АҚШ Әскери-теңіз күштерінің «Боксер» эсминеці

Кіріспе

USS Boxer (CV/CVA/CVS 21, LPH 4) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің 24 әскери-теңіз кемесінің бірі және осы атпен тағайындалған бесінші кеме. 1944 жылдың 14 желтоқсанында суға түсіріліп, Луизиана штатынан АҚШ сенаторының қызының қолымен салтанатты түрде суға жіберілді. Екінші дүниежүзілік соғыстағы жауынгерлік қимылдарға қатысуға кеш келгендіктен, «Boxer» өзінің қызметінің көп бөлігін Тынық мұхитында өткізіп, Батыс Тынық мұхитында 10 рет сапар шекті. Оның алғашқы міндеттері көбінесе оқу және жаттығулармен, соның ішінде алғашқы авианосец негізіндегі реактивті ұшақтың ұшырылуымен байланысты болды, бірақ 1940 жылдардың соңындағы демобилизация көп қызметтерді шектеді. Корея соғысы басталғанда, ол Корея суларына үшінші АҚШ авианосеці ретінде келгенге дейін ұшақ тасымалы ретінде пайдаланылды. «Boxer» Инчхонға түсу және Солтүстік Кореяға басып кіруге қолдау көрсетті, сондай-ақ жетіспей дайындалған және тарап кеткен Біріккен Ұлттар Ұйымы (БҰҰ) күштеріне қарсы қытайлықтардың қарсы шабуылы кезінде көмек көрсеткен кемелердің қатарында болды. Ол Кореяда үш кезеңде жауынгерлік міндеттерді орындап, 38-ші параллель бойымен соғысып жатқан БҰҰ жер күштеріне жақыннан әуе қолдауын және стратегиялық бомбалауды жүргізді, өйткені сол кезде майдандық шептер көбінесе қалыптасқан еді. Кореядағы қызметі үшін сегіз «ұрыс жұлдызымен» марапатталды. Корея соғысынан кейін «Boxer» әртүрлі міндеттерді атқарды, соның ішінде суастына қарсы күрес авианосеці және десанттық шабуыл платформасы ретінде. Ол «Hardtack» және «Steel Pike» операциялары сияқты бірқатар оқу-жаттығуларға, сондай-ақ «Powerpack» операциясы және Куба зымырандық дағдарысы сияқты бірнеше төтенше жағдайларға қатысты. Кейінгі жылдары ол «Аполлон» бағдарламасы кезінде ғарыш кемелерін тасымалдау кемесі ретінде, сондай-ақ Вьетнам соғысы кезінде әскерлерді тасымалдаушы ұшақ ретінде қызмет етті. Ол авианосец ретінде ішкі жағынан кеңейтілгенімен, сыртқы өзгерістері шамалы болды, сондықтан «Boxer» өзінің барлық қызметі бойынаша Екінші дүниежүзілік соғыс кезеңіндегі «Essex» классының кемесі сияқты көрініс сақтады. 25 жыл қызмет еткеннен кейін 1969 жылдың 1 желтоқсанында қызметтен босатылып, металл тескілеріне сатылды.

Essex class aircraft carrier of the US Navy

USS Boxer (CV/CVA/CVS 21, LPH 4) was one of 24 s of the United States Navy, and the fifth ship to be named for She was launched on 14 December 1944 and christened by the daughter of a US Senator from Louisiana. Commissioned too late to see any combat in World War II, Boxer spent much of her career in the Pacific Ocean seeing 10 tours in the western Pacific. Her initial duties involved mostly training and exercises, including launching the first carrier based jet aircraft, but demobilization prevented much activity in the late 1940s. At the outbreak of the Korean War, she was used as an aircraft transport before arriving off Korean waters as the third U. S. carrier to join the force. She supported the Inchon landings and subsequent invasion of North Korea, and was among the ships that provided support during the Chinese counteroffensive against an under prepared and spread out United Nations (UN) force. She saw three subsequent combat tours in Korea conducting close air support and strategic bombing in support of UN ground troops fighting along the 38th parallel, as the battles lines had largely solidified by this time. She was awarded eight battle stars for her service in Korea. After the Korean War, Boxer saw a variety of duties, including as an anti submarine warfare carrier and an amphibious assault platform. She participated in a number of training exercises including Operation Hardtack and Operation Steel Pike, as well as several contingencies including Operation Powerpack and the Cuban Missile Crisis. In her later years, she served as a pickup ship for spacecraft during the Apollo program as well as an aircraft transport to troops during the Vietnam War. Although she was extensively modified internally as part of her conversion to a Landing Platform Helicopter (LPH), external modifications were minor, so throughout her career Boxer retained the classic appearance of a World War II Essex class ship. She was decommissioned on 1 December 1969 after 25 years of service and sold for scrap.

