Рональд Деллумс: Американ саяхаты және қоғам қайраткерінің өмірі мен қызметі

Рональд Деллумс (1935-2018) – саясаткер, Окленд мэрі, Конгреске 13 рет сайланды. Социалист, Nixon тізімінде болған, әскери жобаларға қарсы күресті.

16 мин оқу

100%

Дереккөз: Ron Dellums — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Американдық саясаткер (1935–2018)

Рональд Верни Деллумс (24 қараша 1935 – 30 шілде 2018) – 2007 жылдан 2011 жылға дейін Окленд қаласының мэрі болған американдық саясаткер. Ол бұрын Калифорния штатының 9-шы округінен АҚШ Өкілдер палатасының мүшесі ретінде он үш мерзім қызмет еткен, 1971 жылдан 1998 жылға дейін қызметте болды, содан кейін Вашингтон қаласында лоббист ретінде жұмыс істеді.

Деллумс еңбек ұйымдастырушыларының отбасында дүниеге келді және Беркли, Калифорния қалалық кеңесіне сайланудан бұрын АҚШ Теңіз жаяу әскерлеріне қатысты. Ол Солтүстік Калифорниядан Конгресске сайланған алғашқы афроамерикалық және Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезеңдегі ашық түрде социалист болып табылатын, бұрынғы лауазымда болмаған, сәтті сайланған кандидат болды. Оның саясаты оны Президент Никсонның жаулар тізіміне енгізуге себепкер болды. Конгресстегі мансабында ол MX зымыраны жобасына қарсы күресті және B-2 Spirit стелс-бомбалаушы бағдарламасын кеңейтуге қарсылық танытты. Президент Рональд Рейган 1986 жылғы Деллумстың Апартеидке қарсы кең ауқымды заңына вето салғанда, демократтар бақылап отырған Өкілдер палатасы мен республикашылдар бақылап отырған Сенат Рейганның ветосын күштен шығарды, бұл 20-ғасырда президенттік шетелдік саясатқа қатысты ветоны күштен шығарудың алғашқы жағдайы болды.

Балалық шағы мен отбасылық өмірі

Деллумс Калифорния штатының Окленд қаласында Верни мен Вилла (Терри) Деллумстың отбасында дүниеге келген. Әкесі портода жұмыс істеген. Оның ағасы, К. Л. Деллумс, ұйықтайтын вагондардағы жүк тасушылардың бауырластығын ұйымдастырушылардың және көшбасшыларының бірі болды. Оның Тереза есімді кіші қарындасы бар еді. Анасы Вилла 2008 жылдың 17 тамызында 89 жасында қайтыс болды. Деллумс Окленд техникалық және Макклимондс орта мектептерінде оқыды. 1954-1956 жылдары АҚШ Теңіз корпусында қызмет етті. Кейіннен 1958 жылы Окленд қалалық колледжінен (қазіргі Меррит колледжінен) «А» дипломын, 1960 жылы Сан-Франциско мемлекеттік университетінен «B.A.» дипломын, ал 1962 жылы Калифорния университетінен (Беркли) «M.S.W.» дипломын алды. 1960-шы жылдардан бастап ол афроамерикалық қауымдастықта психиатриялық әлеуметтік жұмыскер және саяси белсенді болып жұмыс істеді. Деллумс «Альфа Фи Альфа» бауырластығының мүшесі болды. Ол сондай-ақ бауырластықтың әлемдік саясат кеңесінің мүшесі болды, бұл кеңес бауырластықтың саясатқа, әлеуметтік және қазіргі мәселелерге, сондай-ақ халықаралық мәселелерге қатысуын кеңейту мақсатын қойды. Деллумс үш рет үйленген. 1961 жылы ол екінші әйелі, адвокат Леола "Роско" Хиггске үйленді. Олар 1998 жылы ажырасып кетті. Ұлы Майкл 1979 жылы есірткіге байланысты адам өлтіру қылмысы үшін сотталды және нашар мінез-құлқына байланысты бірнеше рет мерзімінен бұрын босатудан бас тартылып, түрмеде қалды. Деллумстың тағы бес баласы болды: антрополог Рейчел Р. Чапман, кәсіби актер Эрик, жазушы Пайпер, Брэндон және Пэм; алты немересі: Даниэль Хендерсон, Джейкоб Холмс, Сидней Росс, Дилан Росс, Оливия Деллумс және актриса Соля Пфайффер; және екі шөбересі: Джаред Хендерсон және Чарли Хендерсон.

