Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1930-2007 жылдары өмір сүрген ағылшын комедияшысы және түнгі клуб иесі, Австралиядағы опера әншісі Бернард Джон Мэннинг (13 тамыз 1930 – 18 маусым 2007) – ағылшын комедияшысы және түнгі клуб иесі. Мэннинг 1970-ші жылдары британдық теледидарда кеңінен танылды, «The Comedians» және «The Wheeltappers and Shunters Social Club» сияқты бағдарламаларда өнер көрсетті. Оның өнері көзқарастардың өзгеруіне байланысты даулы болды, нәтижесінде Мэннинг мансабының соңғы онжылдықтарында теледидарда сирек пайда болды. Дегенмен, ол өмірінің соңына дейін тікелей эфирде өнер көрсетуді жалғастырды.
English comedian and nightclub owner (1930–2007)
the opera singer in Australia
Bernard John Manning (13 August 1930 – 18 June 2007) was an English comedian and nightclub owner. Manning gained a high profile on British television during the 1970s, appearing on shows such as The Comedians and The Wheeltappers and Shunters Social Club. His act became controversial as attitudes changed, with the result that Manning was rarely seen on television in the last few decades of his career. However, he continued to perform at live venues until his death.
Ерте өмір
Мэннинг Ланкашир графтығындағы Харпурхи қаласында дүниеге келді және Манчестердің кедей аудандарының бірі – Анкоатста өсті. Ол үш ұлдың екіншісі және екі қыздың ағасы болды. Әкесінің тарапынан орыс еврей тегі болған, сонымен қатар Ирландиядан да шыққан, және "қатаң католик" болып тәрбиеленді. The Daily Telegraph газетінің журналисі Эллисон Пирсонға берген сұхбатында ол әкесінің әкесі Севастополь қаласынан келгенін және отбасылық тегін Бломбергтен өзгерткенін айтты. 14 жасында мектепті тастап, темекі фабрикасында жұмыс істеді, содан кейін әкесінің бақша бизнесіне қосылды, бірақ Ұлттық қызметін өтеу үшін Ұлыбритания армиясына қабылданды. Маннинг Германияға жіберілгенге дейін ойын-сауықпен айналысуды жоспарламаған, бірақ өзі жазған некрологында (ол Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Берлиндегі Шпандау түрмесінде нацистік соғыс қылмыскерлері Рудольф Гесс пен Альберт Шпеерді күзеткенін мәлімдеді) әріптес салдарын көңіл көтеру және уақыт өткізу үшін танымал әндер орындап, бастады. Осы қабілетінің арқасында ол демалыс күндері ақысыз қойылымдар ұйымдастырды. Кіру ақысын алғаннан кейін де көрермендер саны азаймады, сонда ғана ол шоу-бизнес арқылы ақша табуға болатынын түсінді.
Manning was born in Harpurhey, Lancashire, and raised in Ancoats, both poor districts of Manchester, the second of three brothers and two sisters. He had Russian Jewish ancestry on his father's side, as well as roots in Ireland, and was brought up a "strict Catholic". He claimed, in an interview with The Daily Telegraphs Allison Pearson, that his paternal grandfather came from Sebastopol, and changed the family name from Blomberg. He left school aged 14, worked in a tobacco factory and joined his father's greengrocery business, before joining the British Army to do his National Service. Manning had little thought of entertainment as a career, until posted to Germany where, in his self written obituary (in which he claimed to have guarded Nazi war criminals Rudolf Hess and Albert Speer in Spandau Prison, Berlin, just after the Second World War), he began to sing popular songs to entertain his fellow soldiers and pass the time. This ability led him to put on free shows at the weekends; when he began to charge admission and audiences did not decrease, he realised that there was a possibility of making money from show business.
Мансап
Англияға оралғаннан кейін Маннинг кәсіби ән айтуын жалғастырды, сонымен қатар тапсырыс жүргізуші ретінде де жұмыс істеді. Ол танымал балладаларды тиімді орындады және 1950 жылдары Риц қонақүйінде де өнер көрсеткен Оскар Рабин тобы сияқты үлкен оркестрлермен бірге сахнаға шықты. Сериал жақсы қабылданылмады және көп ұзамай жабылды, ал 1980 жылдары Маннинг телекомпаниялардың қызығушылығын жоғалтты, мүмкін, талғамдардың өзгеруіне байланысты немесе телекомпаниялармен келісімге келуге тырыспағандықтан. 1998 жылдың 19 наурызында "Миссис Мертон Шоу" бағдарламасында Маннинг өзінің нәсілшіл екенін мойындады, бұл жүргізуші Кэролайн Аернді таңқалдырды және көрермендердің наразылығын тудырды. 2002 жылдың қазан айында ол Radio 4 арнасының "Ұлы өмірлер" бағдарламасына қатысты. Ол католик шәрбаты Ана Терезаны құрметтеуді таңдады. 2006 жылы ол шеф-аспаз Марко Пьер Уайттың 45 жылдық мерекесіне қатысты. 1999 жылдан бастап оның ұлы Бернард Мэннинг кіші, әкесінің жеңіл инсульт алғаннан және бір құлағының нашар естуінен кейін көп ұзамай, "Елшілік клубын" басқарды. Ол әкесінің өнерін тапсырыс беруге жарамсыз деп санады және клубты баламалы комедия орталығына айналдыруға тырысты.
