Кіріспе
Касабланка класының эскорт-тасымалдауышы USS Fanshaw Bay (CVE 70) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің кемесі. Ол Аляска территориясындағы Александр архипелагындағы Кейп Фаншоудың ішінде орналасқан Фаншоу шығанағының атымен аталған. 1887 жылы аймақты картаға түсірген Чарльз Митчелл Томас бұл шығанаққа есім берген. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қызмет ету үшін салынған кеме 1943 жылдың қараша айында суға түсіріліп, желтоқсанда қолданысқа берілді. Ол Мариан және Палау аралдары операциясына, Самар шайқасына және Окинава шайқасына қолдау көрсетті. Соғыстан кейін ол "Magic Carpet" операциясына қатысты. 1946 жылдың тамыз айында кеме қызметтен босатылып, Тынық мұхитының резервтік флотына қойылды. Ақырында, 1959 жылдың қыркүйегінде металл тескілеуге сатылды.
USS Fanshaw Bay (CVE 70) was a of the United States Navy. She was named after Fanshaw Bay, located within Cape Fanshaw, of the Alexander Archipelago in the Territory of Alaska. The cape was given its name by Charles Mitchell Thomas, who was mapping the area, in 1887. Built for service during World War II, the ship was launched in November 1943, and commissioned in December, and served in support of the Mariana and Palau Islands campaign, the Battle off Samar, and the Battle of Okinawa. Postwar, she participated in Operation Magic Carpet. She was decommissioned in August 1946, when she was mothballed in the Pacific Reserve Fleet. Ultimately, she was sold for scrapping in September 1959.
Дизайн және сипаттама
Fanshaw Bay – Касабланка класындағы эскорт-тасымалдауыш, ең көп салынған әуе кемелерінің түрі. Ол соғыстың басындағы ауыр шығындарды толықтыру үшін, құрастырылған бөліктерді пайдаланып, жаппай өндірілу үшін арнайы жобаланған. Бауырларымен стандартизацияланған, оның жалпы ұзындығы 512 фут (156 м), ені 65 фут (20 м), суға бату тереңдігі 20 фут (6 м) болды. Ол стандартты түрде , толық жүктемемен ауыстырды. Оның ангар палубасы 257 фут (78 м) ұзын, ал ұшу палубасы 477 фут (145 м) ұзын болды. Кеме екі Skinner Unaflow поршеньді бу машинасымен жабдықталған, ол екі валды қозғалтады, соның арқасында жылдамдыққа ие болды. Кеменің круиздік қашықтығы, сағатына жылдамдықпен шамамен болды. Оның ықшам өлшемдері кеменің мұртындағы ұшақ катапультін орнатуды талап етті, сонымен қатар ұшу және ангар палубалары арасында ұшақтардың қозғалысын жеңілдету үшін екі лифт болды: біреууі алдында, екіншісі артқы жағында. Артында 38 калибрлі қос мақсатты зениттік қару орнатылған. Ұшаққа қарсы қорғанысты сегіз Bofors зениттік пулеметі, сондай-ақ палуба периметрі бойынша орналасқан он екі Oerlikon зениттік пулеметі қамтамасыз етті. Соғыстың соңына қарай, Касабланка класындағы кемелер отыз зениттік қаруды тасымалдауға бейімделді, ал Bofors пулеметтерінің саны екі есеге арттырылып, жинақталған түйірлерге орналастырылды. Бұл өзгерістер камикадзе шабуылдарынан салдарынан туындаған өлім-жәбірдің өсуіне жауап ретінде жасалды. Касабланка класындағы эскорт-тасымалдауыштар 27 ұшақты тасымалдауға арналған, бірақ ангар палубасы одан да көп ұшақты қабылдай алатын. Мариан және Палау аралдары операциясы, Филиппин операциясының басы және Самар шайқасы кезінде ол 16 FM 2 Wildcat истребителі мен 12 TBM 1C Avenger торпедалық бомбалаушысын, барлығы 28 ұшақты тасымалдады. Окинава шайқасы кезінде ол 24 FM 2 истребителі мен 6 TBM 3 торпедалық бомбалаушысын, барлығы 30 ұшақты тасымалдады.
