Роберт Сесил, 7-ші Солсбери графы – британ саяхатшысы, Консервативтік партия өкілі. Төменгі және Жоғарғы палаталарда қызмет етті, Хертфордшир университетінің канцлері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер (1946 жылы туған)
British politician (born 1946)
Роберт Майкл Джеймс Гаскойн Сесил, Солсберидің 7-ші маркизі, Гаскойн Сесил бароны (1946 жылдың 30 қыркүйегінде туған) – британдық консервативті саясаткер. 1979 жылдан 1987 жылға дейін ол Парламенттің Төменгі палатасында Оңтүстік Дорсеттің өкілі болды, ал 1990 жылдары оның құрметті титулы бойынша Кранборн виконты атағымен Лордтар палатасының басшысы қызметін атқарды. Лорд Солсбери Англияның ең ірі тарихи үйлерінің бірі – Хертфордширдегі 17 ғасырда салынған Хэтфилд үйінде тұрады және қазіргі уақытта Хертфордшир университетінің канцлері болып табылады.
Robert Michael James Gascoyne Cecil, 7th Marquess of Salisbury, Baron Gascoyne Cecil, (born 30 September 1946) is a British Conservative politician. From 1979 to 1987 he represented South Dorset in the House of Commons, and in the 1990s he was Leader of the House of Lords under his courtesy title of Viscount Cranborne. Lord Salisbury lives in one of England's largest historic houses, the 17th century Hatfield House in Hertfordshire, and currently serves as Chancellor of the University of Hertfordshire.
Ерте өмір
Роберт Майкл Джеймс Гаскойн Сесил 1946 жылдың 30 қыркүйегінде Роберт Гаскойн Сесилдің үлкен баласы және тұңғыш ұлы ретінде дүниеге келді, ол 6-шы Солсбери графы болған. Оның кіші інісі журналист Лорд Ричард Сесил еді, ол 1978 жылы Родезиядағы қақтығысты баяндау кезінде қаза тапты. Лорд Кранборн Этон колледжінде және Оксфордтағы Крайст Черчте білім алды, содан кейін отбасылық жерлерде жұмыс істеместен бұрын сауда банкірі болып жұмыс істеді.
Robert Michael James Gascoyne Cecil was born on 30 September 1946, the eldest child and first born son of Robert Gascoyne Cecil, 6th Marquess of Salisbury. His younger brother was the journalist Lord Richard Cecil, who was killed covering the conflict in Rhodesia in 1978. Lord Cranborne attended Eton College and Christ Church, Oxford, and became a merchant banker before going to work on the family estates.
Төменгі палата
Лорд Кранборн 1976 жылы Оңтүстік Дорсет округінен Консервативтік партияның кандидаттығына іріктелді, онда оның отбасына жерлер тиесілі болған. Дегенмен, тізімде 1974 жылғы сайлауда мандаттарын жоғалтқан бірнеше бұрынғы парламент мүшелері де болды. 1978 жылы Консервативтік партияның конференциясында ол Родезияға қатысты британдық санкцияларға қарсы сөйледі. 1979 жылғы жалпы сайлауда Оңтүстік Дорсеттің мандатын жеңіп алып, отбасының жетінші буыны ретінде Парламентке сайланды. Өзінің алғашқы сөйлесуінде ол Родезия премьер-министрі Иан Смиттен Абель Музореваның пайдасына қызметтен бас тартуын сұрады. Кранборн, әсіресе Англия шіркеуіне қатысты мәселелерде оңшыл көзқарастарымен танылды, бірақ 1981 жылы жазған бір памфлетінде жұмыссыздықпен күреске инфляциямен күреске қарағанда артық көңіл бөлу керек екенін айтқандықтан, бұл беделіне қайшы келді. Ол Солтүстік Ирландия мәселесіне қызығушылық танытты және Джим Приор «Жаңару саясатын» жариялағанда, Дуглас Хардтың ақысыз көмекшісі лауазымынан кетті. Лорд Кранборн 1980-ші жылдардың басында коммунизмге қарсы күрескен, Ауғанстаннан (Советтердің басқыншылығынан) келген босқындарды Пакистанда қолдаған және Польшаға азық-түлік жәрдемдері жібергенімен танымал болды. 21-ші ғасырдың басына дейін оның Хэтфилд Хаус иелігіндегі қайырымдылық дүкені осы мақсаттарға, соның ішінде поляк балалар үйлеріне қаржы жинау үшін жұмыс істеді. Ол Ауғанстан қарсыластарын қаржыландыруға қатысты. Ирландия Республикасының Солтүстік Ирландия ісіне араласуына қарсы болғандықтан, ол Англо-ирланд келісіміне қарсы шықты және 1987 жылы Парламенттен зейнетке шығу шешіміне келді.