Құрылыс

Боксер – Екінші дүниежүзілік соғыс үшін салынған ең ірі және көптеген капиталдық кемелердің бірі, 24 Essex кластың кемелерінің бірі. 1943 жылы тапсырыс берілген. Кеме 1943 жылдың наурызынан бастап құрылысы жүргізілген «ұзын корпус» жобаларының бірі болды. Бұл «ұзын корпус» нұсқасы су сызығынан жоғары қасбеттің «клипер» пішіндес болуын қамтиды. Артық көлбеулік және кеңейтілген бөлік екі төрттік 40 мм-лік зениттік қондырғыларға палубада орын жасады; бұл бірліктердегі ұшу палубасы жақсы ату бұрыштарын қамтамасыз ету үшін алдыңғы бөлігінен сәл қысқартылды. 1942 жылдан кейін салынған Essex кластың кемелерінің ішінде тек «Бон-Хомм Ричард» ғана бастапқы «қысқа қасбет» дизайнын сақтады. Кейінгі кемелер «ұзын қасбеттік бірліктер», «ұзын корпус тобы» немесе «Тикондерога класы» деп аталды. Алайда, АҚШ Әскери-теңіз күштері Essex класының ұзын және қысқа корпусты кемелері арасында ешқандай айырма жасаған жоқ, соғыстан кейінгі жөндеулер мен жаңартулар екі топқа да бірдей қолданылды. Кеме сегіз 600 фунт/квадрат дюймдық Babcock & Wilcox қазандықтарымен және төрт пернелі Westinghouse бу турбиналарымен жабдықталған. Essex класындағы басқа кемелер сияқты, оның максималды жылдамдығы 33 теңіз шақырымы (61 км/сағ) болды. Кемеде 3448 адамнан тұратын экипаж болды. Essex класындағы басқа кемелер сияқты, ол төрт жұп және төрт жеке орналасқан 12 5 дюймдік (127 мм)/38 калибрлі зениттік қарулармен, сондай-ақ сегіз төрттік Bofors 40 мм және 46 Oerlikon 20 мм зениттік пулеметтермен қарулана алатын. Алайда, оның әпкелерінен айырмашылығы, Боксер 72 40 мм зениттік қарумен және 35 20 мм зениттік пулеметпен қаруланды. Оның корпусы 1943 жылдың 13 қыркүйегінде Newport News Shipbuilding Company компаниясымен Вирджиния штатының Newport News қаласындағы зауытында салынды. Жаңа кеме 1944 жылдың 14 желтоқсанында суға түсірілді және АҚШ сенаторы Джон Х. Овертонның қызы Рут Д. Овертонмен бағытталды. Кеменің құны 68-78 миллион долларға бағаланды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін АҚШ әскерінің демобилизациясынан туындаған адамдық ресурстардың жетіспеушілігіне қарамастан, Боксер батыс жағалау мен Гавайи айналасында Тынық мұхитындағы дайындық жаттығуларында белсенді болды. 1948 жылы ол АҚШ Әскери-теңіз резервінің қызметкерлерімен бірнеше қысқа сапарлар жасады. 1948 жылдың 10 наурызында Боксерден North American FJ-1 Fury ұшағы ұшырылды, бұл американдық әуе кемесінен барлық реактивті ұшақтың алғашқы ұшырылуы болды, бұл реактивті ұшақтарды қолдану доктринасын сынауға мүмкіндік берді. 1948 және 1949 жылдары көптеген жауынгерлік жаттығуларға қатысып, реактивті ұшақтардың ұшқыштарын даярлайтын кеме болды. 