Құрылыс
Кеме тасымалдаушы 1943 жылдың 18 мамырында, Кеме қатынасы комиссиясының шарты бойынша, MC корпус 1107 нөмірімен, Kaiser Shipbuilding Company компаниясында, Ванкувер, Вашингтон қаласында салынды. Ол Аляскадағы шығанақтар мен бұғаздардың аттарымен аталатын эскорт тасымалдаушылар дәстүрі аясында Фэншоу шығанағы деп аталды. 1943 жылдың 1 қарашасында суға түсірілді, оның құрметті қонағы – капитан Джесси Л. Кенвортидің әйелі Лорна В. Кенворти болды, ал капитан Кенворти Перл-Харборға шабуыл кезінде «Оклахома» линкор кемесінің басқарушы офицері болған. Кеме АҚШ Әскери-теңіз күштеріне берілді және 1943 жылдың 9 желтоқсанында капитан Дуглас Поллок Джонсон басшылығымен қолданысқа енгізілді.
Қызмет тарихы
Фаншоу Бей 31 желтоқсанда Вашингтон штатының Порт Таунсенд қаласында қаруланды. Осы кезеңде ол 1944 жылдың 6 қаңтарынан 8 қаңтарына дейін Вашингтон штатының Порт-Анджелес қаласында тоқтады, ал 11-16 қаңтар аралығында Калифорния штатының Сан-Франциско қаласында тағы бір тоқталды, онда ол ұшақтарды қабылдады. Сондай-ақ, ол контр-адмирал Джеральд Ф. Боган басқаратын 25-авианосец дивизиясының флагманы болып тағайындалды. 16 қаңтарда Сан-Францискодан шығып, 2 ақпанда Глэдстоунге (Квинсленд штаты) жетті. Қайтып келген жолында ол 8-12 ақпан аралығында Брисбенге, 15-16 ақпан аралығында Нумеаға тоқтады. Қайтып келгеннен кейін ол техникалық қызмет көрсетуден өтті, ал оның экипажы 4 наурыздан 6 сәуірге дейін Сан-Диегода демалыс алды. Онда Fanshaw Bay әуе күштері құрамына бастапқыда 4-ші (VC 4) құрама эскадрильясы кіруі тиіс болған, бірақ ол 68-ші (VC 68) құрама эскадрильясына ауыстырылды, ол 16 FM 2 истребителінен және 10 TBM 1C торпедо бомбалаушыларынан тұрды. 6 сәуірде Сан-Диегодан шығып, 10 сәуірде Перл-Харборға тоқтап, 20 сәуірде Маджуроға келді. Жолда, 11 сәуірде, оның бір торпедо бомбалаушысы апатқа ұшырады, ал экипажы Orca кемесімен құтқарылды. Маджуроға жеткеннен кейін ол Джон К. Батлер, Реймонд және Ричард М. Роуэлл эсминецтерімен бірге суасты кемелерге қарсы патрульдеуді бастады. Он күндік патрульдеу кезінде ешқандай байланысқа түсу болмады, ол Перл-Харборға қайтып келді.
Мариана және Палау аралдары науқаны
29 мамырда ол Перл-Харбордан Эниветок атоллына бағыт алды, онда 52.14-ші жұмыс тобының флагмандық кемесі болды. Бұл топ Мариан және Палау аралдарына жорыққа қолдау көрсетуге тағайындалған еді. Сапар барысында оның екі "Уайлдкэт" ұшағы жоғалып, тағы біреуі апаттан кейін аз ғана зақымдалды. 11 маусымда Сайпан аралының батысында әскери операциялар басталды. Ол Сайпан шайқасына қолдау көрсету үшін әуеде барлау, жақыннан қолдау және суасты қайықтарына қарсы патрульдеу жүргізді. 15 маусымда, сағат 17:15-те, Фаншоу-Бейдің офицерлері оңтүстік-батыстан келе жатқан бес жапон ұшағын байқады. Ұшқыштар дереу көтеріліп, жапон ұшақтарын ұшып бара жатқанда тоқтатты. Олардың төртеуі атып түсірілді, ал бесіншісі 18:12-де Фаншоу-Бейге торпеда тастауға үлкерді. Әйгілеуіне орай, оң жақтан жақындап келген жапон ұшағы, әуе шабуылынан бұзылып, торпедасын сәл бұрылып түсірді. Сондықтан Фаншоу-Бей оңға қатаң бұрылып, торпедадан оңай қашты. Жапон ұшағы 18:15-те атып түсірілді. 