Lord Cranborne was selected as the Conservative Party candidate for South Dorset in 1976, where his family owned land, despite there being on the shortlist several former members of parliament who had lost their seats in the two 1974 elections. At the 1978 Conservative Party conference he spoke in opposition to British sanctions against Rhodesia. He won the South Dorset seat at the 1979 general election, becoming the seventh consecutive generation of his family to sit in the House of Commons. In his maiden speech, he urged Ian Smith, prime minister of Rhodesia, to stand aside in favour of Abel Muzorewa. Cranborne gained a general reputation as a right winger, especially on matters affecting the Church of England, but confounded this reputation when he co wrote a pamphlet in 1981 which said that the fight against unemployment ought to be given more priority than the fight against inflation. He took an interest in Northern Ireland, and, when Jim Prior announced his policy of 'Rolling Devolution', resigned an unpaid job as assistant to Douglas Hurd. Lord Cranborne became known in the early 1980s as an anti communist, as a supporter of Afghan refugees (from the Soviet invasion of that country) in Pakistan, and for sending food parcels to Poland. Until the early years of the 21st century, a charity shop was run on his Hatfield House estate solely to raise money for these causes, including funds for Polish orphanages. He was involved in efforts to fund the Afghan resistance. His strong opposition to any involvement by the Republic of Ireland in Northern Ireland led him to oppose the Anglo Irish Agreement and contributed to his decision to retire from the House of Commons in 1987.
Лордтар палатасы
1992 жылғы жалпы сайлаудан кейін Джон Мейджор Лорд Кранборнды әкесінің кіші атағының бірімен Лордтар палатасына шақыру үшін үдету жарлығын қолданды. Осылайша, Лорд Кранборн Ратланд графтығындағы Эссендонның бароны Сесил ретінде Парламентке шақырылды (әкесінің ең кіші мәртебесі), бірақ ол виконт Кранборнның әдепкі атауымен таныла берді. Бұл үдету жарлығы шығарылған соңғы жағдай және 1999 жылғы Лордтар палатасы заңына сәйкес, мұрагерлік теңдердің Лордтар палатасында отыру құқығы жойылғандықтан, болашақта үдету жарлығын қолдану өте күмән. Ол 1994 жылы Лорд-привит мөрінің сақтаушысы және Лордтар палатасының басшысы болып тағайындалғанға дейін екі жыл бойы кіші қорғаныс министрі қызметін атқарды. Лорд Кранборн 1994 жылдың 21 шілдесінде Королеваның жеке кеңесшісі (PC) болып тағайындалды. Оның басшылығы кезінде Лордтар палатасындағы оппозициялық партияларға қаржы жәрдемі көрсету, «Кранборн ақшасы» деп белгілі болды. 1995 жылдың шілдесінде Майор Консервативтік партия басшылығынан өзінің басшылық билігін сынау үшін кеткенде, Лорд Кранборн оның қайта сайлау науқанын басқарды. Ол Майорға жеке адалдығымен танылған министрлердің бірі болды, бірақ 1997 жылғы жалпы сайлауда Лейбористер жеңіске жеткеннен кейін консервативтік теңдерді басқаруын жалғастырды. Жаңа премьер-министр Тони Блэр Лордтар палатасынан мұрагерлік элементті жоюды ұсынғанда, Лорд Кранборн Лейбористік үкіметпен аралық кезең үшін мұрагерлік теңдердің шағын санын (кейін 92-ге дейін) сақтау туралы келісім жасады. Бұл түзету формальды түрде Cross Bench теңдерінің координаторы Лорд Уэзерилл тарапынан ұсынылды. Алайда, Лорд Кранборн партия басшысы Уильям Хейгпен кеңеспей партияның мақұлдауын берді, ол бұл туралы ештеңе білмеді және Блэр оған бұл туралы палатада айтқанда ұялған. Содан кейін Хейг Лорд Кранборнды жұмыстан босатты, ол өзінің қателігін мойындады, «жаман оқытылған спаниельдей асығыс әрекет еткенін» айтты. 1999 жылы Лордтар палатасының барлық бұрынғы басшылары, мұрагерлік теңдер өмірлік теңдіктерді қабылдап, жоғарғы палатада қалуға бекінді. Лорд Кранборн, Ратланд графтығындағы Эссендонның бароны Гаскойн Сесил атағын алған, Лордтар палатасы қаржылық мүдделерді жариялаудың жаңа ережелерін қабылдағанша артқы қатарда белсенді болды, олар оның пікірінше тым ауыр болды. Ол 2001 жылдың 1 қарашасында «бос уақытқа» шықты. Сондықтан ол 2003 жылдың 11 шілдесінде әкесі Салисберидің 7-ші маркизі болғанда Лордтар палатасынан кетті. 2010 жылдың қаңтарында Лорд Солсбери және сол кездегі Солтүстік Ирландияның көлеңкелік мемлекеттік хатшысы Оуэн Патерсон Хатфилд Хауста DUP, UUP және Консервативтік партияның қатысуымен құпия келіссөздер өткізді. Бұл келіссөздер консерваторлар 2010 жылғы жалпы сайлауда Синн Фейн мен Социал-демократиялық және лейбористік партияны шектеу үшін жалпы одақтық майдан құруға тырысып жатыр деген болжамдарға әкелді. 2012 жылдың қыркүйегінде Темзаның алмас мерейтойының төрағасы ретінде Лорд Солсбери Королева Елизавета II-нің қолдарынан награда алып, Корольдік Виктория орденінің (KCVO) қолбасшысы болды. Ол 2017 жылдың 8 маусымында, кезектен тыс жалпы сайлау күні Лордтар палатасынан зейнеткерлікке шықты. 2019 жылдың 27 ақпанында ол «Жартер» орденінің серігі (KG) болып тағайындалды.