АҚШ Конгресі

Деллумс 1970 жылы Виетнам соғысына қарсы белсенділердің шақыруымен, қазідегі өкіл Джеффри Кохланға қарсы кандидат болу үшін АҚШ Өкілдер палатасына сайланды. Кохлан – ұйымдасқан еңбекпен жақын байланыста болған, соғысқа ерте қарсылық білдірмегендіктен қайта сайлану мүмкіндігінен айырылған ақ либерал еді. Деллумс Демократиялық партияның ішкі сайлауында Кохланды жеңіп, содан кейін жалпы сайлауда жеңіске жетіп, 27 жыл бойы үзіліссіз қызмет етті. 1972 жылы Деллумс Конгресске қайта сайланды, ол республикашыл қарсыласы Питер Д. Ханнафордтан 60 пайызға 38 пайызбен басым түсті. Ханнафорд сол кездегі губернатор Рональд Рейганның кеңесшісі болған еді. Оның саяси көзқарастары оны Никсонның «жаулары тізіміне» енгізді, онда оның жазбасында Деллумстың «сайлау кампаниясында EMK Tunney-дің кең қолдауы болды» делінген.

Сыртқы саясат

Конгрессте қызмет еткен кезеңінде Деллумс 1992 жылы Сомалидегі гуманитарлық көмекке қатысты төтенше жағдайдан басқа, Американың барлық маңызды әскери араласуларына қарсы шықты.

Апартеидке қарсы науқан

1972 жылы Деллумс Оңтүстік Африканың апартеид саясатын тоқтату науқанын бастады. Он төрт жыл өткен соң, АҚШ Өкілдер палатасы Деллумстың апартеидке қарсы заңын қабылдады, ол Оңтүстік Африкаға қарсы сауда шектеулерін және американдық корпорациялардың инвестицияларын дереу тоқтатуды талап етті. Бұл заң, 1986 жылғы Толыққанды Апартеидке Қарсы Акті, кең екіпартиялық қолдауға ие болды. Ол Оңтүстік Африкаға қарсы санкцияларды енгізуді және санкцияларды жою үшін алдын ала шарттарды қойды, соның ішінде барлық саяси тұтқындарды босатуды. Президент Рейган «сындарлы қатысу» саясатын ұсынды және заңға вето қойды; бірақ оның ветосы қабылданбады. Бұл 20 ғасырда президенттің шетелдік саясатқа қатысты ветосын күштен шығарудың алғашқы жағдайы болды.

Оңтүстік Африкадағы суық соғыс қақтығыстары

Түштүк Африкадағы салқын соғыс кезіндегі ықпал үшін күрестің бір бөлігі ретінде АҚШ, Жонас Савимби басқаратын ЮНИТА ұйымын қолдау үшін Оңтүстік Африканың апартеид үкіметімен бірікті, ал Анголаның МПЛА күштері Кеңес Одағы мен Кубаның қолдауымен жеңіске жетті. Деллумс Анголадағы МПЛА-ға Фидель Кастроның араласуын қолдағаны үшін сыналып, консервативті баспасөз оны "Кастрошыл конгрессменнің үлгісі" деп атады. Ол сондай-ақ 1987 жылдың қыркүйегінде Заирге экономикалық және әскери көмек көрсетуді тоқтату туралы заң жобасын ұсынды (бірақ ол қабылданбады), себебі адам құқықтарының нашарлығы, сыбайлас жемқорлық және Оңтүстік Африкамен ынтымақтастық туралы мәселелер көтерілді.

Dellums v. Bush (1990) ісі бойынша

1990 жылы Деллумс және оның 44 конгресс әріптесі сол кездегі президент Джордж Бушқа қарсы 1990 жылы Вашингтонның Федералды округтік сотында сот процесі бастады. Іс номері – Dellums v. Bush, 752 F. Supp. 1141 (1990). Олар Ирактың Кувейтке басып кіруіне жауап ретінде Орта Шығыстағы әскери күштердің алдын алумен күресуге тырысты. Конгресс мүшелері соғыс жарияланбастан жасалған әскери әрекеттердің АҚШ Конституциясының 1-бабы, 8-тармақ, 11-пунктіне сәйкес заңсыз екенін мәлімдеді. Dellums v. Bush ісі АҚШ Конституциясының соғыс жариялау өкілеттігі туралы ережесі сотта қарастырылған сирек жағдайлардың бірі болып табылады. Dellums v. Bush ісіндегі сот, осы жағдайда осы ереже қарастырылуға тиіс екенін көрсетті, бірақ Конгресс көпшілік ретінде әрекет етпегендіктен, сотқа шағымдану мерзімі жетпеді. Деллумс қажетсіз әскери базаларды жабуға мүкіндік бергендіктен, өзінің округіндегі бұрынғы Әскери-теңіз әуе станциясы Аламиданың жабылуына қарсы болмады. B-2 Stealth Bomber – бұл ұзақ қашықтыққа ұша алатын стратегиялық бомбалаушы, оның жасырын технологиясы радарларға көрінбейтіндей етеді. B-2 үлкен технологиялық жетістік болды; алайда, ол Суық соғыс кезінде жасалған, кейбір сарапшылардың пікірінше, Совет Одағының ыдырауынан кейін бұл сценарийлердің маңыздылығы төмендеді. 1997 жылы оның жалпы бағдарламалық құны бір ұшаққа 2,2 миллиард АҚШ долларынан астам деп бағаланды. Деллумс B-2 жобасына бастапқыда қарсы болғанымен, Конгресс 1987 жылы 135 бомбалаушыны өндіруге бастапқы қаржыландыруды мақұлдады. Бірақ Суық соғыстың аяқталуымен, 1990 жылдардың басында B-2 бомбалаушыларының жалпы саны 21 ұшаққа дейін азайтылды. Алайда, 1997 жылы жеті бұрынғы қорғаныс министрі Конгреске қосымша B-2 ұшақтарын сатып алуға шақыратын хатқа қол қойды, себебі B-2 жобасы тоқтатылған жағдайда, болашақта осыған ұқсас инженерлік команданы құрастыру қиын болар еді. Деллумс өзінің позициясын қолдайтын бес тәуелсіз зерттеуге сілтеме жасап, сол жылғы қорғаныс заңына түзету ұсынды, бұл түзету бомбалаушылардың өндірісін қазіргі 21 ұшақпен шектеуге бағытталған. Түзету аз дауыспен жеңіліске ұшырады; дегенмен, Конгресс қосымша B-2 бомбалаушыларын қаржыландыруды ешқашан мақұлдамады.