17 маусымда Фаншоу-Бейдің суасты қайықтарына қарсы патрульдеу жүргізіп жатқан торпедалық бомбалаушысының бірі ұшып шыққаннан кейін көп ұзамай апатқа ұшырап, солтүстікке қарай теңізге құлады. Үлкен жарылыс болды, бұл бомбалаушының тереңдік бомбасының жарылуынан болды деп болжанып тұр, нәтижесінде экипаждың үш мүшесі де қаза тапты. Кейін сол күні тағы бір торпедалық бомбалаушы ұшағы жоғалып кетті, экипаждың екеуі құтқарылса, радист ұшақпен бірге суға батты. Кешке қарай жұмыс тобы оңтүстік-шығыстан жылдам жақындап келе жатқан шамамен 70 жапон ұшағын анықтады. Ұшқыштар көтеріліп, Фаншоу-Бей басқа эскорт кемелерінен 32 "Уайлдкэт" ұшағына қосымша 14 "Уайлдкэт" ұшағын іске қосты. Оның ұшақтары жапон ұшақтарын ұстап, біреуін атып түсірді. Дегенмен, жапон күштері әуе қорғанысын бұзып, кемелерге шабуыл жасады. Шабуылдың басында жапон ұшақтары Фаншоу-Бей мен Уайт-Плейнсқа бағытталды. Оның зениттік артиллериясы тиімді көмек көрсетіп, үш ұшақты атып түсіріп, тағы екеуіне зақым келтірді. Алайда, 18:52-де жапондық бомбалаушы Фаншоу-Бейге қарай ұшып, кемеден шамамен 457,20 метр биіктікте бомба тастады. Бомба артқы лифтке еніп, ағаш палубаны тесіп, ұшақ палубасының 1,52 метрі төмендегі ангарға түсті. Жарылыстан 3-ші жөндеу тобының 11 адамы бірден қаза тапты, олар лифт алдында орналасқан еді. Лифт екі жағынан да оқ-дәрі сақталған, ал сынықтар үш торпеданы кесіп өтті, бірақ олар жарылмады. Дегенмен, жарылыс өрт сөндіру магистралін жыртып, электр кабельдерін үзіп, тіпті ангар палубасында сақталған "Авенджерлердің" бомбалық бөлімдерінен тереңдік бомбаларын лақтырып жіберді. Сонымен қатар, бірнеше өрт шықты, толық рульді басқару жоғалды және кеме солтүстікке қарай 3 градусқа иілді. Өртті экипаж тез арада сөндіргенімен, бірнеше ұшақ өрт салдарынан басқа кемелерге қонуға мәжбүр болды. Осы шайқаста оның ұшақ құрамынан үш ұшақ жоғалып кетті, бірақ қаза болғандар жоқ. Контр-адмирал Боган да флотты тиімді басқару үшін өзінің штаб-пәтерін "Портерфилд" эсмингіне көшіруге мәжбүр болды. Фаншоу-Бейдің қалған зақымдары оңай шешілмеді. Рульді басқару 18 маусым күні таңғы сағат 3:55-ке дейін қалпына келтірілмеді. Кеме офицерлерін одан да қатты алаңдатқан нәрсе – кеменің иілуі, оның корпусы жобалық сипаттамалардан 1,83 метр төмен батқан еді. Бастапқыда кеменің сыртқы қабығы тесілгенін және теңіз суы кіргенін ойлаған. Одан кейінгі тергеулер көрсеткендей, иілудің себебі жарылған өрт сөндіру магистралі болды, оны өртке қарсы күрес тобы жабуға тырысты. Боган 1969 жылғы сұхбатында Фаншоу-Бейдің "ол көрген ең нашар кеме" екенін және "барлық экипаж қабілетсіз" екенін айтты. Пікірлерге қарамастан, Фаншоу-Бей шабуылдан 14 қаза және 23 жаралы алды. 18 маусымда, сағат 11:30-да, оның қаза тапқандары теңізде жерленді. Фаншоу-Бей операциялардан шығып, ұзақ жөндеу жұмыстарын жүргізу үшін Перл-Харборға бағыт алды. Дегенмен, шектеулі ұшу операциялары жалғасты, 29 маусымда ұшқыш апаттан қаза тапты.