After the 1992 general election, John Major used a writ of acceleration to call Lord Cranborne up to the House of Lords in one of his father's junior titles. Thus, Lord Cranborne was summoned to Parliament as Baron Cecil, of Essendon in the County of Rutland (his father's most junior dignity), although he continued to be known by his courtesy style of Viscount Cranborne. This is the most recent time a writ of acceleration has been issued, and due to the provisions of the House of Lords Act 1999, abolishing the automatic right of hereditary peers to sit in the House of Lords, any future use of the writ of acceleration is highly unlikely. He served for two years as a junior defence minister before being appointed as Lord Privy Seal and Leader of the House of Lords in 1994. Lord Cranborne was appointed by the Queen as Privy Counsellor (PC) on 21 July 1994. Funding for opposition parties in the House of Lords, known as Cranborne Money, began during his leadership. When Major resigned as Leader of the Conservative Party in an attempt to test his authority as leader in July 1995, Lord Cranborne led his re election campaign. He was recognised as one of the few members of the Cabinet who were personally loyal to Major, but continued to lead the Conservative Peers after Labour won the 1997 general election. When the new Prime Minister Tony Blair proposed the removal of the hereditary element in the House of Lords, Lord Cranborne negotiated a pact with the Labour government to retain a small number of hereditary peers (later set at 92) for what was intended to be an interim period. For the sake of form this amendment was formally proposed by Lord Weatherill, Convenor of the Cross Bench Peers. However, Lord Cranborne gave his party's approval without consulting the party leader, William Hague, who knew nothing and was embarrassed when Blair told him of it in the House of Commons. Hague then sacked Lord Cranborne, who accepted his error, saying that he had "rushed in, like an ill trained spaniel". All former Leaders of the House of Lords who were hereditary peers accepted life peerages to keep them in the upper house in 1999. Lord Cranborne, who had received the title Baron Gascoyne Cecil, of Essendon in the County of Rutland, remained active on the backbenches until the House of Lords adopted new rules for declaration of financial interests which he believed were too onerous. He took "Leave of Absence" on 1 November 2001. He was therefore out of the House of Lords when he succeeded his father as the 7th Marquess of Salisbury on 11 July 2003. In January 2010, Lord Salisbury and Owen Paterson, the then Shadow Secretary of State for Northern Ireland, hosted secret talks at Hatfield House, involving the DUP, the UUP and the Conservative Party. These talks prompted speculation that the Conservatives were attempting to create a pan unionist front to limit Sinn Féin and the Social Democratic and Labour Party at the general election of 2010. In September 2012, Lord Salisbury, in his role as Chairman of the Thames Diamond Jubilee Foundation, was knighted by Queen Elizabeth II and became a Knight Commander of the Royal Victorian Order (KCVO). He retired from the House of Lords on 8 June 2017, the date of the snap general election. He was appointed a Knight Companion of the Order of the Garter (KG) on 27 February 2019.
Басқа қызығушылықтар
Солсбери – Гертфордширдің лейтенант орынбасары және Ұлыбритания кітапханасының достары мен Доссыз шіркеулердің достарының қазіргі президенті. Лорд Солсбери Конституциялық реформалар тобының (CRG) төрағасы, бұл топ Ұлыбританияда жаңа конституциялық келісімге жаңа Одақ Актісі арқылы қол жеткізуді мақсат тұтатын партияаралық қысым тобы. Топ 2018 жылдың 9 қазанында Лорд Лисване арқылы Лордтар палатасында жеке мүшелік заң жобасы ретінде 2017 жылғы 19 нөміріндегі Заң жобасын ұсынды, ол ресми түрде бірінші оқылымнан өтті; парламенттік сессияның 2019 жылғы қазан айында аяқталуымен парламент арқылы өтуі тоқтатылды. Лорд Солсбери «The Spectator» және «Centre for Policy Studies» басылымдарында Роберт Солсбери деген атпен жазады. Ол «Reaction» ұйымының төрағасы. 2020 жылы Лорд Солсбери «Уильям Симпсон және Орталық Азиядағы дағдарыс, 1884-1885» атты кітап жариялады. Бұл Виктория дәуірінің соғыс суретшісі Уильям Симпсон және оның 1885 жылы Ресей империясымен соғысқа жақын келген Ауғанстан шекара комиссиясымен байланысы туралы деректік кітап. Кітап Роксбург клубына жеке жарияланды және қазір Лорд Солсбериге тиесілі Симпсонның эскиздерімен суреттелген.