In 1990, Dellums and 44 of his congressional colleagues sued then president President George H. W. Bush in D. C. Federal District Court in 1990, in the case Dellums v. Bush, 752 F. Supp. 1141 (1990) attempting to halt a preemptive military buildup in the Middle East in response to Iraq's invasion of Kuwait. The plaintiff members of Congress asserted that military action without a declaration of war would be unlawful under U. S. Const. art. I, § 8, cl. 11 of the United States Constitution. Dellums v. Bush is notable in that it is one of only a few cases in which the Federal Courts have considered whether the War Powers Clause of the U. S. Constitution is justiciable in the courts. The Court in Dellums v. Bush indicated that, in that instance, it was, but because Congress had not yet acted as a majority, the lawsuit was premature. Because of his commitment to the closing of unneeded military bases, Dellums did not oppose the closing of the former Naval Air Station Alameda in his own district. The B 2 Stealth Bomber is a long range strategic bomber, that features stealth technology that makes it far less visible to radar. The B 2 was a major technological advance; however, it was designed during the Cold War for military scenarios that some argued were less relevant following the collapse of the Soviet Union. Its total program cost was estimated in 1997 at over US$2.2 billion per airplane. Although Dellums opposed the B 2 project from the start, Congress approved initial funding for production of 135 bombers in 1987. However, with the winding down of the Cold War, total B 2 production was reduced to 21 aircraft in the early 1990s. But in 1997, seven former Secretaries of Defense signed a letter urging Congress to buy more B 2s, citing the difficulty of assembling a similar engineering team in the future should the B 2 project be terminated. Dellums, citing five independent studies consistent with his position, offered an amendment to that year's defense authorization bill to cap production of the bombers with the existing 21 aircraft. The amendment was narrowly defeated; nonetheless, Congress never approved funding for additional B 2 bombers.

Вьетнам соғыс қылмыстары туралы тыңдаулар

1971 жылдың қаңтарында, өкілдік мерзімінің басындағы бірнеше апта ішінде Деллумс Азаматтардың тергеу комиссиясымен (CCI) келісімде Азаматтардың тергеу комиссиясымен (CCI) келісімде Вьетнам соғысының қылмыстарына арналған көрмені өз Конгресс кеңсесіне қосымша жайға орналастырды. Вьетнам соғысына қарсы пікірде болған басқа да бірнеше конгресс өкілдері де тыңдалымдарға қатысты.