1950 жылдың 11 қаңтарында ол тағы бір сапармен Қиыр Шығысқа жіберілді. Ол Оңтүстік Кореяға сапармен барып, Оңтүстік Корея президенті Сингман Ри мен оның әйелі Франциска Доннерді қабылдады. Сапар соңында 1950 жылдың 25 маусымында Сан-Диегоға оралды, бұл күні Корея соғысы басталды. Боксер Калифорниядан Корея түбегіндегі соғысқа ұшақтарды тасымалдау үшін пайдалануға жіберілді. 1950 жылдың 14 шілдесінде Калифорния штатының Аламеда қаласынан шығып, 23 шілдеде Жапонияның Йокосука қаласына 8 күн 7 сағаттық сапармен жетті. Ол 145 North American P-51 Mustang және АҚШ Әуе күштеріне тағайындалған алты Stinson L-5 Sentinel ұшағын, сондай-ақ 19 Әскери-теңіз ұшағын, 1012 Әуе күштерінің қолдаушыларын және Солтүстік Кореяның Оңтүстік Кореяға шабуылына қарсы күресіп жатқан БҰҰ әскерлеріне қажетті жабдықтарды, соның ішінде өте қажетті қосалқы бөлшектер мен қару-жарақтарды тасымалдады. 27 шілдеде Йокосукадан оралу сапарын бастады және 4 тамызда Калифорнияға 7 күн, 10 сағат 36 минуттық сапармен оралды, тағы да Тынық мұхитын кесіп өту рекордын жаңартты. Боксер Кореяға келген кезде БҰҰ күштері әуеде және теңізде басымдыққа ие болды. Калифорнияда тез жөндеуден өткеннен кейін Боксер 2-авиакомпанияның 2-ауыстық тобына кірді, ол Vought F4U Corsair винттік-бомбалаушы ұшағын ұшырды және 24 тамызда Кореяға қайта жөнелтілді, бұл жолы жауынгерлік рөлде. Жарым аралға бара жатқанда, кеме Кезия тайфунынан аман қалды, бұл оның сапарын баяулатты. Ол Кореяға соғысқа қатысу үшін келген төртінші ұшақ тасымалдаушы болды, мамыр және Valley Forge маусым айында келді, ал Philippine Sea тамыздың басында келді. Ол Пусан периметріне қарсы шайқасқа қатысу үшін кеш келді, бірақ оның орнына Инчондағы БҰҰ қарсы шабуылына қатысатын Хромит операциясына қатысатын 230 АҚШ кемесінен тұратын флотилияға қосылуға бұйрық берілді. 15 қыркүйекте ол әуе кемелерін жақыннан қолдау рөлінде жіберіп, Солтүстік Кореяның күш-жігерін және байланысын бұғаттап, шабуылға қарсы тұруына жол бермеді. Алайда, операцияның басында кеменің қозғалтақыш жүйесі зақымданды, кеменің қозғалтқышындағы редукторлық механизм бұзылды, бұл ұзақ мерзімді күтімге байланысты туындаған жағдай. Кеменің инженерлері кеменің жұмысын жалғастыру үшін мәселені шешуге тырысты, бірақ оның жылдамдығы 26 теңіз шақырымымен (48 км/сағ) шектелді. Ол БҰҰ әскерлері бірнеше күннен кейін Сеулді қайта басып алғанда осы рөлді жалғастырды. Боксер БҰҰ әскерлері солтүстіс бағытына және Солтүстік Кореяға жылжығанда осы қолдауды жалғастырды, бірақ 11 қарашада жөндеу және қайта құру үшін АҚШ-қа қайтып келді. Соғыс майданындағы командирлер Боксердің Кореяға мүмкіндігінше тезірек оралуын сұрады, бірақ басқа да жерлердегі қақтығыстар мен төтенше жағдайларға Әскери-теңіз күштерінің жауап беру қабілетін