Моротай шайқасы
Жөндеу жұмыстары аяқталғаннан кейін, Fanshaw Bay 25-ші авианосец дивизиясының флагманы ретінде, қазір контр-адмирал Клифтон А. Ф. Спрагтың басқаруымен әрекет етуін жалғастырды. Перл-Харбордан шыққаннан кейін ол Адмиралтейство аралдарының Манус аралына жетті. Fanshaw Bay, тағы бес эскорт-тасымалдаушы және сегіз эсминец эскортынан тұратын күзет тобымен бірге, Моротайға шабуылды қолдау үшін 77.1 міндеттік тобына бекітілді. Оның ұшақ құрамы жаңаланды, енді ол 66-шы біріктірілген эскадрильяны (VC 66) қабылдады. 10 қыркүйекте Манустан шығып, 15 қыркүйекте әуеден қолдау операцияларын бастады. 17 қыркүйекте екі "Авенджер", біреуі Fanshaw Bay-ден, суасты қайықтарына қарсы патрульдеу кезінде қақтырысты. Қатысқан алты адамның ішінде USS PC 1137 суасты қайық қууышы тек бір ғана адамды құтқарып алды. 19 қыркүйекте Fanshaw Bay тағы бір ұшағын жоғалтты, оның бір "Уайлдкэт" ұшағы "Зероға" шабуыл жасағанда суға құлап, жарылып кетті. Авианосец 27 қыркүйекке дейін тағы екі истребитель мен бір торпедалық бомбалаушы ұшағын жоғалтты. 3 қазанда эскорт-тасымалдаушылардың көпшілігі қызметтен шығып, тек Fanshaw Bay және St. Lo операцияларды жалғастыру үшін қалды. Fanshaw Bay түні бойы Манусқа қайтуға дайындалып жатқанда, олардың міндеттік тобы аралдың солтүстігінде орналасқан болатын. Осы кезде жапондық Ro 41 суасты қайығы эскорт-тасымалдаушыларға торпедалар атып жіберді. Торпедалық шабуылдың бірінші белгісі St. Lo алдынан торпеданың өтіп бара жатқаны және Fanshaw Bay-дің сол жақ қанатынан өтіп бара жатқаны болды. Маневр жасауға үлкермес бұрын, екінші торпеда "Шелтон" эскорт эсминціне тиіп, он үш адамды қаза қылды және жиырма екі адамды жаралады. Эсминец күзеті тереңдік бомбаларын тастауға кірісіп, Ro 41-ді қашықтыққа ығыстырды.
Самардағы шайқас
Фаншоу-Бей тыныш Мануске қайтып келді, онда Филиппин кампаниясына дайындық жұмыстары басталды. Нақтырақ айтқанда, "Таффи 3" жетекші кемесі ретінде Фаншоу-Бей Лейте аралына жоспарланған десант үшін әуеден қорғауды қамтамасыз ететін болады. 7-12 қазан аралығында Манустағы қысқа мерзімді толықтырудан кейін Фаншоу-Бей Филиппинге бет алды. 16 қазанда Фаншоу-Бей тағы бір ұшағын апат салдарынан жоғалтты, оның күресшісі ұшу палубасында қирап, кейін ұстау кабельіне ілініп, кеменің сол жағында қауіпті түрде ілінді. Ұшақ пен экипажы кейін табылды. Десант кезінде "Таффи 3" Фаншоу-Бей, Сент-Ло, Уайт Плейнс, Калинин-Бей, Киткун-Бей және Гамбиер-Бейден, сондай-ақ үш эсминец пен төрт эсминец эскортынан тұрды. АҚШ флоты Филиппин жағалауына жиналғанда, Сулуандағы жапон гарнизоны өз командасына хабарлады. Бұл адмирал Соэму Тойоданы Оңтүстік-Шығыс Азияның мұнай кен орындарына Жапонияның қол жеткізуін қорғау үшін "Шо-Го 1" жоспарын іске қосуға итермеледі. 