Гейлер мен лесбиянкаларды әскери қызметте интеграциялау

1993 жылы Деллумс Палатаның Қарулы Күштер комитетінің төрағасы болды. Ол интеграцияны жақтаса да, Деллумс 1993 жылғы 14 маусымда ұсынылған H.R. 2401 заңының жалғыз демеушісі болды, ол 1994 жылғы Қорғаныс туралы заңға әскери бөлімдердегі бірлік пен үйлесімділікті қолдауды қамтамасыз ету үшін қосымша мәтін енгізді. Заң жобасында осы мәтін болғанымен, Деллумс 1993 жылғы 4 тамыздағы Конгресс жазбасында: «Заң жобасында кем дегенде бір саясат бар, ол осы мүшеге мазмұны бойынша қабылдауға болмайтын болса да, бұрынғыдан да керітартпа болып көрінбейді: Ол президентті және Бірлескен штабтар басшыларын гомосексуалды және лесбиянка әскери қызметшілердің өз елдеріне қызмет етуіне рұқсат беру мәселесінде қолдайды» деді. Заң жобасында V-тармақтың G-бөлімі сақталды: «Қарулы күштердегі гомосексуалды мінез-құлыққа немесе әрекетке қарсы тыйым салу – Конгресс саясаты ретінде қарастырылады. Мұндай әрекеттер немесе қызмет көрсету үшін қарулы күштерден шығару талап етіледі. Министрге әскери қызметке тағайындау және қабылдау стандарттары осы саясатты көрсететінін қамтамасыз ету тапсырылады». Деллумстың бірлік пен үйлесімділікті қолдау тілі бар заң жобасына «иә» деп дауыс бергені – оның 22 жылдық конгресс өкілі ретіндегі қызметінде қорғаныс шығындарына байланысты заң жобасына алғаш рет дауыс бергені болды, оған дейін ол экономикалық принциптерге орай оларға қарсы болған. Деллумс Конгресс жазбасында H.R. 2401 заңына «иә» деп дауыс бергенінің бірнеше экономикалық себептерін келтірді, соның ішінде «Бұл баллистикалық зымыранға қарсы қорғанысты 3 миллиард долларға дейін төмендетіп, Буш әкімшілігі жоспарлаған деңгейдің жартысынан да азырақ қылады» және: «Ол қоршаған ортаны тазалауға және жақсартуға рекордтық 11,2 миллиард доллар бөледі, сондай-ақ американдық фирмалар үшін жаңа технологиялар мен жаңа нарықтарды дамытуға мүмкіндік беретіндей етіп жасайды». Деллумс Сыртқы істер комитетінде, Пошта және мемлекеттік қызмет комитетінде, Барлау жөніндегі тұрақты арнайы комитетте және Барлау қоғамдастығын тергеу жөніндегі арнайы комитетте де жұмыс істеді. Деллумс 1971 жылы Конгресс қара нәсілділер клубын (кокус) және 1991 жылы Конгресс прогрессивті клубын (кокус) құрды.

In 1993, Dellums was chairman of the House Armed Services Committee. Though he argued in favor of integration, Dellums was the sole sponsor of H. R. 2401, introduced on June 14, 1993, adding language to the Defense Authorization Act of 1994 to ensure continued support for unit cohesion in the military. Although the bill contained that language, Dellums pointed out that he personally found the language unacceptable, stating in the Congressional Record on August 4, 1993: "The bill also contains at least one policy that, while unacceptable to this Member in substantive terms, is not as retrograde as it might have been: It supports the President and the Joint Chiefs of Staff on the issue of allowing gay and lesbian service members to serve their country." Remaining in the bill was Title V Section G "[e]xpresses as congressional policy the prohibition against homosexual conduct or activity in the armed forces. Requires separation from the armed forces for such conduct or activity. Directs the Secretary to ensure that the standards for military appointments and enlistments reflect such policy." Dellums's "yes" vote on the bill with the unit cohesion support language was the first time in his 22 year congressional tenure that he voted in favor of any defense spending bill, previously opposing them on economic principles. However, Dellums gave several economic reasons in the Congressional Record for his "yes" vote, on H. R. 2401, including that "It cuts ballistic missile defense to $3 billion—less than one half the level planned by the Bush administration " and: "it devotes a record $11.2 billion to environmental cleanup and improvement, and does so in a way that will stimulate the development of new technologies and new markets for American firms". Dellums also served on the Foreign Affairs Committee, the Post Office and Civil Service Committee, the Permanent Select Committee on Intelligence, and the Select Committee to Investigate the Intelligence Community. Dellums co founded the Congressional Black Caucus in 1971 and co founded the Congressional Progressive Caucus in 1991.

Деллумның соңғы Конгресс сайлауы

Dellums осы Окленд негізделген округтен 11 рет қайта сайланды, ол өкілеттік мерзімінде екі рет нөмірін өзгертті – 7-ден (1971–75) 8-ге (1975–93) және 9-ға (1993–98). Ол 1980 және 1982 жылдары екі рет ғана 57 процент дауысқа жетпеді. 1996 жылғы соңғы сайлауда Деллумс республикашыл қарсыласы Дебора Райтты 77%–18% есебімен жеңді. 1997 жылы Деллумс өкілеттік мерзімінің ортасында Конгрестен кетіп қалатынын хабарлады, ал оның отставкасы мерзімінің қалған бөлігі үшін қосымша сайлау өткізуге себеп болды, нәтижесінде 12 айдың ішінде бес қосымша сайлау өтті, себебі Шығыс аймағының түрлі саясаткерлері әртүрлі саяси лауазымдарға үмітткерлік етті.

Дауыс беру рекорды

Деллумның Конгресстегі дауыс беру нәтижелері "Sierra Club, Ұлттық әйелдер ұйымы және AFL–CIO сияқты ұйымдардан" көбінесе ешқандай ерекшеліксіз "A" бағасын алды. Ал, иммиграцияны шектеумен айналысатын NumbersUSA ұйымы оған "F" бағасын берді.

Есірткі қолдану туралы айыптауларды жоққа шығару

Сегіз айлық тергеу Деллумсты кокаин мен марихуана қолданды деген айыптаулардан ақтап берді, тергеу нәтижесінде мұндай айыптауларға негіз жоқ екені анықталды. Деллумс және тағы екі конгрессмен – Техас штатынан Чарли Уилсон (демократ) және Калифорния штатынан Барри Голдуотер кіші (республикалық) – 1983 жылы Конгресс палатасының күзетшісінің шағымы бойынша тергеуге алынған болатын.