төмендетпеу үшін ол бірден оралмады. Боксердің қозғалтақыштарын жөндеуге көп уақыт кетті, сондықтан ол жөндеу үшін Сан-Диегоға қайтып келді. Сан-Диегоға келгеннен кейін ол 2-авиакомпаниясын түсірді, ол кейін Valley Forge кемесімен Кореяға қайта бағытталды. Калифорнияда жөндеуден және қайта құрудан өткеннен кейін Боксер Кореяға екінші сапарға дайын болды. Ол 101-авиакомпанияны қабылдады. Топтың құрамына Даллас (Техас штаты), Glenview (Иллинойс штаты), Memphis (Теннесси штаты) және Olathe (Канзас штаты) қалаларынан резервтік әскери-теңіз эскадрильялары кірді, ал оның көптеген ұшқыштары белсенді қызметке шақырылған резервистер болды. Ол 77-ші жедел топқа қосылды және 1951 жылдың 29 наурызында Кореядағы операцияларын бастады, ал оның эскадрильялары Кореядағы әскери резерв ұшқыштарының бірінші ұшуларын жасады. Осы миссиялардың көп бөлігі 38-ші параллель бойындағы қытай әскерлеріне қарсы әуе шабуылдары болды, бұл міндет 1951 жылдың 24 қазанына дейін жалғасты. Ұшақ тасымалдаушыларды қорғау үшін үлкен эсминецтер тобы болды, бірақ оларға MiG-15 шабуылдары болған жоқ. Тағы бір демалыс және жөндеуден кейін Боксер 1952 жылдың 8 ақпанында Кореяға үшінші сапарына, 2-авиакомпаниясымен, VF 24-тегі F9F, VF 63 және VF 64-тегі F4U және VF 65-тегі AD ұшақтарымен шықты. 77-ші жедел топқа қайта қосылып, оның осы сапардағы миссиялары Солтүстік Кореядағы нысандарға стратегиялық бомбалаудан тұрды, өйткені соғыстағы фронттың шекарасы көбінесе 38-ші параллель бойында бекітілген. 23 және 24 маусымда оның ұшақтары Princeton, Bon Homme Richard және Philippine Sea кемелерімен бірлесіп, Суй-хо гидроэлектр станциясына шабуыл жасады. 1952 жылдың 5 тамызында Боксердің ангар палубасында сағат 05:30-да ұшақтың жанар май бакі қызып, өрт шықты, кеме Жапония теңізінде жауынгерлік операциялар жүргізіп жатқанда. Өрт кеменің ангар палубасында 4-5 сағат бойы өрістеп, сөндірілді. Қаза болғандардың соңғы саны 8 адам, 1 жоғалып кеткен, 1 ауыр жарақат алған, 1 күйік шалған және шамамен 70 адам түтінге уланған. Жанаудан кейін суға секірген 63 адамның барлығы құтқарылып кемеге қайтарылды. Көптеген Grumman F9F-2 Panther ұшақтары, барлығы 18, зақымдалды немесе жойылды. 11 тамызда Йокосукаға шұғыл жөндеуге келді. 25 қыркүйекте Сан-Францискоға кең ауқымды жөндеуге келді. 1952 жылдың қазанында ол CVA-21 деп қайта тағайындалды, бұл «шабуылдық ұшақ тасымалдаушы» дегенді білдірді. Ол БҰҰ әскерлеріне соғыстың соңғы апталарында қолдау көрсетті, 1953 жылдың шілдесінде Панмунджомдағы қару тоқтату келісіміне қол қойылғанға дейін Кореядағы негізгі жауынгерлік операциялар аяқталды. Осы уақытта екі тарап та келіссөз үстеліндегі ұстанымдарын нығайту үшін қымбат шабуылдар жасады. Боксер Корея суларында...