18 және 19 қазанда "Таффи 3" Себу, Негрос және Панайдағы жапондық базаларға шабуылдар жасады, барлығы отыз сегіз ұшақты жойды және тағы жиырма сегізін зақымдады. Содан кейін 20-25 қазан аралығында Самар аралынан шығып, АҚШ күштеріне әуеден қолдау көрсетті және жапондықтардың позицияларына үнпарақтар тастады. Осы уақытта адмирал Уильям Халси кіші өзінің үшінші флотын солтүстікке қарай бастады, вице-адмирал Джисабуро Озаваның алдау мақсатындағы Солтүстік күшін байқағаннан кейін. Осылайша, Лейте шығанағының осал десанттық кемелерін қорғайтын жалғыз күш үш эскортты тасымалдаушы тобы және олардың эскорттары болды. "Таффи 3", ең солтүстікке орналасқан топ, Сан-Бернардино бұғазы арқылы өтіп бара жатқан вице-адмирал Такео Куританың Орталық күшінің күшін сезінетін болады. 25 қазанның таң атымында Куританың Орталық күші Сан-Бернардино бұғазынан тосқауылсыз өтіп, Лейте шығанағының ашық суларына кірді. "Уайт Плейнс" радары жапондық күштің 3:00-де позицияға маневр жасағанын байқаған болуы мүмкін, бірақ бұл ақпарат кеменің командасы тарапынан ескерілмеді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезеңіндегі жер бетіндегі радарлардың жиі ақаулы екеніне қарамастан, байқалған нысанның жылдамдығы мен бағыты Орталық күштердің бағытына сәйкес келді. 4:30-да эскортты тасымалдаушылар кезекті әуе шабуылы мен жақыннан қолдауға дайындалу үшін толық дабыл жариялады. 5:30-ға қарай "Таффи 3" ұрыс үшін он екі күресшіні ұшырды, содан кейін тағы екі "Уайлдкэт" және төрт "Авенджер" ұшағын ұшырды. Топ бүкіл таң бойы ұшақтарды ұшыруды жалғастырды. Шабуыл кезінде Фаншоу-Бейде бар болғаны он екі ұшақ болды, олардың ешқайсысы қарулы және жақсы жабдықталған су бетіндегі соғыс кемелерімен күресуге дайын емес еді. Жапондықтармен алғашқы байланыс 6:30-нан кейін болды, "Таффи 3" үш дерлік бір уақытта ескертулер алды. Біріншіден, олар жапондық шифрланбаған хабарларды қабылдай бастады. Екіншіден, олар әуеге қарсы оқты байқады, солтүстікке қарай, одақтастардың жердегі күштерінің жоқтығы белгілі болған жерде. Шындығында, Сент-Лодан шыққан "Авенджер" жапондық флоттың ортасына түсіп, контр-адмирал Спрагқа ескертулерді радио арқылы жіберді. Үшіншіден, Фаншоу-Бейдің радар операторлары белгісіз кемелердің анық су бетіндегі белгісін шамадан тыс байқады. Жағдайдың ауырлығын түсінген Спраг "Таффи 3" кемесіне шығысқа қарай жүзуді бұйырды, өтетін жаңбырлы ауадан қорғануды үміттенеді. 6:52-де Фаншоу-Бей қалған он екі ұшағын ұшырды, олар бір "Уайлдкэт" және он бір "Авенджерден" тұрды. "Авенджерлердің" ондағысы бір жартылай броньды бомбамен, ал біреуі екі тереңдік зарядымен жабдықталған. Спраг сонымен қатар Суригао бұғазы шайқасында Оңтүстік күшін жеңген 77.2 топтың командирі вице-адмирал Джесси Б. Олдендорфтан көмек сұрады. Өкінішке орай, Спраг үшін Олдендорфтың келуі кем дегенде үш сағатқа созылар еді, ал 77.2 операциялық тобы өткен түнгі шайқастан кейін үлкен қашықтыққа шашырап, жанармай мен оқ-дәрісі азына түсті. "Таффи 3" Орталық күшке өзі қарсы тұруға мәжбүр болады. Фаншоу-Бей және Уайт Плейнс батыс жақта орналасқандықтан, ұрыстың алғашқы шабуылдарын қабылдады. 