Президенттік тағайындаулар

1976 жылы Деллумс Ұлттық қара саяси ассамблеясы тарапынан президенттікке ұсынылды, бірақ «Бұл менің сәтім емес, бұл менің уақытым емес» деп бас тартты. Сол жылы ол Демократиялық ұлттық конвенцияда вице-президенттікке 20 делегаттың дауысын алды. Төрт жылдан кейін ол тағы да президенттікке үміткер ретінде ұсынылды, бұл жолы Тәуелсіз бостандық партиясы үшін, бірақ ұсыныстан бас тартты, себебі IFP әлі тиімді саяси құрылымды құрмаған еді. Сол жылы Демократиялық ұлттық конвенцияда Деллумс президенттік номинацияға үш делегаттың дауысын алды. Деллумс Вашингтонда East Bay Peralta Community College District және AC Transit сияқты клиенттер үшін лоббист ретінде жұмыс істеді. Деллумстың фирмасы Rolls Royce компаниясы үшін лоббилік қызмет атқарды, ол компания ұшақ қозғалтқыштарын шығарады. Ол сондай-ақ Сан-Франциско халықаралық әуежайының қосымша ұшу-қону жолағын салуға тырысқан кезде жұмыс істеді, оған экологиялық топтар қарсылық көрсетті. Оның компаниясы Энергетика министрлігінің тапсырмасымен ғылыми зерттеулер жүргізетін Лоуренс Беркли ұлттық зертханасы үшін қоғамдық байланыс жұмыстарын жүзеге асырды және ұзақ жылдар бойы тұрғындарымен және Беркли қалалық кеңесімен келіспеушіліктер болды. Сонымен қатар ол көпұлтты фармацевтикалық корпорация – Bristol Myers Squibb үшін лоббилік қызмет атқарды. 2017 жылы Билл Браудер Сенаттың сот комитеті алдында Владимир Путиннің өкілдері «Cozen O'Connor Public Strategies» компаниясының Ховард Швайцерін және бұрынғы конгрессмен Рональд Деллумсты Капитолий төбесіндегі конгрессмендерге Магнитский заңын жою және Сергейдің атын Global Magnitsky заң жобасынан алып тастау үшін лоббилеу үшін жалдағанын мәлімдеді. Бұл заң жобасы Путиннің одақтастарының жемқорлығын тергегені үшін түрмеде қаза тапқан ресейлік заңгердің құрметіне аталған. Деллумс сондай-ақ Ресейге қарсы санкцияларға қарсы тұру үшін Адам құқықтары жөніндегі жаһандық бастамамен жұмыс істеді. Деллумс 2001–2002 жылдары Гаити үкіметі үшін лоббилік қызмет атқарды және 2004 жылы төңкеріс кезінде құлатылған Гаитидің алғашқы демократиялық жолмен сайланған бұрынғы президенті Жан Бертран Аристидті қолдауға тырысты. Ол Окленд қаласының әкімі лауазымына үміткер болған кезде сайлауға қатысу үшін берген өтінішіндегі соңғы қызметін «Зейнеткер конгрессмен» деп көрсеткен. Қалалық клерк Маржо Келлер Деллумстың сайлауалды штабына бұл сипаттама қабылданыссыз екенін хабарлағаннан кейін, штаб бұл жолдарды бос қалдыруға шешім қабылдады. East Bay Express газетінің бұрынғы жазушысы Деллумстың лоббилеу қызметін сынап, «Dellums for Dollars» деген мақала жазған. 2005 жылдың қазан айында, апталар бойы ойланып, пікір алмасып болғаннан кейін, Деллумс Окленд қаласының әкімі лауазымына үміткер болады деп мәлімдеді. Қазіргі әкім, Калифорнияның бұрынғы губернаторы Джерри Браунға мерзімі бітіп қалғандықтан қайта сайлауға рұқсат берілмеді. 2006 жылдың 16 маусымында, дауыстарды мұқият санағаннан кейін және Джордж В. Буш және Гомер Симпсон сияқты білікті емес үміткерлерге берілген дауыстар есепке алынуы керек пе деген даудан кейін, Деллумс Окленд қаласының әкімі сайлауында жеңімпаз деп жарияланды. Деллумс сайлауда 50,18 пайыз дауыс жинады. Бұл екінші турдан қашу үшін қажетті дауыстан 155 дауыс артық еді. Деллумс 41 992 дауыс алды, ал оның ең жақын қарсыластары тиісінше 27 607 және 10 928 дауыс алды.