Boxer was one of 24 Essex class ships to be completed, among the largest and most numerous capital ships produced for World War II. She was ordered in 1943. The ship was one of the "long hull" designs of the class, which had begun production after March 1943. This "long hull" variant involved lengthening the bow above the waterline into a "clipper" form. The increased rake and flare provided deck space for two quadruple 40 mm mounts; these units also had the flight deck slightly shortened forward to provide better arcs of fire. Of the Essex class ships laid down after 1942, only Bon Homme Richard followed the original "short bow" design. The later ships have been variously referred to as the "long bow units", the "long hull group", or the "Ticonderoga class". However, the U. S. Navy never maintained any institutional distinction between the long hull and short hull members of the Essex class, and postwar refits and upgrades were applied to both groups equally. The ship was powered by eight 600 psi Babcock & Wilcox boilers, and Westinghouse geared steam turbines that developed that turned four propellers. Like other Essex class carriers, she had a maximum speed of The ship had a total crew complement of 3,448. Like other Essex class ships, she could be armed with 12 5 inch (127 mm)/38 caliber guns arrayed in four pairs and four single emplacements, as well as eight quadruple Bofors 40 mm guns and 46 Oerlikon 20 mm cannons. However, unlike her sisters, Boxer was armed instead with 72 40 mm guns and 35 20 mm cannons. Her keel was laid on 13 September 1943 by the Newport News Shipbuilding Company at its facility in Newport News, Virginia. The new carrier was launched on 14 December 1944 and she was christened by Ruth D. Overton, the daughter of U. S. Senator John H. Overton. The ship's cost is estimated at $68,000,000 to $78,000,000. In spite of manning difficulties brought on by the demobilization of the US military after World War II, Boxer remained active in Pacific readiness drills around the West Coast and Hawaii. In 1948, she conducted a number of short cruises with US Navy Reserve personnel. On 10 March 1948, a North American FJ 1 Fury launched from Boxer, the first such launch of an all jet aircraft from an American carrier, which allowed subsequent tests of jet aircraft carrier doctrine. For the remainder of 1948 and 1949, she participated in numerous battle drills and acted as a training carrier for jet aircraft pilots. She was dispatched to the Far East on another tour on 11 January 1950. She joined the 7th Fleet in the region, making a goodwill visit to South Korea and entertaining South Korean president Syngman Rhee and his wife Franziska Donner. and at the end of the tour returned to San Diego on 25 June 1950, the same day as the outbreak of the Korean War. Boxer was ordered into service to ferry aircraft from California to the fighting on the Korean Peninsula. She made a record breaking crossing of the Pacific Ocean, leaving Alameda, California, on 14 July 1950 and arriving at Yokosuka, Japan, on 23 July, a trip of 8 days and 7 hours. She carried 145 North American P 51 Mustangs and six Stinson L 5 Sentinels of the United States Air Force destined for the Far East Air Force as well as 19 Navy aircraft, 1,012 Air Force support personnel, and of supplies for the United Nations troops fighting the North Korean invasion of South Korea, including crucially needed spare parts and ordnance. She began her return trip from Yokosuka on 27 July and arrived back in California on 4 August, for a trip of 7 days, 10 hours and 36 minutes, again breaking the record for a trans Pacific cruise. By the time Boxer arrived in Korea, the UN forces had established superiority in the air and sea. After rapid repairs in California, Boxer embarked Carrier Air Group 2, flying the Vought F4U Corsair propeller driven fighter bomber, and departed again for Korea on 24 August, this time in a combat role. En route to the peninsula, the carrier narrowly avoided Typhoon Kezia which slowed her trip. She was the fourth aircraft carrier to arrive in Korea to participate in the war, after Triumph and Valley Forge had arrived in June and Philippine Sea followed in early August. She arrived too late to participate in the Battle of Pusan Perimeter, but instead she was ordered to join a flotilla of 230 US ships which would participate in Operation Chromite, the UN counterattack at