6:58-ден бастап екі кеме де жапондық топтың атысына ұшырады. Жапондықтар нысаналарын анықтау үшін боялған снарядтарды атып жіберді, ал эскортты тасымалдаушылар, командасының алаңдауына орай, түрлі-түсті судың қалыңдықтарына толы болды. Егер офицерлер боялған судың түсі белгілі бір жапондық кемеге сәйкес келсе, олар одан да алаңдаушылық білдіретін еді, өйткені мұхит қызыл, жасыл, көк, күлгін, қызғылт және сары боялған судың тұқымдастары пайда болды. Экипаж білместен, қызғылт бояулар жапондық жауынгерлік кеме Яматоға, оның ең ірі құралдарына, сондай-ақ сары бояулар жапондық жауынгерлік кеме Конгоға, оның құралдарына сәйкес келеді. Бақыты болғандай, Фаншоу-Бей экипажы үшін, снарядтар баяу кеменің кормасына жақындағанда, 7:03-те өтетін жаңбырлы ауадан өтіп, көрінуді жақсартты. Фаншоу-Бей снарядтармен шабуылға ұшырағанда, оның ұшырған он екі ұшағы, сондай-ақ патрульде болған төрт күресшісі жапондық кемелерге шабуыл жасады. Олардың шабуылдары көбінесе тиімсіз болды, оның себебі жеңіл қарулары мен жалпы координацияның жоқтығы. Топ 7:23-ке дейін жаңбырлы ауадан шықты, бірақ Фаншоу-Бей тағы да концентрленген атысқа ұшырағанша 7:50 болды. 7:50-де төрт снаряд кеменің корпусына тиді, тағы екісі кеменің мұртының алдынан өтті. Бір снаряд вентилятор арқылы өтіп, кемеге кіргенде екі адамды өлтірді. Тағы бір снаряд оның Бофорс зеңбірінің астынан өтіп, экипаж мүшесінің бетін жыртып салды. Зеңбірінің қорғанысымен тоқтатылған снаряд ұшу палубасынан секіріп өтті. Тағы бір снаряд оның катапульта жолын жойды және оның штаб-пәтерінде шағын жарылыс болды. Бұл снарядтардан төрт шағын өрт оқыды, бірақ олар тез өшірілді, сондай-ақ шағын су басу мәселесі де шешілді. Шабуылда төрт адам қаза болса да, оның операциялық қабілеті айтарлықтай зардап шекпеді. Керісінше, Фаншоу-Бейдің зеңбірі жапондық крейсерлердің біріне атып, оның үстін кем дегенде бес рет нұсқады. Фаншоу-Бей келесі сағат бойы концентрленген атысқа ұшырағанда, түрлі қашқыштар жасады. 8:35-те, күштер алға-артқа қозғалғанда, Фаншоу-Бей эсминец Германмен шамадан тыс жақын болды. Түтін экрандарының және эскорттарының батыл қорғанысына қарамастан, 8:55-ке қарай жапондықтар қашықтықты тек қана қысқартты. Осы аралықта жапондық снарядтар бірқатар өрттерді тудырды, оларды өрттен қорғау тобы басып тастауға тырысты, жағдай нашарлап бара жатқандай көрінді. Ол сонымен қатар жапондық эсминецтері шабуылдаған торпедалардан да қашуға мәжбүр болды. Бақыты болғандай, адмирал Курита "Таффи 3" ерлікке қарсы тұрғанына және өзінің шығындарына наразы болып, үнемі әуе шабуылдарына ұшырап, өзіне тең немесе тіпті басым күшке тап болғанына сендіріліп, кері шегінуге көндірілді. 9:25-те, контр-адмирал Спрагтың таңғалысына орай, жапондық флот айналып, шегінді. Шабуылдың хаосында Фаншоу-Бей төрт "Уайлдкэт" және бір "Авенджер" ұшағын жоғалтты. Сонымен қатар, Гамбиер-Бей жапондық теңіз атысынан қирап, батып, оның аман қалғандары қиын жағдайдағы топтан қалды. "Таффи 3" ұрыстан оңтүстік-шығысқа қарай шегінді.
