Кіріспе

Заңдағы әділ бөлу

заңдық термин

Үлестіру (орта ғасырлық латынша: apportionamentum, portio – үлес сөзінен туындаған), сондай-ақ шекаралау деп аталады, – бұл жалпы алғанда тиісті үлестерді тарату немесе бөлу, сондай-ақ уақыт бойынша да тарату. Бұл термин көбінесе шамамен қолданылады және кейде арнайы мағынасы жоқ; ол бір пайданы (мысалы, 1846 жылғы Өлімге Келтіретін Оқиғалар Заңының § 2 бойынша құтқарылған мүлік немесе өтемақы), немесе жауапкершілікті (мысалы, жалпы орташа салымдар немесе ондық жалға беру ақысы), немесе міндетті (мысалы, жолдарды күтіп ұстауға қатысты міндеттемелер) бөлуді білдіреді.

Мұрагерлік мүлкін бөлу

Мүлікке қатысты үлестіру тараптардың әрекеті немесе заңның күшімен туындауы мүмкін. Көптеген британдық колонияларында да осылай. Жоғарыда айтылған жағдайларда мүлікті тарату тараптардың әрекеті арқылы жүзеге асырылады. Сондай-ақ, осыған ұқсас қағида компанияны тарату кезінде де қолданылады. Сонымен қатар, 1870 жылғы заң жалдау ақысын төлеу міндеттемесіне де, оны алу құқығына да қатысты. Сәйкесінше, егер жалға беру шарты екі жарты жылдық төлем күні арасында жасалса, жалға алушы жарты жылдық жалдау ақысының толық сомасын төлеуге міндетті емес, тек жалға беру шарты жасалған күннен бастап есептелген жарты жылдық жалдау ақысының үлесін ғана төлейді. Егер біреу жалға алынған жерге жалдау ақысын немесе еркін иеленушілікке жалдау ақысын төлейтін болса, және бұл төлем басқа да көршілес жерлерге де қатысты болса, ол Қоғамдық және жергілікті басқару департаментіне "үлестіру туралы бұйрық" беру үшін өтініш жасай алады, бұл жалдау ақысының немесе жер жалдау ақысының оның үлесін заңды түрде бөліп береді.

Табысты бөлу

Табысты үлестіру мәселесінде, назар аудару қажетті жалғыз нәрсе – барлық акционерлік қоғамдар төлейтін дивидендтердің үлестірілуге жататындығы, олар белгілі уақыт аралығында төленсе де, төленбесе де, егер төлем шын мәнінде капиталды қайтару болмаса (§ 5).