Inchon. On 15 September, she supported the landings by sending her aircraft in a close air support role, blocking North Korean reinforcements and communication to prevent them from countering the attack. However, early in the operation, her propulsion system was damaged when a reduction gear in the ship's engine broke, a casualty of her overdue maintenance. The ship's engineers worked around the problem to keep the carrier in operation, but she was limited to 26 knots. She continued this role as the UN troops recaptured Seoul days later. Boxer continued this support as UN troops advanced north and into North Korea, but departed for the United States on 11 November for refit and overhaul. Battlefield commanders requested Boxer return to Korea as soon as possible, but she did not immediately return as commanders feared it might reduce the Navy's ability to respond if another conflict or emergency broke out elsewhere. Boxers propulsion problems required extensive repair, so she returned to San Diego to conduct them. Upon arrival, she offloaded Air Group 2, which then embarked for Korea again aboard Valley Forge. After a repair and refit in California, Boxer was prepared for a second tour in Korea. She embarked Carrier Air Group 101. The group was composed of Navy Reserve squadrons from Dallas, Texas, Glenview, Illinois, Memphis, Tennessee and Olathe, Kansas, and most of its pilots were reservists who had been called to active duty. She rejoined Task Force 77, and began operations in Korea on 29 March 1951, and her squadrons were the first Naval Reserve pilots to launch strikes in Korea. Most of these missions were airstrikes against Chinese ground forces along the 38th parallel, and this duty lasted until 24 October 1951. A large destroyer screen protected the carriers, though MiG 15 attacks against them did not occur. After another period of rest and refits, Boxer departed California 8 February 1952 for her third tour in Korea, with Carrier Air Group 2 embarked, consisting of F9F in VF 24, F4U in VF 63 and VF 64, and AD in VF 65. Rejoining Task Force 77, her missions during this tour consisted primarily of strategic bombing against targets in North Korea, as the front lines in the war had largely solidified along the 38th Parallel. On 23 and 24 June, her planes conducted strikes against the Sui ho hydro electric complex in conjunction with Princeton, Bon Homme Richard and Philippine Sea. On 5 August 1952, a fire broke out on the hangar deck of Boxer at 05:30 when a fuel tank of an aircraft caught fire while the ship was conducting combat operations in the Sea of Japan. The fire raged on the carrier's hangar deck for 4–5 hours before being extinguished. The final total of casualties was 8 dead, 1 missing, 1 critically injured, 1 seriously burned and some 70 overcome by smoke. Of the 63 who had gone over the side, all were rescued and returned to the ship. Eighteen aircraft, mostly Grumman F9F 2 Panthers, were damaged or destroyed. She steamed for Yokosuka for emergency repairs from 11 to 23 August. She returned to San Francisco for more extensive repairs on 25 September. In October 1952, she was re designated CVA 21, denoting an "attack aircraft carrier." She also provided close air support for UN troops for the final weeks of the war before an armistice was reached at Panmunjom in July 1953, ending major combat operations in Korea. During this time, the two sides often conducted costly attacks in order to strengthen their bargaining positions at the negotiating table. Boxer remained in Korean waters until November 1953. She received eight battle stars for her service in Korea. The tour of the Pacific was followed by a rest in the United States and another tour in the Pacific in late 1955 and early 1956, which was similarly uneventful. She was converted to an anti submarine warfare carrier in early 1956, re designated CVS 21. She completed another tour of the western Pacific in late 1956 and early 1957, which was her tenth and final deployment to the area. In late 1957, the navy began experimenting with the concept of a carrier operating entirely with attack helicopters, and Boxer was used to test the concept. She was decommissioned on 1 December 1969 after 25 years of service, and she was stricken from the Naval Vessel Register. She was sold for scrap on 13 March 1971 by Defense Reutilization and Marketing Service and later scrapped at the Brooklyn Navy Yard.