At the same time that Fanshaw Bay was being harried by shells, the twelve aircraft that she had launched, joined by four fighters which had been on patrol, commenced attacks against the leading Japanese ships. Their attacks were mostly ineffective, mostly due to their light armaments and a general lack of coordination. The task group emerged from the rain squall by 7:23, but it was not until 7:50 that Fanshaw Bay came under concentrated fire again. At 7:50, four shells made impact with her hull, with another two missing just in front of her bow. One shell penetrated through a ventilator, killing two men as it tore into the carrier. Another shell passed under one of her Bofors guns, tearing the face off of one of her crew. Deflected by the gun's shield, the shell ricocheted over her flight deck. Another shell destroyed her catapult track, and resulted in a small explosion within her flag office. Four small fires had been kindled by these shells, but they were quickly put under control, along with a minor issue with flooding. Although four men had been killed in the attack, her operational capability was not significantly compromised. Rather, Fanshaw Bays gun responded by firing against one of the leading Japanese cruisers, landing at least five hits against its superstructure. Fanshaw Bay continued whilst under concentrated fire for the next hour, conducting a variety of evasive maneuvers. At 8:35, with the task force weaving back and forth, Fanshaw Bay had a close call with the destroyer Heermann, narrowly avoiding a collision. Despite the addition of smoke screens, and the heroic defense of her escorts, by 8:55, the Japanese had already closed the distance to only During the intervening period, the Japanese shells had sparked a series of fires, which the damage control parties struggled to contain, and the situation seemed to be deteriorating. She was also forced to dodge torpedo attacks launched by the Japanese destroyer screen. Fortunately for her crew, Admiral Kurita, discouraged by the dogged defense of Taffy 3 and his losses, harried by constant air attacks, and believing that he was facing an equal or perhaps a superior force, was convinced to withdraw. At 9:25, to the bewilderment of Rear Admiral Sprague, the Japanese fleet turned around and retired. In the chaos of the action, Fanshaw Bay lost four Wildcats and an Avenger. In addition, Gambier Bay was severely damaged and sunk as a result of Japanese naval gunfire, with her survivors being left behind by the beleaguered task force. As Taffy 3 retired to the southeast following the engagement, five Japanese kamikaze Zeroes, along with four escorting fighters, were spotted at 10:51. The first kamikaze aimed for Kitkun Bay, but its aim was off, only clipping the carrier before detonating over the flight deck and plunging into the ocean. The second and third planes went for Fanshaw Bay. The first plane to approach was shot down by her gun, and it nosedived into the ocean. However, one of its bombs still exploded some 4.57 m from her hull, sending shrapnel across the carrier. As the other kamikaze maneuvered into a position to strike the ship, it was shot down a safe distance from the carrier by her anti aircraft gunners. The fourth kamikaze proceeded towards White Plains, but only clipped the carrier, inflicting minor damage. The fifth kamikaze plunged towards, and sunk St. Lo with the loss of 113 lives. Even more kamikazes attempted to follow on the successful attack on St. Lo, but accurate anti aircraft fire and an effective fighter screen ensured that the carriers sustained no more substantial damage. With her destroyer screen detached to recover the survivors of St. Lo, Fanshaw Bay retired towards Manus, recovering aircraft from the action throughout the day. At the end of the day, the carrier's crew had suffered four dead, and four wounded, with three having to be transferred to for treatment ashore. Arriving at Manus on 1 November, she replenished until 7 November, and proceeded back to the West Coast, making a stop at Pearl Harbor. She arrived at San Diego, where repairs were made for the damage sustained in the Battle off Samar. On 10 January 1945, Captain Murr Edward Arnold took over command of the vessel. In addition, a new aircraft contingent, Composite Spotting Squadron 2 (VOC 2), was embarked upon the carrier. Upon finishing repairs, she steamed for the waters off of Hawaii, where training operations were conducted, along with routine patrols.