In 1976, Dellums was nominated for president by the National Black Political Assembly but refused, stating "It is not my moment; it's not my time." That year, he received 20 delegate votes at the Democratic National Convention for the Vice Presidency. Four years later, he was again nominated as the presidential candidate, this time for the Independent Freedom Party, but refused the nomination because the IFP had not yet created an effective political structure. In that year's Democratic National Convention, Dellums received three delegate votes for the Presidential nomination. Dellums worked in Washington, D. C., as a lobbyist for clients such as the East Bay Peralta Community College District and AC Transit, the public transit district charged with offering mass transit throughout the East Bay. Dellums's firm lobbied for Rolls Royce, a company that manufactures aircraft engines. He also worked on behalf of the San Francisco International Airport during its attempts to build additional runway capacity, which has been vigorously opposed by environmental groups. His company was engaged in community relations work for the Lawrence Berkeley National Laboratory which conducts scientific research on behalf of the Department of Energy, and has long had a contentious relationship with its residential neighbors and the Berkeley city council. In addition he lobbied for Bristol Myers Squibb, a multinational pharmaceutical corporation. In 2017, Bill Browder testified before the Senate Judiciary Committee that representatives of Vladimir Putin had hired "Howard Schweitzer of Cozen O'Connor Public Strategies and former Congressman Ronald Dellums to lobby members of Congress on Capitol Hill to repeal the Magnitsky Act and to remove Sergei's name from the Global Magnitsky bill." The bill is named for the Russian lawyer who was murdered in prison for pursuing the corruption of Putin's allies. Dellums also worked with the Human Rights Accountability Global Initiative to oppose sanctions on Russia. Dellums lobbied for the Haitian government in 2001–2002 and worked to support Jean Bertrand Aristide, the first democratically elected, former President of Haiti who was deposed in a 2004 coup. When running for mayor of Oakland, Dellums listed his most recent profession as "retired Congressman" in election filing forms. When assistant City Clerk Marjo Keller informed the Dellums campaign that this description was unacceptable, the campaign elected to leave the occupation field blank. A former East Bay Express columnist once wrote a column titled "Dellums for Dollars" criticizing Dellums's lobbying. In October 2005, reportedly after weeks of deliberation and speculation, Dellums announced that he would run for mayor of Oakland. The incumbent mayor, former California Governor Jerry Brown, was prohibited by term limits from running again. On June 16, 2006, after a careful ballot count, and a dispute over whether votes for unqualified write in candidates such as George W. Bush and Homer Simpson counted towards the total, Dellums was unofficially declared the winner in the Oakland mayoral race. Dellums garnered a 50.18 percent majority to win the election. This was 155 votes more than needed to avoid a runoff. Dellums received 41,992 votes, while his nearest challengers received 27,607 votes, and 10,928 votes respectively.

Өту және азаматтар жөніндегі жұмыс тобы

Қала әкімі Деллумстың билікке келуіне байланысты 800 Окленд тұрғыны 41 жұмыс тобына қосылып, қоғамдық қауіпсіздік, білім беру және қолжетімді тұрғын үй сияқты мәселелер бойынша ұсыныстар жасады. Осы ұсыныстардың көптегені Деллумс әкімшілігінің саяси бағдарын қалыптастыруға септігін тигізді. Жұмыс тобы жұмыс орындарын ашатын кәсіпорындарға басымдық беретін жерді пайдалану саясатын ұсынды. Бұл саясат 2007 жылы қабылданды және қаланың аумағы аймақтарға бөлінуде. Жұмыс тобы жергілікті тұрғындарды жұмысқа алу қағидаларын күшейтуді ұсынды, ал қалалық кеңес осы өзгерісті іске асыру үшін арнайы топ құрды. Жұмыс тобы жасыл экономикаға көңіл бөлуді ұсынды, нәтижесінде қала әкімі және түрлі қоғамдық ұйымдар бірлесіп Жасыл жұмыс корпусын, тұрақтылық кеңсесін және Шығыс аймақтың жасыл дәлізін құрды. Қала әкімі Деллумс 2009 жылдың соңына қарай ұсыныстардың үштен екі бөлігі іске асырылғанын мәлімдеді. Жұмыс топтарының жұмысы және қаланың ең аз қамтылған жүздеген тұрғындарының қатысуымен өткен инаугурация, халықтық демократияның үлгісі деп есептелді.