On returning to England, Manning continued to sing professionally, and also worked as a compère. He was an effective singer of popular ballads and fronted big bands in the 1950s, such as the Oscar Rabin Band, which included appearances at the Ritz Hotel. The series was poorly received and short lived, and by the 1980s Manning had fallen out of favour with television companies, either because of changing tastes or his failure to compromise with television companies. On an appearance on The Mrs. Merton Show on 19 March 1998, Manning admitted that he was a racist, which surprised host Caroline Aherne and went down badly with the audience. In October 2002, he participated in a Great Lives programme for Radio 4. He chose to honour the Roman Catholic nun Mother Teresa. In 2006, he appeared at the 45th birthday party of chef Marco Pierre White. From 1999 his son, Bernard Manning Jr, managed the Embassy Club, shortly after his father had a mini stroke and became deaf in one ear. He considered his father's act inappropriate for bookings and sought to turn the club into an alternative comedy venue.
Комедиялық стиль
Раса, жыныс және дін Мэннингтің көптеген әзілдерінің негізгі тақырыбы болды. Мэннингтің отбасы мен достары оның жанжалды мінез-құлқының бәрі актерлік екенін айтты. Ол көп жылдар бойы газеттерде Мэннингті қорғап жарияланған үнділік дәрігердің отбасымен көрші тұрды. Вишвесвара Рао Рудраваджаланың жесірі Сатья Рудраваджала отбасының сезімдерін білдіретін жергілікті "Миддлтон Гардиан" газетінде некролог жазды. Журналистермен сұхбаттарында Мэннинг Лас-Вегаста Дин Мартинмен болған кездесуін және патшайыммен кездескенін еске түсіретін. Ол отбасылық құндылықтарды бағалайтынын, анасының алдында ешқашан дөрекі сөз айтпағанын айтты: "Өзімді өзімнің етік байламдарынан тартып көтердім. Мен ішімдік ішпеймін, темекі тартпаймын, есірткі қолданбаймын. Мен ешқашан әйелдерге құмар болған емеспін. Мен жақсы ата-аналармен тәрбиелендім, ешқашан қиындыққа тап болған емеспін және ешкімге зиян келтірген емеспін. Мен отбасымды жақсы көремін". Кейіннен сыншылар оның юмор стилін сынады, 1992 жылы тележүргізуші Эстер Ранцен: "Мен үшін ол әрқашан комедияның жаман кейіпкері болды" деді.
Race, sex, and religion were the core material for many of Manning's jokes. Manning's family and friends said that his controversial ways were all an act. He lived next door to an Indian physician's family, who have appeared in many newspaper articles over the years to defend Manning. Satya Rudravajhala, the widow of Visveswara Rao Rudravajhala, wrote a eulogy that was published in the local paper, the Middleton Guardian, conveying the family's sentiments. In interviews with journalists, Manning would remind them of his appearance with Dean Martin in Las Vegas and meeting the Queen. He said he was a great believer in family values who never swore in front of his mother, stating: "I dragged myself up by my bootlaces. I don't drink or smoke, I don't take drugs. I have never been a womaniser. I was brought up right with good parents and I have never been in trouble or harmed no one. And I love my family." Later detractors criticised his style of humour, with television presenter Esther Rantzen commenting in 1992 that, "for me, he's always been the villain of comedy".
Жеке өмір
Мэннинг өзінің Алкрингтондағы үйін "Шалом" деп атады. Ол 1991 жылғы 27 қарашада "Бұл сіздің өміріңіз" бағдарламасында баяндалды. Өмірінің көп бөлігінде ол ішімдік ішпеді және диабетпен ауыратын. Екі апта бұрын бүйрек шағымдарымен ауруханаға жатқаннан кейін, Мэннинг 2007 жылғы 18 маусымда сағат 15:10-да Солтүстік Манчестер жалпы ауруханасында қайтыс болды. Ол өзінің жобалаған сөзін жазды, ол екі күннен кейін Daily Mail газетінде некролог ретінде жарияланды.
Manning named his house in Alkrington "Shalom", He was the subject of This Is Your Life on 27 November 1991. For many of his later years, he was a teetotaller and a diabetic. Having been admitted two weeks earlier for a kidney complaint, Manning died in North Manchester General Hospital at 3:10 pm on 18 June 2007. He had written his own eulogy, which appeared as an obituary in the Daily Mail two days later.
Мұра
2007 жылдың наурыз айында Channel 4 телеарнасы жүргізген сауалнамада 100 ең ұлы комедияшының тізімінде 29-шы орынға ие болды. Жазушы және актер Барри Крайер Мэннинг қайтыс болғанда: "Бернардтың сырт келбеті де, даусы да қызық болатын, сонымен қатар уақытылы әзілдер айту шеберлігі де жоғары еді. Бірақ оның айтқандары кейде ойын қозғауы мүмкін".
In March 2007, he was ranked 29th on the list of the 100 Greatest Stand Up comedians in a poll conducted by Channel 4. The writer and performer Barry Cryer said when Manning died: "The thing about Bernard was that he looked funny, he sounded funny and he had excellent timing. It was just what he actually said that could be worrying."