Окинава шайқасы
Оқуын аяқтаған соң, ол батысқа қарай Улитиге беттеді және 14 наурызда жетті. Сол жерде ол контр-адмирал Спрагтың басқаруымен 26-шы авианосецтер дивизиясының флагманы болып тағайындалды. Окинаваға шабуылға дайындық жүргізілді. 21 наурызда Окинаваға жол тартты, ал оның ұшақтары 25 наурызда жауынгерлік операцияларын бастады. Оның ұшақтары 1 сәуірде алғашқы десантты қолдады, кең ауқымды әуе көмегін көрсетті және жапондық бекіністерін жойды. 7 сәуірде контр-адмирал Эрнест Уилер Лич 26-шы авианосецтер дивизиясының басшылығын қабылдады. "Фаншоу Бей" Окинава жағалауында қатарынан 69 күн тұрды, ал оның әуе күштері шайқаста 2089 рет ұшып, бес жапон ұшағын жойды. Операция кезінде ол 1465 жапондық камикадзе шабуылына куә болды. Сан-Педро шығанағында қысқа қайта толықтырудан кейін, "Фаншоу Бей" қайтадан Окинаваға оралды және 9 маусымда Сакисима аралдарына жетіп, әуе шабуылдарын жалғастырды. Ол 27 маусымға дейін осы операцияларды жүргізді, содан кейін контр-адмирал Александр Шарп басқаратын 39-шы жедел топқа қосылды. 107 мина тазартқыш, жеті мина орнатушы және жеті тор орнатушы кемелерден тұратын жедел топ 5 шілдеде Шығыс Қытай теңізінде мина тазалау операцияларын бастады. "Фаншоу Бей", тағы үш эскорт-тасымалдаушымен бірге, мина тазартқыштарды әуеден қорғады және 28 шілдеде Янцзы өзенінің аузы маңындағы нысаналарға шабуыл жасады. 30 шілдеде ол операциядан шықты, мина тазартқыштарға 404 минаны жоюға көмектесті, кемелердің жоғалуына жол бермеді, жапондық суасты қайықтары мен ұшақтарының сирек шабуылдарына қарамастан. "Фаншоу Бей" Накагусуко шығанағына ішкі аймаққа бекінді, онда камикадзелер мен суасты кемелерінің тағы шабуылдарына ұшырады. Содан кейін ол Гуам мен Эниветокке бағытталды, онда ұшақтарды тиеді. Ол Алеут аралдары маңында операция жүргізіп жатқан вице-адмирал Фрэнк Джек Флетчердің 9-шы флотына қосылды. Эниветоктан шыға бергенде, 15 тамызда жапондардың капитуляциялағаны туралы хабарды алды.
Соғыстан кейінгі
Шабуыл операциялары аяқталғаннан кейін, «Фаншоу Бей» солтүстікке қарай жүріп, Адак аралындағы Кулук шығанағына тоқтады. Ол жерде ол 44-ші жедел әскер тобына (Task Force 44) қосылды және жапондықтардың басып алуына көмектесу үшін оңтүстікке қарай жүзіп кетті. Ол 31 тамыз бен 9 қыркүйек аралығында Жапония жағалауында жұмыс істеді, Хоккайдоға десант түсірген әскерлерді қамтамасыз етті. 9 қыркүйекте Хоккайдодағы жапон гарнизоны капитуляцияға ресми түрде қол қойғаннан кейін, ол 24 қыркүйекте Перл-Харборға оралды. Перл-Харборда ол «Сиқырлы кілем» (Magic Carpet) флотына қосылды, ол АҚШ әскери қызметшілерін Тынық мұхитының барлық аймақтарынан елге қайтарып әкелді. Ол Тынық мұхиты бойынша сапар шегіп, АҚШ әскери қызметшілерін материкке жеткізіп, әр сапарда орташа есеппен 1400 жолаушымен жүзіп өтті. Ол алдымен 20 қазанда Сан-Францискоға жетіп, 27 қазанда Перл-Харбордан жолаушыларды алды және 4 қарашада Сан-Диегоға қайтарды. Содан кейін ол Жапонияға сапар шегіп, 28 қарашада Токио шығанағына келді, ал 18 желтоқсанда Батыс жағалауға оралды. «Сиқырлы кілем» флотынан босатылғаннан кейін «Фаншоу Бей» солтүстікке қарай жүзіп, 1946 жылғы 26 қаңтарда Вашингтон штатының Порт-Анджелес қаласына келді. Такомада 29 қаңтарда кемені деактивациялау жұмыстары басталды, ал 14 тамызда ол қызметтен шығарылды. Ол Тынық мұхиты резервтік флотының құрамына қосылды, және 1955 жылғы 12 маусымда резервте тұрғанда тікұшақ тасымалдаушысы (helicopter escort carrier) ретінде қайта классификацияланды. 1959 жылғы 1 наурызда ол теңіз тізімінен алынып тасталды және 29 тамызда Химан Майклз компаниясына (Hyman Michaels Co., Chicago) металл тескілеуге сатылды. Ол сол жылдың соңында Орегон штатының Портленд қаласында сүтілді. «Фаншоу Бей» Екінші дүниежүзілік соғыстағы қызметі үшін бес шайқас жұлдызына ие болды, сондай-ақ Самар шайқасындағы көрсеткен батылдығы үшін «Таффи 3» тобымен бірге Президенттік бірлік мақтау қағазымен марапатталды.