Қоғамдық қауіпсіздік бастамалары

2007 жылдың қаңтар айында Деллумс қызметке келген кезде қылмыс көрсеткіштері жоғары болды. 2008 жылдың қаңтар айындағы қалалық жағдай туралы алғашқы мәлімдемесінде Деллумс полиция офицерлерін көбірек жұмысқа алуға шақырды. Деллумс жыл соңына дейін полиция бөлімі 803 офицермен толықтай қамтылатынын уәделеді. 2008 жылдың 14 қарашасында 165-ші академияны бітіргеннен кейін 38 Окленд полиция офицері қатарға қосылды, бұл бөлімнің құрамын 837 офицерге жеткізіп, OPD тарихындағы ең көп көрсеткішті құрады. Бұдан өзге, қосымша офицерлерді жұмысқа алу туралы шақыруларын іске асыру мақсатында Деллумс 2008 жылдың қараша айындағы сайлау бюллетенінде NN шарасын ұсынды – бұл сайлаушылардың бастамасымен 70 қосымша полиция офицерін жұмысқа алуға және оларды оқытуға жұмсалатын 250 000 долларлық салық. Оукленд сайлаушыларының 55 пайызы NN шарасын қолдағанмен, бұл Калифорния Конституциясының жаңа салық енгізу үшін қажетті "екі үшін бір бөлігі" талабын орындамады. Деллумс әкімшілігі жаңа полиция келісімшартын жасау бойынша келіссөз жүргізді, бұл ерекше аталып өтті, себебі ол Окленд полиция офицерлерінің қауымдастығының бұрын "қасиетті" деп есептелген, бірыңғай киім киетін полиция офицерлерімен қамтылған OPD лауазымдарын азаматтық қызметкерлерге беруге қарсылығын жойды, соның салдарынан жалақы және полиция академиясының оқу шығындары азайды. OPD кейбір кеңселік және әкімшілік жұмыстарға "қасиетті емес" персоналды жұмысқа алып, офицерлер академиясының бірыңғай киімдегі офицерлерін көшедегі патрульдік және жедел-іздестіру жұмыстарына босатті. 2009 жылдың 21 наурызында Окленд полициясының атыс оқиғасы кезінде Окленд полиция департаменті үш сержант пен бір офицерді жоғалтты. Офицерлердің бірі өзінің шұғыл жағдайға арналған құжатында егер ол қызмет барысында қаза болса, Деллумсқа оның жерлеу рәсімінде сөз сөйлеуге рұқсат етілмеуі керек екенін көрсетті. Екі офицердің отбасы да осылай сұрады, ал Деллумс 28 наурызда Oracle Arena-да өткен қоғамдық еске алу рәсіміне қатысқанда олардың тілегін құрметтеді. 2008 жылғы қалалық жағдай туралы мәлімдемесінде Деллумс 2009 жылы қылмыс деңгейін 10%-ға төмендетуге уәде берді; бірақ қылмыс деңгейі шындығында 13%-ға төмендеді. 2009 жылы Деллумс бұрынғы Лонг-Бич полиция бастығы Энтони Баттсті жұмысқа алды. Бэтс бұл Оңтүстік Калифорния қаласында қылмыс пен полиция атыстарын азайту бойынша үлкен тәжірибе жинаған.

Crime rates were high when Dellums took office in January 2007 and at his first State of the City Address in January 2008, Dellums called for hiring more police officers. Dellums promised that by year's end, the police department would be fully staffed at 803 officers. On November 14, 2008, 38 Oakland police officers were added to the force after graduating the 165th academy, bringing the department's force to 837 officers, the most in OPD history. In addition, to follow through on his calls for hiring more officers, Dellums offered Measure NN on the November 2008 ballot, a voter initiative parcel tax to hire 70 additional police officers at a hiring and training cost of $250,000 each. Though 55 percent of Oakland voters supported Measure NN, this failed to meet California's "two thirds" constitutional requirement for the enactment of a new tax. Dellums's administration negotiated the passage of a new police contract which was especially noteworthy, as it broke the Oakland Police Officers Association's opposition to the civilianization of certain OPD positions which were previously staffed by "sworn," uniformed police officers, with concomitant payrolls and police academy training costs. OPD then hired "non sworn" personnel to work some of its desk jobs and administrative jobs, freeing up academy uniformed officers for street patrol and investigative work. On March 21, 2009, during the 2009 Oakland police shootings incident, the Oakland Police Department lost three sergeants and one officer. One of the officers left instructions in his emergency packet that if he were killed in the line of duty that Dellums not be permitted to speak at his funeral. Two of the officers' families requested the same, and when Dellums attended the March 28 public memorial service at the Oracle Arena he honored the requests. In his State of the City address in 2008 Dellums promised to reduce the crime rate by 10% during 2009; the crime rate actually went down by 13%. In 2009 Dellums hired the highly regarded Anthony Batts, formerly the Long Beach police chief. Batts had a record of reducing both crime and police shootings in that Southern California city.

Білім беру бастамалары

Мұғалімдердің жұмыстан кетуін азайту және мұғалімдердің оқушыларының отбасыларымен байланысын жақсарту үшін жергілікті қауымдастықтан келген мұғалімдердің санын арттыру қажеттігін ескере отырып, Деллумс жергілікті тұрғындардан мұғалімдер даярлау бағдарламасын бастады. Ол қалалық әкімдікте мұғалімдерді тарту бойынша саммиттер өткізді, «Оклендте ертеңгі күнді оқыту» бағдарламасына 2,7 миллион доллар көлемінде федералдық қаржы алуға көмектесті және АҚШ қала әкімдерінің конференциясында мұндай бағдарламалардың ұлттық перспективалары туралы сөз сөйледі. Қоғамдық топтар осы жұмыстарға белсенді қатысты. 2009 жылы Деллумс мектептен шығып қалуға қарсы бағдарламаны іске қосты, оның аясында қалалық әкімдікте мектепке қайта оралу митингілерін ұйымдастырды және мектеп округімен бірлесіп, сабақтан қалуды азайту жөніндегі шараларға қатысты. Ол «Америка уәдесі» ұлттық ұйымынан мектептен шығып қалудың алдын алу жөніндегі жұмыстарына қосылу туралы шақыруды қабылдады. Осы бағытта ол «Окленд уәдесін» іске қосты, ондаған қауымдық ұйымдарды қатысуға шақырды, 350 қатысушымен саммит өткізді және Оклендтегі мектептен шығып қалу көрсеткішін екі есеге төмендетуге бағытталған іс-қимыл жоспарын бекітті.