Salisbury is a Deputy Lieutenant of Hertfordshire, and the current President of the Friends of the British Library and of the Friends of Friendless Churches. Lord Salisbury is the Chairman of the Constitution Reform Group (CRG), a cross party pressure group which seeks a new constitutional settlement in the UK by way of a new Act of Union. The group introduced the Act of Union Bill 2017 19 as a Private Member's Bill by Lord Lisvane in the House of Lords on 9 October 2018, when it received a formal first reading; its passage through Parliament was terminated by the ending of the parliamentary session in October 2019. Lord Salisbury writes for The Spectator and the Centre for Policy Studies under the informal name of Robert Salisbury. He is the Chairman of Reaction. In 2020, Lord Salisbury published a book entitled William Simpson and the Crisis in Central Asia, 1884 5. It is a nonfiction book about the Victorian war artist William Simpson, and his involvement with the Afghan Boundary Commission, a surveying project which nearly triggered a war with Tsarist Russia in 1885. The book was privately published as a contribution to the Roxburghe Club, and it is illustrated by a set of sketches by Simpson now owned by Lord Salisbury.
Неке және балалар
1970 жылы 23 жасында ол полковник сэр Дэвид Стирлингтің немересі (SAS-тің негізін қалаушылардың бірі) және шотландтық католик аристократтары Лорд Ловаттың ұрпағы Ханна Стирлингке үйленді. Алғашында оның отбасы бұл одаққа қарсы болды, себебі Стирлинг католик дінінде болған. 1970 жылдары Лорд және Леди Кранборнның екі ұлы мен үш қызы дүниеге келді (оның ішінде егіздер де бар); екі үлкен қызы қазір тұрмысқа шыққан. Соңғы кездерге дейін олар Дорсеттегі Кранборн сарайында тұрды. Отбасының негізгі резиденциясы – Хэтфилд Хаус, бұл үй бір кезде Англия королевасы Елизавета I-нің резиденциясы болған, және Англия королі Джеймс I оны Сесил отбасының Теобальдс үйіне айырбастау шартымен оларға сыйлаған. Сесилдер Дорсет, Гертфордшир және Лондон аймақтарында жер иелері болып табылады, ал 7-ші маркиз 2017 жылғы Sunday Times Rich List тізімінде 352-орында тұрды, оның шамамен таза байлығы 335 миллион фунт стерлингті құрады (оның ішінде Хэтфилдтегі картиналардың құны 150 миллион фунт стерлингке бағаланды). Солсбери маркизінің мұрагері – оның үлкен ұлы Роберт Эдвард "Нед" Уильям Гаскойн Сесил, Кранборн виконты (1970 жылы туған). Ол 1983 жылдан 1986 жылға дейін патшайымның құрметті пажын болды. Мұрагер әлі үйленбеген, бірақ 2001 жылы туған қызы бар. Кіші ұлы Лорд Джеймс үйленген және бір ұлға әке болған, Томас Ричард Джеймс (2009 жылы туған).
In 1970, aged 23, he married Hannah Stirling, niece of Colonel Sir David Stirling (a co founder of the SAS) and a descendant of the Lords Lovat, Scottish Catholic aristocrats. The marriage was initially opposed by his family, chiefly because Stirling was a Catholic. During the 1970s, Lord and Lady Cranborne had two sons and three daughters (including twins); the two elder daughters are now married. Until recently, they lived at Cranborne Manor, Dorset. The family seat is Hatfield House, once home to Queen Elizabeth I of England, which was given to the family by James I of England in exchange for the Cecil family house Theobalds. The Cecils are landowners in Dorset, Hertfordshire and London, and the 7th Marquess ranked 352nd in the Sunday Times Rich List 2017, with an estimated net worth of £335m (of which the paintings at Hatfield accounted for £150m). The Marquess of Salisbury's heir is his elder son Robert Edward "Ned" William Gascoyne Cecil, Viscount Cranborne (born 1970). He was a page of honour to the Queen from 1983 to 1986. The heir is unmarried, though he does have a daughter born in 2001. The younger son, Lord James, has married and fathered one son, Thomas Richard James (born 2009).