғы бөлігінде тек ашық багаж сөрелері болды. Бастапқыда 15 ұшақтың өндіріліп, Air France авиакомпаниясына тапсырылуы жоспарланған. Бірақ Air France компаниясы 1952 жылы прототипті бағалаудан кейін, алғашқы ұшақ дайын болғанда, жеткіліксіз өнімділікке сілтеме жасап, тапсырыстан бас тартты. Ұшақтың трансатланттық рейстерге арналғанына қарамастан, 5000 км қашықтығы осы мақсатқа қажетті 6500 км-ге жетпеді. Сонымен қатар, ұшақ қысқа қашықтықтағы бағыттарда пайдалы болу үшін тым үлкен болды. Бір прототипті қоса алғанда, барлығы тоғыз ұшақ салынды, ал TAI (Transports Aériens Intercontinentaux) (кейін UTA) 1952 жылдың сәуір айында бірінші өндірістік ұшақты бағалады. 1952 жылдың желтоқсанында TAI компаниясына төрт S.E.2010 ұшағы жеткізілді, олар сегіз ай бойы пайдаланылды, содан кейін тиімсіз деп танылды. 1953 жылы ұшақ SAGETA (Société Auxiliaire de Gérance et d'Exploitation de Transport Aériens) компаниясына берілді. Олар жеті "Арманьяқты" Тулузадан Сайгонға жүк, почта және әскер тасымалдау үшін пайдаланды. Бұл рөлде олар жоғары бағаланды, бірақ аймақтағы француз үкіметінің мерзімі аяқталып, 1954 жылдың ортасына қарай қажетсіз болып қалды. Көптеген "Арманьяктар" 1955 жылы құрастырылып таратылды, бірақ екеуі 1956 жылы Мельбурн, Виктория, Австралияда өткен Олимпиада ойындарына француз контингентін тасымалдау үшін қолданылды. Зейнеткер австралиялық әуе қозғалысын бақылаушы Джек Расселл "Арманьяқты" еске алды, ол ойындарға Австралияға келген әртүрлі ұшақ түрлерінің ең ерекшесі болды. Оның айтуынша: "Бұл 80 тонналық ұшақ екі контейнерден ұзындығы бойынша біріктірілгендей көрінеді, қанаты мен әлсіз қозғалтқыштары екі жағынан шығып тұрды. Ұшақтың қасиеттері оның сыртқы түріне сай келеді". Қонақ ұшақтары Мангалор әуежайына жеткізілді. Мангалорға бет алған "Арманьяқтың" үстінен өтіп бара жатқан Trans Australia Airlines пилоты S.E.2010 ұшағының орнын анықтауды сұрағанда: "Егер төмендегі сол үйлер блогы болса, біз оны қазір басып өтіп жатырмыз!" деді. 1957 жылдың 29 қаңтарында Тунистен ұшып шыққан SAGETA F BAVG ұшағы Париж Орли әуежайына нашар ауа райы салдарынан апатқа ұшырап, екі адам қаза тапты. 1957 жылдың 19 желтоқсанында Алжирден ұшып келген SAGETA компаниясының F BAVH ұшағы, әуеде бомба жарылуынан зардап шегіп, фюзеляжда үлкен тесік пайда болды. Ауыр зақымдарға қарамастан, 90 минуттан кейін Лионда қауіпсіз апаттық қону жасалды.
At the time, the Armagnac was one of the largest civil aircraft ever built with a wingspan of almost 50 meters and weight over 77 tonnes. The capacious pressurized cabin (with a near circular fuselage section with 4.7 m/ 15 ft width and height) was intended for a three tier sleeping compartment configuration which ultimately was not fitted to any of the S. E.2010 versions. The fuselage was left with a good deal of unusable space with only open luggage shelves mounted in the upper fuselage. Initial production of 15 aircraft was planned for delivery to launch customer Air France. After evaluation of the prototype by Air France, the airline declined delivery in 1952 when the first production aircraft was ready, citing inadequate performance. Despite being designed for transatlantic service, the aircraft's range of 5,000 km, fell short of the 6,500 km required range for this use. Additionally, the aircraft was too large to be operated profitably for shorter range routes. Including the sole prototype, only nine aircraft were built with TAI (Transports Aériens Intercontinentaux) (later UTA) evaluating the first production aircraft in April 1952. A total of four S. E.2010s were delivered to TAI in December 1952, who used them for eight months and then discarded them as unprofitable. The aircraft passed to SAGETA (the Société Auxiliaire de Gérance et d'Exploitation de Transport Aériens) in 1953 who operated seven Armagnacs to ferry cargo, mail and troops from Toulouse to Saigon in French Indochina. They were highly regarded in this role, but French rule in the area was almost over and they were surplus by mid 1954. Most Armagnacs were broken up in 1955 although two were used to transport the French contingent to the 1956 Olympic Games held in Melbourne, Victoria, Australia. Jack Russell, a retired Australian Air Traffic Controller fondly recalled the Armagnac which was the most distinctive of the various aircraft types to visit Australia for the Games. His description: " an 80 ton aircraft which resembled two shipping containers welded together lengthways with a wing and two under powered engines protruding on each side. The aircraft's performance matched its appearance." Visiting aircraft were ferried to Mangalore Airport. While passing above a Mangalore bound Armagnac, a Trans Australia Airlines pilot when asked to report the S. E. 2010's position, exclaimed "If it's that block of flats below us, we're passing it now!" SAGETA F BAVG flying out of Tunis on 29 January 1957, crashed at Paris Orly in inclement weather, resulting in two fatalities. While flying from Algeria, on 19 December 1957, F BAVH flying for SAGETA, was crippled midair when a bomb detonated in the lavatory, causing a large hole in the fuselage. Despite the severe damage, a safe emergency landing was carried out at Lyon, 90 minutes later.