Оклендті насихаттау

Қала әкімі ретінде Деллумс Оклендті "үлгілі қала" ретінде ұсынды. Ол Оклендтің "маңызды болуға жеткілікті үлкен, ал көлемдік тұрғысынан оралуға жететіндей кішкентай" екенін айтты және федералды үкіметке жаңа қалалық саясатты сынап көру үшін Окленд сияқты қала қажет екенін жеткізді. 2008 жылдан бастап Деллумс өзінің Вашингтондағы кең байланыстарын және "үлгілі қала" идеясын пайдалана отырып, Оклендке миллиондаған АҚШ-тың қалпына келтіру және қайта инвестициялау заңынан федералдық ынталандыру қаражатын тарту үшін күш салды. 2009 жылдың соңына қарай оның күш-жігері Окленд үшін 65 миллион АҚШ доллары көлемінде ынталандыру қаражатын әкелді, соның ішінде елдегі кез келген қала алған ең ірі полиция гранты және Чикагодан кейін бәсекелестік негіздегі екінші ірі қаржыландыру сомасы.

Сын-пикирлер мен қайтару әрекеттері

Оукленд қаласының әкімі болып сайланғаннан кейін Деллумс көптеген мәселелер бойынша сынға ұшырады, соның ішінде үкіметтегі ашықтықтың жетіспеуі, тиімсіз басқару және қалалық әкімшіліктегі міндеттерінен ұзақ уақыт болмауы. Ол 2007 жылғы шілдеде өзінің атынан Федералдық банкроттық сотына "Your Black Muslim Bakery" компаниясын қолдау үшін қызметкерлері дайындаған хатты жоққа шығармағаны үшін де сынға түсті. Аталған компанияның иелері 2007 жылы журналист Чонси Бейлиді өлтіруде күдіктелді. 2009 жылы Деллумс пен оның әйелі 239 000 доллардан астам федералды табыс салығын төлемегені үшін айыпталды. 2007 жылы Оукленд журналисі Элис Акерман Деллумсты қайтару науқанын бастады, бірақ ол сәтсіз аяқталды, сондай-ақ Деллумсқа жолданған ашық хат жариялады. 2007 жылы қалалық жиынға қатысқан кезде Деллумс: "Мен бар күшімді салып жатырмын. Егер осының бәрі жеткіліксіз болса, жарайды. Мені қайтаруға болады, мен жеке өміріме ораламын" деді. Кейін Деллумс 2010 жылғы сайлауда Оукленд қаласының әкімі лауазымына қайта үміткер болмайтынын мәлімдеді. Оның орнын Жан Куан басты.

Өлім

Деллумс 2018 жылдың 30 шілдесінде 82 жасында простата қатерлі ісігінен туындаған асқынулар салдарынан қайтыс болды. Ол Арлингтон ұлттық зиратындағы 82-бөлімде әскери салтанатпен жерленді.

Партиялық қатынастар

Демократ ретінде сайлауға түсіп, Конгресте демократтармен бірге жұмыс істегенімен, Деллумс өзін социалист деп сипаттады. Виктор Л. Бергерден бері Конгресте өзін социалист деп атаған алғашқы адам ол болды. 1970 жылдары Деллумс Америка Социалистік партиясының бір тармағы болған Демократиялық Социалистік Ұйымдастыру Комитетінің (DSOC) мүшесі болды. Кейін ол DSOC және Жаңа Америка қозғалысының бірігуінен құрылған Американың Демократиялық Социалистерінің (АДС) вице-төрағасы болды, және бұл ұйым Демократиялық партияның ішінде де, сыртында да жұмыс істейді. Оукленд қаласының мэріне үміткер болған кезде Деллумс Демократиялық партияның мүшесі ретінде ресми тіркелді. 2007 жылдың 1 қазанында Деллумс Оклендтегі Лейни колледжінде өткен баспасөз мәслихатында 2008 жылғы Демократиялық партияның президенттік сайлауында Хиллари Клинтонды қолдады. Ол Клинтонның қалалық саясат комитетінің ұлттық төрағасы болып тағайындалды. Деллумс Issue One ұйымының Реформерлер тобының мүшесі болды.

Өмірбаян

2000 жылы Деллумс Х. Ли Халтерменмен бірлесіп жазған «Арыстанмен жату: Окленд көшелерінен билік дәліздеріне дейінгі өмір жолы» атты автобиографиясын шығарды.